I have a dream...

Enkele maanden geleden, kwam mijn zoon Floris (4e leerjaar) met de voorbereidingen van een toets ‘wereldoriëntatie’ naar huis. Het betrof een les waarin rassenhaat aan de kaak werd gesteld. Heel wat bekende figuren als Nelson Mandela, Mahatma Ghandi en Martin Luther King passeerden de revue. Vooral die laatste liet altijd al een diepe indruk op mij na. Zijn inspirerende speech in 1963 aan het Lincoln Memorial ‘I have a dream’ staat in ons collectief geheugen gegrift. Wie dacht dat rassenhaat iets was uit een ver verleden, heeft ongetwijfeld de schokkende beelden van vorige week gemist waarin ene George Floyd stierf in Minneapolis, nadat een blanke politieagent hem minutenlang tegen de grond gekneld hield met een knie in zijn nek. Door zijn dood is George Floyd vandaag uitgegroeid tot het symbool van buitensporig politiegeweld.

Diversiteit werkt en discriminatie is uit den boze. Dat beseffen ook meer en meer werkgevers. Vanuit de Heilige Drievuldigheid: informeren, sensibiliseren en inspireren, wil UNIZO werkgevers bewust maken van de troeven van diversiteit op de werkvloer. Deze aanpak heeft de afgelopen jaren ook heel wat vruchten afgeworpen. Zo is de etnische kloof op de werkvloer nooit lager geweest, behoort de loonkloof tussen mannen en vrouwen tot de laagste van Europa en stijgt de werkgelegenheidsgraad bij oudere werknemers. Waar we vanuit UNIZO echter voor passen, zijn de schijnsollicitaties die Stad Gent zeer binnenkort zal organiseren, om op jacht te gaan naar werkgevers/sectoren die discrimineren op de arbeidsmarkt. Werkgevers die bewust talenten weigeren, zullen ook in het post-corona tijdperk kansen missen om competitief te zijn of blijven. Echter, overheden die schijnsollicitaties organiseren missen evenzeer kansen om samen te werken aan een inclusieve samenleving. Polarisering zal onvermijdelijk het gevolg zijn, hoe groot of klein het percentage bewezen discriminatie op de werkvloer ook moge zijn. Het kind dreigt met het badwater te worden weggegooid. Ook de ‘goeie’ werkgevers zullen zo, net als bepaalde kansengroepen, onterecht gestigmatiseerd worden en geconfronteerd met vooroordelen. Discriminatie (bewust of onbewust) is een maatschappelijk probleem, en moet dan ook breder aangepakt worden dan op de werkvloer. En al zeker niet aan de hand van een politiek symbooldossier als praktijktesten op de arbeidsmarkt.

Jos Vermeiren
Gedelegeerd bestuurder UNIZO Oost-Vlaanderen