België heeft wel meer zaken waarin we geweldig uitblinken: chocolade, surrealisme, frieten, humor, de koers… en zo ook: eeuwigdurende wegenwerken. Je weet wel wanneer ze beginnen, maar zelden wanneer ze eindigen. Ook in Limburg blijven we er niet van gespaard. Niet zelden heeft de voortgang van die werken veel weg van een Netflix-serie… over 23 seizoenen.

We zouden ermee kunnen lachen, ware het niet dat het soms om te wenen is. Letterlijk. In mijn job heb ik al ondernemers ontmoet die door wegenwerken de wanhoop nabij waren en alles dreigden te verliezen. Van bouwput naar vergeetput. Terwijl arbeiders in fluohesjes wachtten op de zoveelste onderaannemer, wachtten zij tevergeefs op klanten. ‘Alsof je zaak op Mars ligt. Niemand geraakt er, en wie het toch wil proberen, draait soms halverwege uitgeput en moegetergd terug,’ vertelde een door werken geplaagde ondernemer me recent.

Net nu heeft de Vlaamse regering beslist om in haar besparingsplannen de hinderpremie te schrappen. Een premie die de gevolgen van werken compenseert. We zouden moord en brand kunnen schreeuwen, maar doen dat niet. Want zeg nu zelf: die premie, die 2.000 euro bedroeg, heeft veel weg van een paracetamolleke bij een vierdubbele hernia. Goed bedoeld, maar het neemt de pijn op geen enkele manier weg.

Wat ondernemers vooral nodig hebben, zijn structurele maatregelen die de oorzaak bij de wortel aanpakken: tijdige en duidelijke communicatie, voorspelbaarheid en vooral kortere doorlooptijden van werven. Daarom ons voorstel: maak een concreet en realistisch minder hinder-plan verplicht als bijlage bij de offerte, en laat dit plan ook een belangrijke invloed hebben bij de beoordeling van die offerte. Maak bovendien van de doorlooptijd een verplicht en even belangrijk criterium als de prijs in een aanbesteding. Zo sluiten we uit dat wegenwerken een lange lijdensweg worden.

Waar een wil is, is een weg… en liefst één die niet pas over drie jaar klaar is.

Bart Lodewyckx
Gedelegeerd Bestuurder UNIZO Limburg