Te hoge kaskredieten en te lage normen: chatgesprek met ondernemers

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Gisteren zeer interessante en vooral ook leuke chatsessie gehad op De Tijd. Onderwerp: de financiering van KMO's.

Dat dit een blijvende uitdaging en dus aandachtspunt is mag duidelijk zijn. Somige kredieten zijn nog altijd waanzinning duur. Dat neemt niet weg dat de kredietverlening duidelijk beter verloopt dan een jaar geleden. Het vertrouwen komt langzaam terug. Onze banken beseffen ook dat kapitaal verschaffen aan investerende bedrijven hun core-business is en in elk geval minder risicovol dan wat ze enkele jaren geleden deden.

Wat mij tijdens de chat opviel is dat de discussie vrij snel verlegd werd naar aandacht voor ondernemerschap en de moeilijkheden om te ondernemen, het onbegrip ook bij nog steeds te veel overheidsdiensten voor ondernemers. Ondanks de gestage verbetering ook op dit terrein is er ook hier nog veel werk.

Wat mij evenwel het meest bijbleef was de opmerking dat er met onze normen en waarden toch iets grondig fout zit. Ondernemers, werkgevers stellen dit steeds meer vast. Daaraan werken is een opdracht van iedereen.

26 november 2010

Trefwoorden bij dit artikel: Financiering, karelvaneetvelt

Oekraïne: opportuniteiten voor ondernemers die durven

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Eerste avond in Oekraine, geluisterd naar een korte voorstelling over het land en enkele "Belgische ervaringsdeskundigen". Wat opvalt: Oekraine is een moeilijk land om zaken te doen maar wel een land met enorme opportuniteiten.

Oekraine wordt vaak vergeleken wordt met Polen: ongeveer hetzelfde verhaal, maar 10 jaar later. Veel mogelijkheden maar ook redelijk wat risico. Oppassen met en voor wie je zaken doet. Maar wel gedreven mensen die vaak goed opgeleid zijn. Voor een echte ondernemer die een beetje risico niet schuwt dus ongetwijfeld het goede moment om hier business te starten.

22 november 2010

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt, ondernemen

Europese KMO's moeten de wereld redden

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Gisteren was ik op de allereerste Europese KMO-top, georganiseerd door onder andere UNIZO in het kader van het Belgisch voorzitterschap. Een succes en een hoopgevend evenement met centrale vraag: ‘How green makes money.’

Het antwoord was duidelijk: green can and will make money. En dat moet ook.

Want na afloop ging  ik – als een van de 700 aanwezigen - naar huis met het gevoel dat de toekomst afhangt van Europese KMO’s die inzetten op ecologie. En dat als wij in Europa de voortrekkersrol die we nu al hebben niet optimaal benutten, de wereld om zeep gaat.

Cru gesteld was dat de begeesterende boodschap van de Amerikaanse topeconoom Jeremy Rifkin. Ook Herman Van Rompuy was onder de indruk van de Europese KMO’s en prees hen omwille van hun focus op groene energie.

Datzelfde enthousiasme was merkbaar bij onze aanwezige ondernemers. Ik hoorde meermaals dat het geen evidentie is om een ecologische KMO op te starten en te overleven. “Maar hoe moeilijk het ook is om zo’n onsexy groen verhaal te beginnen, hier besef ik weer waarom ik er ooit mee begonnen ben!”

Het enthousiasme en de creativiteit – kleren van hennep, groene gevels die je huis opfleuren, dienbladen van papier- zijn nu al aanwezig in vele KMO’s.  Algemeen steeg het aantal jobs in de groene sector ook met gemiddeld 7% per jaar tot 3,4 miljoen. Er zijn dus grote kansen en we moeten ons zelf doelen stellen: tegen 2020 moeten die cijfers verdubbeld zijn.

Want alleen dan kunnen we overleven. De boodschap van deze top was immers duidelijk: de toekomst is aan en van de Europese, groene KMO’s.

19 november 2010

Trefwoorden bij dit artikel: Energie, karelvaneetvelt, Creativiteit, ondernemersontmoeten, handel2020, Europa

Weer met groep van Tien aan tafel

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Goed begonnen is half gewonnen. Klinkt dat te optimistisch of toch realistisch na de eerste dag van het sociaal overleg? Ik weet het niet. Vandaag starten de onderhandelingen met de Groep van Tien. In een precaire economische context en zonder politieke omkadering.

Alle begin is moeilijk. Misschien past deze zegswijze beter. Of moeilijk gaat ook? Met een aantal van onze duidelijke wensen staan we als werkgeversorganisaties immers diametraal tegenover de vakbonden. Het wordt dus alweer de keuze tussen het eigen grote gelijk, een compromis of een win-win.

Op enkele punten zijn weinig toegevingen mogelijk en dat bemoeilijkt de discussie. De loonkosten voor onze ondernemers opnieuw sneller laten oplopen dan onze economie groeit is gewoonweg niet haalbaar. We kunnen wel streven naar een hogere productiviteit, maar die zal dan moeten dienen om de handicap van de vorige jaren goed te maken.

Wat sommige economen als Paul De Grauwe van achter hun bureau met studiewerk ook mogen beweren, de realiteit op het terrein is keihard. Een exporterende KMO kan ondanks hogere productiviteit niet meer concurreren met zijn Duitse buur en onze zwaar belaste lonen geven netto te weinig om onze bedrijven die diensten op de binnenlandse markt afzetten prijsstijgingen te gunnen (die noodzakelijk zijn om hogere lonen te betalen!)

En laten we niet vergeten dat onze ondernemers de motoren van onze welvaart zijn en dat vooral zij die de crisisjaren het hardst hebben gevoeld.

Voor hen de kosten laten oplopen leidt tot hun verdrinkingsdood. Dit toch doen zal enkel leiden tot meer faillissementen en minder werkgelegenheid. Een strikter loon- en kostenbeleid kan onze  Belgische ondernemingen er al een stuk bovenop helpen. Want willen we onze eigen marktaandelen weer omhoog helpen, dan moeten we ons beleid aanpassen.

En de beste manier om de opgelopen loonhandicap weg te werken, is door het indexeringsysteem zo aan te passen dat onze sneller oplopende inflatie geen negatief effect heeft en anderzijds het aantal gewerkte uren per jaar te laten stijgen.

Alle begin is dus moeilijk, maar moge de ondernemende aanhouder (economisch weer wat) winnen.

16 november 2010

Trefwoorden bij dit artikel: Export, Loonkost, Indexering, karelvaneetvelt, ipa

CRB-rapport: voorschrift voor een strengere economische kuur

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Het jaarlijkse CRB-rapport over de concurrentiekracht van onze ondernemingen… vandaag was het opnieuw het grote nieuwsitem.

Het slechte nieuws was geen verrassing. De concurrentiekracht van onze bedrijven is in volle crisis opnieuw afgenomen, de kloof met 1ste exportconcurrent Duitsland neemt zelfs astronomische vormen aan.

Geen verrassing omdat we dit al lang zagen aankomen. Onze bedrijven zeggen ons al maanden dat ze de concurrentie met de buurlanden, zeker Duitsland, niet meer aankunnen. Dat Duitsland een van de weinige Europese landen is dat echt ingezien heeft dat je niet ongestraft boven je stand kan blijven leven. Ze hebben de tering naar de nering gezet en plukken daar vandaag de economische, morgen de sociale vruchten van.

Gaan wij blijven doen alsof onze neus bloedt? Dit rapport bevestigt alvast mijn eerdere standpunt: er is geen marge om de loonkosten verder te laten stijgen. We moeten ons ook vragen stellen bij ons automatisch loonindexmechanisme. Dat heeft er de voorbije crisisjaren voor gezorgd dat de koopkracht nog gestegen is.

Maar die stijging hebben we niet teruggevonden op de binnenlandse markt. Ze is op de spaarboekjes verdwenen en heeft dus geen positief economisch effect gehad.

Het belangrijkste effect is dat er nog meer bedrijven failliet zijn gegaan of met het water aan de lippen staan, dat de druk van de informele economie op de binnenlandse markt nog is toegenomen.
 
België is dus ziek. Niet alleen politiek maar ook economisch,... en daardoor morgen ook sociaal. De patient zal een volgehouden kuur moeten ondergaan. Een kuur die ons wat magerder maar daardoor ook scherper maakt. Dat is de enige remedie.

10 november 2010

Trefwoorden bij dit artikel: Concurrentie, Loonkost, Indexering, karelvaneetvelt