Paroles, paroles, paroles...

Meer dan 100 jaar geleden woedde in Flanders Fields de Grote Oorlog. Ons land werd meegezogen in een mondiale oorlog die niet de onze was. De tol was gruwelijk hoog en de sporen in het diepe West-Vlaanderen zijn nog steeds merkbaar. Vandaag is het een heel andere type oorlog die wordt uitgevochten. De tegenstander is niet langer Kaiser Wilhelm II maar wel ene Poetin. En ook nu weer dreigen de Vlaamse KMO’s een oorlog te moeten ondergaan, waar ze zelf niet voor gekozen hebben, maar wel economisch het slachtoffer van zijn.

Er waren recent al de signalen van de bakkers, slagers, tuinbouwbedrijven, buurtsupers en andere energie-intensieve bedrijven. Maar de ‘cri de coeur’ die ik vorige week ontving via mail ging me toch door merg en been. De zaakvoerster van een prachtig en gezond familiebedrijf uit Oost-Vlaanderen stuurde me haar meest recente energiefactuur door. Het bedrijf, waar duurzaamheid centraal staat en dat volop inzet op alternatieve energie, kreeg in augustus een elektriciteitsfactuur van maar liefst 105.000 euro excl. BTW in de bus. Een bedrag 7X (!) zo hoog als dezelfde periode in 2021. Wetende dat er in januari ook nog eens een automatische indexering aankomt van minstens 10%, maakt de pil zeer bitter.

De tijd van praatjes is verstreken. Van onze vele overheden mogen we nu stilaan daadkracht verwachten. Iets waar UNIZO reeds sinds maart 2022 naar vraagt. Of het nu Vlaanderen is via Zuhal Demir, federaal via Tine Vanderstraeten of op Europees niveau via Ursula von der Leyen, schiet alstublieft in actie en stop met palaveren. Tot op vandaag is er voor de bedrijven schier niks van maatregelen genomen. We gaan toch niet blijven wachten op Godot? Iedere dag die verstrijkt hakt er steeds dieper in bij onze (vandaag nog gezonde) KMO’s. Maar hoelang kunnen ze dit nog blijven volhouden?

Met ondernemende groet,

Jos Vermeiren - gedelegeerd bestuurder

UNIZO Oost-Vlaanderen