Eind 2004 werd werden we geconfronteerd met een onaanvaardbaar voorbeeld van onverdraagzaamheid: ondernemer Rik Van den Nieuwenhuyze werd bedreigd omdat hij de hoofddoekdragende moslima Naïma Amzil tewerk stelde. Vandaag stelde hij het boek over dat hij over de hele affaire schreef. Hij vroeg mij de inleiding ervan te verzorgen.
De NV Remmery was tot die brievencampagne een KMO zoals zovele andere in Vlaanderen. Maatschappelijk verantwoord ondernemen in de praktijk, zonder poeha, ver van de media. Aan dit soort KMO’s dankt onze regio voor een groot deel haar welvaart. Dat heb ik ook benadrukt dezemorgen.
Eigenlijk gaat het in dit boek over wie klaar is voor een multiculturele samenleving. De meeste KMO's zijn dat. Werkgevers beseffen, meer dan Jan Modaal, dat het zonder 'nieuwe Belgen' niet zal lukken om de vacatures die er zijn, in te vullen en zo onze welvaart te behouden.
Rik Remmery verwoordde het zo: “Ongetwijfeld waren nog meer van mijn werknemers moslim. Dat soort informatie vroegen we nooit. Het zijn trouwens onze zaken niet. Voor ons was het van belang dat ze goed werkten en goed overweg konden met hun werkomgeving. Iemand die dat niet kon werd daarop gewezen. En als het moest, werd hij of zij ontslagen.’ t Zou er nog aan mankeren!”
21 februari 2008 | 0 reactie(s)
Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt
