Toen NCMV nog één van drie standen was ...
Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

“De CD&V moet terug een standenpartij worden.” Een gewaagde uitspraak vandaag van de voorzitter van de Christelijke Mutualiteiten CM vandaag, Marc Justaert.

Gewaagd, maar er zit wel veel waarheid in. Politieke partijen moeten geen standenpartijen worden, maar ze moeten wel de weg naar het middenveld herontdekken.

Ik heb dus geen heimwee naar de tijd dat NCMV, willens nillens, zijn huik naar de CVP-wind hing, als één van de drie standen.

Wij beoordelen politici al jaren niet meer op hun partijkaart, maar op hun beslissingen. En wij doen zaken met elke partij die ondernemersvriendelijke beslissingen wil nemen.

In die zin zijn we niet te beroerd te zeggen dat een Franstalige liberale zich inzette voor hogere zelfstandigenpensioenen. Wij onderhouden contacten met alle democratische partijen.

Maar we moeten die contacten wel zelf onderhouden. Doen we dat niet, dan verwateren ze. En dat is wat Justaert bedoelt.

Dat de politiek weer meer naar het middenveld moet luisteren. De voelsprieten uitsteken bij de basis. Want, tot spijt van wie het benijd, de representatieve werkgevers- en werknemersorganisaties vertegenwoordigen op hun werkdomein een groot deel van de bevolking, net zoals organisaties zoals de CM.

Goede politici maken hier gebruik van, polsen bij voorbeeld via UNIZO wat er leeft bij ondernemers. Partijen die dit consequent doen, zullen beter dan anderen in staat zijn onderbouwde, evenwichtige en breed gedragen programma’s te ontwikkelen. En zullen dus succesvoller zijn.

 

12 december 2007

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

 

Lessen van over de taalgrens
Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Het zou geen normaal debat worden. Geen ja-neen-discussie. Geen neerbuigend wat-we-zelf-doen-doen-we-beter langs de ene kant. En geen “wij beschermen de eenheid van dit mooie land” langs de andere kant.

Dat was het opzet van ons UNIZO-debat tussen Vlaams minister-president Kris Peeters en Waals minister-president Rudy Demotte, vanavond in Brussel. De titel moest ons opzet kracht bijzetten: “Lessen van over de taalgrens”.

Want niet alles wat Vlaanderen doet, doet het beter dan Wallonië. Neem nu de gemeentelijke belastingen. In Wallonië kwam de regering jaren geleden al overeen met de gemeenten dat die geen ondernemersbelastingen, ‘pestbelastingen’ meer heffen, in ruil voor een compensatie. Vlaanderen legt de laatste hand aan een soortgelijke regeling. Of e-government. Peeters gaf ootmoedig toe dat Wallonië daar een lichtend voorbeeld was voor Vlaanderen.

En uiteraard kan Wallonië een puntje zuigen aan de Vlaamse aanpak van problemen die zich overal in ons land voordoen, onder maar ook boven de taalgrens. Het beste voorbeeld is de Vlaamse sluitende aanpak van werkzoekenden. Daar zei, misschien wel voor het eerst en helemaal op het einde van het debat, Rudy Demotte dat “Wallonië morgen wil staan waar Vlaanderen nu staat.”

Ik hoop dat het beide ministers-presidenten menens was. Ze kwamen in elk geval zeer oprecht over. De goede wil is er, ook om veel beter dan in het verleden samen te werken over de 3 gewesten heen. Daar moeten we immers naartoe: sterke besluitvaardige regio's die op basis van homogene bevoegdheden samenwerken.

 

11 december 2007

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

 

Minister Magnette maakt het bont
Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Kent u Paul Magnette? Waarschijnlijk niet. Hij is de Waalse tegenhanger van Steven Vanackere. Waals minister van Gezondheid en Sociale Zaken, PS-er.

Hij wil een nieuw "groot sociaal pact". Het vorige dateert van 1945 en is aan herziening toe, aldus Magnette. Een verstandige oproep die we kunnen steunen, lijkt me. Maar even verder in het krantenartikel wordt duidelijk waar Magnette heen wil.

"Werkgevers vragen al tien jaar lagere lasten. Het is wachten op de gevolgen ervan op opleiding, werk en investeringen, terwijl de winsten van de bedrijven en van de aandeelhouders stijgen."

Dit zijn gevaarlijke uitspraken voor een minister. Een beleidsverantwoordelijke die ondernemers zo schoffeert, kan geen sociaal pact maken dat goed is voor ondernemers, voor mensen die willen werken.

Meneer Magnette, voor alle duidelijkheid: het is niet omdat enkele multinationale ondernemingen grote winsten maken dat dit het geval is voor alle Belgische KMO's. En beweren dat onze bedrijven niet innoveren of aan opleiding doen, is ook helemaal onjuist.

Zouden onze bedrijven niet innoveren, dan waren ze, mee door de loonhandicap tov de buurlanden, al lang van de kaart geveegd.

Politici en vakbonden moeten dringend stoppen met stemmingmakerij op rug van ondernemers. Want zij zijn nodig om een maatschappij vooruit te helpen, ook in Wallonië. Dat Magnette daar maar eens aan denkt vooraleer hij nog eens ondernemers schoffeert.

10 december 2007

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

 

Meer vakbond in de KMO = meer veiligheid in de KMO?
Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Veel KMO-bedrijfsleiders zijn er als de dood voor dat de vakbonden binnenkomen in hun bedrijf. Je kan het ze niet kwalijk nemen als je ziet hoe vaak de vakbonden uithalen naar de KMO’s: “inhalige geldjagers, afjagers van hun personeel, sjoemalaars, profiteurs van de lastenverlagingen op kap van ‘de werkmensch’.”
 
Veel van die verwijten passen inderdaad in een aangehouden strategie om vakbondsafgevaardigden binnen te krijgen in het kleinbedrijf. Gisteren haalde de socialistische vakbond een andere grijsgedraaide plaat uit de kast: KMO’s zijn onveilige werkplekken.

Het aantal ongevallen in bedrijven met minder dan 50 werknemers zou gestegen zijn. “Met maar liefst 0,7%,” kraaide het ABVV. Waarop naadloos de overgang werd gemaakt naar hun echte boodschap: meer vakbond in de KMO.

Alle middelen zijn blijkbaar goed. Maar hun tactiek is even doorzichtig als schadelijk voor het imago van KMO-ondernemers. Bovendien is de stijging niet significant. Ze zou wel eens in de lijn kunnen liggen van de stijging van de tewerkstelling in de KMO's.

En de vakbonden mogen niet vergeten dat de risico’s in KMO-sectoren hoger zijn dan in sectoren waarin vooral grote bedrijven actief zijn. De kans op een arbeidsongeval in een bank is nu eenmaal kleiner dan op een bouwwerf.

Trouwens, steeds meer KMO-sectoren proberen met collectieve campagnes, sensibilisering en begeleiding de risico's tot een minimum te beperken. Terecht, want elk arbeidsongeval is er een te veel. De goedkope en demagogische verwijten van het ABVV zijn een kaakslag voor al deze mensen, vaak afkomstig uit werkgeversorganisaties en vakbonden, die dagdagelijks deze inspanningen doen.

06 december 2007

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

 

Leren zwemmen
Karel Van Eetvelt | De kijk van Karel

Ondernemen in België is zoals met leren zwemmen in een water met vele secundaire stromingen en draaikolken. Ondernemen in Amerika daarentegen is leren zwemmen in een zwembad. Waar je fouten kan maken en toch overleven."
 
Deze vergelijking is niet van mij maar van een ervaringsdeskundige: Clem Hiel. Een Zwijndrechtenaar die jarenlang ondernomen heeft in België en nu een uiterst innovatieve en succesvolle business runt in Amerika.
 
Hij heeft een aantal ontwikkelingen gedaan met de steun van de Amerikaanse overheid die een bijzonder flexibel en administratief eenvoudig steunsysteem heeft uitgewerkt voor KMO's die innovatief en creatief zijn. Mislukken is er niet zo erg, het belangrijkste is dat er nieuwe ontwikkelingen komen, dat er oplossingen komen voor de problemen die er zijn.
 
Als we iets van de Amerikanen kunnen leren dan is het wel dat. Als zij zeggen dat ze innovatieve KMO's willen ondersteunen, dan doen ze dat ook met voor KMO's werkbare systemen, begeleid en gecontroleerd door een kleine ploeg ambtenaren. Daar kunnen we in Vlaanderen (of België) een puntje aan zuigen.
 
Recent nog werd het Vlaamse innovatiebeleid omschreven in het rapport-Soete als “versnipperd en provincialistisch”. Donderdag heb ik een ontmoeting met Vlaams minister van Innovatie Ceysens. Ik zal haar deze vergelijking zeker overmaken. Want ook in Vlaanderen moet de overheid innovatie en creativiteit stimuleren op een eenvoudige en doeltreffende manier.

05 december 2007

Trefwoorden bij dit artikel: karelvaneetvelt

 

Vorige  |1|2|3|  Volgende
Stel uw vraag
BelgacomElectrabelKBCADMBZenito