Deze vergelijking is niet van mij maar van een ervaringsdeskundige: Clem Hiel. Een Zwijndrechtenaar die jarenlang ondernomen heeft in België en nu een uiterst innovatieve en succesvolle business runt in Amerika.
Hij heeft een aantal ontwikkelingen gedaan met de steun van de Amerikaanse overheid die een bijzonder flexibel en administratief eenvoudig steunsysteem heeft uitgewerkt voor KMO's die innovatief en creatief zijn. Mislukken is er niet zo erg, het belangrijkste is dat er nieuwe ontwikkelingen komen, dat er oplossingen komen voor de problemen die er zijn.
Als we iets van de Amerikanen kunnen leren dan is het wel dat. Als zij zeggen dat ze innovatieve KMO's willen ondersteunen, dan doen ze dat ook met voor KMO's werkbare systemen, begeleid en gecontroleerd door een kleine ploeg ambtenaren. Daar kunnen we in Vlaanderen (of België) een puntje aan zuigen.
Recent nog werd het Vlaamse innovatiebeleid omschreven in het rapport-Soete als “versnipperd en provincialistisch”. Donderdag heb ik een ontmoeting met Vlaams minister van Innovatie Ceysens. Ik zal haar deze vergelijking zeker overmaken. Want ook in Vlaanderen moet de overheid innovatie en creativiteit stimuleren op een eenvoudige en doeltreffende manier.
05 december 2007 | 0 reactie(s)
Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt
