Glenn Van Dael: waar ligt de grens?

Elke week pikken wij een stukje uit een van de vele ondernemersverhalen die in 'Vele (om)wegen naar groei' gebundeld zijn. Omdat het inspirerende verhalen zijn, waar iedere ondernemer wel iets van opsteekt. Deze week is het de beurt aan Glenn Van Dael van CMAST.

In 2008 lanceerden Glenn Van Dael en zijn echtgenote Nadia De Wilde CMAST vanuit hun huiskamer. Intussen zijn ze een wereldspeler geworden met een groei van gemiddeld 50% per jaar en negentig werknemers wereldwijd.   CMAST is een projectmanagement- en consultancybureau dat zich sterk profileert in farma, healthcare en lifesciences. Het begeleidt grote en kleine bedrijven uit die sectoren bij de uitwerking van nieuwe projecten en maakt strategische samenwerking tussen bedrijven mogelijk. Op die manier brengen ze talent en kennis samen, om het geheel te doen groeien.  

Glenn Claes: "Ik kom uit een eenvoudig arbeidersgezin, vader heeft altijd keihard gewerkt, moeder zorgde thuis voor de kinderen. Een heel warm gezin. We hadden het niet altijd gemakkelijk. We woonden in een klein huisje in Burcht, we gingen nooit op reis of op restaurant, maar in mijn hoofd had ik alles wat ik nodig had. En als ik mezelf een extraatje wilde veroorloven, dan werkte ik ervoor.

Ik heb het geluk gehad dat ik vlot studeerde. Ik had heel goeie cijfers voor wiskunde, mijn beste vriend ging industrieel ingenieur studeren en ik ben hem gevolgd, simpel. Maar die mechanica en elektronica, dat was mijn passie niet. Ik heb die studies afgewerkt en ik heb gaandeweg mijn weg gezocht en gevonden. Een vriend van me was ondernemer, hij vertelde over de dingen die hij had opgestart, de ideeën die hij gelanceerd had. Da’s wel knap, dacht ik, zelf je ideeën ontwikkelen en mensen motiveren om die samen uit te werken! Welke jongen wil er nu geen uitvinder worden! (Lacht) En het ìs ook echt leuk, dat weet ik nu: als dingen die je in een businessplan beschrijft effectief werken in de markt, dat is fantastisch!"

Een toegevoegde waarde

"Ik ben nogal risico avers, ik wil mijn gezin niet in gevaar brengen door de keuzes die ik maak. Ook omdat ik weet waar ik vandaan kom. Een bedrijf opstarten was voor Nadia en mij een grote stap. Maar er zijn dingen in ons leven gebeurd die ons dat pad uit gestuurd hebben. Onze eerste zwangerschap – nu achttien jaar geleden – was een tweeling. Eén van de twee kindjes zijn we bij de geboorte verloren. Ons andere zoontje heeft zes maanden op intensieve zorgen gelegen, en had de eerste jaren veel zorg nodig. Dat heeft een enorme impact gehad op ons leven. We wilden iets bijdragen of verbeteren aan de gezondheidszorg. Mijn vrouw is toen voltijds verpleegkunde gaan studeren. Ik ben niet wetenschappelijk geschoold, maar als consultant en later commercieel directeur van de bedrijven waar ik werkte, was ik verantwoordelijk voor de sectoren Farma en Biotech. Ik had een breed netwerk opgebouwd in de lifesciencesector. Ik zag de nood bij veel farmabedrijven aan ondersteuning op het gebied van projectmanagement. Toen we de knoop doorhakten en zelf gingen ondernemen, hadden we dus snel onze niche gevonden.

We werken mee aan innovatieve gezondheidsoplossingen als facilitator en connector, we maken nieuwe projecten en therapieën mee mogelijk. We zijn een klein deel in het geheel, maar ik wil heel bewust die projecten ondersteunen en die producten in de markt zetten die een directe impact hebben op het welzijn van mensen, die de patiënt en de community centraal stellen. Dat kunnen nieuwe therapieën zijn of vaccinaties, producten die alzheimer genezen of die hepatitis C aanpakken. Dat grotere doel is voor mij en voor iedereen die bij CMAST werkt een belangrijke trigger. Dat ik zo op een indirecte manier toegevoegde waarde kan leveren aan onze ‘eindklanten’, dat wil zeggen de patiënt en de maatschappij, da’s voor mij belangrijk. Dat is de mindset van ons bedrijf."

Groeipijnen

"We zijn acht jaar geleden heel klein begonnen, met zijn tweetjes, mijn vrouw en ik. Ons eerste kantoor was gewoon onze huiskamer (lacht). Nu werken er wereldwijd negentig mensen bij CMAST. We zijn ongelofelijk snel gegroeid.

Soms mispak ik me wel aan die snelle groei. Als de organisatie groeit, als je meer en meer klanten en projecten binnenhaalt, moet je ook intern kunnen meegroeien. Nadia was altijd verantwoordelijk voor de het personeelsbeleid – zorgen dat mensen zich bij ons thuis voelen, dat is helemaal haar ding. Maar al gauw kon zij dat alleen niet meer bolwerken. Als je bedrijf groeit van vijf naar tien en van tien naar twintig mensen en meer, dan moet je een heleboel dingen reorganiseren om die groei te blijven realiseren. Je moet een bedrijfsstructuur creëren, een team samenstellen, je hebt een competente lawyer nodig en goeie banden met sociaal secretariaten. Die hele backoffice moet meegroeien, anders kan je niet snel en efficiënt reageren op opportuniteiten en dat is heel frustrerend. Je groei moet stevig geworteld zijn. En dat kan weleens groeipijnen veroorzaken.

Nadia heeft die groeipijn duidelijk gevoeld. Haar idee van dit bedrijf was een man of vijftien, een vriendenclub bijna die samen ideeën uitwerkt. Terwijl ik goesting heb om telkens nieuwe projecten op te starten, nieuwe impulsen te geven, en dan ontgroei je die vijftien man natuurlijk snel. ‘Waar stop dit?’, vraagt ze soms weleens. ‘Moeten het er honderd of tweehonderd worden?’ Voor mij is het aantal medewerkers niet belangrijk, maar wel de dingen die ik wil doen. En als we daar meer mensen voor nodig hebben, dan moeten we groeien.

De eerste jaren kon Nadia heel emotioneel worden als er mensen weggingen. Dat gebeurde niet vaak, maar soms hadden mensen andere plannen en andere ambities, ze wisten toen nog niet waar dit bedrijf naartoe ging. Als iemand zijn ontslag gaf, was dat voor Nadia een harde klap. Het voelde bijna als verraad, als een familielid dat je in de steek laat. Ook daarin zijn we gegroeid. We zien onze mensen heel graag, maar we hebben geleerd ons te beschermen tegen die té emotionele band."

Als business personal wordt

Voor mij is er nauwelijks een grens tussen CMAST en mijn eigen leven. Het is fantastisch dat mijn vrouw en ik dit samen kunnen doen. Maar er zijn ook valkuilen. Als je ’s avonds thuiskomt, heb je je rustmomenten nodig, zij en ik. Onvermijdelijk komen er dan toch topics van het bedrijf naar boven. Dan worden business en personal te veel één kluwen. Het is ook heel moeilijk om het emotionele en het zakelijke gescheiden te houden. Als we samen in een meeting zitten bijvoorbeeld, zijn we zakenpartners, dan ben ik niet ‘de man van’. Ik heb de gewoonte om op zulke momenten te zeggen wat ik denk, ik draai niet rond de pot en soms komt dat hard over. Het is niet altijd makkelijk om die rollen van zakenpartners en levenspartners op de juiste momenten te combineren en op andere momenten te scheiden.

Er zijn bij Nadia’s takenpakket ook dingen bij gekomen die ze niet zo graag doet. Zij is een echte people person, heel empathisch, wat ook een groot deel van het succes van ons bedrijf is. Eigenlijk zou dat haar focus moeten kunnen blijven. Maar soms komen dingen uit mijn takenpakket op haar bord terecht. Dat geeft weleens discussies, die zich dan thuis verder zetten. Dat zijn die groeipijnen die we soms ook voelen in ons persoonlijk leven. Maar fundamenteel werken we bijzonder graag samen, hebben we dezelfde missie en staan we samen 200% achter CMAST.

De backoffice thuis

We hebben drie kinderen, de oudste is achttien, de jongste acht. Elke ochtend sta ik als eerste op en ik breng onze jongste dochter naar school. ’s Avonds tussen zeven en acht maak ik mee huiswerk. En één keer per week gaan we samen zwemmen. Die twee uur per dag dat ik mijn kinderen zie, daar hecht ik aan. En verder is het een zegen dat onze ouders en schoonouders hen vaak opvangen. Als je die hulp niet hebt, dan werkt het niet, dat besef ik. Onze ouders zijn een onmisbare steun, die heb je echt nodig hebt om samen te ondernemen mét drie kinderen.

Het laatste jaar slaap ik heel weinig, een uur of drie per nacht. Omdat ik de hele tijd met nieuwe ideeën in mijn hoofd zit. Ik ben ’s morgens wel uitgerust, maar hoelang houdt je lichaam die staat van overdrive vol, waar ligt de grens?

...

Het volledige verhaal van Glenn? Dat leest u in het gratis boek 'Vele (om)wegen naar groei'. Downloaden is de boodschap!