“Artiesten zetten al eens een grapje op hun verlanglijst. Groot is de verbazing als er dan wél een eetbaar slipje voor hen klaarligt.”

De geur van verschaald bier, platgetrapte bekertjes, een modderpoeltje hier en daar, op elkaar gepropte iglotentjes, de enkeling die voor de zoveelste keer zijn vrienden kwijt is in de massa, blote buiken of poncho’s afhankelijk van het weer en dat alles begeleid onder de beste beats. U hoort me al aankomen. Het festivalseizoen staat voor de deur! Omdat u wellicht zelf staat te popelen om met uw tent naar Pukkelpop te trekken, ging ik voor u al eens een kijkje nemen bij bezieler Chokri Mahassine.

Het is nog verdacht stil op de weide waar een van de grootste festivals van België plaatsvindt wanneer ik met Chokri Mahassine afspreek. Je zou haast niet geloven dat Pukkelpop hier over een dikke maand zo’n 66.000 muziekliefhebbers ontvangt. De voorbereidingen voor 2017 zijn nog niet afgerond of Chokri en zijn crew zijn al bezig met de editie van 2018. “De tijden waarin je de ene editie afrondt voor je aan een nieuwe begint, zijn voorbij. We moeten nu al met de programmatie beginnen en kijken welke contracten vernieuwd of aangepast moeten worden. Maar ook voor Pukkelpop dit jaar zijn we nog niet rond met de voorbereidingen. We stellen de logistiek op punt vooraleer we aan de opbouw beginnen, we nemen de veiligheidsvoorschriften door, werken de mobiliteitsplannen uit, informeren de buurt en ronden het productionele luik af (die lampen bij die artiest, dat soort scherm bij de andere etc.). Op 23 of 24 juli start de opbouw op de weide. Het kost ons een vijftal weken om alles op te bouwen en in één tot twee weken is alles opnieuw afgebroken.

In 1985 bent u gestart met de allereerste editie, was het toen al duidelijk dat Pukkelpop een wereldbekend festival zou worden?

“De eerste editie, die toen nog in Leopoldsburg plaatsvond, was meteen een groot succes. We konden op 2500 bezoekers rekenen voor artiesten als Anne Clarke en Front 242, die trouwens ook vandaag nog altijd actief zijn. Voor die tijd was dat enorm en zeker wel voor een alternatief festival. Die eerste editie was ook onmiddellijk rendabel. Vandaag zou je zeggen dat we er een paar duizenden euro’s aan overhielden zonder dat dat veel indruk maakt. Maar toen was dat wel 100.000 frank hé! Dat is niet niets. Dat Pukkelpop zou uitgroeien tot wat het nu is, had ik niet verwacht. Maar gehoopt wel natuurlijk. Vandaag mogen we tot 66.000 festivalgangers per dag verwelkomen. Dat is niet meer te vergelijken met wat we in 1985 deden. En daar komt heel wat extra organisatie en planning aan te pas.”

Ook qua veiligheid, neem ik aan?

“Elk jaar leren we nog bij. Zeker sinds de storm in 2011 wordt dat luik nog een stuk belangrijker voor ons. We versterken de communicatie op het terrein en zorgen er met de nieuwste systemen voor dat onze medewerker snel en efficiënt geïnformeerd worden wanneer dat nodig is. Maar ook naar het publiek zelf toe. Hoe het publiek onder controle houden? Dat is dé vraag die iedere festivalorganisator bezighoudt. Als we merken dat er extra druk komt van het publiek voor een bepaald podium kunnen we vanaf dit jaar een SMS sturen naar die mensen om te vragen afstand te nemen of extra voorzichtig te zijn. Het project staat nog in de kinderschoenen, maar het is er wel al. Sinds de storm een weerstation op Pukkelpop zelf, en andere grote festivals overigens ook. 24 op 24 staan weermannen ons bij tijdens het festival, mee voorspellen, adviezen te geven, regen, zon, zelfs windvlaag. Ook de tenten zijn een pak steviger geworden. We houden in het oog welke tent we moeten gebruiken bij welke windsnelheden. Op voorhand nodige maatregelen nemen dat die bepaalde tent dan tijdelijk geëvacueerd wordt.”

“Maar ook de terreurdreiging is jammer genoeg een factor geworden om rekening mee te houden. Vorig jaar zijn we daar al mee gestart, toen Engelse en Franse festivalgangers en -organisatoren nog niet begrepen waarom we zo sterk inzetten op veiligheid. Maar dat is intussen wel veranderd. Vorig jaar hebben we voor het eerst detectiepoorten geplaatst aan de ingangen van de weide, betonblokken rondom het terrein zodat ook een vrachtwagen er onmogelijk op kan. De Kempische Steenweg waarlangs het festival plaatsvindt, wordt elk jaar kilometerslang afgezet zodat enkel hulpdiensten nog door kunnen. Tijdens het festival heerst ook een verbod op drones boven Hasselt en ook vliegtuigen zijn niet toegelaten boven het terrein. Tot op een bepaalde hoogte weliswaar. Maar zeg nooit nooit. Ouders vragen me weleens of ik hen kan garanderen dat hun zoon of dochter hier 100% veilig is. Dan antwoord ik dat ze beter niet naar Pukkelpop komen. Maar evenmin de bus of de trein nemen of naar de supermarkt gaan. Want hoeveel veiligheidsmaatregelen je ook neemt, er kan altijd iets gebeuren. En zo’n weide met 66.000, al dan niet dronken, festivalgangers is niet op één, twee, drie ontruimd.”

[...]

Benieuwd naar wat Chokri nog te vertellen heeft? U leest het deze maand in ZO Magazine!