Hoe druk je je stempel op een familiebedrijf?

Elise Van Oost groeide op tussen de pralines van chocolatier Sukerbuyc, maar koos er bewust voor om eerst haar eigen weg te gaan. Pas jaren later keerde ze terug, vastberaden om het familiebedrijf klaar te stomen voor de toekomst. Vandaag leidt ze de zaak met een vernieuwde winkel, een aangepast aanbod en een frisse, betrokken leiderschapsstijl.

Wat is het verhaal achter Sukerbuyc?

“Sukerbuyc is een ambachtelijke chocolaterie in Brugge, opgericht door mijn grootouders in 1977. We maken alles zelf, van de chocolade tot de vullingen. Onze pralines, tabletten en breekchocolade worden allemaal in huis geproduceerd, in het atelier achter de winkel. We zijn een familiebedrijf met een sterke focus op kwaliteit en creativiteit.”

Je bent niet meteen in het bedrijf gestapt, toch?

“Klopt. Dat was een bewuste keuze. Ik wou zelf ontdekken wat mij ligt. Daarom heb ik eerst andere dingen gedaan: toerisme gestudeerd, daarna mode in Parijs, en in hotels gewerkt. Toen ik terug in België was, zochten mijn grootouders net een opvolger. Ik heb erover nagedacht en besloten dat veel aspecten aan deze job mij liggen: het aantrekkelijke product, het contact met mensen, het ontwikkelingsproces, etc. Ik ben toen teruggekeerd, maar wel met een duidelijke visie. Ik wilde niet zomaar voortbouwen op wat er al was. Ik wilde vernieuwen.”

Was het makkelijk om je plek te vinden?

“Dat was even wennen. Mijn grootouders zijn heel zakelijk ingesteld, ik werk meer vanuit passie. Onze ideeën botsten geregeld, zeker in het begin. Zij waren gewend om keuzes te maken vanuit efficiëntie en kostprijs, terwijl ik meer belang hecht aan kwaliteit en creativiteit. Ik moest mijn visie uitleggen, onderbouwen en verdedigen. Pas toen ze zagen dat mijn aanpak werkte, begonnen ze me echt te vertrouwen. Dat proces was soms confronterend, maar ook verrijkend: je leert luisteren, standhouden en overtuigen.”

Hoe heb jij je stempel op de winkel gedrukt?

“In 2022 heb ik de winkel volledig gerenoveerd. Die was hopeloos verouderd. Ook het aanbod heb ik grondig aangepakt: we hebben nu veertig soorten pralines, waarvan ik zo’n 85 procent heb herwerkt of verfijnd. Sommige smaken vond ik te klassiek, te eentonig. Zoals die ouderwetse pralines die je open bijt en dan enkel aardbei proeft. Ik werk liever met laagjes, structuren en verrassende smaken. Denk aan gepofte rijst, yoghurt met granola, of gekarameliseerde cacao nibs. Daarnaast heb ik nieuwe producten geïntroduceerd, zoals breekchocolade en tabletten met een twist.”

Hoe verschilt jouw leiderschapsstijl van die van je grootouders?

“Sommige medewerkers werken hier al langer dan ik leef. Hun vertrouwen moest ik verdienen. Dat doe ik door hen te betrekken: ik luister naar het team, vraag hun mening, en probeer problemen samen aan te pakken. Nu is er meer openheid. Mijn grootouders daarentegen waren toch wat hiërarchischer ingesteld.”

Wat heb je moeten leren als jonge zaakvoerder?

“Om niet alles op te kroppen. Als er iets wringt, probeer ik het op een constructieve manier te bespreken. Dat was in het begin niet makkelijk, zeker met mensen die al decennia in de zaak werken. Maar door open te communiceren, groeit het wederzijds respect.”

Hoe ziet je rol er vandaag uit?

“Ik ben allround: ik help mee in het atelier, sta in de winkel en doe het beheer. Zeker in drukke periodes help ik volop mee. Dat hands-on werken is belangrijk voor mij. Ik wil weten waarover er gepraat wordt, en dicht bij het team staan.”

Wat zijn je ambities voor de toekomst?

“Onze webshop verder uitbouwen. Chocolade online verkopen is niet evident – zeker qua verpakking en verzending – maar ik wil het wel proberen. Een nieuwe fysieke vestiging hoeft niet meteen. Ik beschouw onze webshop als een virtuele tweede winkel”

(kader) De tip van Sukerbuyc: zo druk je je stempel op een familiebedrijf

“Durf je eigen mening te uiten, maar probeer ook het perspectief van de vorige generatie te begrijpen. Leg uit waarom je iets anders wil doen, en vraag gewoon een kans. Als je die krijgt, toon dan dat je het waard bent. Vertrouwen moet je verdienen.”