Gelijk welke minister wordt geacht op een evenwichtige en realistische manier rekening te houden met de wensen en verwachtingen van alle belanghebbenden in haar of zijn domein. Voor de minister van werk is dat niet anders: alle sociale partners, zowel werknemers als werkgevers moeten gehoord worden.
Aan de onderhandelingstafel moeten beide partijen aan bod komen. Met de verzuchtingen van beide moet op een evenwichtige manier rekening gehouden worden. Bereikte consensussen zijn er om gerespecteerd te worden.
Voor de huidige minister van werk is dat te vaak niet het geval. Zij kiest meermaals eenzijdig voor de verzuchtingen van de werknemers en maakt van nogal wat dossiers telkens opnieuw een anti-werkgevers toneelstukje of is het drama? Ze bemoeilijkt het sociaal overleg door iedere keer partijdig te zijn. Door keer op keer gesprekken te doorkruisen met eenzijdige initiatieven, door iedere keer opnieuw één kant van de tafel straal te negeren.
Een minister wordt geacht maatschappelijke problemen aan te pakken en dat doet de minister van werk ook. Alleen ziet ze de verantwoordelijkheid voor de oplossing alleen bij de werkgevers. Daar zit eigenlijk een contradictie in: enerzijds maakt ze de werkgevers a priori verdacht van nogal wat “wanpraktijken”, anderzijds schuift ze hen alle verantwoordelijkheid toe om die maatschappelijke problemen op te lossen.
De laatste weken ging de minister van werk echt over de schreef met een vijftal opeenvolgende eenzijdig initiatieven. Van verplichte vertrouwenspersonen in KMO’s over ondoordachte verlenging van ouderschapsverlof en onterechte en onredelijke boetes op basis van administratieve fouten. Met haar voorstellen gaat ze voorbij aan de realiteit van de KMO. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat steeds meer ondernemers moedeloos worden bij zoveel onbegrip, eraan twijfelen ook of het sop de kool nog wel waard is om in België te ondernemen.
Ik hoop dat de minister van werk beseft dat, om in al die tewerkstellingsplaatsen te voorzien in de eerste plaats ondernemers nodig zijn. Hen slag op slinger schofferen is het laatste wat je moet doen als je wil dat er morgen nog genoeg werkgevers zijn.
03 mei 2011 | 0 reactie(s)
Trefwoorden bij dit artikel: Boete, karelvaneetvelt, Milquet, minister, werk, verantwoordelijkheid
