Hier krijgt Jeroen Poels uit Jonge Wolven zijn beste ideeën...

Jeroen Poels is een van de ondernemers uit het tv-programma Jonge Wolven. Jong is hij alvast. Op zijn 26ste leidt hij al 8 jaren lang Deltaworx, een uitzendkantoor in studentenarbeid. Zo’n 2600 unieke studenten proeven voor de eerste keer van het werkleven dankzij Deltaworx, de databank telt intussen 28.000 profielen.   

TEKST Paulien Coenaerts - FOTO Pat Verbruggen 

jeroen poels jonge wolven

Wat was je beste investering ooit?  

“Mijn kapitaalronde van twee jaar geleden. Toen haalden we 1,2 miljoen op. In die periode heb ik ontzettend veel geleerd en interessante mensen leren kennen die tot op vandaag nauw betrokken zijn bij Deltaworx. De grootste tranche hebben we opgehaald bij Frank Boschman, de eigenaar van Royal Botania; Koen Hofman, die altijd de CEO is geweest van KBC Securities (de private banking-afdeling bij KBC), is een belangrijke mentor geworden.” 

Is ondernemen makkelijker als ze je naam kennen?  

“Ik ben 26, ik ben gestart op mijn 18, en daardoor is een van mijn grootste struggles ‘credibiliteit’. Wie wil er investeren in een snotaap van pakweg 20? Jonge Wolven heeft dat veranderd. Nu heb ik die credibiliteit.” 

Van welke fout ben je blij dat je ze gemaakt hebt? 

“Ik ben van geen enkele fout blij dat ik ze gemaakt heb… De HR-markt is een dinosaurusmarkt. Toen we wilden digitaliseren, zijn we daar als kippen zonder kop aan begonnen. En zonder er eigenlijk ook maar iets van kenden. Deltaworx heeft een bedrijfje van zeven ontwikkelaars in Portugal opgekocht en ik wist niet eens hoe ik ze moest aansturen. Op alle vlakken liep het mis. Als ik de tijd kon terugdraaien, dan zou ik geld betaald hebben om mij te laten begeleiden.”  

"Wie wil er investeren in een snotaap van pakweg 20? Jonge Wolven heeft dat veranderd.” 

 

Het mooiste moment uit je carrière?  

“In 2016 zat ons bedrijf in woelig water. Ik was op een businessclubbijeenkomst waar een 400-tal ondernemers rondliepen en kreeg een e-mail waar ik niet goed van was. Dat was duidelijk van mijn gezicht af te lezen, want ik werd aangesproken door een vrouw die vroeg wat er scheelde. Ik ben in tranen uitgebarsten, heb in vijf woorden uitgelegd wat er gebeurd was en zij zei: ‘Wacht even’… Ze gaat weg en komt terug met vijf mensen die ze zomaar even uit de zaal had geplukt en leidde ons naar de ruimte ernaast. Een hele avond hebben die vijf onbekende mensen samen met mij nagedacht over hoe ik dat probleem kon oplossen.” 

De beste ideeën krijg ik … 

“… nooit wanneer ik aan mijn bureau zit, helaas. Het kan op eender welk ander moment zijn, maar vaak wanneer ik net niets op zak heb om het neer te pennen en nooit ’s ochtends, want voor half 10 valt er met mij niets aan te vangen.”