De prikklok, een vies gedrocht uit de tijd van Jomme Dockx van de Collega’s, stak vorige week onverwachts de kop op. Zo tevreden als we waren met het landen van een begroting, zo misnoegd zijn we over de verplichte invoering van een tijdsregistratiesysteem voor alle werkgevers tegen 2027. Terwijl onze arbeidsmarkt net schreeuwt om meer flexibiliteit in een snel veranderende wereld, grijpt men nu terug naar de prikklok of althans een variant ervan. 

Terwijl elke werkgever stilaan de buik vol heeft van red tape en de roep naar administratieve vereenvoudiging steeds luider klinkt, legt men er nog maar eens een extra laag controledruk bovenop. Nochtans zijn uurroosters verplicht, zijn overuren sterk gereguleerd en hebben werknemers wettelijk recht op deconnectie. Zo een systeem zal dan ook vooral extra kosten, extra administratie en extra frustratie met zich meebrengen.  

Ik dacht dat we in Vlaanderen het adagium ‘Vertrouwen is goed, controle is beter’ allang ontgroeid waren? In een waardengedreven bedrijf is vertrouwen en resultaatgedreven werk meer dan ooit de norm. Oubollige systemen roepen vooral weerstand op en dienen noch werkgever, noch werknemer. De toekomst ligt voor ons. En de oplossingen van het verleden zijn allang achterhaald. De arbeidsmarkt reguleert zichzelf. En dat er nog steeds werkgevers zijn die hun menselijk kapitaal uitpersen als citroenen, laat ons die mythe vooral snel doorprikken.  

Jos Vermeiren
Gedelegeerd Bestuurder UNIZO Oost-Vlaanderen