We zijn nog niet arm genoeg

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

De gemiddelde Belg verdient dit jaar gemiddeld bijna 6 procent meer dan in 2008, onder meer via indexering en opslag, zo bleek uit onderzoek van een HR-specialist.

Dit is goed nieuws en slecht nieuws.

Eerst het goede nieuws: de gemiddelde Belg heeft het blijkbaar helemaal zo slecht niet. Meer zelfs, de gemiddelde Belg voelt helemaal niets van de crisis. Wie een job heeft, wie een uitkering heeft, is niet verarmd. Misschien een confronterende boodschap maar de waarheid.

Dan nu het slechte nieuws. De gemiddelde Belg leest over de crisis, ziet berichtgeving over de crisis. Maar voelt de crisis (nog) niet.

Het orkestje op de Titanic blijft dus spelen. Die Titanic is de welvaart in onze maatschappij. Direct onder het wateroppervlak zwerven enorme ijsschotsen: de vergrijzing, de galopperende staatsschuld, het tanende concurrrentievermogen van onze ondernemingen.

Omdat de gemiddelde Belg de crisis nog niet hard genoeg voelt, omdat de gemiddelde Belg nog niet verarmt, worden politici niet aangespoord de koers van onze maatschappij drastisch om te gooien.

Omdat de welvaart van hun kiezers nog niet afneemt, worden ze niet aangepord om meer mensen te activeren, om te besparen op dure koopkrachtverhogende maatregelen, om te snoeien in de escalerende kosten van de gezondheidszorg.

We zijn blijkbaar nog niet arm genoeg.

25 juni 2009

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

Geloof verzet bergen

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Afgelopen zaterdag zat ik ver weg van de Vlaamse regeringsvormingsbeslommeringen en alle zin en onzin die daarrond wordt uitgekraamd.

Klaar om de zoveelste maal (ik ben de tel kwijt gespeeld) de Mont Ventoux te beklimmen, voor de vierde maal in het kader van de Ventourist/Ventousiast-actie van Sporta. Een actie om inactieve mensen aan het fietsen te brengen. Met bijna 2.500 deelnemers mag deze actie trouwens zeker geslaagd genoemd worden.

Voor mezelf was het enerzijds opnieuw een confrontatie met mijn eigen fysieke limieten, anderzijds en vooral de fantastische ervaring van het beklimmen van deze Kale Berg met een tandem met Els als passagier, een jonge, mentaal gehandicapte vrouw. Vooral deze laatste ervaring was schitterend, een confrontatie met een realiteit waarmee ik zeer weinig contact heb.

Het mee mogen genieten van de moed, het positivisme, het geloof in eigen kunnen, het enthousiasme van deze jonge vrouw en haar 11 collega's van theater Stap waren voor mij dé gebeurtenis van de dag, voor mezelf van de afgelopen maanden zelfs. Deze mensen hebben een positieve ingesteldheid die hun het geloof geeft alles aan te kunnen.

Wat dit te maken heeft met Unizo? Alles! Diezelfde ingesteldheid ontdek ik zeer vaak bij ondernemers. Zonder dat stonden we nergens.

22 juni 2009

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

Corporatisme of in het algemeen belang?

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Het aantal faillissementen  is nooit zo hoog geweest als het afgelopen jaar. Uiteraard is de economische crisis daar de belangrijkste oorzaak van. Het hoge aantal starters de voorbije 2 jaar leidt evenwel ook tot een stijging van de faillissementscijfers.

Achter veel van deze falingen schuilt een menselijk drama. De vertrouwde kennissenkring keert zich af van de gefailleerde, de levensstandaard van de gefailleerde (en zijn gezin) vermindert ook gevoelig.

Soms is er een ware diabolisering. Uit een enquête blijkt ook dat dit fenomeen veel wijdverspreider is dan gedacht: 67% van de Vlaamse ondernemers kent persoonlijk collega’s met financiële problemen.

Om het aantal faillissementen (en de drama’s erachter) terug te dringen, is een mix aan maatregelen nodig. Eén ervan is kandidaat-starters zo goed mogelijk aan de start brengen.

De voorbije jaren heeft het beleid zich echter niet van deze taak gekweten. Integendeel. Het signaal werd gegeven dat iedereen met een eigen zaak kan starten. Dat je met andere woorden niets moet kunnen om een eigen onderneming te starten. Niets is natuurlijk minder waar.

Wie een eigen zaak start, moet minstens kaas gegeten hebben van de belangrijkste aspecten van bedrijfsbeheer. Moet weten welke prijs hij moet aanrekenen voor producten of diensten. Moet weten  voor  welke kosten hij  staat , … Voor zelfstandige beroepen waarvoor technische kennis vereist is, is het ook niet meer dan logisch dat de starter over die technische bagage beschikt.

Tegenstanders verwijten ons met deze instelling enkel erop uit te zijn de toegang tot bepaalde beroepen af te schermen voor nieuwkomers. Corporatisme. Niets is natuurlijk minder waar. Het gaat er ons gewoon om vermijdbare drama’s te vermijden. 

11 juni 2009

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

Schoenmaker, blijf bij je leest

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Alsof de vorming van een nieuwe Vlaamse regering nog niet moeilijk genoeg is, gaan nu ook de Vlaamse vakbonden zich er openlijk mee bemoeien. Het Vlaams ABVV sprak een oekaze uit tegen de N-VA in de Vlaamse regering.

De vakbond wil dat de regering voorrang geeft aan socio-economische dossiers zoals werkgelegenheid, de vergroening van de economie en de wachtlijsten in de zorg. Een nieuw rondje gesprekken over de staatshervorming ziet de vakbond niet meteen zitten wegens “niet in het belang van de inwoners van Vlaanderen."

Prima, daar gaan wij ook voor. Doch we zijn realistisch genoeg te weten dat je hiervoor homogene structuren, een betere verdeling van de middelen en vooral een sterke responsabilisering van alle niveaus nodig hebt.

Of anders gezegd: de volledige verantwoordelijkheid voor de beslissingen die je neemt. Een goede staatshervorming is dus noodzakelijk om de ABVV-agenda daadwerkelijk te realiseren.

Trouwens, waar bemoeit de socialistische vakbond zich eigenlijk mee? UNIZO spreekt als ondernemersorganisatie toch ook geen veto’s uit?  Nu de verkiezingsstorm wat is gaan liggen, gaat het syndicaat wat stokebrand spelen. In plaats van de politici op te jutten, zou de vakbond beter helpen een sereen klimaat creëren.

Want dat is nodig om de grote uitdagingen , demografisch en budgettair, aan te pakken: een sereen klimaat met politieke, economische en sociale stabiliteit. Een omgeving waarin ondernemers kunnen bouwen aan de welvaart van morgen. En, elk zinnig mens beseft ondertussen wel dat daartoe moet gesleuteld worden aan onze staatsstructuren.

10 juni 2009

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

De crisis weggeänalyseerd

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

De verkiezingstsunami is gaan liggen. Het is te vroeg voor grondige evaluaties maar één en ander is me toch opgevallen.

1.Ten eerste: Vlaanderen en Wallonië stemden, nog meer dan in het verleden, totaal verschillend.

Dit maakt de discussie over de noodzakelijke hervorming van ons land en anderzijds het federale debat over de aanpak van de vergrijzing en de crisis niet makkelijker.

2.Ten tweede, zowel tijdens de campagnes als op de verkiezingsavond, waren de crisis en de effecten ervan op middellange en lange termijn ver weg. Hoewel steeds meer bedrijven in moeilijkheden geraken was het economische ver weg.

Het allerbelangrijkste is nu: zorgen voor politieke, economische en sociale stabiliteit, een sereen klimaat waarin wij een omgeving om in te ondernemen, werken en leven kunnen creëren, aangepast aan de economische omgeving van morgen.

Dàt moet de topprioriteit worden van de Vlaamse, Waalse, Brusselse én federale regering.

In dat kader is het belangrijk nu snel een nieuwe Vlaamse regering te vormen. Een regering met een toekomstplan. Het Pact 2020 moet hiervoor de basis zijn.

Het is even belangrijk een goede doorstart te nemen met de federale regering. Snel duidelijkheid te creëren over de budgettaire toestand en over de te nemen maatregelen.

Last but not least mag de crisis geen alibi zijn om de hervorming van onze staat in de koelkast te steken. Een goede hervorming met sterke responsabilisering op alle niveaus is noodzakelijke voorwaarde om de budget- en vergrijzingsuitdagingen goed aan te pakken.

08 juni 2009

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt