Er bestaat een soort in onze economie waar Darwin zich grandioos op verkeken zou hebben: de keukentafel-ondernemer. Niet beschermd, wel gehard. De ondernemer die bouwt aan dromen tussen broodrooster en vaatwasser. Waar de wifi hapert, maar de ideeën koppig blijven doorzetten. Waar onderhandelingen doorgaan terwijl de pasta overkookt. Morgen staat mijn 1000ste ondernemersbezoek gepland. En eerlijk? Ik hoop dat het weer aan een Limburgse keukentafel is.

Niet omdat het comfortabel zit — dat doet het zelden — maar omdat het daar begint te vonken. Jaren geleden begon ik ermee: wekelijks op bezoek bij ondernemers. En bij UNIZO-ondernemers is die plek niet zelden 'de keukentafel'. Mijn favoriete plek… Daar waar alles nog kan — en tegelijk alles ook een beetje ontspoort. Het begint onschuldig. “Ik ga nog even verder doen.” Een zin even betrouwbaar als “nog even één aflevering” op Netflix. Voor je het weet is het 23u45, zit je in pyjama offertes te maken, met een half potje yoghurt en een printer die klinkt alsof hij in jouw plaats wil gaan slapen.

In die fase is alles nog aandoenlijk. De partner die vraagt of dat stapeltje facturen misschien even weg kan voor het eten. Een familiefoto die voorzichtig opschuift voor een Excel. “Het is maar tijdelijk” klinkt het. Tijdelijk, zoals een file op de Brusselse ring. Sommigen groeien door. Je herkent ze niet aan hun omzet, maar aan hun chaos. De keuken wordt een kruising tussen een afhaalpunt en een crisiscentrum. De living een kantoor. De gang? Stock! Waar anderen één scherm kopen, bouwen zij een commandocentrum dat eruitziet alsof NASA elk moment kan bellen met een dringende vraag.

Niet elke keukentafel-ondernemer groeit uit tot een bloeiende kmo. En dat hoeft ook niet. Want ook in het kleine zit iets groots. Karakter, bijvoorbeeld.
En goesting — dat onvervangbare ingrediënt dat je niet kan downloaden, outsourcen of faken. Of ze nu doorgroeien, blijven balanceren op de rand van 'bijberoep met ambitie', of bewust ’solo' blijven:
ze delen allemaal dezelfde licht absurde overtuiging dat iets wél kan, zelfs wanneer alles fluistert dat het niet zal lukken. 

En precies daar gebeurt het. Tussen twijfel en koppigheid. That’s where the magic happens. Of net niet. Maar het zijn allemaal geweldig boeiende verhalen. Zoals die piepjonge snaak die software voor DNA-analyse schreef…aan de keukentafel van zijn moeder. Vandaag leidt hij een investeringsfonds. Of de dame die haar webshop begon vanuit haar living, terwijl haar kat systematisch elke verzending inspecteerde door er eerst op te gaan liggen. “Kwaliteitscontrole,” zei ze. De kat had een bonusplan met Sheba-paté.

Na duizend bezoeken weet ik dit: succes is relatief en een straf ondernemersverhaal begint zelden met een strak plan of een goedgekeurd budget. Het begint met: “Waarom eigenlijk niet?”  - en het lef om dat ook gewoon te proberen.

Dus zeg eens eerlijk: waar zit je liever?

In een ruimte waar iedereen belangrijk probeert te lijken,
of op een plek waar iemand iets belangrijks probeert te doen?

Ik weet het intussen wel.

1000 keer dank, ondernemers. Voor 1000 keer vonken.

Bart Lodewyckx
gedelegeerd bestuurder UNIZO Limburg

Bart Lodewyckx
Gedelegeerd Bestuurder UNIZO Limburg