De federale begrotingsgesprekken zijn pas gestart, en de eerste ballonnetjes worden al opgelaten. Managementvennootschappen, flexi-jobs, studentenarbeid, er werd de voorbije dagen heel wat over geschreven en gezegd. Vooral door onze minister van Begroting, Vincent Van Peteghem. Hij lijkt de miljarden te willen rapen bij de “rijke” zelfstandigen en vrije beroepers. Makkelijke doelwitten, maar niet de oorzaken of oplossingen van de problemen.

U kent de karikatuur intussen: de zelfstandige die volop belastingen ontwijkt via achterpoortjes en vennootschappen, en de flexi-jobber die de sociale zekerheid uitholt. Het is zonde, en weinig constructief, dat dit weer zo wordt geschetst. Zeker wanneer de pijn duidelijk elders zit: een te dure overheid, een inefficiënte sociale zekerheid met te veel niet-gefinancierde gelijkstellingen, een rigide arbeidsrecht en arbeidsmarkt en een overdaad aan regels en administratie. Dat jaagt mensen richting andere systemen om te werken of te ondernemen.

Er zijn goede redenen waarom ondernemers zich organiseren via een vennootschap: ze dragen immers zelf risico, investeren en creëren maatschappelijke meerwaarde. Niet alleen ligt de uiteindelijke belastingdruk voor zelfstandigen veel hoger dan louter de vennootschapsbelasting, ook de opgebouwde sociale rechten verschillen fundamenteel van die van werknemers.

Werven afwerken, niet openbreken

Het huidige regeerakkoord bevat al maatregelen in de ‘strijd tegen de ‘vervennootschappelijking’: de meerwaardebelasting, het optrekken van de minimumbezoldiging voor de bedrijfsleider en de invoering van de ondernemersaftrek voor eenmanszaken. Ook rond flexibiliteitsmaatregelen zijn duidelijke keuzes gemaakt. 

De oplossing van deze begrotingspuzzel ligt dus niet in het afbreken van bepaalde systemen, maar in het aanpakken van de echte oorzaken via verdere hervormingen: minder overheidsbeslag, een efficiëntere sociale zekerheid, minder oneerlijke concurrentie en meer stimulansen voor ondernemerschap. Dat zorgt voor groei en werkgelegenheid, en dus voor minder uitgaven en meer inkomsten voor de begroting.

Alles daarbuiten, ballonnetjes over managementvennootschappen of flexi-jobs, is niet meer dan een platte lastenverhoging in een land dat al bij de zwaarst belaste ter wereld hoort. Het oplaten van die ballonnen levert geen miljarden op, maar blaast wel het vertrouwen kapot van de ondernemers die onze welvaartsstaat dag in dag uit financieren.

Raak dus niet aan alles wat de competitiviteit, wendbaarheid en weerbaarheid van onze ondernemingen versterkt. Want vergeet niet: ondernemers zijn trekpaarden, geen melkkoeien. En daarvoor verdienen steun, geen extra lasten. Laat hen dus niet het doelwit worden van nieuwe maatregelen.

Bart Buysse, gedelegeerd bestuurder UNIZO

Nuttig voor jou