Historia

Zaterdagnamiddag 21 februari 1988. Een 10-jarig knaapje zit, ergens tussen Aalst en Dendermonde, aan een keukentafel. Buiten vriest het dat het kraakt, maar binnen, dicht bij de kachel, is het lekker warm. Een blikken trommel, tot aan de rand gevuld met papieren en kartonnen knipsels en snippers, staat centraal op de tafel. Het baasje houdt in de rechterhand een veel te grote metalen schaar in aanslag.  

Focus, aandacht en concentratie zijn de kernwoorden hier. Dit betreft immers geen simpel schooltaakje of een vrijblijvend knutselwerkje. Nee, dit is het resultaat van een masterplan. Een plan van maandenlange voorbereidingen. Het resultaat van een minutieus uitgestippelde zoektocht en het voortdurend attent en scherp blijven. Moeder loopt af en toe binnen en buiten, en geniet zichtbaar van zoveel kinderlijke blijdschap. Een kinderhand is gauw gevuld, nietwaar? In dit geval is de kinderhand gevuld met Artis-Historiapunten. Punten met een waarde van 1, 5, 10 en in uitzonderlijke gevallen zelfs 20 of 50. Diezelfde punten worden één voor één zorgvuldig langs de stippellijntjes uitgeknipt. In de ogen van de tienjarige zijn de punten van goudwaarde en moeten ze ook zo behandeld worden. 

Deze punten waren veel meer dan papieren snippers. Ze waren de pasmunt naar een bron van kennis. Een toegangsticket naar een persoonlijke huisbibliotheek. Want ver voor er sprake was van Microsoft Encarta of het internet, laafden hele generaties zich aan de boeken en bijbehorende prenten van Artis-Historia. Op tal van verpakkingen van huishoudproducten (van beschuiten over waspoeder tot smeerboter en chips) waren deze felbegeerde spaarpunten terug te vinden. En met die spaarpunten kon je dan naar de lokale boekhandel om ze te ruilen voor plakprenten, die je in de ‘lege’ boeken moest kleven.  

Er was voor elk wat wils. Waar mijn zus het meer had voor boeken over de natuur, ging ik voor de volledige reeks van Steden van België met toen al een bovengemiddelde interesse in Gent of Kunst en beschaving met het relaas van de opkomst of het verval van wereldrijken als Rome, Egypte of Mesopotamië. Ik hoor het de huidige jongerengeneratie al denken: “OK boomer, jij leeft duidelijk nog in de nostalgie van het verleden en was gewoon het slachtoffer van een vernuftig loyaltyprogramma van supermarkten, boekhandels en voedingsfabrikanten.” En toch zou ik het niet anders gewild hebben. Vooral een groot gevoel van dankbaarheid overheerst. Het heeft mijn hunkering naar kennis alleen maar verder gevoed. Want wie de geschiedenis niet kent, begrijpt heden noch toekomst.  

Ik ben verheugd dat de lokale afdelingen van UNIZO Gent en UNIZO Dendermonde met veel enthousiasme zullen meewerken aan het Van Eyck-jaar 2020 in Gent en de Ros Beiaardommegang op 24 mei in Dendermonde, om er een groot succes van te maken. UNIZO is niet alleen een ondernemersorganisatie of een belangenbehartigingsmachine. Bovenal is het een vereniging met een maatschappelijk doel. Een doel waarin we samen werken aan een betere wereld, met de ondernemers als sterke motor. Waarbij we steeds vertrekken vanuit het respect voor het verleden maar wel met het vizier gericht op de toekomst.