De overheid moet op dieet

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Vandaag stelden we onze eisen voor de volgende federale regering voor. U leest er morgen waarschijnlijk iets over in uw krant. Eén van de belangrijkste zaken voor ons is een slankere en slagkrachtiger overheid. De helft van ons BBP gaat immers door de handen van onze overheid. Toch bengelt België wat overheidsefficiëntie achteraan het Europese peloton.

Grofweg zijn er 2 zware uitgavenposten van de overheid: de sociale zekerheid en het ambtenarenapparaat. Er moet gesleuteld worden aan de sociale zekerheid. Maar minstens even belangrijk is de ontvetting van de overheid.

Pas op, niemand moet met de hakbijl door het personeelsbestand van de overheid gaan. We geven de tegenstanders geen munitie om deze terechte bekommernis af te schieten. UNIZO wil geen sociaal bloedbad bij de ambtenaren en we vinden we ze geen ambetantenaren. Maar er zijn te veel ambtenaren die aangepast noch uitgerust zijn om de taken van een moderne overheid te vervullen.

Vorig jaar had een derde van alle ambtenaren ten hoogste een diploma LAGER middelbaar onderwijs. Nog eens een derde maakte enkel de humaniora af. Laat ons even nadenken: zo kan de overheid niet de service verlenen die u verdient.

Elk modern, succesvol bedrijf legt zichzelf enkele streefdoelen op: een doeltreffend, kostenbewust personeelsbeleid, een open communicatie, een gecontroleerde kwaliteit, eigentijdse informatica, op tijd betalen, allochtonen in dienst nemen. Al deze zaken vraagt de overheid van haar bedrijven. Maar zelf kan ze deze standaarden onmogelijk bereiken. Daarom moet de overheid dringend investeren in vorming en ICT. En ze moet op dieet.

30 januari 2007

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt, verkiezingen2007

Controle doet werken

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Vandaag een vette kop in de krant: "Controle doet werklozen naar job zoeken." De titel blijkt bij nader inzien de conclusie van een wetenschappelijke onderzoek  door drie professoren. Zoals dat wel meer gebeurt met dergelijke onderzoeken, wordt ook deze keer het gezond boerenverstand bevestigd. En dat gezond verstand weet het al lang, veel ondernemers uit eigen ondervinding met werkzoekenden ook: mensen achter hun veren zitten, rendeert meestal. Met werklozen is dat niet anders. Want we mogen het tegenwoordig tenminste al zeggen en schrijven: alle werklozen zijn geen werkzoekenden. Het onderzoek bewijst dat andermaal.

De professoren gaan het effect na van de eerste verwittigingsbrief van de RVA aan jonge werklozen tussen 25 en 29 jaar waarin ze worden aangemaand actiever naar een job op zoek te gaan. Wat blijkt? De eerste aanmaningsbrief heeft wel degelijk een positief effect. Vergeleken met dezelfde groep werklozen waaraan geen verwittigingsbrief werd gestuurd blijkt het verschil aanzienlijk. Voor geschoolden is het resultaat weliswaar beter, maar ook ongeschoolden schieten door de brief meer uit hun slof.

Scholing blijft uiteraard een belangrijke troef om vlotter werk te vinden. Toch krijg ik regelmatig klachten van werkgevers, vruchteloos op zoek naar ongeschoolden. We kunnen werklozen niet genoeg achter hun veren zitten. Daadwerkelijk bewijzen actief op zoek te zijn naar een job, is toch het minste wat we mogen verwachten. Is dat sluitend bewijs er niet, worden de geboden kansen niet aangegrepen, dan mogen sancties niet uitblijven.

26 januari 2007

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

Netwerken met de gestelde lichamen

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Ik ben gisteren voor de 2de maal in mijn carrière naar de befaamde receptie van de “gestelde lichamen” geweest. Dit is niet alleen een belevenis op zich, het is vooral een moment om contacten te leggen en te onderhouden, afspraken te maken, zaken aan te kaarten. Op ongeveer 1 uur tijd kan je zeker een vijftiental interessante gesprekken voeren. Als netwerk-event kent deze receptie zijn gelijke dus niet.

De laatste weken en vandaag opnieuw wordt, vooral in Vlaanderen, stevig gediscussieerd over de rol en toegevoegde waarde van het koningshuis. Hier zijn vele meningen over en iedereen heeft uiteraard zijn of haar waarheid. Over wat de rol moet zijn ga ik mij niet uitspreken, maar dat het koningshuis een toegevoegde waarde heeft is in elk geval zeker. De organisatie van de receptie gisteren alleen al bewijst dit, maar ook de rol die de Koning en vooral de Kroonprins spelen op buitenlandse zendingen blijft interessant. Het blijft nu eenmaal zo dat in aanwezigheid van een koning of een prins deuren gemakkelijker opengaan. De zakelijke contacten en contracten moeten uiteraard altijd nog gelegd en onderhandeld worden door de ondernemers zelf, maar de rol als “lobbyist” voor een groep van ondernemers (in plaats van één individueel bedrijf) mag niet onderschat worden.

Ik heb ook met aandacht geluisterd naar de toespraak van de premier. In tegenstelling tot de reactie van sommigen vandaag in de media ga ik ervan uit dat de inhoud van deze toespraak de consensus van de regering draagt. In die zin was het interessant te horen dat verdere stappen in de staatshervorming noodzakelijk zijn om ons land beter te doen functioneren. Dit is net wat UNIZO ook altijd heeft gezegd: “geen staatshervorming omwille van de staatshervorming, maar wel een zakelijke aanpak die moet leiden tot beter functionerende staatsstructuren, in de eerste plaats gericht op het creëren van een ondernemersvriendelijker omgeving. We zijn benieuwd naar het resultaat en zullen uiteraard niet aarzelen onze eigen voorstellen terzake op het gepaste moment opnieuw op tafel te leggen en ze te bespreken met iedereen die mee de verantwoordelijkheid wil nemen om die verbeterde ondernemersomgeving na te streven, ongeacht of ze zich in het noorden of het zuiden, het oosten of het westen van het land bevinden.

26 januari 2007

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

Ambtenaren ambetant?

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Staatssecretaris Q kreeg in de kranten de wind van voren en een ambtenarenbetoging aan zijn  deur. De aanleiding is bekend. In een nieuwjaarsspeech kloeg hij over het te groot aantal ambtenaren. Zoals bekend, de waarheid kwetst. De staatssecretaris heeft gelijk. Of hij het best geplaatst is om dat te zeggen, is een andere zaak.

Eén ding is zeker, alleen politici, de werkgevers van die ambtenaren kunnen daar wat aan doen. Wij zullen ze niet tegenhouden. Integendeel. Natuurlijk kennen we ook veel gedreven en bekwame ambtenaren. Of ze daarin door sommige oversten en door de politiek altijd even goed in worden ondersteund? Wellicht niet. Je promotie doorkruist zien door gebrek aan de juiste politieke kleur van het moment, is niet van aard je motivatie op te vijzelen. Dat we in vergelijking met andere Westerse landen in sommige departementen met teveel volk zitten,  is zeker.

Oordeelkundig bestuur, de juiste mensen of de juiste plaats gekoppeld aan een eigentijds HR-beleid en aan een klantvriendelijk aanpak gericht op meetbare doelstellingen daarmee slaan veel politici ondernemers voortdurend om de oren. Dat ze in hun eigen "overheidsbedrijven" met hun personeel  maar eens het  voorbeeld nemen. En het kan.

We publiceerden deze week het resultaat van een  reeks anonieme testen  omtrent het onthaal, het advies en de dienstverlening van gemeentelijke ambtenaren aan ondernemers. Besluit: Gemiddeld scoren ze net niet goed genoeg. Tegelijk waren de testers getuige van heel wat  gemotiveerde ambtenaren. Dat een in dit geval lokaal bestuur het aandurft zijn eigen ambtenaren te laten testen, is alvast een goed begin.

De federale, regionale en  provinciale overheden kunnen  dat goede voorbeeld alvast volgen. Het zou een mooie start zijn van een vernieuwd, klantvriendelijk ambtenarenbeleid. Niet meer , maar voldoende en vooral betere ambtenaren, daar gaat het over. 
 

25 januari 2007

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

Het scholenrapport mist een hoofdvak

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

De Standaard bond de kat de bel aan gisteren. De krant openbaarde het grote scholenrapport over de kwaliteit van ons onderwijs. Vreemd eigenlijk dat niemand daar eerder op kwam. Ieder rapport mag nochtans openbaar gemaakt worden, zo vertelde Vlaams minister van Onderwijs Vandenbroucke gisteren.

Maar goed, nu is het debat losgebarsten. Iedereen heeft er wel een mening over, zo lijkt het. Neen, niet over de inhoud van de rapporten maar over het feit dat de Standaard ze openbaar heeft gemaakt. Opnieuw vreemd eigenlijk, maar het breed maatschappelijke inhoudelijke debat komt waarschijnlijk nog wel. Als de eerste mediastorm is gaan liggen?

Maar laat het ons nu even over de inhoud hebben van de inspectiedossiers. En die mag er best wezen, de scholen krijgen een goed rapport. Over het algemeen scoort ons onderwijs goed tot zeer goed voor alle vakken waarop de inspectiediensten quoteerden. We kunnen dus op beide oren slapen, onze kinderen krijgen op de Vlaamse schoolbanken een solide basis. Over enkele jaren dragen zij onze maatschappij, stellen zij onze welvaart veilig.

En daar knelt nu net het schoentje. Volgens mij ontbreekt er één vak op het scholenrapport. Een vakoverschrijdend item zelfs: ondernemerszin. Ondernemingszin is het vermogen om in een bepaalde situatie kansen te zien en initiatieven te bedenken. Ondernemers zien wat er nog niet is. Ze hebben een neus voor kansen. Hierdoor maken ze het verschil, brengen ze innovatie.

Onze huidig welvaartsniveau is er maar bij gratie van onze ondernemers. Onze scholen zijn de perfecte plaatsen om onze jongelui te infecteren met het ondernemersvirus en zo onze welvaart ook in de toekomst veilig te stellen.

Om deze uitdaging aan te gaan, vormen ondernemende leraars en een ondernemend schoolbeleid de hoeksteen.

Akkoord, nu zijn er al talrijke initiatieven die jongeren (en hun leraars) ondernemingszin bijbrengen. UNIZO draagt daar trouwens haar steentje toe bij. Maar om ondernemingszin echt te betonneren in ons onderwijs, net zoals wiskunde en Frans, is meer nodig. Daarvoor moet het ingevoerd worden als eindterm.

Hopelijk vermeldt het scholenrapport én het rapport van onze leerlingen binnenkort ook het vak, het hoofdvak ‘ondernemingszin’. Onze kinderen, zullen er wel bij varen, onze maatschappij ook.

23 januari 2007

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt