Ik weet niet of je ’t voetbal een beetje volgt. En in het bijzonder de Engelse Premier League. Een goeie twee jaar terug beleefden ze daar één van de mooiste momenten in het voetbal van de jongste jaren: het afscheid van Jurgen Klopp. De man had prachtige momenten beleefd in Liverpool en vertrok er door de grote poort. Zijn afscheidsspeech op de middenstip van een volgepakt Anfield Road bezorgde me toen kippenvel op mijn ganse lichaam. Dankbaar voor de kansen die hij kreeg. Trots op de successen die geboekt werden. En al vooraf vol lof over zijn opvolger. Wel, ik zie een rode draad. 

Niet dat ik mezelf op het niveau van een topcoach als Jurgen Klopp zou durven zetten. Maar dankbaar, trots en vol lof … ’t zal wel zijn. Ik ben dankbaar voor de kans die ik gekregen heb om voorzitter te worden van een organisatie als de onze. In een provincie als de onze. Voor de mensen die ik en cours de route ontmoet heb. Van de fantastische medewerkers in Gent, tot bestuursleden in onze lokale afdelingen, bestuurders in de provincie en in de nationale samenwerking. En topondernemers. Mensen die me geïnspireerd en gemotiveerd hebben om zowel in ons eigen bedrijf als bij Unizo vol op het gas te duwen. 

En ook trots op de successen die geboekt werden. Uiteraard zijn wij als provincie een deel van een groter geheel. En is het onze bedoeling om vooral dat geheel elke dag sterker te maken en er samen voor te zorgen dat we de grootste en strafste ondernemersorganisatie blijven. Maar als ik intussen als provinciaal voorzitter mag vaststellen dat we in acht jaar tijd niet alleen de grootste van de groep geworden zijn, maar bovendien ook de beste leerling van de klas, dan geniet ik van de kus van de juf en de bank die ik mee vooruit mag. En ik mag daar mee stoefen. Want het is niet mijn verdienste, maar die van een gans provinciaal team. Van al onze bestuurders. Maar vooral van ons team. Van de begeleiders, opleiders, coaches, tot de creatieve en communicatieve geesten, de regioverantwoordelijken, de financiële, de commerciële en de leidinggevende. Ik kan jullie daarvoor echt niet genoeg bedanken. Want jullie hebben mijn “job” als voorzitter makkelijk gemaakt. 

Rest nog de lof voor mijn opvolger. Ik ken Jeroen intussen al twee jaar als collega in de nationale Raad van Bestuur, maar al langer als lid van onze eigen bestuursorganen. Als gastheer voor een aantal Unizo-evenementen bij hem in Zele. Als gedreven ondernemer ook. En ja, als collega levensgenieter met wie het fijn is om een lekker glas wijn of een goed glas bier te drinken. Helemaal uit het juist hout gesneden dus. Ik moet me, met andere woorden, hoegenaamd geen zorgen maken over die ploeg die ik uit handen geef. Die kan alleen maar sterker worden. 

Jurgen Klopp sloot af met de quote: “I’m one of you now. I love you to bits”. Veel meer kan ik daar niet aan toevoegen. Misschien nog eentje, van die jongeman die nu coach is bij Bayern Munchen toen hij vertrok als speler bij Manchester City: “Mic drop”.