De sluiting van Opel is een sociaal drama voor de 2600 Opel-werknemers en hun familie voor de duizenden medewerkers in de tientallen grote en kleine bedrijven voor wie Opel Antwerpen de levensader was. Ook de haven van Antwerpen zal in de klappen delen.
De sluiting van Opel Antwerpen is ook de kroniek van een aangekondigde dood. Al maanden hing het scenario van de sluiting als een schaduw boven de fabriek.
Het is nu vooral belangrijk, met de lessen van Renault, Volkswagen en nu Opel in het achterhoofd, de toekomst voor te bereiden. Dat is een taak van de overheid en de sociale partners.
De Opel-werknemers en die van de getroffen toeleveranciers zijn niets met enkel een rugzakje vol geld. Dat moet ook gevuld worden met opleiding en heroriëntatie. Daar zullen wij alvast actief aan meewerken.
Maar we moeten ook ervoor zorgen dat, als een volgende gigant vestigingen moet sluiten, de vestiging in België niet in overweging genomen wordt. Omdat de loonlast hier erg competitief is, omdat innovatie hier erg goed ondersteund wordt, omdat hier een goede vervoersmix mogelijk is. Noem maar op.
Anders kunnen we nu al een kroniek van een volgende aangekondigde dood schrijven.
22 januari 2010 | 2 reactie(s)
Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt
Overzicht commentaar
Unizo moet zorgen voor de KMO.
Unizo moet zich niet inlaten met de grote bedrijven.
Wie van die grote bedrijven betaalt lidgeld aan UNIZO ?
Unizo moet zorgen voor de KMO.
23/01/2010 
DE CLEENE Patrick
subsidies voor de kmo
Ik stel me de vraag hoeveel jobs KMO's hadden kunnen creëren met al de subsidies die al aan grote ondernemingen verspeeld zijn?
Het is tijd om ons subsidiebeleid aan grote ondernemingen te herdenken, en het geld eerlijker te verdelen. De toekomst van ons land ligt bij kleinere en flexibele ondernemingen. Laten we die bedrijven steunen in het aanwerven van personeel.
25/01/2010 Dries Cannaerts
