Een ondernemer die nooit in zichzelf graaft, kan niet groeien!

Elke week pikken wij een stukje uit een van de vele ondernemersverhalen die in 'Vele (om)wegen naar groei' gebundeld zijn. Omdat het inspirerende verhalen zijn, waar iedere ondernemer wel iets van opsteekt. Deze week is het de beurt aan Libra Services.

Libra Services is het ondernemersverhaal van Kim Vandenplas en haar echtgenoot Jeroen Derhaeg. En het heeft alle kwaliteiten in zich om een bestseller te worden. In 2010 grepen Kim en Jeroen de kans om een kleine glazenwasserij over te kopen. Die groeide in zeven jaar tijd uit tot een volwaardig schoonmaakbedrijf met een mooie portefeuille van gelukkige klanten én gelukkige medewerkers. Groei is een belangrijke voorwaarde voor succes, zolang die groei de bedrijfscultuur van Libra Services niet in de weg staat. Humor, wederzijds respect en open communicatie zijn voor Kim essentieel in haar contact met medewerkers en klanten. En al net zo belangrijk: een bedrijfsleider die vertrouwen wekt en die ook bereid is om persoonlijk te groeien en te verdiepen.   

"Elke vorm van groei is voor mij in de eerste plaats persoonlijke groei. Als je persoonlijk sterk staat, kan je ook je bedrijf laten groeien. Zoeken in en naar jezelf vind ik sowieso een verrijking. Waarom doen we de dingen die we doen? Hoe gaan we met mensen om en waarom? Persoonlijke vragen die je ook kan toepassen op je rol als ondernemer. Ik heb geleerd dat veel van wat we doen door onze opvoeding en herkomst gestuurd wordt. We dragen een rugzak met ons mee, en de inhoud en het gewicht van die rugzak bepalen hoe we in het leven staan en hoe we handelen. Daar inzicht in krijgen, dat helpt om in balans te zijn. Als je wat dieper in jezelf graaft, vind je veel om aan te sleutelen. Ik denk dat het daar begint. Een ondernemer die niet af en toe bij zichzelf stilstaat, verliest aan kracht en geloofwaardigheid als ondernemer."

Weten wat je níét wil

"Ik heb niet de meest gemakkelijke jeugd gehad. Dat is één van mijn drijfveren om zin en betekenis aan mijn leven te geven. Het is niet omdat het niet gemakkelijk is, dat er grenzen zijn aan wat je kan bereiken! Er was geen vaderfiguur bij ons thuis. Mijn moeder stond er alleen voor, met vier kinderen. Samen met mijn oudste zus heb ik het gezin rechtgehouden, zo voelde dat toch. Ik ben heel snel zelfstandig geworden en dat heeft me gevormd tot wie ik ben. Ik heb mijn autonomie nodig, ik doe de dingen op mijn manier. Ik geef niet graag de controle uit handen. 

Wat we wilden bereiken in het leven, wat onze toekomstperspectieven waren, daar werd thuis niet over gepraat. Na mijn humaniora moest ik gaan werken, geen discussie. Ik heb er nog altijd spijt van dat ik niet verder gestudeerd heb. Ik had een baantje kunnen zoeken en met dat geld mijn eigen studies betalen, weet ik nu. Maar toen kwam dat niet in me op, ik zag het niet als mogelijkheid. Ik wist vooral wat ik niet wilde, da’s ook een belangrijke les. Ik ga het niet doen zoals ik ben grootgebracht, dacht ik. Ik wilde een warm gezin met veel tijd voor de kinderen. En niet meer kinderen dan het gezin kan dragen. Ik heb altijd gevonden dat mijn moeder geen vier kinderen aankon, dat was te veel voor haar.

Als kind speelde ik al winkeltje en was ik met financiën bezig, ik maakte mijn eigen papieren geld. Dat ondernemerschap zat er ergens al wel in (lacht). Maar een echte droom was het niet. Ik kende dat niet, dus kon ik het ook niet dromen."

Ontbinden of groeien?

"Toen ik 22 was, heb ik een businessplan gemaakt om een zonnecentrum met nagelstudio te openen. Dat is niet doorgegaan omdat ik toen in een echtscheiding zat. De leverancier van de zonnebanken is gaan lopen met mijn pand en ik heb mijn plannen even opgeborgen. Ik moest eerst mijn weg zoeken als single met twee kinderen. 

Een paar jaar later konden mijn echtgenoot en ik een glazenwasserij overnemen. Mijn man was glazenwasser en hij zag dat wel zitten, maar hij was een beetje bang voor het administratieve en het commerciële gedeelte. ‘Dat stuk wil ik graag op mij nemen’, heb ik gezegd. En zo zijn we erin gerold. 

Niet zo veel later heeft mijn echtgenoot een zwaar werkongeval gehad. Hij was van een ladder gevallen, zijn beide voeten waren verbrijzeld en hij heeft een jaar moeten revalideren. Toen stonden we voor de keuze: de zaak ontbinden of verder groeien. We waren in die tijd onbezorgde en onbezonnen ondernemers. Een verzekering gewaarborgd loon voor de zaakvoerders hadden we niet. Mijn man viel terug op een ziekte-uitkering, die niet zo heel veel voorstelde. 

We dachten al een poosje aan uitbreiden naar een volwaardig schoonmaakbedrijf, maar nu moesten er wel knopen doorgehakt worden. Als we wilden overleven, móésten we groeien. Het is uiteindelijk de aanzet geweest voor wat Libra Services nu is. Pas op, het was niet gemakkelijk in het begin. Van 4 uur tot 8 uur ’s ochtends ging ik zelf kuisen voor Libra. Daarna had ik mijn fulltime job van 8 tot 5. En dan weer kuisen tot 9 uur ’s avonds. En als ik thuiskwam, moest ik mijn echtgenoot verzorgen. Als ik daarop terugkijk, denk ik: zot! Hoe heb ik dat voor mekaar gekregen? Maar het heeft geloond. Ik ben er ook voor beloond met de Womed Award van Unizo en Markant, een erkenning voor inspirerende, vrouwelijke ondernemers."

...

Het volledige verhaal van Kim? Dat lees je in 'Vele (om)wegen naar groei'.