Bart Bespreekt 

de penalty’s

Nog nooit stond het begrip ‘extra tijd’ zo vaak op de nationale nieuwspagina’s als de voorbije weken. Zowat elke politieke journalist schreef of vertelde dat de federale begrotingsonderhandelingen in de extra tijd zaten. Wel, intussen blijkt dat we bij de penalty’s zijn aanbeland. Of nog erger, bijna bij de afgelasting van de match. 

Om in voetbaltermen te blijven: de coach van de regeringsploeg is naar de clubvoorzitter gestapt om zijn ontslag aan te bieden. Daarmee is de politieke impasse compleet, op een moment waarop ons land zich bijzonder weinig onzekerheid kan veroorloven.

Ik kan me voorstellen dat ook jullie de afgelopen dagen met stijgende verbazing naar het politieke schouwspel hebben gekeken. De ene belastingverhoging was nog niet gelanceerd of de volgende lag alweer op tafel. Een verdubbeling van de meerwaardebelasting op aandelen, een verhoging en uitbreiding van de effectentaks, bijkomende belastingen op kleine vennootschappen zonder personeel, een hogere beurstaks, strengere exit-belastingen, extra beperkingen op voordelen van alle aard en een verdere verstrenging van de fiscale gunstregimes voor liquidatiereserves en VVPR-bis en btw-verhogingen voor bepaalde sectoren. Om nog maar te zwijgen over de voorstellen om te morrelen aan de plusplannen voor eerste aanwervingen, de uitbreiding van flexi-jobs, studentenarbeid en de regels rond ploegen- en nachtarbeid. Een eindeloze stoet aan belastingballonnetjes en maatregelen die het ondernemen duurder en moeilijker dreigen te maken. Ik noem het een belastingkermis, met ondernemers centraal in het schietkraam.

Ondernemen is vandaag de dag nochtans al uitdagend en duur genoeg. We tellen een recordaantal stoppers, de netto groei van het aantal ondernemingen is de laagste in tien jaar en we stevenen af op een recordaantal faillissementen. Je zou verwachten dat er dan politieke inspanningen volgen om die zorgwekkende evolutie te keren. Niets blijkt minder waar…

Nu, begrijp me niet verkeerd. Onze begroting moet op orde en daar zal iedereen inspanningen voor moeten leveren. Ook jij en ik. Daarom zijn we bij UNIZO voortdurend in gesprek met de regeringspartijen en reiken we concrete voorstellen aan om de nodige middelen te vinden, zonder onze economie, ondernemerschap en groei te fnuiken. Want als je de mensen die voor groei, investeringen en jobs zorgen kapotbelast, dreig je de begrotingsproblemen op langere termijn alleen maar groter te maken.

Die redenering werd de voorbije week niet voldoende meer gemaakt. De manier waarop de onderhandelingen in de laatste rechte lijn werden gevoerd, was ronduit nefast voor het ondernemersvertrouwen, jullie rechtszekerheid en vooral het imago van de politiek. Dat sommige voorstellen vooral bedoeld waren om andere partijen onder druk te zetten, is dan ook een zeer kwalijke vaststelling. De politieke paardenmolen en de belastingkermis moeten dan ook dringend stoppen. Het is tijd voor staatsmanschap en verantwoordelijkheidszin.

Daarom hebben we een zeer duidelijke oproep: “Beste onderhandelaars, het is tijd om over jullie eigen schaduw heen te stappen. Wat we de afgelopen week hebben gezien, is een hemeltergend schouwspel van politieke spelletjes, provocaties en schadelijke belastingvoorstellen. Stop met deze kermis en het jongleren met nieuwe maatregelen. We dringen er dan ook sterk op aan dat het begrotingsdebat opnieuw ernstig en met de juiste focus wordt gevoerd. Een begroting op orde met groei en ondernemerschap als centrale uitgangspunten is de enige weg uit dit moeras. Alleen zo kunnen we onze welvaart, werkgelegenheid en sociale bescherming vrijwaren, in het belang van iedereen.” 

Ik blijf achter deze regering staan omdat ik er echt van overtuigd ben dat ze tot een sterk en evenwichtig begrotingsakkoord kan komen. Maar daarvoor moeten alle partijen opnieuw hetzelfde doel voor ogen hebben. Daarvoor hoeven ze geen nieuw plan uit te vinden. In hun eigen regeerakkoord beloofden ze structurele hervormingen, een totale belastingdruk die niet zou stijgen en een sterkere concurrentiekracht voor onze ondernemingen. 

En zo kom ik toch weer bij het voetbal terecht. De regeringspartijen hebben bij de start van deze legislatuur samen een ploeg gevormd, een spelplan afgesproken en zich achter hetzelfde doel geschaard. Nu komt het erop aan dat ze zich verder aan dat plan houden en als één ploeg richting penalty’s gaan. Ons land kan zich geen eindeloze politieke impasse veroorloven en de regering moet slagen in haar opdracht. Dat lijkt makkelijk zeggen, maar… het is de enige optie!