Vandaag, dinsdag 12 mei, organiseert het gemeenschappelijk vakbondsfront opnieuw een nationale actiedag. Voor duizenden zelfstandigen en kmo’s zal dat alweer uitdraaien op omzetverlies, leveringen die vertraging oplopen, klanten die afhaken en personeel dat moeilijk op het werk geraakt. Zoals de vakbonden zelf met onbegrijpelijke fierheid schrijven: er gaat geen maand voorbij zonder acties of stakingen. UNIZO gunt elke werknemer zijn verlofdagen. Maar in sommige sectoren verdubbelen werknemers hun vakantiedagen door deze stakingen. Daar komt nu nog een vervroegd verlengd weekend bovenop. En dat op kosten van bedrijven die in veel gevallen al zwaar onder druk staan. 

“Ondernemingen zitten volop met rode rekeningen door de energiecrisis. En dat in een ondernemerslandschap waar veel kmo’s hun reserves de voorbije jaren al moesten opbranden om overeind te blijven na corona, de vorige energiecrisis en de opeenvolgende economische schokken. Uit ons KMO-rapport blijkt dat het aantal ondernemingen met een gevaarlijk lage buffer op twee jaar tijd verdubbeld is. Voor veel zelfstandige ondernemers is er dus nauwelijks nog marge om nieuwe klappen op te vangen. En toch wordt de economie opnieuw stilgelegd. Deze acties treffen niet alleen ondernemers, maar ook werknemers zelf. Want problemen voor werkgevers betekenen op termijn ook problemen voor werknemers. En economische stilstand zorgt voor minder welvaart en werkgelegenheid.” 

-Bart Buysse, gedelegeerd bestuurder van UNIZO

Conflicten los je op met overleg

UNIZO roept op om sociale spanningen opnieuw uit te klaren via dialoog in plaats van via acties die telkens opnieuw het economische leven ontregelen. Volgens UNIZO is het stakingsrecht geëvolueerd van drukmiddel naar een reflex.

“Een staking hoort het laatste redmiddel te zijn. Politieke onvrede wordt maandelijks uitgevochten op de kap van ondernemers en werkenden die niets met het conflict te maken hebben. Het land wordt platgelegd, luchthavens vallen stil en bedrijven draaien verliezen, terwijl niemand verantwoordelijkheid draagt voor de gevolgen. Wij vragen daarom duidelijke regels voor het stakingsrecht, maar tegelijk ook waarborgen om het recht op werken en ondernemen te beschermen. Liefst via overleg, zo nodig via politieke weg. Want recht zonder verantwoordelijkheid leidt tot willekeur.”

In de pamfletten van de vakbonden lees je dat de “aanvallen op de automatische indexering” één van de belangrijkste redenen voor de acties zijn. Daarrond kunnen we wel stellen dat dit systeem in de huidige vorm ook niet houdbaar is. Zeker in een context van geopolitieke onzekerheid en stijgende inflatie wordt het steeds moeilijker houdbaar, tenminste als we in dit land ook nog bedrijven competitief en leefbaar willen houden. Daarom kregen de sociale partners de opdracht om samen te bekijken hoe dat systeem in de toekomst hervormd of aangepast kan worden. Daarnaast zitten de Groep van Tien en de regering momenteel rond de tafel over een alternatief voor de voorgestelde centenindex. Laat ons die gesprekken dan ook alle kansen geven. Het heeft weinig zin om tegelijk op straat te staan en bijkomende economische schade te veroorzaken terwijl het overleg nog volop loopt.

Kmo’s draaien op voor schade

Volgens UNIZO komen de gevolgen van nationale stakingen terecht bij kleine ondernemingen die zelf geen enkele rol spelen in het conflict tussen vakbonden en regering. Lokale handelaars, horecazaken, kleine werkgevers en zelfstandigen voelen de impact.

“Voor een kmo betekent een stakingsdag vaak gewoon inkomsten die definitief verloren zijn. Een levering die niet vertrekt, een klant die afhaakt of een werkdag die stilvalt haal je achteraf niet zomaar in. UNIZO verwijst daarbij naar eerdere bevragingen waaruit blijkt dat vier op de tien kmo’s hinder ondervinden van acties zoals vandaag, terwijl amper drie procent van hun werknemers effectief staakt. In 57 procent van de gevallen leidt dat tot omzetverlies en bij 14 procent van de bedrijven loopt de schade zelfs ernstig op. De actiebereidheid in kmo’s is dus quasi onbestaand, maar ondernemers betalen wel de rekening.”

UNIZO herhaalt vier concrete voorstellen

UNIZO vraagt daarom opnieuw werk te maken van duidelijke afspraken rond sociale acties:

  • Een duidelijk kader voor stakingen en vakbondsacties
  • Opname van het recht op werken en ondernemen in de Grondwet
  • Rechtspersoonlijkheid voor vakbonden zodat verantwoordelijkheid gekoppeld kan worden aan acties
  • Stakingen enkel als laatste redmiddel, nadat alle overlegmogelijkheden zijn uitgeput

Vragen of opmerkingen, contacteer dan onze woordvoerder a.i.:
Mail: chiel.sterckx@unizo.be 
Gsm: 0472 41 45 67

Nuttig voor jou