Woensdag nam ik deel aan een rondetafelgesprek over armoede bij zelfstandigen. In opdracht van de Koning Boudewijnstichting werden er beleidsaanbevelingen voorgesteld die ondernemers in moeilijkheden beter moeten ondersteunen. Dergelijke oefening door externe experts is zeer nuttig en positief. Op die manier is er eindelijk aandacht voor een vergeten groep in de samenleving.
Armoede onder zelfstandigen komt immers vaker voor dan gedacht. Het is een taboe dat nog niet doorbroken is. Een probleem waar nog veel te weinig aandacht voor is. Maar liefst 15% van alle zelfstandigen, of 40.000 ondernemers, leven structureel in armoede. Een aanzienlijk groot deel.
Ondersteuning is daarom noodzakelijk. De faillissementscijfers liegen er niet om. Bijna met zekerheid zullen we eind dit jaar de kaap van de 10.000 faillissementen voor het eerst overschreden hebben op één jaar tijd. Sinds begin dit jaar werden al 9586 faillissementen aangevraagd, dat is 4,72% meer dan in dezelfde periode vorig jaar. Het initiatief van de Koning Boudewijnstichting om de aandacht te vestigen op deze problematiek, is daarom zeker niet overbodig.
Toch moet faillissement enkel een noodrem zijn. Ondernemers die weten dat hun activiteit onrendabel is, moeten durven stoppen als het niet meer gaat. Maar voorkomen blijft beter dan genezen. We moeten ondernemers uit de armoede houden door hen met de juiste maatregelen te motiveren, te stimuleren en te ondersteunen. Tijdens het rondetafel gesprek werd er door de experts gepleit voor enkele vernieuwende voorstellen rond de verbetering van het sociaal statuut voor zelfstandigen en de steun aan zelfstandigen in moeilijkheden.
Daaruit bleek nog maar eens dat er ruimte is voor verbetering. De berekeningswijze van de sociale bijdragen, de vrijstelling van de sociale bijdragen, de verschoonbaarheid na een faillissement, de wet op de continuïteit ondernemingen, de collectieve schuldenregeling, de invoering van een stopzettingsvergoeding en een betere begeleiding van ondernemers. In deze zeven domeinen zijn aanpassingen mogelijk en nodig om de leefbaarheid van ondernemingen te verbeteren.
En dat zal nodig zijn. Ondernemers zijn optimisten. Maar met de aankomende recessie en de zware belastingmaatregelen erbovenop dreigt dat optimisme een stevige knauw te krijgen.
16 december 2011 | 1 reactie(s)
Trefwoorden bij dit artikel: Faillissement, Ondernemerschap, karelvaneetvelt, armoede
Overzicht commentaar
Wat te doen ? Dit treft echt alleen maar de zaakvoerder !!!
20/12/2011 
Lykle Schalm
