Tax shift moet gaan naar lagere loonlasten

Waarom we bij UNIZO de kar van de fiscale hervorming niet voor het paard van de tax shift spannen

“Bij UNIZO kiezen we klaar en duidelijk voor een tax shift die de werkgeversbijdragen verlaagt. Zodat er meer jobs worden gecreëerd én behouden. Want de jobs die verloren gaan lijken altijd snel vergeten. De koopkracht verhogen is niet onze eerste zorg. En we hebben daar zo onze redenen voor”, aldus UNIZO-topman Karel Van Eetvelt. Vindt UNIZO het dan niet belangrijk dat de consument voldoende geld te besteden heeft? Dat de binnenlandse vraag op peil blijft? Toch wel. We willen echter eerst jobs creëren om vervolgens (en nog beter) aan de koopkracht te werken. We verklaren ons nader.

Door Kristof Willekens, UNIZO-fiscaal adviseur

De tax shift is brandend actueel. Van de politieke partijen over de vakbonden en de werkgevers via het andere middenveld tot de media. Iedereen heeft er een mening over. Misschien is het niet zo’n gek idee om een belasting in te voeren op het gebruik van het woord tax shift. Met een belasting van 1 euro per keer, komen we misschien wel ver genoeg om de begroting te saneren…

The time is now: loonlastenverlaging nu!

Alle gekheid op een stokje: de tax shift is een ernstige zaak. Het is een unieke kans om eindelijk werk te maken van een echte verlaging van de loonkosten voor zelfstandigen met personeel en kmo’s. “Hoezo”, hoor ik u al vragen, “de afgelopen jaren hebben de regeringen toch al werk gemaakt van loonlastenverlagingen”? Jazeker. Maar die loonlastenverlagingen zijn vooral ten goede gekomen van de grote ondernemingen. De zelfstandigen met personeel en de kmo’s hebben er maar weinig baat bij gehad. Zeker in de arbeidsintensieve sectoren, zoals de bouw, de horeca en het transport, of in sectoren met lagere lonen. Een beetje hetzelfde verhaal als met de vennootschapsbelasting dus. Waar kmo’s zich blauw betalen en de grote en multinationale ondernemingen soms zelf helemaal geen vennootschapsbelasting betalen.

De afgelopen jaren zijn er in de bouw en het transport al ettelijke duizenden banen gesneuveld. Een tienvoud van Ford Genk, om maar iets te noemen. Als de politiek deze negatieve spiraal echt wil stoppen, moet ze nu werk maken (sic) van een drastische loonlastenverlaging, die gericht is op de arbeidsintensieve sectoren en de lagere lonen. Bij UNIZO denken we aan een bedrag van 2,7 miljard euro.

Waarom we eerst een tax shift willen en dan pas een hervorming van de fiscaliteit en meer koopkracht

Koopkracht is ook voor UNIZO een belangrijk thema. Hoe hoger de koopkracht, hoe meer de consument kan besteden. Onder meer bij onze zelfstandige winkeliers. Maar koopkracht is niet alleen een kwestie van hoge nettolonen. Wat baat het dat de koopkracht van een werknemer met enkele procenten verhoogt, als er op datzelfde moment mensen werkloos worden omdat hun werkgever de concurrentie met het buitenland niet meer aan kan omwille van de hoge loonkosten? Er gaat op dit moment veel meer koopkracht verloren door het massale jobverlies in de sectoren die worden weggeconcurreerd door het buitenland dan dat de werknemers aan koopkracht zouden winnen als de indexsprong niet zou zijn ingevoerd.

Het is overigens niet zo slecht gesteld met de koopkracht van de Belg. De Belgische nettolonen behoren tot de hoogste in Europa. De hoge belasting op arbeid ten spijt.

De Belgische werknemer “voelt” dus niet zo veel van de hoge lasten op arbeid. En dat komt omdat de verwachtingen van de werknemer op het vlak van nettoloon door de werkgever worden omgerekend naar een brutoloon. Met nog eens 35% werkgeversbijdragen erbovenop. Dat is geen verwijt naar de werknemers. Maar het is wel een economische realiteit waar veel zelfstandigen met personeel en kmo’s elke dag weer tegen moeten opboksen.

Als we er in slagen om dankzij een tax shift de negatieve spiraal om te buigen en nieuwe banen te scheppen maar vooral te behouden, komt het als vanzelf goed met de koopkracht én met de inkomsten van de overheid. Waardoor de belastingen kunnen dalen en de koopkracht nog verder kan stijgen.

Een tax shift in de eerste fase, een fiscale hervorming in de tweede fase

Daarom zeggen wij bij UNIZO dus klaar en duidelijk: eerst de tax shift, dan de fiscale hervorming. Om het verlies aan jobs te stoppen. Maar ook omdat de tax shift over loonkosten moet gaan en de fiscale hervorming over een modernisering en vereenvoudiging van onze fiscaliteit. En de fiscale rechtvaardigheid waar sommigen zo om vragen. Als we de tax shift gaan vermengen met de fiscale hervorming, zal dit alleen maar uitdraaien op een tax lift. Geld dat al eens belast werd, zal dat nog eens (of meerdere keren) belast worden.

We zijn bij UNIZO bereid om over alles te praten. We hebben geen taboes. Maar het kan voor ons niet dat zelfstandigen en kmo’s belastingverhogingen in de maag gesplitst krijgen om de sociale zekerheid nog meer te spekken, zonder dat er iets gedaan wordt aan de loonkosten en hun netto-inkomen tijdens hun jaren als zelfstandige ondernemer.

Daarom stellen wij voor om de tax shift te financieren met een aantal inkomsten uit de btw (met name het wegwerken van de verschillen in btw-tarief tussen gelijkaardige diensten en een lichte verhoging van sommige verlaagde btw-tarieven), milieubelastingen en belastingen op winsten uit speculatie.

De andere nieuwe of verhoogde belastingen kunnen enkel als het netto-inkomen van de zelfstandige ondernemers ook meteen verhoogt. In de tweede fase dus. Die van de fiscale hervorming.

En tenslotte is een echte hervorming van onze personenbelasting een werk waarvoor we als samenleving onze tijd moeten nemen. Het is geen toeval dat mensen die echt iets van fiscaliteit kennen, zeggen dat een fiscale hervorming 5 tot 10 jaar tijd zal vragen.

Meer over: Belastingen, Internationaal, Fiscaal, Loon en -voordelen