Het systeem van de automatische loonindexering wordt met de regelmaat van de klok in vraag gesteld door de werkgevers en tot treures toe verdedigd door de vakbonden. Zelfs een onderzoek naar de effecten van het indexmechanisme doet de bonden al steigeren. Ook al was daar aanvankelijk tijdens het interprofessioneel overleg een akkoord over.
Het probleem zit voor mij in het automatisme van die indexering, niet in een loonaanpassing in functie van de gestegen levensduurte. In de ons omringende landen gebeuren die aanpassingen ook, maar pas nadat werkgevers en vakbonden samen aan tafel hebben gezeten, op basis van concrete cijfers. Eerst een evaluatie van de oorzaken, daarna pas een doordachte doorvoering.
Maar wie automatisch de lonen verhoogt, denkt enkel op korte termijn. Niet aan de onmiddellijke, gemiddelde impact op de koopkracht. Dergelijke automatische indexering komt neer op de even automatische uitholling van onze concurrentiekracht. Dat vergeten de bonden. Sneller stijgende loonkosten dan betekent dalende concurrentiekracht. Duurdere arbeid betekent op termijn onvermijdelijk jobverlies. Allemaal geheel automatisch. Staan de vakbonden daar ook bij stil?
De automatische indexering houdt bovendien een vicieuze cirkel in stand. Wie lonen automatisch doet stijgen, doet ook de loonkost oplopen, wat dan weer doorgerekend wordt in de prijzen wat de lonen opnieuw sneller doet stijgen en jobs ondermijnt. Zo is de cirkel rond, en dreigt de economie vierkant te draaien.
De vakbonden klagen verder over te hoge voedselprijzen ook als de grondstofprijs daalt. De grondstofprijzen wordt internationaal bepaald in een sterk grillige markt met veel ups en downs. Om van de energieprijzen maar te zwijgen. We hebben daar weinig greep op. Bovendien gebeurt een prijszetting ook op basis van loonkosten en die zijn - omwille van de index - ondertussen wel aangepast. Een prijsdaling kan dus niet automatisch. Ik raad de vakbonden trouwens aan om ook eens de rendabiliteit van de kleinhandel en de toeleveranciers te bekijken. Je kunt hen allerminst verwijten geldwolven te zijn. Nooit was de prijzenconcurrentie er zo scherp.
Een ding moet duidelijk zijn: ik wil met mijn pleidooi voor een studie van de automatische index de koopkracht niet onderuit halen. Daar heeft niemand wat aan. Ook de ondernemers niet want ook zij leven in grote mate van de binnenlandse koopkracht. Wel moeten we er vooral voor zorgen dat de inlatie niet sneller oploopt dan in onze buurlanden. Daarover zijn we het met de vakbonden eens.
De vraag moet zijn: hoe kunnen we de lonen aanpassen aan de inflatie, vertrekkend van de oorzaken van de gestegen levensduurte en met een duidelijke lange termijnplanning voor ogen? We moeten af van de welles- nietes discussie. Daarom is de door de Nationale Bank aangekondigde studie over de impact van de automatische indexering zo essentieel. Die moet ons toelaten, gezamenlijk, vakbonden en werkgevers, de juiste conclusies te trekken voor de toekomst in het belang van echte koop – en concurrentiekracht. En laat ons vooral niet vergeten dat ons grootste probleem de enorme spanning is tussen wat een werknemer netto aan loon uitbetaald krijgt en wat dat een werkgever kost.
22 juni 2011 | 2 reactie(s)
Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt, loonindex, vakbond
Overzicht commentaar
Welles-nietes loonindexering
Ik ben het er wél mee eens dat er een automatische loonindexering gebeurt. Wat zou er gebeuren indien die automatische indexering er niet meer is? Inderdaad, dan zouden mensen nog minder gaan kopen dan nu al het geval is.
Het kan niet dat vakbonden & werkgevers constant aan tafel moeten gaan zitten om na te gaan of er een loonindexering moet gebeuren. Want dat zou de uitvoering van deze aanpassing enkel vertragen. Wel zou er (jaarlijks, 2-jaarlijks, ...?) moeten nagegaan worden welke artikelen er in aanmerking komen om de loonindexering te bepalen.
Wat er wel ter discussie moet komen, vind ik, is of het een procentuele dan wel een effectief zelfde bedrag voor iedereen. Al de producten waarop de indexverhoging worden berekend, stijgen in effectieve zelfde cijfers of men nu een hoog of een laag inkomen heeft.
Het is niet zo dat de automatische loonindexering een zo grote impact heeft op het loon. Het is triestiger om te zien wat de werknemer van deze loonindexering niét ontvangt omdat de overheid zich daarvan een groot deel toeëigent ! Daar zit het echte probleem van de loonkost.
16/09/2011 
Gorrebeeck Lies
Neerlegging jaarrekening
Dit jaar heb ik gewoon besloten om de meeste jaarrekeningen niet neer te leggen.( Allemaal Kleine Zelfstandigen ! ) Voordien betaalde ik de extra boete uit mijn eigen zak.Het is nu gedaan!
Ik leg uit :
Eerst reken ik uit wat mijn klant, zaakvoerder, privé moet betalen of terug trekken van de belastingen.Naar gelang het resultaat pas ik zijn honorarium, tantieme,dividend, intrest op lopende rekening ,voordelen etc aan om zo'n gunstig resulaat te bekomen.
Dan reken ik het resultaat uit van de vennootschap.
Zijn alle twee in orde, dan sluit ik af, en maak de jaarrekening.
Ik vraag mij af of deze volgorde wel de juiste is ?
Want normaal heb je eerst de fiches, dan de jaarrekening,en dan de aangifte .
Persoonlijk doe ik alles op één moment, wat dus theoretisch niet mag. Het kost mij boetes.!!Maar is wel efficient werken.
Ik vraag mij af of ik efficient mag werken ?
Vriendelijke groeten,
Lykle Schalm.
PS. Raar , maar waar. Deze week nog een Update van Sofisk !!
30/09/2011 Lykle Schalm
