Dat 2010 voor beursgenoteerde multinationals een ‘grand cru’ wordt, is goed nieuws. En belangrijk. De Tijd opende ermee.
Het bevestigt dat, na de crisis, het herstel zich doorzet.
Eruit afleiden dat “de economie” het goed doet, is echter véél te kort door de bocht. Grote bedrijven hebben, veel radicaler dan familiebedrijven dat kunnen, alle vet uit hun organisatie weggesneden.
De Vlaamse KMO’s hadden nochtans minstens even zwaar te lijden onder de crisis. Eerder dan mensen te ontslaan, soupeerden ze hun reserves op tijdens de crisis. De winsten die ze nu opnieuw maken, dienen om die noodzakelijke buffers terug op te bouwen.
Bovendien zijn de marges een stuk lager dan voor de crisis.
Neen, een grand cru wordt 2010 niet voor de Vlaamse KMO’s, hoe graag ik en velen met mij dat ook zouden willen. Daarvoor zijn er net nog teveel falingen en andere parameters die de prilheid en broosheid van het herstel duiden.
23 oktober 2010 | 0 reactie(s)
Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt
