Ik kan me voorstellen dat de N-VA teleurgesteld –ja, zelfs gefrustreerd – is dat ze geen vooruitgang boeken. Hun bommetje vandaag is alvast een duidelijk signaal.
De handen aftrekken van de onderhandelingen kan de Vlaamse overwinnaar zich echter niet veroorloven. N-VA en PS zijn veroordeeld tot elkaar.
Bart De Wever was alvast realistisch in zijn persmededeling: het volledige partijprogramma realiseren is een utopie.
Maar de responsabilisering – waar ook andere onderhandelaar CD&V op hamert – moet altijd een breekpunt blijven. Zonder responsabilisering modderen we verder aan, schuifelen we verder naar het failliet van de federale overheid.
Onderhandelaars die willen verder onderhandelen zonder dat daar duidelijke en verregaande afspraken over zijn, spelen met de toekomst van de sociale zekerheid OF beseffen niet hoe de financiële situatie eruit ziet. Ik weet niet wat erger is.
Dus, wat nu? Enkele dagen de soep laten afkoelen tot de loutering geschiedt. En dan, verder discussiëren.
There Is No Alternative.
04 oktober 2010 | 0 reactie(s)
Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt
