“Mijn huis verkocht om te overleven”


Vorig jaar lieten vrienden die ik bij de start van hun B&B had geholpen weten dat ze ermee ophielden. Ik was wat uitgekeken op mijn baan als IT’er zag het wel zitten om die zaak over te nemen, een prachtige kasteelhoeve in Voort-Borgloon. Hun boekhouding zag er gezond uit, en op m’n 55ste was het nu of nooit. Maar ik had ook nog mijn dementerende vader om rekening te houden. Dus raadde men mij aan om ‘loopbaanonderbreking voor medische bijstand’ te nemen en dat te combineren met ‘zelfstandige in bijberoep’. Zo kon ik ook rekenen op 750 euro per maand van de RVA, dat was zeker meegenomen.

Op 1 januari 2020 heb ik de B&B overgenomen en er meteen voor bijna 50.000 euro in geïnvesteerd: schilderen, een koffiezet op elke kamer, nieuwe bedden, matrassen en donsdekens, een ontbijtbuffet met een volautomatische koffiezet. In januari en februari kregen we al de eerste gasten over de vloer, ideaal om ons voor te bereiden op de lentedrukte: in april en mei waren we zo goed als volgeboekt.

"Had ik dan geen recht op het overbruggingsrecht? Helaas, pindakaas."

 

Op 21 maart zouden we officieel openen… en op 13 maart werden we verplicht gesloten. Tijdens die eerste lockdown genoten we gelukkig van de sluitingspremie, zodat de vaste kosten konden betaald worden. Ik bekwam ook uitstel van huur en uitstel van afbetaling van het investeringskrediet. Op zoek naar nieuwe inkomsten besloot ik een heus fietscafé uit de grond te stampen, om te proberen iets in te halen van de misgelopen inkomsten in de maanden april en mei.

En jawel, na de lockdown kwamen er stilaan weer gasten naar de B&B en ook dat fietscafé draaide. Ik had er weer goede moed in… tot half oktober de tweede lockdown een feit was. Maar deze keer moesten B&B’s en hotels (toch een deel van de horeca?) niet dicht en was er dus ook geen sluitingspremie. Maar wie komt er op vakantie als je nergens iets kan eten of drinken, geen museum kan bezoeken, zelfs niet naar het toilet kan tijdens een wandeling of fietstocht … Inderdaad, niemand. Ik hoorde ministers steunmaatregelen aankondigen, maar dat viel aardig tegen. Omdat onze omzet met meer dan 60% gedaald was tegenover vorig jaar konden we voor de zomermaanden een vergoeding krijgen van 7,5% van de omzet van toen. Dat komt neer op amper 450 euro op een gemiddelde omzet van zo’n 6.000 euro per maand. Daar betaal je je energiekosten niets eens van. Inmiddels is dat opgetrokken naar 10% (600 euro), maar ook dat volstaat lang niet om de vaste kosten te betalen.

Had ik dan geen recht op het overbruggingsrecht? Helaas, pindakaas. Omdat ik in loopbaanonderbreking ben en dus geen (of veel te weinig) sociale bijdragen betaal als zelfstandige, kom ik daarvoor niet in aanmerking… Dat hebben ze me wel nooit op voorhand gezegd. Ik voel me nu dubbel en dik bestraft voor mijn voorzichtigheid. Maar ik geloof rotsvast in deze zaak op een schitterende, unieke locatie en ik wil dus de handdoek niet in de ring gooien. Daarom heb ik mijn woonhuis nu verkocht. Om te kunnen overleven.”

UNIZO wil elke ondernemer een stem geven!

Wij zorgen ervoor dat die gehoord wordt bij de regering en bij alle beleidsmakers.
Wil je weten waar UNIZO op dit moment voor strijdt? 

Lees het in de blog van onze gedelegeerd bestuurder, Danny Van Assche

Wij willen je stem als ondernemer luider laten klinken en sterker laten doorwegen in het beleid.
Daarom is jouw steun als lid extra belangrijk.
Zo kunnen we onze slagkracht vergroten en harder met onze vuisten op ministeriële tafels slaan.

Ik steun UNIZO om op te komen voor mijn belangen!