De federale regering buigt zich vrijdag over nieuwe steunmaatregelen voor gezinnen die zwaar getroffen worden door de stijgende energieprijzen en ook voor werknemers die hun eigen wagen gebruiken voor het werk en hoge brandstofkosten moeten ophoesten. UNIZO begrijpt de nood aan gerichte ondersteuning, maar waarschuwt tegelijk voor het neveneffect waarbij maatregelen die bedoeld zijn om werknemers te helpen, via een omweg op de factuur van werkgevers terechtkomen. “Gerichte steun aan kwetsbare groepen kan zeker, maar moet gefinancierd worden met publieke middelen, niet via bijkomende lasten voor ondernemingen.” 

“Kmo’s hebben absoluut niet de marge om eventuele ondersteuningen te sponseren. Zij worden vandaag al langs verschillende kanten geraakt door de energiecrisis. Hun eigen energiefacturen stijgen fors. Leveranciers rekenen hogere prijzen aan voor grondstoffen en diensten. En via de automatische loonindexering worden die externe schokken nog eens doorgerekend in de loonkosten. Dat schijnt door in de cijfers. Eén op vijf kmo’s vreest zijn facturen de komende periode niet meer te kunnen betalen, 2 op 3 kijkt met grote zorgen naar de toekomst, en vier op tien stelt investeringen uit.” 

-Bart Buysse, gedelegeerd bestuurder van UNIZO 

Geen factuur via de achterdeur 

In dat licht kijkt UNIZO met bezorgdheid naar voorstellen die circuleren, zoals een hogere kilometervergoeding of fiscale stimuli voor woon-werkverkeer. Hoewel die maatregelen werknemers kunnen ondersteunen, dreigt de kost in veel gevallen bij de werkgever te belanden. 

UNIZO benadrukt dat, indien de overheid toch een rol ziet voor werkgevers in bepaalde maatregelen, elke bijkomende kost volledig moet worden gecompenseerd. Halve oplossingen zijn geen optie, zeker niet voor kleinere ondernemingen met beperkte marges. 

“Grote bedrijven kunnen schokken soms nog opvangen. Maar voor kmo’s, die vaak ook minder ruimte hebben om kosten door te rekenen, betekent elke extra verplichting nu een reëel risico.”  

-Bart Buysse

 

Overheid moet haar verantwoordelijkheid nemen 

Volgens UNIZO ligt de verantwoordelijkheid in de eerste plaats bij de overheid zelf. Gerichte steun aan kwetsbare groepen is noodzakelijk, maar moet gefinancierd worden met publieke middelen, niet via bijkomende lasten voor ondernemingen. 

Daarnaast wijst UNIZO erop dat ook de structurele oorzaken aangepakt moeten worden. We pleiten onder meer voor een duurzaamheidsindex, zodat extreme prijsschokken van fossiele brandstoffen minder rechtstreeks doorwerken in de loonkosten. Ook vraagt UNIZO dat de energiekosten correcter worden weerspiegeld in de index, en dat ondernemingen die het moeilijk hebben op het vlak van indexering enige flexibiliteit krijgen. 

Inzetten op duurzame alternatieven 

Tot slot ziet UNIZO ook kansen in structurele oplossingen die de afhankelijkheid van de wagen verminderen. Zeker voor werknemers in moeilijk bereikbare regio’s moeten alternatieven sterker worden uitgebouwd. 

“Als we werknemers echt willen helpen, moeten we ook kijken naar alternatieve oplossingen: telewerk waar mogelijk, beter georganiseerd openbaar vervoer, de fiets, carpooling of collectief vervoer. Dat zijn maatregelen die zowel werknemers als werkgevers vooruithelpen.” 

-Bart Buysse  

UNIZO vraagt de regering om bij de komende beslissingen deze realiteit van kmo’s mee in rekening te nemen en te vermijden dat goedbedoelde steunmaatregelen uitmonden in extra druk op ondernemingen. Dat zou in de huidige context onaanvaardbaar en onverantwoord zijn.