De kracht van verwondering

Op kantelmomenten in het leven durft een mens al eens nostalgisch te worden. Zo liet het me vorige week toch niet helemaal onberoerd toen ik mijn dochter Stien afzette aan de schoolpoort voor haar eerste stapjes in het eerste leerjaar. Zo jong nog en nu al een hoofdstuk afgesloten. Ineens is mijn dochter een heuse dame die leert lezen en rekenen in plaats van te spelen in de poppenhoek.  

Elke ouder zal het herkennen en Marco Borsato beschrijft dat gevoel zo mooi in zijn ‘Dochters’: “Wat is ze mooi en wat staat de tijd haar goed. Ik knipper met mijn ogen en zie hoe ze steeds weer een beetje veranderd is. Maar hoe groot ze ook mag zijn, in mijn ogen blijft ze altijd klein.”  Anderzijds is het dan weer fantastisch dat ze op haar avonturentocht met vriendjes en vriendinnetjes nieuwe dingen ontdekt en er een hele wereld voor haar opent. De eerste dag van school kwam ze blij vertellen dat ze woordjes had geleerd. Van zoveel verwondering word ik oprecht blij.  

En laat dat nu net een gave zijn, die we als volwassenen dreigen te verliezen. Van
zelfstandigen en ondernemers is geweten dat ze keihard werken. Maar hoe dikwijls staan we nog stil bij de schoonheid en het wonder van het leven. Verleg je grenzen, breek uit jezelf, sta open voor de wereld en vergeet vooral niet samen te genieten van de kleine dingen. In de ratrace van het leven af en toe eens stilstaan, dankbaar en verwonderd zijn en keihard genieten is niet verboden. Integendeel, het zou ons bruto nationaal geluk naar ongekende hoogtes stuwen.  

Enkele jaren geleden is er een politieke partij heel groot geworden met de baseline ‘kracht van verandering’. Ik pleit op mijn beurt dan ook graag voor een alternatieve invulling namelijk ‘de kracht van verwondering’. Laat ons die zolang mogelijk behouden. Niet duur, maar wel onbetaalbaar! 

Met ondernemende groeten

Jos Vermeiren
Gedelegeerd bestuurder UNIZO Oost-Vlaanderen
Jos.vermeiren@unizo.be