Voor één keer neem ik graag de plek van Bart in. En daar heb ik een goeie reden voor. Vorig jaar werd ik namelijk verkozen tot meest beloftevolle jonge onderneemster van Limburg. Supermooi natuurlijk, maar vooral ook een moment dat mij deed stilstaan bij iets wat de laatste jaren écht veranderd is.

Vrouwen zijn vandaag geen uitzondering meer in het ondernemersverhaal. Geen “vrouwelijke versie van”. Geen opvulling van een quota. We bouwen bedrijven, merken, teams en communities - op onze eigen manier. En dat vind ik net zo krachtig.

Wat ik persoonlijk moeilijk blijf vinden? Dat vrouwelijke ondernemers nog zo vaak vragen krijgen over “hoe combineer je dat allemaal?”, terwijl het bij mannen meestal gewoon over groei, cijfers en ambitie gaat. Alsof ambitie bij vrouwen nog altijd eerst moet uitgelegd worden.

Terwijl we eigenlijk vooral nood hebben aan iets anders: zichtbaarheid, vertrouwen, kansen, rolmodellen. Mensen die tonen dat het wél kan.

En daarom geloof ik ook zo hard in initiatieven zoals de LIVIA Awards. Niet omdat vrouwen applaus nodig hebben om te ondernemen, maar omdat erkenning deuren opent. Omdat zichtbaarheid inspireert. Omdat één vrouw op een podium misschien net dat duwtje geeft aan iemand in het publiek die denkt: “Misschien kan ik dat ook.”

Ik weet nog hoe onwerkelijk het voelde toen ik die award vorig jaar won. Alsof iemand luidop bevestigde wat veel vrouwelijke ondernemers diep vanbinnen voelen: dat ambitie niet arrogant is. Dat zichtbaar zijn niet iets is om je klein voor te maken. Dat je succesvol kan zijn én helemaal jezelf kan blijven.

En eerlijk? Dat mogen we nog veel meer vieren.

Misschien is dat ook het mooiste aan deze generatie vrouwelijke ondernemers: we wachten niet meer tot iemand plaats maakt aan tafel. We bouwen gewoon onze eigen tafel.

(En eerlijk? Die zit soms beter in elkaar. Niet? 😊 )

Tot donderdag 21 mei?

Julie Allary
Sweep Story
 

Bart Lodewyckx
Gedelegeerd Bestuurder UNIZO Limburg