Het is een zeer droeve dag voor het sociaal overleg in België, voor het overleg in het algemeen trouwens. De schijnbaar gedeeltelijke impasse is nu een volledige impasse geworden.
Mensen vragen verandering en beslissingen, oplossingen voor de uitdagingen waar we voor staan. Maar als je met enkele moedige mensen zelfs al maar een klein beetje een nieuw pad bewandelt om die oplossingen te zoeken vinden behoudsgezinde krachten het nodig massaal te mobiliseren om die wegen naar oplossingen te torpederen.
Het is geen verrassing dat het net diegenen zijn die de Vlaamse politieke partijen verketterden, die voor een nieuwe weg, een nieuwe toekomstgerichte staatsstructuur kiezen, dat het die zijn die nu de sociale partners verketteren die hetzelfde op sociaal-economisch vlak proberen doen.
Het is duidelijk, zij willen de weg van het overleg niet, de weg van de geleidelijke verandering. Zij willen geen verandering, ze willen blijven doen alsof er rondom ons land een muur staat. Van winwin willen zij niet weten, het woord “partner” in de term “sociale partners” mag voor hen niet bestaan. Het moet tegenstander zijn. Zij willen alleen de oude dialectiek van het patronaat tegen het syndicaat. Zij willen niet begrijpen dat we voor de keuze staan: de dingen samen aanpakken of achteruit te gaan.
Die vaststelling stemt een mens droef, zeker als je mee actief naar die oplossingen, die nieuwe wegen gezocht hebt. Je kan dan maar één ding doen: steeds meer mensen proberen overtuigen dat nieuwe wegen moeten ingeslagen worden. Overtuigen ook dat nieuwe paden vaak betere paden zijn dan de bestaande. Dat enkel de aanpassing in het begin een moeilijk moment is. Maar dat het uitzicht op een nieuwe duurzame toekomst de kracht geeft om die verandering te trotseren.
04 februari 2011 | 2 reactie(s)
Trefwoorden bij dit artikel: Loonkost, karelvaneetvelt, ipa
Overzicht commentaar
gedelegeerd bestuurder Isolatie Verhoeven
En dan te weten dat een zekere mijnheer De Leeuw aan het hoofd staat van een deel van het syndicaat.
De Leeuw ..., komaan zeg ! Struisvogel, ja !
07/02/2011 
Sven Verhoeven
bedrijfsleider en management consultant
Het is duidelijk dat er binnen ons land teveel conservatieve krachten zijn die liever een status quo zien dan te streven naar noodzakelijke veranderingen. Er wordt teveel geredeneerd vanuit verworven rechten ipv. zich vragen te stellen om de gewijzigde wereldwijde omgevingsfactoren. De redelijkheid is inderdaad soms ver te zoeken. Vanuit mijn eigen activiteiten weet ik dat bedrijven genoodzaakt zijn om zich continu aan te passen om op die manier competitief te blijven. En in veel gevallen is dat - na een eerste fase van weerstand - voor veel medewerkers achteraf een positieve ervaring op voorwaarde dat gestreefd wordt naar win win. Ik zou iedereen aanraden om het boekje 'Who moved my cheese?' te lezen.
Met vriendelijke groeten,
Yves
19/02/2011 Yves Leuqruin
