"Elke lockdown is anders voor ons bedrijf..."

Charlotte Bauwens van LABS School voelde in haar bedrijf niet twee maar drie coronagolven. Die ze elk op een andere manier beleefde. "Zo'n coronacrisis drukt je met de neus op de feiten. En dan is eigenlijk niet altijd slecht. Voor mij was het zelfs eens nodig", aldus Charlotte.

"De eerste golf had ik nog hoop"

“De eerste golf kwam in ons laagseizoen en we waren een ‘vet’ jaar aan het draaien, dus we wisten dat we het zouden overleven. We wisten jammer genoeg ook wel dat we door onze reserves zouden zitten. Én dat een tweede golf tijdens het hoogseizoen fataal zou zijn voor LABS School.”

"We wisten dat we het zouden overleven"

 

“Voor onze klanten was alles net als voor ons ‘spannend’ en nieuw en iedereen koos ervoor om even een break van drie weken te nemen. Niemand had verwacht dat het uiteindelijk een gat van tien weken zou slaan in hun leerproces én in onze financiën. Wij hebben al jaren ervaring met online lesgeven en hadden alle knowhow en technologie klaarstaan, maar waar we vroeger altijd zeiden dat we een cross-over waren van onderwijs en toerisme, heeft de coronacrisis ons geleerd dat we vooral toerisme zijn. Als onze klanten niet de ervaring van het leven in Antwerpen kunnen hebben en ter plaatse les kunnen volgen, dan zijn ze niet geïnteresseerd in ons product.”

“Omdat de termijn telkens met een beetje werd verlengd en er als talenschool altijd wel werk te doen is (opruimen, lesmateriaal bijwerken, administratieve achterstand wegwerken…), zijn we allemaal blijven doorwerken. Ik had er het geld voor en wilde mijn personeel ook geruststellen. En door hen aan het werk te houden kon ik mijn eigen achterstand bijwerken. Maar als ik vooraf had geweten dat we 10 weken lang gesloten zouden zijn, dan had ik mijn twee medewerkers meteen op tijdelijke werkloosheid gezet.”

"De tweede golf was een ramp"

“De tweede golf was voor ons die van augustus en een grote ramp. Als toeristisch bedrijf in Antwerpen werden alle boekingen van augustus geannuleerd, in volle hoogseizoen.”

“De klanten die hun cursus gestart waren in juli, hebben het laatste stukje online afgewerkt, maar de nieuwe boekingen voor augustus zijn allemaal geannuleerd. Niemand durfde z’n kind nog naar Antwerpen sturen.”

“Op dat moment was ook duidelijk dat de boekingen voor het eerste semester (september 2020-januari 2021) door corona niet waren wat ze moesten zijn en dat ik dus van augustus 2020 tot juni 2021 te weinig werk zou hebben voor mijn team. Dan blijft er maar één oplossing over: iedereen ontslaan en zorgen dat je alles in je eentje aankan. Als ik definitief had kunnen sluiten, dan had ik dat gedaan… Maar er zijn te veel lopende contracten, leningen enz. en er was voldoende cash om alles af te kopen.”

"Dan blijft er maar één oplossing over: iedereen ontslaan en zorgen dat je alles in je eentje aankan."

 

"De derde golf geeft me nieuwe energie"

“De derde golf - die van november - is weer heel anders en financieel veel beter te verteren. Er zijn in september onverwacht nog heel wat boekingen bijgekomen van mensen die eigenlijk naar het buitenland wilden gaan maar hun cursus omgeboekt hebben naar Antwerpen. Dat ‘positieve’ corona-effect hadden we eigenlijk in de zomer verwacht maar was er toen niet echt.”

“Mijn klanten zijn hier voor het hele semester, hebben al eens twee maanden thuis gezeten en voor sommigen was dat mentaal heel zwaar. Ik heb hen allemaal kunnen overtuigen om toch de omschakeling naar online lessen te aanvaarden en hun cursus verder te zetten. Ze hebben dan een dagplanning, zien hun vrienden online en moeten hun leven niet nog een keer on hold zetten. En die psychologische aanpak lijkt gelukkig te werken. Nieuwe boekingen blijven natuurlijk wel uit.”

“Sinds september sta ik er dus alleen voor. Als ik ondersteuning nodig heb, kan ik me enkel jobstudenten en stagiairs permitteren. Mentaal is het een zwaar parcours geweest. Ik heb een hele strenge analyse moeten maken van wat ik deed, waarom ik het deed en wat het opbracht. En ik heb leren ‘nee’ zeggen. De coronacrisis heeft me met mijn neus op de feiten gedrukt. Dat was niet altijd even leuk, maar uiteindelijk denk ik dat die verplichte analyse-oefening goed was. Ik ben nu door de omstandigheden veel minder manager en geef weer veel meer les. En uiteindelijk is dat waar mijn hart ligt en wat me energie geeft.”

UNIZO wil elke ondernemer een stem geven!

Wij zorgen ervoor dat die gehoord wordt bij de regering en bij alle beleidsmakers.
Concreet stelt UNIZO deze vijf prioriteiten aan het Overlegcomité:

Wil jij net zoals Charlotte jouw verhaal met ons delen?

Dat kan! Mail naar communicatie@unizo.be en wij nemen zo snel mogelijk contact met je op!

Mail ons!