Wat de vakbonden vinden van de stakingsgolf
Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

We zijn de laatste dag van januari. De 31e dag. En geen enkele dag ging voorbij zonder dat er in een bedrijf het werk werd neergelegd. Vooral in Limburg hadden heel wat bedrijven te kampen met stakingen van een deel van het personeel voor opslag. Vandaag gaven de vakbonden hun visie van de feiten. Ik wil ze u niet onthouden. Volgens de ABVV-woordvoerder waren de eisen van de stakers in de verschillende bedrijven niet onredelijk. "Nu kregen we tijdens de onderhandelingen met een vingerknip betere voorwaarden. Bij normale loononderhandelingen krijg je voor dezelfde eisen een njet," luidt de redenering.               ACV-Metaal is dan weer verontwaardigd over "de lichtzinnigheid waarmee de voorbije dagen herhaaldelijk een beschuldigende vinger werd uitgestoken naar de vakbonden en de werknemersafgevaardigden". Dat is de wereld op zijn kop. De stakingen zijn lichtzinnig. Niet de reacties erop.  De lonen volgen de prijzen van de levensgoederen. Soms wat sneller, soms pas na enkele maanden. Dit jaar zullen de lonen 2 keer stijgen, geïndexeerd worden. Daarbovenop nog eens extra loon eisen, is lichtzinnig en kortzichtig.  De voorbije dagen lijken ook de media steeds meer te beseffen dat de stakingenspiraal echt gevaarlijke proporties begint aan te nemen. Aangezien zij deels mee de koopkrachthysterie hebben opgepookt, hoop ik dat ze, samen met politici en vakbonden, erin slagen de rede terug te doen keren.  De feiten zijn wat ze zijn: voor een kleine groep mensen veroorzaken de hoge brandstofprijzen en de gestegen voedselprijzen een reëel probleem. De politiek moet daar snel met oplossingen op maat komen. Voor Jan Modaal echter is het ronduit gevaarlijk nu paniekvoetbal te spelen.

31 januari 2008

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

 

Politieke moddercatch
Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Ik heb, zoals zovelen vandaag, met stijgende verbazing de verschillende krantenartikels gelezen waarin politieke partijen elkaar of bepaalde personen met modder bekladden. Het was een droevige vaststelling en het leek verdomd veel op het pre-electorale klimaat waarin we al te vaak verkeerd hebben de voorbije jaren.

Ik vraag mij af waar hun verantwoordelijkheidsgevoel gebleven is. Denken ze echt dat ze met dit soort van scheldboodschappen andere stemmen dan deze van de echt overtuigden in hun directe omgeving kunnen winnen?

We verwachten dat ze met de oplossing van de problemen in ons land bezig zijn, niet met dit soort onzin. En voor alle duidelijkheid, de koopkracht is, met uitzondering van een kleine groep met de laagste inkomens, geen van die problemen.

Een efficiënt werkende overheid, ingebed in efficiënt opgebouwde structuren is dat wel, net zoals een beleid dat ruimte geeft aan onze ondernemers en mensen opvangt die tegenslag hebben (waaronder ook ondernemers). Ik hoop dat het licht alsnog gaat schijnen de komende dagen en weken.

28 januari 2008

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

 

Over melkkoeien en Octopussen
Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Vandaag zat de Octopus-werkgroep, die de contouren van een staatshervorming moet uittekenen, voor de tweede keer in de Senaat bijeen. De regeringen van de deelentiteiten mochten nu hun standpunten over een staatshervorming uit de doeken komen doen.
   
Waals minister-president Rudy Demotte eist “respect voor het principe van de interne economische unie”. Anders gezegd: Wallonië is tegen de regionalisering van de vennootschapsbelasting. “Er is al concurrentie genoeg, we willen toch geen concurrentie tussen de regio’s,” stelde Demotte.

Hij ontkent (bewust?) de realiteit. En die is dat er nu al concurrentie bestaat tussen Wallonië en Vlaanderen. Elke regio kan nu al subsidies toekennen aan bedrijven. Daarnaast is er de verschillende milieuwetgeving, waarvan de laksheid waarmee Wallonië ze controleert, bedrijven naar Wallonië lokt.

Dit laatste geldt trouwens ook voor de ruimtelijke ordening. Ook daar lokken de minder strenge vergunningsprocedure en controle bedrijven naar Wallonië.

Ik pleit voor het meest efficiënte systeem van bedrijfssteun. En dat verloopt niet via subsidies. Wel via fiscale maatregelen. Een lagere vennootschapsbelasting dus. Subsidies afschaffen (behalve die voor innovatie) en het geld gebruiken voor lagere lasten. Voor elk bedrijf. Dus ook voor die KMO die geen tijd of werknemers heeft om de subsidiekoe te melken.

Zo schakel je alvast de oneerlijke concurrentie tussen bedrijven binnen elke regio uit. En als Demotte vreest dat Vlaanderen haar bedrijven teveel korting zal geven op de vennootschapsbelasting, dan kunnen we een onder- en bovengrens afspreken.

 

25 januari 2008

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

 

Zijn ABVV en Vlaams Belang het eens over de illegalen?
Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael wil bekijken welke 'knelpuntberoepen' eenmalig en uitzonderlijk kunnen opengesteld worden voor buitenlanders, ook zij die al in ons land aanwezig zijn.

Daarmee werkt hij ons voorstel uit. Wij hadden gevraagd illegalen, nu al vaak in het zwart aan de slag bij ons, te regulariseren zodat ze in het wit kunnen verder werken. Zo helpen ze de krapte op de arbeidsmarkt tegen te gaan én dragen ze bij tot de sociale zekerheid. Uiteraard komen enkel geïntegreerde illegalen die een van de landstalen machtig zijn en al enkele jaren in België wonen, in aanmerking voor een regularisatie.

De socialistische vakbond blijkt tegen, zo schreef De Tijd vandaag. Als je weet dat diezelfde vakbond in het aangezicht van de illegalen zelf net het omgekeerde beweert is deze negatieve houding hypocriet.

Ik herinner me levendig een debat in de Brusselse Begijnhofkerk met vertegenwoordigers van vakbonden en politieke partijen. Onderwerp: illegalen en werk. Publiek: meer dan 100 mensen, waaronder een groot deel illegalen. 4 oktober 2007.

Ik was er uitgenodigd na ons pleidooi goed ingeburgerde, werkwillige illegalen legaal te laten werken.

Eén van de toehoorders, een politieke vluchteling uit Congo, parafraseerde me toen. “Denk eens aan uzelf Belgische staat. Nu betaalt u vluchtelingen wiens procedure loopt, 625€ per maand. Laat ze werken. U bespaart op uitkeringen en de vluchtelingen stijven de staatskas.”

De reactie van de vakbond vandaag heeft wat van "eigen volk eerst". Ze zetten zich daarmee trouwens op dezelfde lijn en om dezelfde reden als die politieke partij die ze zo verafschuwen. Daar is nochtans geen enkele reden voor.  Er is hier werk genoeg voor alle Vlamingen, Walen, Brusselaars, nieuwe Belgen en al aanwezige politiek vluchtelingen.

Als de bereidheid er is op het vormings- en begeleidingsaanbod in te gaan in functie van de beschikbare jobs kan de werkloosheid morgen geen probleem meer zijn.

Dus vraag ik aan het ABVV: geef mij 1 goede reden om tegen het voorstel van Patrick Dewael te zijn.

24 januari 2008

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

 

Ford Genk en Opel Antwerpen kiezen voor de vlucht vooruit
Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Het personeel van Opel Antwerpen krijgt extra centen, zo raakte vanavond bekend. Goed voor hen. Op de korte termijn alvast.

Het personeel zag het resultaat van de betogingen van hun collega's bij Ford Genk en de toeleveranciers daar en dachten "als het daar lukt, waarom hier dan niet."

En de directie van Opel Antwerpen kocht, de miljoenenverliezen door 3 dagen inactiviteit in Ford Genk indachtig, de sociale vrede af en beloofde het personeel vandaag in totaal 350€ netto extra in 2008.

De vakbonden bij Opel Antwerpen zijn blij, zo lieten ze weten. ""Zulke akkoorden steken de ogen uit van onze mensen. We kunnen beter voorkomen dan genezen en een gesprek met de directie aanvragen", luidde het.

De vakbonden voorkwamen inderdaad dat er vandaag een staking uitbrak bij hun mensen. Ze vergeten er wel bij te vertellen dat die automobielopslagen betaald worden met het geld van alle Belgen.

Om de sector hier te houden heeft de regering de voorbije jaren enkele honderden miljoenen in specifieke lastenverlagingen geinvesteerd. Door de kosten voor die bedrijven te drukken zijn ze hier gebleven.

Er was en is trouwens een sociaal akkoord "dat die lastenverlagingen zeker niet mochten gebruikt worden om de lonen te verhogen".

Wat blijkt nu... Op basis van de opgeklopte koopkrachtdalinghysterie wordt dat geld wel gebruikt om loonsverhoging te geven,... en de competitiviteit te verminderen.

Resultaat: de geloofwaardigheid van deze akkoorden is totaal weg. De, terecht, al goed betaalde automobielarbeiders krijgen nog wat bij, hoewel hun reële koopkracht niet echt gedaald was.

Het voorbeeld zal aanstekelijk werken op tal van andere bedrijven, met een looninflatie, dalende competitiviteit, stagnerende werkgelegenheid en economische groei en uiteindelijk reeëe koopkrachtdaling tot gevolg.

Of hoe opgeklopte koopkrachthysterie kan leiden tot meer armoede in de toekomst.

23 januari 2008

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

 

Vorige  |1|2|3|  Volgende
Stel uw vraag
BelgacomElectrabelKBCADMBZenito