Vakantie in mijn straat    

Dat het geen zomer wordt als alle andere, is ondertussen al lang duidelijk. Wie zijn of haar zinnen had gezet op een verre exotische reis, mag er stilaan een streep door trekken.                                                                                                                                         

Nee, mogelijks geen ‘Miami’ van Will Smith, ‘Africa’ van Toto, ‘New York New York’ van Frank Sinatra of ‘Isla Bonita’ van Madonna dit jaar, en ook de steel drum band in ‘Kokomo’ van The Beach Boys geeft nog niet thuis in 2020. Even wegdromen bij de exotische muziekjes op de radio zal het hoogst haalbare zijn. Maar niet getreurd! Ook een alternatieve vakantie dichtbij kan een welkome ontspanning zijn, om zo de zinnen te verzetten en corona voor even te vergeten. De Vlaamse bard Johan Verminnen maakte er in 1994 al een allusie op: ‘Ik neem vakantie in mijn straat, ‘k ga naar mijn buren op reis, op zoek naar wat gezelligheid, die in geen enkele folder staat’. Toerist in eigen land, te voet, met de fiets of de wagen wordt terug hip. Plattelandstoerisme, (her)ontdekken van onze kunststeden, fietsvakantie in het Meetjesland of de Vlaamse Ardennen, kamperen op de gezonde ‘boerenbuiten’, onze bourgondische eetcultuur, staycation (stay home + vacation),… de opportuniteiten zijn legio. Het stond misschien niet bovenaan je bucket list, maar onbekend is onbemind, of in dit geval ‘geen sant in eigen land’. Mogelijk vallen deze zomer - nood breekt wet - bij heel wat mensen de oogschellen af en gaan we met zijn allen naar waarde schatten en omarmen wat zich vlak onder onze neus afspeelt.  

 Op basis van een recente peiling door Toerisme Vlaanderen over de reisintenties van de Vlaming, geeft 41% aan dat ze door de lockdown hun eigen omgeving meer zijn gaan ontdekken en appreciëren. 34% van de respondenten zegt dat ze in de toekomst meer in eigen land zullen reizen. Dat is alvast een opsteker voor de door ons allen geliefde, fel geplaagde horecasector. Ongeveer 25.000 horecaondernemingen zagen de afgelopen maanden zwarte sneeuw. Laat ons met zijn allen het lokale (her)ontdekken. In plaats van ‘winkelhieren’ in 2019, wordt het woord van het jaar in 2020 misschien wel ‘pintelhieren’. Bewust genieten (met mate uiteraard) van al het lekkers wat onze omgeving en de lokale horecabedrijven te bieden hebben. Je steunt er niet alleen de lokale ondernemer mee. Je beschermt zo ook heel wat lokale horecajobs (flexi-jobs, studentenjobs,…). En dat herstelt dan weer traag maar zeker het consumentenvertrouwen. Daar worden we op lange termijn allemaal beter van. Die exotische reisbestemmingen lopen heus niet weg. Ik garandeer je dat die Kilimanjaro of Grand Canyon ook in 2021 nog op je ligt te wachten. Trouwens, als we de Frank Debooseres en Sabine Haagedorens van deze wereld mogen geloven, wordt het een warme hete zomer en krijgen we onze eigen Provence of Baskenland aan de Noordzee. Ik stuur alvast een kaartje met vele groetjes vanuit mijn straat. Zittend op een terras, reis ik de wereld af.