Helft Oost-Vlaamse ondernemers moet vacature intrekken door gebrek aan geschikte kandidaten

7 op 10 Oost-Vlaamse ondernemers heeft afgelopen jaar een vacature opengesteld, maar bijna de helft van hen heeft de vacature moeten intrekken omdat er zich te weinig of geen geschikte kandidaten aanboden. De schaarste op de arbeidsmarkt is nijpender dan ooitwaardoor ondernemingen afgeremd worden in hun groei. Werkzoekenden en werknemers vinden elkaar moeilijk, een probleem dat zeker in de grote steden als Gent, Aalst en Sint-Niklaas voelbaar is.  

Uit een onderzoek van UNIZO blijkt dat 8 op 10 ondernemers het moeilijk heeft om geschikt personeel te vinden in Vlaanderen. Dat geldt ook voor onze Oost-Vlaamse ondernemers. 75% van hen zegt dat dat komt omdat de sollicitanten niet over de juiste arbeidsattitude en motivatie beschikken. Op de tweede plaats, met 58%, komt het gebrek aan de juiste opleiding of competenties bij de werkzoekenden. Toch vindt het overgrote deel van de ondernemers net motivatie de allerbelangrijkste vereiste om een nieuwe medewerker aan te nemen.  

Het niet vinden van het geschikte personeel brengt het welzijn van de Oost-Vlaamse ondernemer en zijn medewerkers op de werkvloer in gevaar. In de eerste plaats neemt de ondernemer het extra werk veelal op zich of wordt het werk tijdelijk verdeeld onder de andere medewerkers. De krapte op de arbeidsmarkt zet ook een rem op de economische groei en dus ook op de welvaart van onze provincie. 1 op 3 ondernemers geeft namelijk aan minder opdrachten aan te kunnen nemen door een tekort aan personeel.  

Grote verschillen tussen de verschillende regio’s 
In Gent en de rand is het aantal niet-werkende werkzoekenden het grootst. Nochtans waren er afgelopen jaar twee keer zoveel vacatures als werkzoekendenDeze situatie is niet nieuw, maar om dit probleem aan te pakken zal UNIZO samen met alle betrokken partijen samenwerken aan een Gents Arbeidspact. 

In de andere regio’s liggen het aantal niet-werkende werkzoekenden en het aantal vacatures dichter bij elkaar, maar ook daar is er blijkbaar een mismatch tussen de jobs die voorhanden zijn en de werkzoekenden zonder werk

Regio (RESOC) 

% niet werkende werkzoekenden 

Aantal niet werkende werkzoekenden 

Aantal vacatures ontvangen in laatste jaar (zonder uitzendopdrachten, rechtstreeks aan VDAB gemeld) 

Meetjesland – Leiestreek 

3,7% 

4 079 

7 728 

Gent en rand 

7,6% 

15 215 

28 328 

Dender-Waas 

5,2% 

11 137 

13 052 

Zuid-Oost-Vlaanderen 

5,2 

10348 

12052 

Oost-Vlaanderen 

5,6 

40779 

61160 

 

Stad 

% niet werkende werkzoekenden 

Aantal niet werkende werkzoekenden 

Aantal vacatures ontvangen in laatste jaar (zonder uitzendopdrachten, rechtstreeks aan VDAB gemeld) 

Aalst 

6,9% 

2 848 

2 869 

Gent 

9,7% 

12 401 

23 295 

Sint-Niklaas 

7,5% 

2 640 

2 894 

 Cijfers: april 2019, Arvastat 

 
Waarom vinden werkzoekende en werkgever elkaar niet?
Er zijn wel degelijk vacatures en er zijn ook werkzoekenden. Waarom vinden die elkaar dan zo moeilijk? Om dat probleem op te lossen zijn er inspanningen van beide kanten nodig. Werkgevers moeten aangespoord worden om in de 'war on talent’ werkzoekenden de kans te geven om te leren op de werkvloer en zo elk talent kansen te geven. Projecten zoals werkstages, IBO (Individuele Beroepsopleiding op de werkvloer - in samenwerking met VDAB) en Duaal Leren zijn daarvoor in het leven geroepen. 

Maar de overheid moet dit probleem ook met structurele maatregelen oplossen. Zo moet er werk gemaakt worden van beperking van de werkloosheidsuitkering in de tijd. Daarnaast moet er ook aandacht besteed worden aan betaalbare kinderopvang, is er meer nood aan flexibiliteit wat vrijwillige overuren betreft en moet levenslang leren gepromoot en ondersteund worden.  

Laat ons niet pamperen  
Jos Vermeiren, directeur UNIZO Oost-Vlaanderen: Bijna elke openstaande job is vandaag een knelpuntvacature geworden, waardoor onze groei wordt afgeremd. Om de oorlog op de arbeidsmarkt te blijven winnen, moeten we dan ook eerder inzetten op recepten als stimuleren, begeleiden en activeren. Arbeid moet beloond worden, eerder dan werkloos zijn. Laat ons vooral niet ter plaatse blijven trappelen, maar stappen vooruitzetten. Werkgevers hebben meegebouwd aan de welvaart door het creëren van 'jobs jobs jobs', nu is het tijd om werk te maken van 'mensen, mensen, mensen'. Liever dat dan niet-werkenden of werkzoekenden te pamperen, te stigmatiseren, te isoleren of in een hangmat te laten liggen.”