UNIZO positief tegenover uitbreiding systeem werkgeversgroepering

Maar ook andere juridische vormen toelaten dan enkel vzw en economisch samenwerkingsverband

De werkgevergroepering, de mogelijkheid voor KMO’s om zich te groeperen om personeel aan te werven, bestaat al sinds het jaar 2000. “Maar in de praktijk maakten omwille van de strenge voorwaarden maar heel weinig KMO’s er gebruik van”, zegt UNIZO. Vandaag zijn maar 4 groeperingen bekend, 3 in Wallonië en 1 in Brussel, samen goed voor een 30-tal voltijdse equivalenten. De bevoegde ministers Laruelle en De Coninck willen het systeem nu verruimen en leggen hiertoe een wetsvoorstel op tafel. Het voorstel voorziet onder andere dat het systeem van toepassing wordt op alle werkzoekenden en niet enkel langdurig niet-werkende werkzoekenden of leefloners. Volgens UNIZO, die hierop had aangedrongen, valt hiermee een belangrijke drempel weg. De werkgeversgroepering zou de werknemers nu ook een arbeidsovereenkomst van bepaalde duur of bepaald werk en dit voor minsten 19 uur (halftijds) kunnen aanbieden in plaats van enkel voor onbepaalde duur en voltijds. “Een versoepeling die zowel de werkgevers als de tewerkstelling ten goede komt. Ze geeft werkgevers meer flexibiliteit en meer werknemers komen zo in aanmerking”, aldus UNIZO.

De ondernemersorganisatie verwijst onder meer naar seizoensarbeid en activiteitenschommelingen waarbij de personeelsbehoefte van werkgevers wisselt. De werkgeversgroepering moest tot hiertoe de juridische vorm van een economisch samenwerkingsverband aannemen. Met het voorstel kan dit ook onder de vorm van een vzw. UNIZO staat positief tegenover de uitbreiding, maar betreurt dat andere vormen  zoals de cvoa of de feitelijke vereniging niet toegelaten zijn. “Werkgeversgroeperingen hadden zo nog meer mogelijkheden”, klinkt het. Vandaag kan het maatschappelijk doel van de werkgeversgroepering uitsluitend het ter beschikking stellen van werknemers zijn. Het voorstel voorziet geen verruiming. “Te streng”, zegt UNIZO. Volgens de ondernemersorganisatie moeten ook andere maatschappelijke doelen mogelijk zijn.

In België bestaan er vandaag 4 werkgeversgroeperingen: Jobiris in Brussel en Arboriworks JobArdent en Vert’Emploi in Wallonië. In Frankrijk bestaat het systeem al sinds 1985. Oorspronkelijk was het bedoeld om het delen van werknemers en materiaal door naburige landbouwbedrijven te legaliseren. In 1990 vond het systeem ook ingang in de handelswerknijverheid en later in de industriële sector, het verenigingswezen en de culturele wereld. In 2008 waren zo in Frankrijk naar schatting 30.000 werknemers tewerkgesteld door werkgeversgroeperingen en waren er bijna 4.000 werkgeversgroeperingen. De reden van het succes ligt erin dat het systeem open staat voor alle werkzoekenden.