Vandaag is het nog eens zover. Via een staking van de overheidsdiensten proberen de vakbonden het land plat te leggen. Een mens vraagt zich af hoelang we dat klassenstrijdwapen nog moeten ondergaan in een samenleving waar de spanning tussen rijk en arm een stuk kleiner is geworden, waar de middenklasse zeer groot is geworden. Waar ook de mensen die Daens verdedigde in die middenklasse zitten en dat is niet meer dan terecht. Het zijn trouwens niet de armsten die het werk neerleggen maar wel een deeltje van die middenklasse en dan nog wel een deel dat zeer goed sociaal beschermd is. Een sociale bescherming die, zelfs na de regeringsaanpassingen, nog een stuk hoger ligt dan voor alle andere delen van de bevolking, niet in het minst de zelfstandigen die er wat dat betreft het meest bekaaid vanaf komen.
De manier waarop onze vakbonden deze mensen naar het stakingswapen doet grijpen stoort mij mateloos. Verdraaide waarheden, onjuistheden en afgunst zijn de voorbije dagen en weken veelvuldig gezaaid. Ja, de maatregelen van de federale regering om de activiteitsgraad te verhogen en de carrières te verlengen zijn fundamenteel. Maar neen, ze zijn niet drastisch noch asociaal en door de overgangsmaatregelen kan je al evenmin van contractbreuk spreken. En zeer vermoedelijk gaan ze nog niet ver genoeg om de sociale zekerheid op een duurzame manier in stand te houden.
Op vakbondswebsites beweren dat zelfstandigen gevrijwaard worden door de begrotingsmaatregelen terwijl je goed weet dat de belastingmaatregelen net deze groep het zwaarst treft is gewoon leugenachtig. Beweren dat bedrijven amper belastingen betalen door aan cijferspielerei te doen en te verzwijgen dat onze economie één van de zwaarst belaste van de wereld is, is de waarheid meer dan geweld aandoen. Of komen al die belastingeuro’s niet uit de economie?
Als we zelf aan “afgunstretoriek” willen doen zouden we de ambtenarenpensioenen in het vizier moeten nemen. De doorsnee lonen van deze mensen zijn al lang niet meer een fractie van de doorsnee privélonen, wel in tegendeel. Dus het argument dat er een bevolkingsgroep moet zijn met een onevenredig hoog pensioen gaat eigenlijk niet meer op. Maar voor alle duidelijkheid, het is deze mensen gegund.
Met afgunst komen we geen meter vooruit. Dit neemt niet weg dat deze mensen wel moeten beseffen dat zij zeer zeker een toegevoegde waarde leveren voor de economie, maar anderzijds ook volledig betaald worden door belastinggeld dat uit die economie komt. Dat de rechten die ze krijgen hen de plicht geeft “civil servant” te zijn. Dat net deze groep de eerste is die voor sociale onrust zorgt is hemeltergend. Dat ze daarmee de economie probeert lam te leggen is onaanvaardbaar én bovendien zeer dom. Want daardoor zagen ze de tak af waarop ze zelf zitten, hun eigen levensader zelfs. Want eerlijk gezegd vallen de maatregelen voor dit overheidspersoneel nog zeer goed mee en zijn ze zeker geen basis om zo driest te keer te gaan.
Ik stel mij ook de vraag hoe sterk deze actie gedragen wordt buiten de beschermde syndicale vertegenwoordigers. En nog meer wat de gemiddelde twintiger en dertiger van deze generatieopstand denkt. Want elke mens met een beetje gezond verstand beseft toch wel dat 35, ja zelfs 40 jaar werken en bijdragen betalen als je 80 jaar leeft niet duurzaam is. Het groeiend protest via de social media tegen dit soort drieste acties is bemoedigend. Mogen de vakbonden dan hun punt niet maken? Zeker wel, in een moderne democratische samenleving is dat zelfs belangrijk. Maar dan wel op basis van doorslaggevende en onderbouwde argumenten, gestaafd met feiten en cijfers.
Als je ervan uitgaat dat je regeringen met gezond verstand en gevoel voor democratie hebt, moeten sterke inhoudelijke argumenten volstaan om scherpe kanten af te vijlen. Ik kan mij moeilijk voorstellen dat deze regering gezien de samenstelling als een “onmenselijke” regering wordt aanzien. Mijn eigen ervaring is trouwens dat naar sterke argumenten en onderbouwde dossiers geluisterd wordt. Misschien niet direct, maar als je kan aantonen dat anders zaken echt mislopen zeker wel. Wij hebben het stakingswapen niet. Ook de macht van het getal niet zoals de vakbonden. En toch wordt er naar ons geluisterd en worden we bij overleg betrokken. Zonder stakingen of negatieve acties.
22 december 2011 | 7 reactie(s)
Trefwoorden bij dit artikel: Ondernemerschap, karelvaneetvelt, Staking, vakbond
Overzicht commentaar
arm en rijk
Toch een rare kijk op sommige dingen: de kloof tussen arm en rijk is sinds de neoliberale maatregelen van de laatste decenia groter geworden en als we deze weg blijven inslaan het alom geprezen Duitse model zal men zelfs een nieuwe klasse in het leven roepen de "working poor".
U grijpt graag naar de vergelijking met Daens wel ik denk dat we terug gaan naar die tijd verglijden zolang we toelaten dat de economische wereld gedicteerd wordt door neoliberalen, financiele markten, ratingbureau's en speculanten.
Dus voor we elkaar, in uw geval de vakbonden , beschimpen zou er beter één front zijn om de problematiek aan te kaarten die verantwoordelijk is voor deze situatie.
Een bezorgde werknemer
22/12/2011 
Bjorn Imbrechts
Uw blik op de ambtenaar
Geachte heer Van Eetvelt,
Ik hoorde op de radio uw reactie op de ambtenarenstaking. Ik was een beetje teleurgesteld. U hebt volgens uw kans gemsit om te zwijgen.
Vooreerst wil ik benadrukken dat ik u deze mail stuur tijdens mijn middagpauze vanop mijn werk? U merkt dus dat ik vandaag niet staak. Als ik rondom mij kijk, dan stel ik vast dat tussen mijn collega's geen stakers zitten.
Ik volg u grotendeels wanneer u uw argumenten op tafel legt ten voordele van de voorliggende hervormingen. Ik denk inderdaad dat wij, ambtenaren, niet te klagen hebben en ook niet te klagen zullen hebben. Ik denk overigens dat ook zelfstandigen dit niet hebben (ik ontmoet toch regelmatig zelfstandigen in mijn familie). Ik ben er dan ook van overtuigd dat de staking van vandaag vooral politiek getint is, en in die zin beter niet had plaatsgevonden.
Ik ebn er van overtuigd dat wijzigingen en hervomringen noodzakelijk zijn, net als u overigens. Alleen al maar wanneer ik aan mijn drie lagereschoolkinderen hun toekomst denk.
Wel vind ik dat de zelfstandigen op één vlak zich heel bescheiden zouden mogen opstellen. Als het gaat over de bijdragen aan de gemeenschap, dan zie ik enkel een grote economische bijdrage en een heel beperkte bijdrage via de belastingen. Dit is voor mij O.K., ondernemer sdragen immers een zeker risico, daar mag iets tegenover staan. Maar, het is ongehoord dat diezelfde zelfstandige ondernemers dan steen en been klagen over hun pensioenregeling. Men moet consequent zijn : genieten kan pas wanneer men ook in dezelfde mate bijdraagt, en dit zonder ontwijkmogelijkheden door te rekenen met bedrijfswinsten. Dit hoor ik niet in uw kringen.
U ziet dat wanneer u uithaalt naar de stakende ambtenaren (hemeltergend), wij eigenlijk net hetzelfde kunnen doen naar de balstingsontwijkende en profiterende (bvb. schooltoelagen) zelfstandigen.
Op die manier geraken we niet verder. Laten we dus de opnelijke aanvallen sluiten naar de "andere categorieën" van werkende mensen.
Ik wil nog even heel duidelijk maken : Ik steun de staking van vandaag niet.
Dieter Berebrouckx
Financieel beheerder
OCMW Essen
22/12/2011 Dieter Berebrouckx
Onze schuldenberg is groter dan die van Griekenland, ongeveer 500 miljard.
De nieuwe besparingen en belastingen zorgen voor 11 miljard.
Daarbovenop zal men in 2012 ongeveer 50 miljard moeten bijlenen.
Probeer zoiets eens als zelfstandige of als werknemer!
Rest ons enkel nog de vraag : Hoe kan men zo'n situatie recht zetten ?
Een politieker kan dit niet.
Die zit immers in een situatie waarbij hij ook z'n kost moet verdienen volgend jaar.
En wij als kiezer houden dit systeem in stand, of we nu stemmen voor X, Y of Z.
Tenslotte willen we onze voordelen behouden.
Niet onbelangrijk hierbij is het feit dat we ook onze democratie willen behouden.
Dit betekent dat we maar één iets kunnen doen.
En we doen het al elke dag (ondernemers en werknemers) : samenwerken
Wordt vervolgd
22/12/2011 k
@Bjorn
De markt liet via een hogere rente weten dat het "onderhandelen" lang genoeg geduurd heeft. Het resultaat was dat we plots een regering hadden na anderhalf jaar proberen.
We hebben een overheid nodig, maar we hebben ook een vrije markt nodig.
We zijn gebaat met minder overheid en meer vrije markt. Enkele voorbeelden :
In Zwitserland hebben ze een regering de helft kleiner dan België.
Leg mij dat eens uit. En hier hebben ze drie regeringen, provincies, gemeentebesturen.
Het is teveel. En op elk niveau is het teveel. In elk land.
In Griekenland werkt 22% voor de overheid.
Om dat te kunnen betalen hebben ze geld opgehaald bij andere overheden in Europa omdat de rente dan zo hoog niet is.
Elk land had moeten nee zeggen.
Maar nee, de overheden hielpen elkaar, ze hebben zelf geen geld maar ze lenen wel geld uit aan een ander. Daarvoor moeten ze het eerst van een ander lenen ... jah ... op een dag stopt dat hé.
We moeten het sneller overlaten aan de vrije markt en de markt zei dat het genoeg was. Het is niet dat ik niet solidair ben maar ze maken het probleem groter en groter.
In Griekenland hebben ze noodgedwongen beslist om de pensioenen niet meer te indexeren. Joepie, ons pensioen blijft !
Fout hé, de inflatie zal zorgen dat ze uiteindelijk zelfs geen brood kunnen kopen met dat pensioen. Reken maar eens uit.
Maar men denkt niet op de langere termijn hé.
België zoekt nu 11 miljard.
Gevolg : de ambtenaren leggen het land plat.
Maar wat willen ze ? Dat we 61 miljard bijlenen in 2012 in plaats van 50 miljard ?
Wat ze willen is ongelijkheid.
Hun pensioen moet behouden blijven en een ander moet opdraaien.
Ik verkies gelijkheid.
Gelijkheid in pensioenen, gelijkheid in sociale rechten, gelijkheid in de zekerheid op vlak van job behoud, gelijkheid in productiviteit.
België gaf staatsbons uit zodat ze de marktprijs niet zouden moeten betalen.
We hadden moeten massaal nee zeggen tegen de staatsbons zodat men via de markt moest passeren. Dat ging onze politiekers pijn doen en het besef doen ontstaan dat je met meer schulden te maken, niet uit de schulden geraakt.
Ondernemers en werknemers moeten samen zeggen dat het genoeg is.
En akkoord, we mogen al eens met de vinger wijzen naar de speculanten, de ratingbureau's en de financiële instellingen, maar :
1) Aan de speculanten kunnen we weinig doen. Of het is bepaalde transacties illegaal maken, doch weet dat ze hier niet zitten en wel op de Cayman Islands.
2) We zijn vrij om die ratingbureau's te negeren. Zo goed zijn ze trouwens toch niet. Laat ons liever onze energie in iets anders steken.
3) De financiële instellingen ... wanbeheer heb je overal en een meer conservatieve aanpak had niet slecht geweest. Vooral als de spaarboekjes eraan gelinkt zijn !
Maar de schuld van de crisis ligt niet bij hen.
Het ligt bij de Amerikaanse en Europese overheden.
In Amerika omdat de overheid daar aan iedereen het recht gaf om een huis te bezitten. Zelfs iemand met geen geld kon een huis kopen via een lening.
Dat is mis hé. Dat zorgt voor luchtbellen.
Het kon niet meer op ...
En toen barstte de luchtbel ...
Niet alle schulden zijn immers gelijk !
En ook hier zien we weer hetzelfde : Niet minder maar meer vrije markt is de oplossing !
De overheid had dat moeten gerust laten in plaats van de banken op te leggen om leningen te verstrekken.
Nogmaals: Niet meer overheid maar minder overheid.
En ik zette er ook de Europese overheden bij omdat ze er slecht voorzaten toen de miserie overwaaide.
Ik gun onze ambtenaren het recht om te staken maar er komt een moment dat we allemaal gaan zeggen dat het welletjes geweest is.
En hoe sneller we dat zeggen, hoe beter.
In andere landen zijn ze zo braaf niet als de Belgen.
Het is nu dat het moet gebeuren en zoals u ziet aan de cijfers : het gebeurt niet.
@Dieter
U schrijft belastingsontwijkende en profiterende zelfstandigen...
België exporteert 50% van alle goederen.
Om concurrentieel te blijven hebben we twee dingen nodig :
1) Hoge productiviteit om de hoge loonkost op te vangen.
De werknemers dragen hier zeker hun steentje bij!
2) Een belastingtarief dat concurrentieel is.
U weet ongetwijfeld dat België koploper is op vlak van belastingen eisen van de zelfstandige. We mogen trots zijn :-/
Dus uiteraard is het voor de zelfstandige zoeken om zo min mogelijk belasting te betalen en om de productiviteit hoog te houden.
De overheid sluit steeds meer mogelijkheden uit, zoals ook nu weer met de bedrijfswagens.
Het is zoeken, en dat is nodig voor de zelfstandige en voor de werknemer want :
a) allebei rijden ze rond met de bedrijfswagens.
99% van de auto's op de weg zijn bedrijfswagens!
b) de firma waarvoor we werken moet winstgevend zijn en groeien om de concurrentie in het buitenland aan te kunnen.
Ik pleit voor transparantie en gelijkheid.
Voor minder overheid en meer vrije markt.
22/12/2011 k
de afgunstmaatschappij
Geachte heer Van Eetvelt,
Ik vind dat u het nog zeer vriendelijk formuleert. Ik ben een zelfstandige (6 werknemers) en heb hiervoor doelbewust gekozen, met de voor- en nadelen. Elke dag werk ik om mijn zaak vooruit te helpen, te groeien en ik probeer mijn personeel hiermee van te laten profiteren, zo heb ik vorig jaar een bonussysteem ingevoerd, zonder dat mijn personeel dit gevraagd heeft. Hiervoor heb ik geen syndicaten nodig. Ik krijg van mijn personeel enorm veel terug, in eerste plaats respect en arbeidsvreugde.
Maar inderdaad, we evolueren naar een serieuze afgunstpolitiek. Zelfstandig ondernemer wordt een scheldwoord voor een bepaalde groep. Zo zal de nieuwe belasting op bedrijfswagens mij privé netto €300/maand extra kosten via voordelen in natura, desondanks dat mijn wagen 6.5 jaar oud is en ik 30000km per jaar rijd voor mijn zaak. Daar bovenop word je dan nog eens gestigmatiseerd als profiteur in de stijl van "eigen schuld dikke bult". Ook ministers zoals Mevr. Onckelinckx moeten opletten met hun commentaren en geen bevolkingsgroepen tegen elkaar opzetten. Ik heb geen enkel probleem om mee een extra deel te betalen van de overheidsfactuur. Maar de zaken moeten op een eerlijke manier weergegeven worden. In het ganse plaatje zullen vooral de kleinere zelfstandigen en KMO's het grootste deel ophoesten. De zure taal van de vakbonden steekt me dan ook ten zeerste. Er wordt steeds gesproken ter verdediging van de niet-actieven: tijdskrediet, part-time, brugpensioen, vervroegd pensioen etc, maar wat zijn de rechten van de actieve Belg?
U hebt ten volle mijn steun.
mvrg
Philip Horemans
Managing Director
Green Seed Belgium
22/12/2011 Philip Horemans
Onjuistheden ....
Mijnheer Van Eetvelt,
Ik heb met verbazing het artikel in HLN van afgelopen maandag gelezen "Regering pluimt ondernemers". De geciteerde cijfers van extra te betalen belastingen zijn pertinent onjuist. Eerst hoopte ik nog dat de journalist het verkeerd begrepen had maar nog vandaag, tijdens uw carpool-rit, herhaalde U hetzelfde.
Zelf ban ik ambtenaar met een groot respect voor zelfstandigen, vooral voor diegenen die binnen de belastinglijntjes kleuren. Wie jaloers is op zelfstandigen moet er zelf maar aan beginnen, zeg ik altijd. Anderzijds zal iedereen zijn steentje moeten bijdragen willen we uit deze crisis raken, dus ook de zelfstandigen. Sommige cijfers die U in de 2 voorbeelden aanhaalt bij genoemd artikel, zijn geen te betalen belastingen maar de belastbare basis die als maatstaf zal dienen om de verschuldigde belasting te berekenen. Tegen het hoogste belastingtarief spreken dan over ongeveer de helft van de geciteerde bedragen! Maar dan zou de titel van het artikel niet zo spectaculair overkomen natuurlijk.
De bedragen van de voordelen in natura verhogen fors, zeker weten. Voor bewoning verdubbelen ze bijna! Alleen moet men er ook durven bij zeggen dat de huidige bedragen ongezond laag liggen. Deze aanpassing is dus slechts een stap in een eerlijke richting, om een aantal zaken meer in overeenstemming te brengen met de realiteit.
Chris Duysburgh
22/12/2011 Chris Duysburgh
Advocaat
Het woord "staking" is hier geenszins op haar plaats. "Staking" is een drukkingsmiddel gebruikt door werknemers TEGEN HUN WERKGEVER (meestal) met de bedoeling betere arbeidsvoorwaarden af te dwingen.
In casu hebben we (nog) niet te maken met een conflict tegen de werkgever; wel met de overheid. Niet de "persoon" tegen wie de actie is gericht, wordt de dupe van de actie, maar wel zeer vele buitenstaanders (bedrijven, werkwilligen, nagenoeg alle burgers).
Het betreft dus niet echt een staking, maar wel een politieke actie. Waar op zich nog steeds niets verkeerd zou mee zijn. Tenzij wanneer o.m. onschuldige buitenstaanders er slachtoffer van worden; en niet alleen financiëel.
Los van de kwestie of de stakers al dan niet gelijk hebben met hun ongenoegen, moeten we toch al in eerste instantie vaststellen dat de beslissingen dewelke de regering genomen heeft, op een volstrekt democratische wijze tot stand zijn gekomen. En gedragen worden door het overgrote deel van de bevolking; met inbegrip van de linkse partijen. De vraag stelt zich vervolgens of ca.15% van de werkende bevolking door gebruik (misbruik) van een machtspositie, de rest van de bevolking haar wil mag opleggen en schade mag berokkenen... En mag ze daarbij ook gebruik maken van andere middelen, zoals bijvoorbeeld stakingspikketten aan de ingangen van industrieterreinen e.d.
Stakingspikketten, de hindering van werkwilligen e.d. hebben in feite niets meer te maken het het stakingsrecht; hoe zeer de vakbonden ook hun best doen om dit aan de bevolking wijs te maken. "Staken" wil zeggen dat men zijn arbeidsprestaties schorst. Dit geeft de stakers geenszins het recht om geweld te gebruiken, en/of andere mensen te hinderen in hun rechten. Ook de niet-stakers hebben inderdaad nog bepaalde rechten... De vrijheid van de één vindt haar grenzen daar waar de vrijheden van de anderen zich bevinden; zoals o.m. het recht op arbeid, op transport, op verkeer, op vrijheid van meningsuiting enz.
De vakbonden durven nog steeds misbruik te maken van hun macht, omdat ze ten onrechte menen boven de wet te staan; dat ze niet voor de rechtbanken kunnen gedagvaard worden in betaling van schadevergoeding e.d. De rechtspraak heeft de voorbije jaren dienaangaande haar zienswijze ingrijpend gewijzigd. Misbruiken van het stakingsrecht worden thans bestraft. En o.m. in de procedure tegen de stakende brandweermensen (staking Zaventem dd.13.04.12) heeft de Rechtbank van 1°Aanleg van Brussel geoordeeld dat de vakbonden wel degelijk kunnen gedagvaard worden! Zo meer van dit recht zou gebruik gemaakt worden, zou dit ongetwijfeld een ontradend effect hebben t.a.v. dergelijke toekomstige onbesuisde acties.
27/01/2012 Peter CAFMEYER
