8 op 10 werkgevers houdt contact met zieke werknemers
De federale regering gaat voluit voor de re-integratie van langdurig zieken. Daarbij wordt ook naar de werkgevers gekeken. Dus gingen wij na in welke mate het nieuwe beleid afgestemd is op de realiteit op het terrein. Uit onze UNIZO-bevraging blijkt dat meer dan 8 op 10 werkgevers informeel contact houden met werknemers die langer dan een maand afwezig zijn. Driekwart doet dat zelfs herhaaldelijk. “Dit bewijst dat de geplande verplichting om vanaf 1 januari 2026 een formele contactprocedure op te nemen in het arbeidsreglement alweer onnodige rompslomp is. De verplichting voegt weinig toe en is weer de zoveelste “tick-the-box” waarnaar werkgevers zich moeten conformeren.”
“80 procent van de werkgevers houdt informeel en positief contact met hun werknemers. Het gaat niet om telefoontjes of berichten die de afwezigheid willen controleren en voor druk zorgen, maar om boodschappen als ‘hoe gaat het?’ en ‘kan ik iets doen?’ of het sturen van een attentie. Een natuurlijke reflectie van betrokkenheid en mensgericht leiderschap die de het gros van de kmo-ondernemer heeft, dat bewijzen de cijfers. UNIZO is dan ook kritisch dat werkgevers in 2026 een formele procedure moeten opnemen in hun arbeidsreglement over hoe ze contact houden met zieke werknemers. Het is belangrijk dat werkgevers contact houden met zieke werknemers, maar dit is weer een schoolvoorbeeld van “regulitis”: er worden extra regels opgelegd, terwijl de praktijk vandaag al goed werkt.”
“Zo staat dit weer in contrast met het voornemen in het regeerakkoord om de administratieve lasten te doen dalen. Vereenvoudigingen worden luid aangekondigd, terwijl er op het terrein vooral zaken blijven bijkomen.”
-Bart Buysse, gedelegeerd bestuurder van UNIZO
Werkgevers tonen betrokkenheid
De cijfers spreken voor zich: Meer dan 80% van de bevraagde kmo’s houdt vandaag al contact met (langdurig) zieke werknemers. Bij 75% blijft het niet bij één telefoontje, maar gaat het om herhaaldelijk contact. Dat gebeurt zonder opgelegd kader, vaak informeel en afgestemd op de persoon en de situatie in kwestie.
“Deze cijfers tonen dat kmo-werkgevers hun verantwoordelijkheid vandaag al opnemen. Ze houden contact met zieke werknemers omdat ze met hun medewerkers inzitten en weten hoe belangrijk dat is voor een latere terugkeer naar het werk. Dat gebeurt niet omdat het ergens verplicht staat, maar omdat dit menselijk is. Je moet dit dan ook niet in wetgeving willen gieten, die hebben we al genoeg.”
-Bart Buysse
Formaliseren wat al gebeurt, helpt niemand vooruit
Vanaf 1 januari 2026 moeten werkgevers verplicht een procedure opnemen in hun arbeidsreglement over hoe ze contact houden met zieke werknemers. UNIZO onderstreept nogmaals hoe belangrijk het is dat er tijdens de ziekte contact blijft met de werkvloer, maar stelt zich vragen bij de meerwaarde van die verplichting en betreurt vooral het formalistische karakter ervan.
“Vooral kleinere ondernemingen werken vandaag met korte lijnen en informeel overleg. Extra regels opnemen in het arbeidsreglement zorgt, zeker voor die kleinere werkgevers, weeral voor extra administratie. Je kan betrokkenheid niet afdwingen met wetgeving en papierwerk.”
-Bart Buysse
Re-integratie is tweerichtingsverkeer
De bevraging toont ook een belangrijk en minder belicht aspect: 12% van de werkgevers geeft aan wel contact te willen houden, maar dat de werknemer dat weigert. Dat gebrek aan informatie bemoeilijkt een vlotte terugkeer naar het werk. Bovendien tonen onze cijfers aan dat hoe langer de afwezigheid duurt, hoe kleiner de kans op informeel contact wordt. Vooral na één jaar afwezigheid neemt dat contact sterk af.
“Re-integratie vraagt engagement van alle betrokken partijen, ook van de werknemer. Regelmatige communicatie over de (verwachte) duur van de afwezigheid is daarbij essentieel. Door open te communiceren vanuit beide kanten neemt de kans op herstel en een vlotte terugkeer naar het werk toe. Een aanpak gebaseerd op vertrouwen en overleg werkt sowieso het best.”
-Bart Buysse
Bart Buysse besluit
Kmo-werkgevers tonen vandaag al dat ze hun mensen niet loslaten bij (langdurige) ziekte. Ze houden spontaan en herhaald contact, zonder regels of procedures, omdat ze met hun medewerkers inzitten. De geplande verplichting om dat engagement vast te klikken in een arbeidsreglement creëert vooral extra administratie, geen beter contact of vlottere terugkeer naar het werk.