Op dinsdag 14 oktober organiseert het gemeenschappelijk vakbondsfront opnieuw een nationale actiedag. Voor de zoveelste keer wordt het economisch verkeer in ons land verstoord, met zware gevolgen voor zelfstandigen en kmo’s. “Wat verkocht wordt als sociale actie, is intussen uitgegroeid tot een politiek ritueel tegen een democratisch verkozen regering. Deze acties ontsporen en ondernemers betalen de prijs. Als vakbonden echt solidariteit opperen, laten ze mensen actievoeren in hun vrije tijd, bijvoorbeeld tijdens  het weekend zoals het bij andere betogingen gebeurt. En laten ze belangrijke keypoints als luchthavens open.” 

Ondernemers als gijzelaars van het protest

Als we kijken naar vorige betogingen/stakingen en actiedagen zullen alweer duizenden ondernemers onomkeerbaar omzetverlies draaien. Leveringen zullen ongetwijfeld weer lopen vastlopen, bestellingen raken niet op tijd bij klanten en personeel geraakt moeilijk op het werk door problemen bij het openbaar vervoer, scholen en kinderopvang.

“Uit eerdere UNIZO-bevragingen blijkt dat vier op de tien kmo’s hinder ondervinden van een actie zoals vandaag, terwijl amper drie procent van het personeel er effectief aan deelneemt. De actiebereidheid bij kmo-medewerkers is quasi onbestaand. Maar ondernemers draaien wel op voor de economische schade. Dat is onverantwoord en onaanvaardbaar.”

-Bart Buysse; gedelegeerd bestuurder van UNIZO

Geen sociale actie, maar politiek protest

Voor UNIZO heeft dit nog weinig te maken met solidariteit, maar meer met syndicaal theater:
“Deze actie richt zich tegen een hervormingsregering die net probeert onze economie, sociale zekerheid en overheidsfinanciën weer structureel gezond en toekomstbestendig te maken. Je kan niet blijven actievoeren tegen elke maatregel die een vakbond niet zint. Dit is een puur syndicaal protest, met onze kmo’s als gijzelaar. En zo loopt de geleden schade van honderden miljoenen alweer verder op. 

-Bart Buysse

Recht op ondernemen verdient evenveel bescherming

UNIZO pleit opnieuw voor een wettelijk kader rond vakbondsacties, de uitoefening van het stakingsrecht en voor het opnemen van het recht op werken en ondernemen in de grondwet.

“Wij hebben geen probleem met het uiten van standpunten of bezorgheden, maar wel met de manier waarop vakbonden acties organiseren en van het stakingsrecht gebruik maken. Wat nu gebeurt is niet doelmatig noch proportioneel. Vandaag kan men het land lamleggen zonder enige verantwoordelijkheid voor de gevolgen. Het evenwicht is zoek en een duidelijk kadert ontbreekt volledig.”

-Bart Buysse

Daarnaast herhaalt UNIZO haar vier eisen:

  1. Een duidelijk wettelijk kader voor vakbondsacties en stakingen – met grenzen, verantwoordelijkheden en transparantie over de aard en het doel van de acties.
  2. Recht op werken en ondernemen in de grondwet – als tegengewicht voor het stakingsrecht.
  3. Rechtspersoonlijkheid voor vakbonden – zodat verantwoordelijkheid kan worden gekoppeld aan de gevolgen van acties.
  4. Acties en staking als laatste redmiddel, niet als startpunt – overleg eerst, proportionele acties en stakingen zijn enkel geoorloofd indien alle middelen van overleg zijn uitgeput en de uitoefeningsgrenzen worden nageleefd.

 

“Actie voeren doe je in het weekend”

“Beste vakbonden, neem jullie verantwoordelijkheid. Als jullie echt bezorgd zijn om de koopkracht en jobs, leg je de economie niet voor een zoveelste keer lam. Wil je protesteren? Prima. Maar doe het op een manier die de mensen die dit land rechthouden niet schaadt. Voer actie op een aanvaarbare manier tijdens de vrije tijd of in het weekend.”