De nationale vakbondsactie legt opnieuw grote delen van het (economische) leven in ons land stil. Vluchten worden geschrapt, openbaar vervoer valt deels uit, leveringen raken verstoord, winkels kunnen hun deuren niet openen en bedrijven kunnen door bereikbaarheids- of personeelsproblemen niet normaal functioneren. Daarbovenop komt deze staking op een bijzonder slecht moment: “Ondernemers zorgen voor welvaart, welzijn en werkgelegenheid. Zij beleven woelige tijden. Net nu zij hun buffers alweer moeten aanspreken, o.m. door de gevolgen van de internationale spanningen, zorgen de vakbonden met deze betoging alweer voor omzetverlies. De absurditeit voorbij.”

“55% van de ondernemingen verwacht een aanzienlijke impact van de escalatie van het conflict in het Midden-Oosten. Ondernemers vrezen dat ze hun buffers voor de zoveelste keer moeten aanboren om de hogere energieprijzen, extra loonkosten, stijgende transportkosten en onzekerheid in internationale toeleveringsketens op te vangen. Veel kmo’s hebben nog nauwelijks financiële reserves. Ons recente KMO-Rapport toont dat het aantal bedrijven met een alarmerend lage buffer en een verhoogd risico op faling verdubbelde op twee jaar tijd. Steeds minder ondernemingen beschikken dus over voldoende reserves om economische schokken op te vangen. Deze vakbondsactie draagt daaraan zeker niet bij en doet de rekening bij onze ondernemers opnieuw oplopen.”

-Bart Buysse

Stakingsacties treffen vooral ondernemers die niet betrokken zijn bij het conflict

Tegen die achtergrond vindt UNIZO het bijzonder problematisch dat vakbondsacties opnieuw de economische activiteit verstoren: 

“Voor veel ondernemers betekent zo’n stakingsdag gewoon omzetverlies dat nooit meer ingehaald kan worden. Uit onze bevragingen blijkt dat vier op de tien kmo’s hinder ondervinden van acties zoals vandaag, terwijl amper drie procent van hun werknemers effectief staakt. In 57 procent van de gevallen leidt dat tot omzetverlies en bij 14 procent van de bedrijven loopt de schade zelfs ernstig op. De actiebereidheid in kmo’s is dus quasi onbestaand, maar ondernemers betalen wel de rekening. Het kan niet dat een steeds kleinere groep het land platlegt terwijl duizenden bedrijven en werkenden de gevolgen dragen.”

-Bart Buysse

Overleg gebeurt aan tafel, niet op straat

UNIZO benadrukt dat sociale conflicten via overleg moeten worden opgelost, niet via acties die het hele economische leven ontwrichten.

“Sociaal overleg gebeurt aan tafel, niet op straat. Acties kunnen een middel zijn, maar enkel als het sociaal overleg en verzoeningsprocedures zijn uitgeput. Nu zijn ze haast een gewoonte geworden. Het gaat ook puur om politieke acties die gericht zijn tegen de regering waarvan het bedrijfsleven hinder ondervindt. Men kan het land lamleggen zonder enige verantwoordelijkheid voor de gevolgen. Dat is achterhaald. Wij vragen daarom duidelijke regels voor het stakingsrecht, maar tegelijk ook waarborgen om het recht op werken en ondernemen te beschermen. Liefst via overleg, zo nodig via politieke weg. Want recht zonder verantwoordelijkheid leidt tot willekeur.”

-Bart Buysse

UNIZO herhaalt vier concrete voorstellen

UNIZO vraagt daarom opnieuw werk te maken van duidelijke afspraken rond sociale acties:

  • Een duidelijk kader voor stakingen en vakbondsacties
  • Opname van het recht op werken en ondernemen in de Grondwet
  • Rechtspersoonlijkheid voor vakbonden zodat verantwoordelijkheid gekoppeld kan worden aan acties
  • Stakingen enkel als laatste redmiddel, nadat alle overlegmogelijkheden uitgeput zijn

Volgens UNIZO is dat nodig om de balans te herstellen.

Bart Buysse besluit

“Niemand betwist het recht om actie te voeren. Maar dat recht kan niet betekenen dat onze economie telkens opnieuw wordt stilgelegd zonder verantwoordelijkheid voor de gevolgen. Zeker vandaag niet, nu internationale spanningen en economische onzekerheid onze ondernemingen al zwaar onder druk zetten. Voor duizenden bedrijven in dit land wordt dit opnieuw een bijzonder pijnlijke dag, behalve misschien voor enkele Brusselse cafés.”