George Clooney draagt mijn ceintuur!

Peter de Brabander is de Quartermaster Inspector alias de QMI. Voor de leken: dat is een verwijzing naar het korps dat tijdens WOII de bevoorrading deed van alle logistiek van het leger. Van uniformen, over wapens en voertuigen, tot parachutes, drinkbussen en nog zoveel meer. Peter heeft het allemaal in zijn magazijn, en voert er een bloeiend bedrijf mee. Ik trok mijn stoutste oorlogsboots aan en ging een kijkje nemen.  

TEKST Paulien Coenaerts – FOTO’S Pat Verbruggen 

Terwijl Peter me door de hangar leidt, moet ik mijn uiterste best doen om mijn mond niet te laten openvallen. Ellenlange rijen puilen uit met groene legeruniformen, parachutes… en dat meters hoog. Ik weet niet waar ik eerst moet kijken, al valt mijn blik wel snel op de oorlogswapens. “Van rubber”, stelt Peter me gerust. “Hiermee ga je niemand vermoorden. Tenzij je er heel hard mee slaat, natuurlijk (lacht). 95% van de wapens die je in de films ziet, zijn nagebouwd uit rubber. Enkel de hoofdpersonages hebben een echt – weliswaar onschadelijk gemaakt – oorlogswapen. Je kan daar geen kogels meer insteken.”

Van hobby tot jobby 

“Ja, het is een uit de hand gelopen hobby. Als kleine jongen was ik gefascineerd door de oorlog en vooral door alles wat errond hing. De uniformen, de wapens, de voertuigen… Een Willys Jeep zou mijn eerste voertuig zijn, dat wist ik al toen ik 12 was. En dat werd het ook. Later zat ik in een vereniging van reenactors (dat zijn mensen in kostuums die historische gebeurtenissen naspelen, red.)  en speelden we ‘soldaatje’, om het even plastisch uit te drukken. Samenkomen in volledig uniform, je tent opzetten, in groep eten en drinken… zoals je met vrienden zou doen. Dat is plezant, hoor! Maar daar heb ik nu geen tijd meer voor, jammer genoeg.” 

“Op dat moment was het nog niet mogelijk om nagemaakte uniformen vast te krijgen. Je moest the real deal kopen. Lees: zeldzaam en duur. ‘Wat je zelf doet, doe je beter’, dacht ik. Dus ik ben in Zottegem naar een breigoedfabrikant gestapt met een origineel exemplaar en enkele weken later had ik een hele stock namaaktruien in voorraad. Dat was mijn eerste artikel. Nadien deed ik hetzelfde met de mutsen van jeepchauffeurs. Tot mijn grote verbazing raakte ik alles snel kwijt. Toen deed ik dat allemaal nog voor het plezier, maar het begon me te dagen dat er meer inzat. Quartermaster Inspector was geboren.” 

Het doet iets met een mens 

“In 2000 heb ik een bedrijf opgericht. Ik ging naar alle beurzen die ook maar iets met militaria te maken hadden, om nieuwe producten te zoeken en om de juiste klanten tegen het lijf te lopen, al moet je daar vooral geluk mee hebben. Tijdens een training om mijn parabrevet te halen heb ik de lui ontmoet die de uniformen voor Band of Brothers, een bekende Amerikaanse oorlogsreeks, moesten aankopen. Dat ene moment, op die ene opleiding, is mijn geluk geweest. Want eens je een naam als Band of Brothers op je palmares mag noteren, ben je vertrokken.”  

“Filmprojecten volgden, zoals Hart’s War met Bruce Willis, en niet veel later Red Tails. De film The Monuments Men met George Clooney is bijvoorbeeld ook eentje die me is bijgebleven. Niet alleen omdat het iets doet met een mens om topacteurs in jouw uniformen te zien paraderen, maar ook omdat ik niet alles heb teruggekregen wat ze gehuurd hadden (lacht). In plaats van brancards van tijdens de oorlog, kreeg ik ineens naoorlogse ziekenbedden terug. Dat scheelt toch 90 euro per stuk. En dan krijg je soms te horen: ‘We kunnen je nog zoveel geven want het geld is op, te nemen of te laten’. Gelukkig komt dat niet vaak voor.” 

Schotwond 

“Wat wél regelmatig gebeurt, is dat ik een uniform met een schotwond terugkrijg. Als George Clooney in de arm wordt geschoten, moeten ze natuurlijk een gat in de mouw maken en er wat bloed door laten lopen. Als ze me zeggen wie dat uniform gedragen heeft, vind ik dat niet zo erg. Want daar betalen fans dan duizenden euro’s voor. Terwijl een sweater anders 55 euro kost, en een uniform zo’n 300 à 400 euro. Binnenkort komt een nieuwe oorlogsserie op de buis, ..."

 

De rest van Peters ondernemersverhaal? Dat ontdek je deze maand in ZO Magazine!