Enkelen onder jullie liggen mogelijks nog ergens op een strandstoel, anderen zijn alweer druk in de weer. Sommigen hebben, net als ik, kunnen genieten van een deugddoende vakantie, terwijl anderen nog volop in het hoogseizoen zitten. Iedereen beleeft deze zomer anders, maar één ding deden we de voorbije dagen quasi allemaal: naar de hemel kijken, niet alleen voor vallende sterren.

Vorige week onttrok een uitzonderlijke zonsverduistering de zon quasi volledig aan het oog, een natuurfenomeen dat we in ons land al meer dan een kwarteeuw niet meer meemaakten. Wie niet enkel naar de zon, maar ook naar de winkelstraten keek, merkte ook daar een opmerkelijk beeld. Want die liepen vol, en de langste rijen stonden eens niet voor de deuren van ‘den Action’ of de Primark, maar voor die van apothekers, opticiens en buurtwinkels. 

Onze lokale handelaars werden overspoeld met de vraag naar eclipsbrillen. Iedereen wou zo'n kartonnen ding en dat zorgde voor een stormloop bij al wie ze aanbood. En daarvoor keken de mensen richting de vertrouwde, lokale handelaar. Want al snel bleek dat er heel wat namaak op de markt was en internationale platformen de veiligheid van hun producten niet konden garanderen. Gevolg: hun producten moesten offline gehaald worden en heel wat consumenten zaten thuis, soms zonder dat ze het wisten, met een nutteloos brilletje. Blind kopen kan je spijtig genoeg quasi letterlijk nemen in deze context.

De zon en maan bewezen niet enkel dat de consument nog steeds het meest vertrouwt op de ‘Winkelhier’ en dat die dat vertrouwen meer dan waard is. Ze bewezen ook dat een economie zich niet laat laat plannen op de tekentafel. De vraag naar de eclipsbrillen was veel groter dan nagenoeg iedereen had verwacht. Toch verwachtten klanten dat de producten beschikbaar waren, dat ze snel geholpen werden en deskundig advies kregen. Dat kon alleen wanneer ondernemers voldoende ruimte kregen om snel te schakelen. Dankzij flexi-jobbers, studenten, aangepaste werkroosters en andere flexibele arbeidsvormen konden zij onverwachte pieken opvangen zonder klanten teleur te stellen.

Te vaak nog wordt arbeidsflexibiliteit voorgesteld als een voordeel voor de ondernemer alleen. De zonsverduistering bewees dat ook de consument erbij wint. Zonder die flexibiliteit waren de wachtrijen langer geweest, de rekken sneller leeg en hadden veel meer mensen naast een veilige eclipsbril gegrepen. En voor vele mensen betekent dit tewerkstelling en inkomen.

En zo was deze zonsverduistering een mooi voorbeeld van de kracht van 'Winkelhieren'. Opticiens en apothekers zorgden ervoor dat mensen de zonsverduistering veilig konden beleven, wie een bril kocht in een buurtwinkel nam nog wat snacks mee voor een gezellige avond, en horeca- en toeristische ondernemers maakten er op hun beurt een unieke beleving van met speciale activiteiten.

Wat mij betreft was de belangrijkste les van deze zonsverduistering niet dat de maan even voor de zon schoof, maar dat een natuurfenomeen weer even blootlegde waar de kracht van onze economie echt zit. In de kracht van het Winkelhieren en de lokale ondernemer, in de kracht van de zekerheid, in die van de flexibiliteit en in de lokale economie die perfect kon inspelen op de noden van consument. Met welvaart en welzijn voor iedereen als gevolg. Ik kijk alvast uit naar een mooie Indian summer voor onze lokale helden!

Lees ook ‘Bart bespreekt’ op m’n sociale mediakanalen:

Nuttig voor jou