Hoe sociaal is de sociale economie?

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Deze middag was ik te gast bij Johanna Brankaer, zaakvoerder van een tuinbedrijf uit Hoeilaart. Er werken 35 medewerkers.

Een tijd geleden dong ze, met succes, bij een grootbank naar de opdracht voor het onderhoud van plantsoenen. Maar plotseling had die bank een charter waarin stond dat ze voor bepaalde opdrachten de voorkeur moest geven aan sociale tewerkstelling.

Resultaat: tuinbedrijf Brankaer viel uit de boot en moest twee medewerkers ontslaan.

Johanna heeft, zoals zoveel ondernemers, niets tegen sociale economie. Zolang die maar niet in rechtstreekse concurrentie komt met reguliere bedrijven.

Vanuit sommige hoeken word je meteen als ‘asociaal’ bestempeld als je vraagtekens durft plaatsen bij tewerkstellingsinitiatieven. Maar die criticasters vergeten dat ook ondernemers aan –niet gesubsidieerde– tewerkstelling doen.

Johanna heeft circa 35 tuinarbeiders in vaste dienst. Die hebben vaak óók een gezin te onderhouden, moeten óók hun huur of lening afbetalen…

Het zou toch sociaal totaal onverantwoord zijn om de tewerkstelling van die arbeiders in gevaar te brengen door de met overheidsgeld gefinancierde concurrentie?

Mensen die niet (meteen) meekunnen in een ‘echt’ bedrijf, moeten kunnen warmlopen in een sociale werkplaats of onder begeleiding kunnen werken. Dat verschilt echter voor elk van die mensen.

Daarom pleit ik voor een systeem dat vertrekt van de behoeftes van die mensen. Dat hen en hun werkgever een begeleiding biedt, ook financieel. U leest er alles over op www.unizo.be/socialeeconomie.

Ter info: in tuinen Brankaer werken al 4 mensen uit de sociale economie goed mee met de ‘normale’ werknemers.

08 juli 2009

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

Van onze pensioenen blijven ze af!

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Onze collega’s van het Verbond van Belgische Ondernemingen VBO lanceerden vandaag de oproep voor een globale activiteitsverhoging. Ik onderschrijf die volmondig.

Immers, enkel als veel meer mensen veel langer werken, kunnen we onze pensioen de komende jaren en decennia vrijwaren.

Want, tot spijt van wie het benijdt, er zijn geen oplossingen buiten een globale activiteitsverhoging.  Ofwel dalen de pensioenen drastisch en daarmee onze welvaart, ofwel draagt de kleiner wordende groep werkenden nog meer af voor het groeiend aantal gepensioneerden. Aangezien onze lasten nu al tot de hoogste ter wereld behoren, is ook dat niet haalbaar.

Diegenen die het VBO-voorstel vandaag al afschoten, bekijken daarom beter nog eens de ontstaansgeschiedenis van ons pensioenstelsel.  De huidige wettelijke pensioenleeftijd is indertijd ingesteld toen de levensverwachting amper hoger lag. Maar de voorbije decennia steeg de levensverwachting tot ongeveer 80 jaar. De wettelijke pensioenleeftijd bleef onveranderd op 65 jaar.

Mensen leven dus veel langer maar werken minder lang. Je hoeft geen professor te zijn om in te zien dat deze situatie onhoudbaar is. De beide koppelen is dus niet meer dan logisch.

Langer werken is ten slotte niet alleen een uitdaging voor werknemers. Werkgevers moeten ook, meer dan nu het geval is, een HR-beleid ontwikkelen dat daarmee rekening houdt en voorziet in haalbaar werk voor oudere werknemers. Aan organisaties zoals UNIZO om verder te werken aan een voor KMO’s haalbaar kader.

06 juli 2009

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

De horeca uitgerookt

Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Vandaag verlaagt Frankrijk de BTW op de horeca tot 5,5%. In ons land betalen horecaondernemers nog altijd 21%. Een kostenhandicap van 15%. Die handicap komt bovenop andere handicaps zoals de loonkost.

De voorbije 10 jaar ging er geen jaar voorbij dat een politicus, politieke partij of regering aankondigde de BTW op de horeca snel te zullen verlagen. Tot voor kort had de politiek altijd de klassieke excuustruus: “we willen de BTW wel verlagen, maar mogen niet van Europa”. Nu Europa dat verbod heeft geschrapt, is er een ander: “de budgettaire toestand laat het niet toe”.

De overheid zwemt inderdaad helemaal niet in het geld. Maar, voor de redding van de banken waren er miljarden. Voor de BTW-verlaging van de bouw, was er geld.

Dat geld is nuttig besteed. Een teloorgang van de banken zou immers een nooit geziene systeemcrisis veroorzaken. En dankzij de BTW-verlaging in de bouw viel die sector niet stil door de crisis.

Dat is precies wat er in de horecasector gebeurt: die valt stil. Het aantal falingen in de sector lag de eerste vijf maanden van dit jaar een kwart hoger dan dezelfde periode vorig jaar. Zonder BTW-verlaging maakt de sector dit najaar een sociaal bloedbad mee.

De horeca stelt zo’n kwart miljoen mensen te werk. Als daar een kwart van zonder job valt, zal dat de regering veel meer geld kosten dan het haar zou kosten een jarenlange belofte eindelijk te realiseren.

01 juli 2009

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt