Danny in China

Samen met prinses Astrid, bedrijfsleiders (waaronder ook UNIZO-leden), regeringsvertegenwoordigers en afgevaardigden van vele organisaties, ging onze gedelegeerd bestuurder, Danny Van Assche, op handelsmissie naar China. Onder andere ministers Pieter De Crem, Jan Jambon, Willy Borsus en Pascal Smet waren ook aanwezig. Doel van de reis? De handelsrelaties tussen België en China versterken. UNIZO was er trouwens hoofdorganisator van het event 'Connectivity between East and West: An Era of Change & Transformation' op 21 november. Benieuwd naar zijn avonturen daar? Lees hieronder de blog. 

Dag 5, 21 november 2019

De laatste dag van onze prinselijke missie in China is voor de UNIZO-delegatie nog een spannende dag.  Voor het eerst organiseert UNIZO zelf een seminarie tijdens een missie.  We konden daarbij rekenen op ons partnerschap met KBC en met Flanders Investment & Trade en met de steun van EFRO.  Ook de Belgisch-Chinese Kamer van Koophandel was mee-organiserende partner.  Bij zo’n seminarie komt uiteindelijk steeds meer kijken dan je zou denken, zeker wanneer je het aan de andere kant van de wereld organiseert. Vraag dat maar aan collega Koen De Ridder!  Maar het werd uiteindelijk een bijzonder boeiend seminarie.

Connectiviteit

De rode draad doorheen het seminarie was “connectivity”: hoe versterken we de banden tussen België en China door meer handel tussen KMO’s tot stand te brengen?  En die connectiviteit kan in infrastructuur geïnterpreteerd worden (bv het Belt & Road Initiative van Xi Jinping) maar ook administratief (hoe alle regels aanpakken?).  We hadden de eer dat minister-president Jan Jambon de werkzaamheden kwam openen met een gesmaakte verwijzing naar de rijke bijdrage van de Vlamingen aan de Chinese geschiedenis.  Een ruimer verslag over het seminarie proberen we u later te bezorgen, maar ik geef u graag voor elke spreker één topic mee dit ik alvast oppikte:

  • Jan Van Hove, chief economist KBC:

"De Belgische handel met China wordt niet geraakt door de handelsoorlog en we doen het eigenlijk beter dan we denken.In verhouding tot het BBP is België de tweede beste exporteur naar China van de EU."

  • Steven Verhasselt (Luchthaven van Luik):

"Alibaba is Amazon niet: het is een platform voor KMO’s, waarmee KMO’s kunnen concurreren met multinationals.In Luik komt een geïntegreerde hub voor lucht-, zee-, trein- en wegvervoer van en vooral ook naar China."

  • Jan Vanderborght (Haven van Antwerpen):

"Het “Belt & Road Initiative” is de grootste logistieke hub ter wereld, waarbij een derde van de wereldhandel is betrokken.Het is opmerkelijk hoe defensief er door Europa op wordt gereageerd, wetende dat het een rechtstreekse verbinding is met de groeiende middenklasse in China."

  • Bernard Dewit (advocaat en Belgisch Chinese Kamer van Koophandel):

"Een contract in China is eigenlijk relatief: het zal altijd geïnterpreteerd worden.Sluit dus contracten met relaties waarmee u geduldig een vertrouwensband hebt opgebouwd en let erop dat de Chinese versie overeenstemt met de voor u begrijpbare versies."

  • Isabelle Bedoyan (Belgische douane in Beijing):

“Borders divide, customs connect”: de douane installeert gecertifieerde handelsroutes tussen Europese en Chinese bedrijven."

Het seminarie werd afgesloten met ervaringsdeskundigen Bart Horsten, Geert Maene en Sun Liang. Ook hier leerden we dat we vertrouwensbanden moeten opbouwen met Chinese ondernemers.  enkele woorden Chinees of wat kennis van de Chinese cultuur en gebruiken, kunnen daarbij wonderen verrichten.  Ook in dit panel werd ervoor gepleit om minder vijandig te staan tegenover het platform van Alibaba maar het net te gebruiken als kans om naar China te exporteren.

Ook via deze weg nog eens een hartelijke dank aan alle sprekers en deelnemers aan het seminarie.  En een dikke proficiat aan collega Koen De Ridder voor de puike organisatie.

Wat hebben we geleerd? 

Voor ons zit de missie er ondertussen op.  Een groot deel van de ondernemers en officials reizen nog door naar Hong Kong of Guangzhou, maar wij stappen straks op het vliegtuig naar het oude continent.  En zo voelt het wel een beetje.  De dynamiek en de vastberadenheid die we vaststellen in China, stellen we veel minder vast in ons land.  We kunnen dus zeker nog iets van de Chinezen leren.  Welke conclusies zou ik op het eerste zicht kunnen trekken na een weekje China?

  1. China is een planeconomie.

China is op weg om de grootste economische macht ter wereld te worden, maar laat dat ons niet verblinden.China is wel degelijk een planeconomie, weliswaar één die gretig gebruik maakt van kapitalistische instrumenten.China is niet geïnteresseerd in het hier en nu.De Chinezen hebben tijd én visie.Ze stellen hun doelen op lange termijn en werken daar consequent naartoe.Dat zie je in alles: hoe ze beslissen om CO²-neutraal te worden en olie helemaal uit te bannen, maar ook hoe ze bijvoorbeeld bedrijven selecteren om met staatssteun verder uit te groeien.

  1. We laten veel kansen liggen.

Is het nu omdat we de Chinezen niet vertrouwen of omdat we ze niet kennen?Maar Europa laat veel kansen liggen.De handelsoorlog tussen de Verenigde Staten en China is een uitgelezen kans voor Europa om een betere handelsrelatie met China uit te bouwen. De handelsoorlog schaadt China nauwelijks, maar hij laat hen wel meer aandacht voor de opportuniteiten in handel met Europa hebben.Deze kansen moeten we nemen.En laat ook ons op langere termijn kijken.Tot slot: wie nu nog niet door heeft dat alleen de Europese Unie onze economische belangen in de wereld kan vrijwaren, die moet echt eens in China komen kijken.Alleen met Europese samenwerking zullen we door deze grootmacht au sérieux genomen worden.

  1. Het Belt & Road Initiative is veel belangrijker dan we denken.

Belt & Road, dat is toch die spoorlijn die de Chinezen willen aanleggen via de oude zijderoute?Dat dacht ik tot een week geleden.Maar B&R is veel meer dan dat.Het is geen infrastructuurproject, het is een lange termijn visie, die consequent wordt uitgevoerd.Via B&R wil China een gesmeerde logistieke hub uitbouwen met de rest van Azië, Afrika en Europa.Dit gaat niet alleen via spoor, maar evenzeer via lucht en zee.Ze investeren hier honderden miljarden in en voeren het uit via een apart opgericht ministerie.Verschillende overheden en organisaties worden ingezet om via deze kanalen handel te drijven en productie te voorzien.En B&R gaat in twee richtingen!Ook wij kunnen er gebruik van maken richting China.Opnieuw dus één van die kansen die we niet mogen laten liggen.Het platform en de hub van Alibaba in Luik maakt hier trouwens deel van uit.

  1. Big Brother is watching you.

China is geen democratie.Het is nog steeds een centraal geleide éénpartijstaat, met een zeer subtiel systeem van controle.Overal hangen camera’s.Internet en social media worden gecontroleerd.Hoe vrij je je ook op straat kan begeven, het blijft geen volledig vrije samenleving.Wel ontwikkelt zich stelselmatig een rechtstaat, vooral dan op commercieel vlak.Ook de Chinezen moeten hun patenten beschermen!Zal de verdere ontwikkeling van de middenklasse ook de openheid van het land stimuleren?

  1. Chinese UNIZO’s

Tot slot hebben we een heel aantal Chinese “UNIZO’s” ontmoet, die allen op ons geleken maar toch ook weer anders waren.Meest voor de hand liggend is dat geen enkele van de Chinese organisaties aan belangenbehartiging doet.Het zijn “bruggen” tussen de overheid en de ondernemers.Lees: ze promoten het KMO-beleid dat de regering voert.Maar ze proberen wel alleen KMO’s te begeleiden, op te leiden en internationaal wegwijs te maken.KMO’s zijn voor hen wel een pak groter dan voor ons, en bovendien richten ze zich liefst tot de groeikampioenen, en niet tot alle ondernemers, zoals UNIZO doet.De contacten die we hebben gelegd, zullen we alvast evalueren.We bekijken waar we samenwerking tot stand kunnen brengen om de Vlaamse ondernemer tot in China te kunnen ondersteunen.Want daar doen we het uiteindelijk voor.

 

Dag 4, 20 november 2019

Het begint een gewoonte te worden op deze economische missie: de dag start met een ontbijtgesprek. Ik heb de afgelopen vier dagen nog geen enkele keer ontbeten in de gebruikelijke ontbijtruimte van het hotel. Ergens tussen 7u en 7u30 wordt er steeds een interessant evenement georganiseerd om de dag op gang te trekken. Vandaag zijn de collega’s van VOKA aan de beurt met een ontbijtevent dat focust op technologische ontwikkeling. Ik kan alleen de eerste spreker blijven volgen (wegens een andere afspraak in de stad), maar die is enorm boeiend. Sven Agten is CEO Asia-Pacific voor een Duitse multinational en woont en werkt al meer dan 15 jaar in China.  Hij vertelt hoe China, bij zijn aankomst in 2004, nog de fabriek van de wereld was, erg gesloten en met weinig zelfvertrouwen.  Vijftien jaar later is China door en door veranderd. 

De Chinese industrie verandert

De belangrijkste motor voor verandering is het ontstaan van een omvangrijke middenklasse in China.  De levensstandaard blijft dagelijks verbeteren; 160 miljoen Chinezen vertrekken jaarlijks naar het buitenland op vakantie; een derde van alle Audi’s en BMW’s worden in China verkocht.  Daarom verandert ook de Chinese industrie.  Ze produceren niet langer alleen voor de rest van de wereld, maar steeds meer voor de eigen middenklasse.  En daarom moeten ze innovatiever en kwalitatiever worden.  En zo werd de Chinese economie (voorlopig) de tweede grootste in de wereld, maar wel veruit de meest innovatieve.  Jaarlijks studeren 4,7 miljoen Chinezen af in één van de STEM-richtingen.  Ongeveer 43% van de patenten in de wereld worden in China neergelegd en 40% van de unicorns zijn Chinees.  Het nieuwe model voor westerse multinationals is niet meer om in China voor de wereld te komen produceren, maar in China voor China.

Technologie staat centraal in de meerjarenplanning van de Chinese overheid.  Ze hebben een heel duidelijke visie op waar ze naartoe willen.  Vaak gaat het met vallen en opstaan, maar ze blijven verder werken naar het doel dat ze gesteld hebben.  Zo investeren ze volop in cleantech om hun vervuilingsprobleem op te lossen.  Biotech is nodig voor de verouderende bevolking en via robotica wordt een oplossing gezocht voor de krapte op de arbeidsmarkt (een gevolg van de éénkindpolitiek, die nu verlaten wordt).  Hier wordt heel doelgericht aan de toekomst gewerkt.

Dashang Business School

Een tweede ontmoeting vandaag is met de Dashang Business School, opgericht door de Shanghai Entrepreneur Association.  Het wordt één van de meest bevreemdende ontmoetingen die we in China hebben gehad.  De business school huist in een zeer voornaam huis aan de rand van de (gigantische) stad.  Ze richten zich op KMO’s, maar al gauw blijkt dat onze en hun definitie van een KMO mijlenver uit elkaar ligt.  Hun doelpubliek is een bedrijf met minstens 100 miljoen euro omzet.  Het inschrijvingsgeld voor de 15 maanden durende opleiding kost dan ook 100.000 euro.  De studenten zijn allen KMO-ondernemers, meestal nog niet zo lang opgestart. De docenten behoren tot de meest succesvolle ondernemers in China.  Ze worden niet betaald voor hun opleiding; ze doen dit uit verantwoordelijkheidsgevoel voor de samenleving. 

Een eerste bevreemdend element is dat de opleiding volledig gedrenkt is in de confucianistische traditie van China.  Men wil niet zomaar een theoretische MBA aanbieden, maar zeer waardevolle ervaring uit de praktijk overbrengen.  Die overdracht gebeurt in confucianistische traditie van “meester” naar student, en deze relatie willen ze erg persoonlijk maken.  De student onderwerpt zich letterlijk en figuurlijk aan de meester, die vervolgens zijn kennis deelt.  Deze band heeft de bedoeling te blijven bestaan, ook na de opleiding, zelfs over generaties heen.  Het is opvallend hoe de Chinezen zich steeds meer bewust worden van het belang van de eigen culturele waarden en tradities en daaruit putten om een toekomstgericht, zelfs wat nationalistisch verhaal te bouwen.  De partij promoot dit zelfs. 

Een tweede bevreemdende ervaring was dat ik voor het eerst het gevoel had als een “kleine garnaal uit een nog kleiner land” bekeken te worden.  België of Vlaanderen stelt absoluut niets voor in Chinees perspectief.  Wie nog niet door heeft dat de Europese Unie van cruciaal belang is om onze plaats in de wereld te krijgen, die kan dat hier leren.  Misschien kan iemand dit even in Londen vertellen?

Het betere netwerkwerk

De dag wordt afgesloten met een laatste netwerkevent, deze keer georganiseerd door het consulaat-generaal van België in Shanghai. De Belgische delegatie is ondertussen op zijn talrijkst en ook vele Chinese ondernemers schuiven aan.  Een avond voor het betere netwerkwerk.

 

Dag 3, dinsdag 19 november

Het is dan toch nog gebeurd!  Op onze laatste dag in Beijing genieten we van een staalblauwe hemel met een waterig zonnetje.  De smog wordt dan toch af en toe verslagen.  Enfin, “verslagen” is het woord niet.  Indien het koud genoeg is, blijkt het fijn stof naar beneden getrokken te worden, waardoor de hemel blauw wordt.  Maar het fijn stof is er nog steeds.

Business breakfast met Iris Pang

Onze laatste voormiddag in Beijing brengt nog twee afspraken mee.  De eerste is een “Business Breakfast” van ING, waarin Iris Pang, een economiste die China Business analyseert voor BBC en CNN, haar inzichten deelt op de impact van de handelsoorlog tussen China en de VS.  Op sommige vlakken heeft deze handelsoorlog wel degelijk een impact, maar ze relativeert het nogal.  Ze geeft vooral aan dat dit extra mogelijkheden biedt aan Europa, vooral wat voeding en luxegoederen betreft.  De Chinese consumptievraag blijft immers mee groeien met de levensstandaard.  Fijntjes voegt ze er ook aan toe dat de export van Vietnam aan de VS enorm gestegen is, terwijl de Vietnamese productie stabiel bleef.  Tiens?  Het afsluitende woord kwam opnieuw van Didier Reynders, die ons vooral opriep om ook als federaties en ondernemersorganisaties akkoorden te sluiten met onze Chinese collega’s om op die manier de handel te stimuleren.  UNIZO gaat hier graag op in!

UNIZO meets CICASME

Dat bewijzen we alvast met onze tweede afspraak met de China International Cooperation Association of SME’s (CICASME) waar we Luo Junzhang, de deputy director general, en Zhang Weiwei, van de international cooperation division, ontmoeten.  Voor het eerst is de ontmoeting minder formeel en zeer hartelijk. CICASME is een organisatie die heel erg lijkt op UNIZO.  Zoals steeds in China doet ze niet aan “belangenbehartiging” zoals UNIZO, maar vormt ze “een brug tussen overheid en onderneming”.  Ze zijn dan ook een deel van het Ministerie van Industrie. 

Maar daarnaast verzorgen ze wel, zoals UNIZO, een heel aantal diensten aan de ondernemers, zoals vorming en opleiding, internationale ondersteuning, seminaries, informatie en dergelijke meer.  Bovendien kondigen ze aan dat de beslissing is gevallen dat CICASME de banden met het ministerie zal doorknippen en een echte NGO zal worden. In China moeten we echter steeds weten dat de banden doorknippen met de overheid, niet betekent dat de banden met de Partij worden doorgeknipt.  Integendeel, CICASME blijkt diep in de Partij te wortelen.  Maar dat maakt de mogelijkheid tot samenwerking niet minder interessant.  Ze geven aan dat de grote ondernemingen middelen hebben om internationaal te gaan, maar KMO’s veel minder.  Daarom richtten ze al een pied-à-terre op in Berlijn om Chinese KMO’s te helpen op de Europese markt.  We spreken af dat wij hen in België van dienst kunnen zijn, terwijl zij voor ons een brug naar China kunnen worden.  Concrete plannen worden verder uitgewerkt.  Ook met de Belgisch-Chinese Kamer van koophandel werken ze al samen.  We kunnen daarop verder bouwen.

UNIZO goes Shanghai

Daarmee eindigde ons bezoek aan de Chinese hoofdstad.  We nemen een binnenlandse vlucht naar Shanghai.  Op de kaart lijkt het niet zo ver, maar het is al gauw twee-en-een-half uur vliegen.  In Europa zou ons dat vlot in Athene brengen.  China bewijst zich eens te meer als een continent.  Shanghai is de tweede grootste stad van het land.  Met zijn 26 miljoen inwoners is het bijna dubbel zo groot als Beijing.  De verhouding Shanghai-Beijing wordt wat vergeleken met die tussen Brussel en Antwerpen. 

In de hoofdstad huist de politieke macht, maar Shanghai is het economische en financiële hart van China (of van Azië als je wil).  En de Shanghai’ers zijn zich daar zeer van bewust.  Een beetje zoals Antwerpen dus.  De aankomst in Shanghai is niets minder dan verbluffend.  Nog nooit in mijn leven heb ik zo een grote stad gezien.  Zelfs New York valt in het niet.  Stilaan groeit het besef dat we in Europa concurreren met een ontwakende reus met wie wij eigenlijk niet te vergelijken zijn.  China is een enorme markt en opportuniteit voor ons, maar China is ook een te duchten concurrent, die elk jaar opnieuw blijft groeien.  Bovendien laat het Chinese systeem steeds opnieuw blijken dat het subtiel alles onder controle houdt. 

Jan Jambon met Delirium Tremens bier in China

Terwijl we hier zijn, wordt het protest in Hong-Kong steeds zwaarder de kop in gedrukt.  Wij merken er letterlijk niets van: geen bericht erover te vinden op de Vlaamse nieuwssites en het item op BBC en CNN wordt geblurred.  Big Brother bestaat echt.

We sluiten de dag desalniettemin feestelijk af.  FIT, Voka en UNIZO bieden een Vlaamse avond aan de deelnemers van de missie aan.  Minister-President Jan Jambon zet te toon en ontkurkt twee methusalems van Delirium Tremens en Duchesse de Bourgogne, twee bieren die in Shanghai zeer gegeerd zijn.  Voor bier en chocolade zullen de Chinezen toch nog altijd naar België moeten komen.

Dag 2, maandag 18 november

Vandaag is het de eerste echte dag van de economische missie. Toen ik het programma enkele weken geleden zag, kwam ik tot de conclusie dat het gemakkelijk mogelijk is om gedurende de ganse missie het hotel niet te verlaten. Er wordt immers zoveel georganiseerd aan seminaries, ontmoetingen en netwerkevents dat het een dagvullend programma op zich is.  Maar daarvoor vlieg je uiteraard niet naar de andere kant van de wereld. We hebben met UNIZO daarom een evenwicht gezocht tussen een aantal officiële organisaties en events binnen de economische missie zelf en een aantal ontmoetingen die Flanders Investment & Trade voor ons heeft georganiseerd. Zo gaat het trouwens ook voor de ondernemers die aan de missie deelnemen: ze volgen een deel van het officiële programma, ze hebben hun eigen afspraken, voorbereid door de mensen van FIT.

Ontbijtdebat over export

De dag begint alvast vroeg met een ontbijtdebat, georganiseerd door BNP Paribas Fortis.  De relaties tussen België en China worden in de verf gezet door Didier Reynders (die onverwacht nog steeds Minister van Buitenlandse Zaken is) en Ulrig Weigl (hoofd van het Trade and Investment departement van de EU-missie in Beijing).  Ondanks het feit dat de Europese Unie de grootste exportbestemming is voor China en omgekeerd China de tweede exportmarkt voor Europa, kunnen we toch nog veel beter doen.  We laten kansen liggen in bijvoorbeeld de export van voeding en van diensten. 

De voedingsprijzen in China blijken aan enorme inflatie onderhevig te zijn, net omdat er te weinig aanbod is voor de steeds groeiende vraag.  Ook investeringen van het westen in China kunnen beter.  Opvallend is dat iedereen er altijd de mond van vol heeft dat de tijd dat China alleen interessant was voor grote en multinationale ondernemingen, al lang voorbij is.  Het Middenrijk zou aan de voeten van onze KMO’s liggen.  Maar in alle paneldebatten zie ik toch steeds weer opnieuw grote en multinationale ondernemingen opdraven.  Nog werk aan de winkel voor UNIZO dus!

Kmo's voorop

En daar laten we geen gras over groeien! We gaan op pad voor een ontmoeting met onder meer Ji Lin, directeur algemene zaken (met onder meer een KMO-departement) van de China Chamber of International Commerce en met dr. Li Zhiming, voorzitter van het China Centre for Promoting SME Cooperation and Development.  De CCOIC is sinds 1988 de belangrijkste organisatie die zich bezighoudt met het stimuleren van internationale relaties.  Ze stellen ons onmiddellijk een samenwerkingsverband voor waarbij ze bereid zijn Vlaamse KMO’s te helpen om een markt te vinden in China. Jaarlijks organiseren ze een Forum for International Ecological Competitiveness, waar bedrijven die gespecialiseerd zijn in duurzame economie hun aanbod kunnen tonen aan 500 topfunctionarissen van over het ganse land. Want vergeet niet, in China worden de belangrijkste strategische beslissingen nog steeds genomen door de Partij.  Opvallend voor mij was dat de enorme aandacht voor de KMO voor onze gesprekspartners zeer recent is. Hun SME department is niet langer dan een jaar geleden opgericht.  Op mijn vraag hoe dit kwam, was het antwoord eenvoudig; “the Road and Belt Initiative”.  President Xi Jinping lanceerde enkele jaren geleden de doelstelling om de oude handelsroutes over land en zee tussen China en Afrika en Europa te herstellen.  Daarom is er nu ook aandacht voor het stimuleren van KMO’s om hiervan gebruik te maken. 

China, een planeconomie

Het belangrijkste dat ik vandaag leerde, is dat China wel degelijk nog een planeconomie is. Men gebruikt wel kapitalistische instrumenten om doelstellingen te bereiken, maar deze doelstellingen zelf worden nauwkeurig gepland.  Dit betekent ook dat deze doelstellingen zeer ernstig worden genomen.  Wanneer de partij bij monde van Xi Jinping aankondigt dat de economie duurzaam en circulair moet worden, dan wordt daar ook volop op ingezet.  China zal duidelijk voorloper worden in bv het elektrificeren van het wagenpark.  En als er een nieuwe zijderoute tot stand moet komen (belt and road), dan gebeurt dit ook.  En dan worden alle resources van het land daarvoor ingezet.  En dan is het aan ons om daar ook gebruik van te maken.  Want elke trein die uit China in Gent aankomt, die moet ook terug naar China vertrekken.  En daar kunnen onze Belgische KMO’s volop gebruik van maken.

Op bezoek bij de Chinese UNIZO

De ontmoeting in de namiddag was zo mogelijk nog interessanter.  Ik zat samen met onder meer Zhang Jingqiang, de executive president van CASME (China Association of Small and Medium Enterprises).  CASME is wat je de Chinese UNIZO zou kunnen noemen.  Zo’n 230.000 KMO’s uit gans China zijn bij hen aangesloten.  Ze verzorgen de brug tussen de overheid en de ondernemers, en ze bieden diensten aan aan ondernemers. Erg vergelijkbaar met UNIZO dus. Maar toch is er een enorm verschil. Lidmaatschap bij UNIZO is open voor elke ondernemer. CASME daarentegen selecteert wie lid màg worden. 

Op basis van omvang, invloed en marktbeoordeling word je uitgenodigd om toe te treden. Vanaf dan krijg je alle mogelijke info over relevant KMO-beleid van de overheid én staan de beste diensten ter uwer beschikking.  CASME gaat immers in zee met de top advocatenkantoren van China, de top van ICT, de top van de opleiders, enzovoort.  CASME heeft wel 20 afdelingen die allen de crème de la crème aan de leden aanbieden.  Opnieuw is het dus de overheid die selecteert wie van de ondernemingen de beste ondersteuning moet krijgen om mogelijk door te groeien.  En ook daar kwam het weer: het “belt and road initiative” is een zeer belangrijke trekker voor het KMO-beleid.  De voorzitter van CASME was eveneens best onder de indruk van de werking van UNIZO.  Nadere samenwerking in de nabije toekomst wordt alvast onderzocht.

Dag 1, zondag 17 november

UNIZO neemt van 17 tot en met 21 november deel aan de prinselijke economische missie naar China. Met zijn bijna 650 deelnemers is dit de grootste economische missie die ons land ooit heeft uitgestuurd. De missie staat onder leiding van HKH prinses Astrid, maar is bovendien een joint venture tussen het federale Foreign Trade Agency, het Vlaamse Flanders Investment & Trade, het Waalse AWEX en het Brusselse HUB Brussels. Een typisch Belgisch verhaal dus.

Dat er een missie naar China vertrekt, hoeft niet te verwonderen. China is stilaan de grootste economie van de wereld en blijft snel groeien. Het belang voor België is niet min. We importeren voor ruim 15 miljard euro en we exporteren voor bijna 7 miljard euro naar China. Daarmee is China onze 10de belangrijkste klant, en onze 7de belangrijkste leverancier. Zoals in vele westerse landen oogt de handelsbalans behoorlijk negatief. De Belgische export naar China viel vorig jaar bovendien met ruim een miljard euro terug. Reden te meer dus dat we meer focus op dit gigantische en snel groeiende land moeten leggen. Dat China de weg naar Europa heeft gevonden, is al langer duidelijk. Aan ons nu om de connectie wederzijds te maken.

Waarom neemt UNIZO deel aan deze missie?

Een terechte vraag. Handelsmissies hebben immers vooral tot doel om commerciële contacten te leggen, en dat is geen opdracht voor UNIZO. Toch is het belangrijk dat we aanwezig zijn. We stellen immers vast dat er ook steeds meer kmo's geïnteresseerd zijn om de stap naar China te zetten. De tijd dat alleen uit de kluiten gewassen bedrijven de stap naar export zetten, is al lang voorbij.  Heel wat startende bedrijven exporteren vanaf dag 1. En China is daarbij een enorme opportuniteit.  UNIZO wil deze kmo's mee van dienst zijn gedurende de missie, waar nodig.

Een tweede – en voor mij even belangrijke reden – is het opdoen van kennis over China. Dit land zo groot als een continent is voor ons een nobele onbekende en wordt al gauw als bedreigend omschreven. Ik wil zelf zien en meemaken hoe dit land in elkaar zit en welke economische drive er hier ontstaat. Dit moet ons als UNIZO achteraf in staat stellen om nog beter op de noden van onze leden in te kunnen spelen.

En tot slot gaat UNIZO ook mee omdat het deel wil uitmaken van het grote ecosysteem dat zo’n prinselijke missie is. Ook wij organiseren twee events waarop ondernemers elkaar kunnen ontmoeten, maar waar ook ruimte is voor kennisuitwisseling met overheden, organisaties en anderen. Voor mij is het alvast de eerste keer dat ik aan een handelsmissie deelneem, dus ik hoop dat we binnen een week kunnen evalueren of we onze doelstellingen hebben waargemaakt.

Ik ben hier trouwens niet alleen. Ik word begeleid door mijn goede collega, Koen De Ridder, adviseur UNIZO Internationaal. Koen is niet alleen sinoloog, maar heeft verscheidene jaren in zowel China als Taiwan en Hong Kong gewoond. De ideale gids dus om mij door dit avontuur te leiden.

En dan? Onze eerste indrukken?

Vandaag, zondag, is een dag van aankomst en ontvangst. Er is nog niets officieels gepland, tenzij vanavond de welkomssessie. Vandaag dient dus vooral om te worstelen met de behoorlijke jetlag die China onvermijdelijk met zich meebrengt. Wanneer ik nu een halve dag in Beijing rondloop, dan zie ik alvast een aantal clichés bevestigd. De stad kreunt inderdaad onder een dikke smogwolk. Een blauwe hemel is hier blijkbaar een uitzondering.  Wanneer je via wifi zoekt naar de vertrouwde Google- of zelfs Facebook-site komt bedrogen uit.  Deze sites zijn in China niet beschikbaar. 

Dit herinnert ons eraan dat het geen volledig vrije samenleving is. En ook in de stad worden we voortdurend in het oog gehouden door ontelbare camera’s. Maar eerlijk gezegd, los van dat, komt Beijing vooral over als een zeer grote moderne stad, met best wat hippe trekjes. Moest de stad niet vol met Chinese karakters staan, het had even goed een stad in Amerika kunnen zijn. Dit geeft al aan dat China al lang niet meer het ontwikkelingsland is van twintig jaar geleden. De volgende dagen alvast om er meer over te ontdekken.