Waarom ik de crisispremie hallucinant vind

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Gisteren reageerde ik verontwaardigd over de nieuwe extra premie voor ontslagen arbeiders. De regering wil hen 1.666€ geven bovenop hun ontslagpremie, waarvan de werkgever in bepaalde gevallen één derde moet ophoesten.

Mijn belofte ondernemers bij te staan om deze extra kost te vermijden, werd her en der vertaald als "aanzetten tot burgerlijke ongehoorzaamheid". Dat is het niet: het is onze plicht als ondernemersorganisatie. Deze maatregel is immers hallucinant. En wel hierom:

1. De arbeiderspremie is een werkgeversboete

Ondernemers ontslaan nooit mensen voor het plezier, altijd omdat het nodig is. De voorwaarde om eerst een crisismaatregel zoals tijdelijke werkloosheid, aan te wenden, is dus nutteloos. Als het bedrijf dat kan, zal het dat wel doen. Als het dat niet kan, is de maatregel gewoon een verhoging van de ontslagkost.

2. De boete geldt voor elk ontslag

Wie iemand moet ontslaan wegens onderpresteren, moet ook 555€ betalen. Want uiteraard is deze ontslagene niet in crisismaatregel geweest. Hoe legt de regering uit dat iemand die zijn werk niet goed doet, 1.666€ extra krijgt, waarvan een derde van zijn ex-werkgever?

3. Ondernemingen lijden ook onder ontslagkosten

Als er iets moet gebeuren voor de arbeider die lijdt onder de crisis, waarom gebeurt er dan niets voor de onderneming die lijdt onder de crisis en bv bedienden moet ontslaan met een zeer hoge ontslagkost?

4. De voorstellen zijn bijzonder administratief belastend

Om voor een bediende tijdelijke werkloosheid aan te vragen, moet je een ondernemingsplan voorleggen aan een commissie.

Nu moet je, als je een arbeider moet ontslaan, eerst tijdelijke werkloosheid verwerven om de boete van 555€ te vermijden.

Heb je minder dan 10 medewerkers, dan moet je dit niet doen. ALS je dit tenminste aanvraagt aan een andere commissie.

5.Kan dit geld niet beter besteed worden?

Als de federale regering ontslagen arbeiders echt wil helpen, dat ze dan investeert in begeleiding, vorming en opleiding. Immers, als die 1.666€ op is, is de ontslagen arbeider nog even werkloos.

Kreeg hij gratis opleiding en begeleiding, dan is hij aantrekkelijker voor een volgende werkgever.

6.Wat geeft de toekomst?

Welke arbeider zal begrijpen dat hij geen premie meer zal krijgen vanaf 1 juli? Komt een ontslag dan minder hard aan?

Om al deze redenen is dit een hallucinante maatregel. En om al deze redenen zal UNIZO inderdaad ondernemers helpen deze kost te vermijden.

17 december 2009

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

Wie stout is, krijgt lekkers

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

De aanpassingen van de federale regering aan de anti-crisismaatregelen ontgoochelen me. Om verschillende redenen.

1. Ten eerste getuigen ze van een duidelijk gebrek aan respect voor de vele duizenden bedrijven die in moeilijke omstandigheden proberen overeind te blijven.
2. Ten tweede hypothekeren ze het verdere sociaal overleg over de noodzakelijke toenadering van de statuten van arbeiders en bedienden.
3. Ten derde lijkt het nu dat een maandenlange, nauwelijks verholen, blokkering van het sociaal overleg, de juiste houding is. De sociale partner die haar verantwoordelijk in het overleg weigerde op te nemen, krijgt nu immers via politieke weg genoegdoening. Wie stout is, krijgt lekkers.

De maatregel die onze bedrijven het zwaarst zal treffen is de nieuwe maatregel om arbeiders bovenop hun bestaande ontslagvergoeding een nettopremie van 1666€ te geven bij ontslag.

Dat wordt toch betaald door de RVA, en dus door ons allen? Ja, maar als de werkgever de arbeider niet vooraf heeft laten gebruik maken van tijdelijke werkloosheid, crisistijdskrediet of collectieve arbeidsduurvermindering; moet hij 555€ uit eigen zak betalen.

Deze maatregel jaagt de vele KMO’s die vaak noodgedwongen enkele mensen moeten ontslaan om te kunnen overleven of om de sociale rust in het bedrijf te bewaren, op kosten.

Bovendien zal er bij elke rechtmatige vraag naar tijdelijke werkloosheid voor arbeiders onrust dreigen. Dit zal immers vaak geïnterpreteerd worden als een voorbode voor ontslag.

Dit is alvast een maatregel die de relance die de regering zo voorstaat, tegenhoudt.

16 december 2009

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

De crisette Muyters - Milquet

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

De crisette Muyters-Milquet is in de kiem gesmoord. Beide antagonisten legden hun conflict bij, in aanwezigheid van Yves Leterme en Kris Peeters.

Het conflict is dus opgelost, een verlammend belangenconflict vermeden. Goede zaak.

Het bereikte akkoord is ook een verbetering ten opzchte van het oorspronkelijk plan van Milquet. De federale stimuli voor jonge werklozen ondermijnen niet langer de Vlaamse.

Maar daarmee is ook alle positiefs gezegd. In globo is het bereikte resultaat niet goed genoeg voor onze werkgevers, noch voor onze werklozen.

Immers, elke maatregel die de tewerkstelling van één bepaalde doelgroep moet stimuleren, ontmoedigt de werkgever iemand uit een andere doelgroep tewerk te stellen. De aanwerving van een jongere goedkoper maken, prijst  bij voorbeeld  een allochtoon uit de markt. 

Een lineaire loonkostverlaging is veel efficiënter dan gelijk welke doelgroepenmaatregel. Zo wordt elke werknemer goedkoper.

Daarenboven, werkgeversorganisaties én vakbonden willen hakken in het bos aan banenplannen.  Enkel in zeer duidelijke gevallen waar de meerkost in vergelijking met andere groepen een echte rem op aanwerving is zijn doelgroepmaatregelen te evrantwoorden. Dit geldt bijvoorbeeld voor 50-plussers waarbij de kost van de tweede pensioenpijler en het mogelijk brugpensioen te zwaar doorwegen.

Misschien iets voor onze politici: een ondernemer kiest een profiel dat hij nodig heeft, niet dat profiel dat de politiek een job wil geven.

14 december 2009

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

Naar een algemeen rookverbod

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

De eerste stap naar een rookvrije horeca is gezet. Vandaag stemde de Kamercommissie in met een rookverbod in alle horecazaken waar eten geserveerd wordt. 46.500 van de 48.000 horecazaken in ons land bannen de sigaret vanaf 2010.

Dit is slechts een stap in de evolutie naar een rookvrije horeca. Ons land volgt daarmee andere Europese landen en de Europese aanbeveling terzake.

Dat de Vlaamse Kankerliga naar het Grondwettelijk Hof stapt om nu al een algemeen rookverbod in de horeca te eisen, is vanuit haar standpunt logisch. Maar niet vanuit economisch standpunt.

Het respijt geldt voor zo’n 1.500 kleine volkscafés, 3% van alle horecazaken in ons land. In deze cafés werkt meestal geen personeel. Meer dan 70 procent van het publiek dat dit soort cafés bezoekt, rookt zelf.

Dat uitstel is perfect te verantwoorden. Deze cafés hebben bovendien niet de middelen of de ruimte om een rookkamer te installeren. Nu roken ook in deze cafeetjes verbieden, doet hen dus verdwijnen.

De huidige regeling geeft de uitbaters tenminste enkele jaren de kans zich voor te bereiden op een herprofilering, verkoop of; ja, een sluiting.

De politiek krijgt hiermee ook de tijd eindelijk een globaal relanceplan voor de horeca uit te werken. Want roken schaadt de gezondheid maar een sector decennialang verwaarlozen, is ook ongezond.

08 december 2009

Trefwoorden bij dit artikel: Beroepskennis, Vrijstelling, Beroepskosten, karelvaneetvelt

De uier is leeg

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Het ABVV weet weer van geen ophouden.  Het moet mij van het hart, ... ik vind hun houding van de voorbije dagen  zeer onverantwoord.

Door te kiezen voor de vlucht vooruit ontlopen ze opnieuw hun verantwoordelijkheid om als sociale partner, inderdaad in moeilijke omstandigheden, in overleg oplossingen te zoeken voor de uitdagingen en problemen waar we voorstaan.

Dat is trouwens niet de eerste keer en wordt bijzonder frustrerend voor wie aan de tafel zit om oplossingen te zoeken.

In volle onderhandeling naar de regering trekken om iets gedaan te krijgen (waarvan je zeer goed weet dat het onaanvaardbaar is voor de andere partij) is die andere onderhandelaars uitlachen in hun gezicht en hen zeggen: "ik ben eigenlijk niet geïnteresseerd in een onderhandelde oplossing".

Ook de brutaliteit waarmee ABVV de werkgevers aanvalt stoot zwaar tegen de borst. Zeggen dat werkgevers bewust meer arbeiders ontslaan dan nodig is  is pure demagogie en stemmingmakerij. 

De keiharde cijfers tonen net aan dat er in België minder ontslagen zijn dan in de meeste andere Europese landen. Maar nu is de uier van de bedrijven leeg.

Het federale ABVV is duidelijk niet uit op oplossingen, wel in tegendeel. Ze zijn uit op het creëren van tegenstellingen en problemen, op het op korte termijn winnen van zieltjes voor hun vakbond. 

In elk geval zullen die zieltjes daardoor niet meer kansen op een job krijgen, integendeel, hun kansen op een job in de toekomst zullen kleiner worden. De inkomsten voor de door hen geprezen sociale zekerheid zullen verder dalen.

Maar daar liggen ze blijkbaar niet van wakker. Als het zover komt, zullen de schuld toch weer bij de werkgevers leggen.

Eerlijk gezegd moet je in dit land als ondernemer veel moed en een verschrikkelijk dik vel hebben om bij zoveel demagogie en anti-ondernemersstemming nog te willen ondernemen.

Want uit al die uitlatingen en acties blijkt niet het minste greintje van respect voor de inzet van ondernemers. En bij uitbreiding eigelijk ook niet voor de werknemers die samen met de ondernemers proberen bouwen aan betere bedrijven.

01 december 2009

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt