Sectororganisaties krijgen regelmatig vragen van leden over (sectorspecifieke) juridische, fiscale, sociale of organisatorische thema’s. 
Maar waar stopt eerstelijnsadvies en begint het tweedelijnsadvies?

Eerstelijnsadvies is gericht op het informeren, oriënteren en inschatten van een situatie. Het helpt om de (juridische) positie van een lid te verduidelijken en mogelijke vervolgstappen aan te reiken. Wanneer een dossier een grondige analyse, gespecialiseerde expertise of verdere begeleiding vereist, spreken we van tweedelijnsadvies.

Dat gebeurt doorgaans door gespecialiseerde dienstverleners zoals advocaten, accountants, consultants of andere experten, die het dossier verder behandelen en begeleiden, meestal tegen een marktconforme vergoeding.

Wilt u weten waar de grens ligt tussen eerste- en tweedelijnsadvies? 

Hierbij een handig overzicht om dat onderscheid te maken:

Eerstelijns
•    Gratis of beperkte bijdrage  
•    Advies
•    Oriënterend 
•    Inschatten van de (juridische) positie         
•    Aanwijzing van de volgende stap    
•    Punctueel en beperkt in de tijd  

Tweedelijns
•    Betalend of marktconform 
•    Bijstand 
•    Specialistisch 
•    Onderzoek en behandeling van het dossier 
•    Actie ondernemen is nodig 
•    Uitvoerige behandeling op langere termijn 

Bron: Cultuurloket, criteria voor het onderscheid tussen eerstelijns- en tweedelijnsdienstverlening. (www.cultuurloket.be)