De herstelbaarheidsindex

Vanaf 2 mei 2025 moeten verschillende producten een ‘herstelbaarheidsindex’ tonen. Deze index is een score van 1 tot 10 en beoordeelt de reparatie- en demontagemogelijkheden van producten. De bedoeling is dat op die manier consumenten de herstelbaarheid (en dus duurzaamheid) van producten mee in rekening kunnen brengen bij hun aankopen.

Welke producten?

De index is verplicht voor:

  • Vaatwassers
  • Stofzuigers
  • Hogedrukreinigers
  • Grasmaaiers
  • Laptops

De index is alleen verplicht voor deze producten wanneer ze voor consumenten bestemd zijn. Industriële producten en goederen die uitsluitend bedoeld zijn voor een professionele omgeving, vallen buiten het toepassingsgebied. Ook tweedehandsproducten en refurbished goederen vallen niet onder de verplichting.

Merk wel op dat ook de Europese Unie aan een ‘herstelbaarheidsscore’ werkt. Die bepaalt onder andere dat ook smartphones en tablets (vanaf 20 juni 2025) en droogkasten (vanaf 1 januari 2027) zo’n score zullen moeten hebben.  

Hoe?

De herstelbaarheidsindex moet worden weergegeven op het verkooppunt van het product dichtbij de prijs, ongeacht of het gaat om een fysiek verkooppunt of een online winkel. Naast de index moet ook een link of QR-code worden verstrekt die verwijst naar de details van de berekening van de herstelbaarheidsindex. Het is de taak van de verdeler of eindverkoper om deze informatie toegankelijk te maken voor de consument.

Het is niet nodig om de index weer te geven op billboards, in gedrukte tijdschriften, in televisiereclames of in andere vormen van advertenties.

Als er geen prijs wordt vermeld, kan de herstelbaarheidsindex uiteraard niet naast de prijs worden weergegeven, bijvoorbeeld in een toonzaal waar toestel zijn geïntegreerd in een keukenmeubel met één globale prijs. De herstelbaarheidsindex moet wel nog steeds aan de consument worden weergegeven op het moment dat de individuele prijs van het toestel wordt getoond.

De lettergrootte van het indexcijfer moet ten minste gelijk zijn aan de lettergrootte van de prijs.

Wie?

Het is dus aan de verdeler en de eindverkoper om de herstelbaarheisindex juist weer te geven aan de consument. Fabrikanten en importeurs moeten een URL aan verkopers en verdelers bezorgen die verwijst naar een pdf-document met een samenvatting van de sub-scores, de details van de berekening en de finaal resulterende index. Verkopers/verdelers kunnen niet verantwoordelijk worden gehouden indien de index of de URL hen niet werd meegedeeld.

Overgangsperiode

De verplichting geldt voor alle bovenstaande producten die vanaf 2 mei in de handel worden gebracht in België. Producten die die vóór 2 mei 2025 in België worden ingevoerd of in voorraad worden gehouden, vallen niet onder de verplichting, zelfs als ze na 2 mei worden verkocht. Het begrip ‘in de handel brengen’ wordt daarbij gedefinieerd als “het voor het eerst op de nationale markt aanbieden van een goed met het oog op distributie of gebruik ervan, tegen betaling of gratis, ongeacht de toegepaste verkooptechniek”

 

Meer info

Meer informatie over de herstelbaarheidsindex, en over hoe het pictogram van de index er precies moet uitzien, vind je op de website van de FOD Leefmilieu

Fout opgemerkt? Laatst gewijzigd: 17/02/2026

Productveiligheid

Elke ondernemer die producten op de markt brengt, moet instaan voor de veiligheid van die producten. Voor voedingsproducten bestond er al langer heel specifieke wetgeving, maar sinds 13 december 2024 is een nieuwe Europese wetgeving in werking getreden, die nu ook concrete verplichtingen oplegt rond productveiligheid voor non-food producten

Heel algemeen gesteld, moet een fabrikant van deze producten zelf onderzoeken of een product veilig is om op de Europese markt te brengen. De fabrikant moet daarbij alle veiligheidsrisico's identificeren, en er gepaste maatregelen voor nemen. Het kan dan gaan om fysieke risico's, maar evengoed om milieurisico's, risico's voor de mentale gezondheid (bv bij digitale producten), cyberveiligheid, ... . Die risico's moeten bovendien ook gedocumenteerd worden in een 'technisch dossier', dat de fabrikant moet opstellen en waarin ook de maatregelen staan die de fabrikant heeft genomen om de veiligheid van de producten te garanderen. Dat dossier moet de fabrikant vervolgens meegeven aan de importeurs en eindverkopers. 

De Europese wetgeving legt daarnaast nog een hele reeks andere verplichtingen op de fabrikant, maar ook aan elke importeur en distributeur. Zij moeten bijvoorbeeld bij elk product dat ze verdelen het technisch dossier controleren, zorgen voor een veilig transport van de goederen, ... . 

De nieuwe regels zijn van toepassing op alle non-food producten die sinds 13 december 2024 in de markt zijn gebracht. Er gelden wel enkele uitzonderingen, zoals geneesmiddelen, diervoeders, voedingsproducten, antiquiteiten, ... . Ook diensten vallen niet onder de nieuwe regels. 

Meer informatie

Wil je precies weten wat de impact is van de nieuwe regels op jouw onderneming, en wat jij nu precies moet doen? Download dan ons gedetailleerd overzicht: 

Download het overzicht

In dit document vind je ook een model van conformiteitsverklaring, en een template voor eventuele terugroepacties.

Fout opgemerkt? Laatst gewijzigd: 17/02/2026

Moet je verplicht een barcode vermelden voor de producten die je produceert / verkoopt?

Voor de meeste producten is barcode op zich niet verplicht (uitgezonderd bvb. voor geneesmiddelen). In het kader van de algemene productveiligheid bepaalt de Europese regelgeving wel dat de producent of importeur van een product traceerbaar moet zijn. In principe kan dat dus via een barcode gebeuren.

In de praktijk worden barcodes dan ook voor de meeste producten wel gebruikt, zeker voor producten die op grotere schaal worden geproduceerd en verspreid. Meer bepaald voor de scanning van de producten aan kassa’s, identificatie- en productiegegevens (en oorsprong van de goederen), voor de  opvolging van het stockbeheer e.d. Dit wordt in de praktijk dan ook heel vaak vereist vanwege de distributeurs of eindverkopers die de producten afnemen om te verkopen in winkels. Als je dus producten wilt commercialiseren op grote schaal zal je dus de facto wel barcodes (moeten) aanvragen. Voor productie op kleine schaal (bijvoorbeeld enkel voor in de eigen winkel) zal dit minder het geval zijn.

Barcodes kan je aanmaken via GS1? die de standaarden beheert. Zo ben je zeker dat jouw barcode de juiste gegevens, afmetingen, ... bevat en overal aanvaard wordt. Meer informatie over het aanmaken van jouw barcode vind je op hun website

Meer info op Barcode kennisbank | GS1 Belgium & Luxembourg

Nieuwe generatie barcodes

De barcode wordt momenteel systematisch omgezet naar een nieuwe generatie barcode, met QR. Tegen eind 2027 zou deze nieuwe barcode de standaard worden. Lees er alles over op Next Generation of Barcodes | GS1 Belgium & Luxembourg

Fout opgemerkt? Laatst gewijzigd: 17/02/2026

Nuttig voor jou