Danny's gedacht

Onze gedelegeerd bestuurder Danny Van Assche komt overal te lande en soms zelfs ver daarbuiten, bij ondernemers, politici, beroepsorganisaties, ... Doet daar overal ideeën op, belevenissen en vormt standpunten, ook in de media. Op die manier willen we de stem van jullie, ondernemers, duidelijk laten horen. Via deze blog kunnen jullie volgen wat de acties en strijdpunten zijn van UNIZO op dit moment.

17 juni 2021

Danny Van Assche: De beste manier om bedrijven opnieuw te laten floreren, is om ze gewoon hun werk te laten doen. Terecht groen licht

Voel je het ook vandaag? Er hangt iets in de lucht, en het is geen fijn stof (enfin, dat ook). Het is een “vibe”, een golf van optimisme. En we moeten het niet ver zoeken. De Belgen spelen straks hun tweede match en we gaan er allemaal (hopelijk terecht) van uit dat we gaan winnen (let op de “we”).  Iedereen wordt er vanzelf vrolijk van.  Maar het is nog meer dan dat. Gisteren ging ik lunchen op een zonnig terras en ik hoorde twee mensen elkaar begroeten met de vraag: “Mag ik je een kus geven?”. Nee, mag nog niet, maar het voelt aan dat het niet lang meer duurt.  De vaccinatiecampagne loopt als een trein én doet wat ze moet doen. De besmettingscijfers gaan in duikvlucht en de druk op de ziekenhuizen neemt zienderogen af. Het was dus de juiste beslissing om vanaf 9 juni zowat alle sectoren groen licht te geven. Het gaat goed en het gaat steeds beter.

Ook economisch trouwens. De Nationale Bank stelde deze week de vooruitzichten in positieve zin bij. De economische relance kan in alle hevigheid losbarsten. We horen de reacties ook vanuit vele ondernemers: ja, het is vaak nog erg moeilijk, maar het plezier om weer bezig te mogen zijn zorgt voor extra energie. Ursula von der Leyen komt volgende woensdag in hoogst eigen persoon het Belgische herstelplan bevestigen, waardoor er 5,9 miljard euro vrijkomt om in onze economie te investeren: in infrastructuur, in digitalisering, in opleiding, in circulaire economie, … We gaan er binnenkort vanuit UNIZO ook rechtstreeks met staatsecretaris voor Relance, Thomas Derminne, over in gesprek om ook de kmo’s maximaal in deze relance in te schakelen. De beste manier om bedrijven opnieuw te laten floreren, is om ze gewoon hun werk te laten doen. 

Er hangt dus positivisme in de lucht en dat is terecht. Morgen kan het Overlegcomité de handrem voor verschillende sectoren nog wat meer lossen. Nu de vaccins aanslaan, mag het leven en de economie ook weer vrijgelaten worden. En ja, we zullen dan zeer snel weer geconfronteerd worden met onze oude problemen: mobiliteitsknopen, krapte op de arbeidsmarkt, fiscale lasten, administratieve rompslomp, … Allemaal waar en we gaan ze aanpakken ook. Maar vandaag gaan we gewoon even blij zijn. Omdat het mag. En omdat de Belgen gaan winnen.

 

10 juni 2021

Een akkoord dat er mag zijn

Niemand zou er geld op hebben ingezet maar afgelopen maandagnacht zijn we er als werkgevers en vakbonden dan toch in geslaagd om over een aantal belangrijke zaken een akkoord te sluiten. Jullie kennen de details ondertussen. Het was de regering die – via een bemiddelingsvoorstel – de opdracht had gegeven een akkoord te sluiten over minimumlonen, tweede pijler, flexibiliteit en eindeloopbaan. En dat hebben we gedaan. Vanuit UNIZO reageerden we al bijzonder tevreden, en ook de andere werkgevers van VBO, Boerenbond en UCM reageerden positief. Opvallend is dat zelfs de vakbonden over een goed compromis spreken. Het is ooit anders geweest. Toch weerklinkt er ook heel wat kritiek. Vanuit politieke hoek (de linksen vinden het te rechts en de rechtsen te links) maar ook vanuit enkele mediagenieke professoren. Er worden een aantal verwijten gemaakt. De belangrijkste opmerkingen zijn dat dit akkoord mensen te weinig zou stimuleren om aan het werk te gaan en te blijven, dat het de noodzakelijke heropleving van de economie niet ondersteunt en dat het teveel zou kosten. Ik ga er graag en met veel goesting op in.


Is dit een akkoord om mensen in hun zetel te laten zitten?

Net niet! Twee jaar geleden werden we als sociale partners verketterd dat we uitstel gaven aan het verhogen van de leeftijdsgrens om op SWT (brugpensioen) te gaan. De vakbonden wilden dit graag opnieuw doen. We weten immers nog niet hoeveel herstructureringen er gaan volgen wanneer alle bedrijven terug op eigen kracht moeten werken. Maar dit is niet gebeurd. Integendeel. Op 1 juli zullen de meeste SWT-stelsels pas vanaf 60 jaar toegankelijk worden in plaats van op 59 jaar. SWT bij herstructureringen wilden de vakbonden op 58 jaar brengen, maar het blijft mooi op 60 jaar. En ja, vanaf 55 jaar kunnen mensen niet alleen 4/5 gaan werken, maar eventueel ook halftijds. Het doel is net om ze langer op de arbeidsmarkt te houden. Maar er is nog een veel belangrijkere maatregel om mensen aan het werk te krijgen. Door de verhoging van de minimumlonen wordt het verschil met de werkloosheidsuitkering groter, en zal het veel meer lonen om aan het werk te gaan. Dit is duidelijk een activerend akkoord.

Een tweede kritiek is dat het akkoord geen oog heeft voor de relance...

Wel potverdorie! We voorzien dit én volgend jaar 120 vrijwillige overuren, waarop geen overloon, geen belasting, geen sociale bijdragen betaald hoeven te worden en waarvoor geen in haalrust moet worden gegeven. Daarnaast wordt het aantal klassieke overuren met fiscale korting opgedreven van 130 naar 180 overuren. Deze maatregelen zijn er net om bedrijven de gelegenheid te geven om zich helemaal in de relance te gooien, vaak met extra investeringen en werk, maar zonder dat er ook extra personeel voor handen is. Voor die bedrijven waar het moeilijk blijft, is er een eenvoudigere regeling voor tijdelijke werkloosheid voor bedienden gekomen, voor het ogenblik dat het systeem via overmacht niet meer verlengd zou worden. Dit akkoord is dus een relance-akkoord.

Het akkoord kost toch wel iets aan de regering?

Ja zeker, dat klopt. Maar het is de regering zelf die in haar bemiddelingsvoorstel al had aangegeven dat deze kosten mochten gemaakt woerden. Waarom?  Omdat ze noodzakelijk zijn. De verhoging van de minimumlonen vallen immers net daar waar de hardste klappen van de coronacrisis zijn gevallen. Het is toch vanzelfsprekend dat deze werkgevers niet in staat zijn om grote loonsverhogingen toe te staan. Daarom bekwamen we een zo goed als volledige compensatie van deze verhogingen van het minimumloon. De eerste stap is trouwens minder groot dan sommigen denken, omdat we van drie minima (op 18 jaar, op 19 jaar en op 20 jaar) naar slechts één minimumloon gaan. Er is dus een kostenplaatje voor de regering, maar deze kosten waren voorzien én zijn noodzakelijk om geen jobs te vernietigen.

Het is dus een echt goed akkoord dat afgelopen maandag is gesloten!

De klap op de vuurpijl is trouwens dat nu ook het loonakkoord uitgevoerd wordt zoals afgesproken, namelijk met maximum 0,4% loonstijging en een eventuele coronacheque waar het toch goed is gegaan vorige jaar. Sinds gisteren is het Zomerplan in werking getreden en zijn de meeste ondernemingen open gegaan, wel met dit akkoord kunnen we echt beginnen aan de heropleving van onze economie. Veel succes!

Danny

Lees wat het akkoord voor jou betekent

UNIZO wil elke ondernemer een stem geven!

Wij willen je stem als ondernemer luider laten klinken en sterker laten doorwegen in het beleid. Daarom is jouw steun als lid extra belangrijk. Zo kunnen we onze slagkracht vergroten en harder met onze vuisten op ministeriële tafels slaan.

Ik steun UNIZO om op te komen voor mijn belangen!

3 juni 2021

Mijlpaal!

Dit is een ronduit historisch moment. Een mijlpaal! Dit is zowat hét hoogtepunt in de recente geschiedenis van de zelfstandigenpensioenen. Nu vandaag ook de plenaire vergadering in de Kamer haar zegen gaf voor de afschaffing van de zogenaamde 'correctiecoëfficiënt', komt er een einde aan een instrument dat zelfstandigen al sinds 1984 eenzelfde wettelijk pensioen ontzegde als werknemers met hetzelfde inkomen. Terwijl zelfstandigen tot nog toe vrede moesten nemen met 69% van het pensioenbedrag dat werknemers met hetzelfde inkomen kregen, zullen ze voortaan exact dezelfde pensioenrechten opbouwen.

UNIZO vecht al decennialang tegen deze discriminatie. De gelijkschakeling stond al in het regeerakkoord en kmo-minister Clarinval heeft namens de bestuursploeg ook woord gehouden. Voor ons is dit een absolute hoogdag!

Dat 'hoogdag'-gevoel wordt overigens ook gedeeld door mijn voorgangers als gedelegeerd bestuurder, die in de afgelopen bijna 40 jaar strijd voor de verbetering van het zelfstandigenpensioen (als onderdeel van een beter sociaal statuut) mee aan de weg timmerden.   

  • Karel Van Eetvelt was gedelegeerd bestuurder van UNIZO tot 2017: "Meermaals brak ik een lans voor een evenwaardig pensioen voor alle zelfstandigen aan dat van werknemers. Vandaag is het zover. Zelfstandigen doen meer dan hun bijdrage aan ons sociaal vangnet."
  • Kris Peeters was gedelegeerd bestuurder van UNIZO tot 2004: "Decennia lang was het bereiken van de pensioenleeftijd voor veel zelfstandigen geen 'happy' gebeuren. Ze ontvingen een pensioentje waar ze niet konden van leven. We hebben met succes gevochten om dit onrecht ongedaan te maken."
  • Jan Steverlynck was gedelegeerd bestuurder van UNIZO tot 1999: "Deze realisatie staat symbool voor de waardering van de samenleving voor de zelfstandige ondernemers. Een gelijk pensioen dat we door jarenlange inspanningen hebben afgedwongen."
  • Petrus Thys was secretaris-generaal van UNIZO (toen NCMV) tot 1991: "Ik ben blij en trots om te zien hoe we door volgehouden lobbywerk, over de decennia heen en vaak met kleine stapjes, tot deze mijlpaal zijn gekomen. Ik mocht zelf bijvoorbeeld nog meewerken aan de uitrol van een plan om stapsgewijze het minimumpensioen van de zelfstandigen op te trekken. En kijk eens waar we vandaag staan. Fantastisch.”

Alles weten over het gelijk pensioen voor zelfstandigen

27 mei 2021

Rouwverlof

Gisterenavond laat viel er plots een opmerkelijk nieuwsbericht in het oog, ondanks de concurrentie van de vaccinatiecampagnes of de klopjacht met gekke steunbetogingen: in de Kamercommissie Sociale Zaken was het wetsvoorstel aangenomen om het aantal dagen rouwverlof bij het overlijden van een naast familielid (partner, kind) op te trekken van drie dagen naar tien dagen “klein verlet”. Wanneer de plenaire vergadering van de Kamer zich er binnen een tweetal weken ook positief over uitspreekt, is dit dus de nieuwe regel. Voor ons kwam dit niet onverwacht. UNIZO was eerder al in de commissie met ons standpunt gehoord, maar het was toen al duidelijk dat de volksvertegenwoordigers overtuigd waren in hun voornemen.  

Geef toe, het is een delicaat onderwerp. Uiteraard is het verlies van een partner of een kind één van de meest beklijvende gebeurtenissen die een mens in zijn leven kan meemaken. Zo’n verlies verwerken, vergt tijd. Hoeveel tijd? Dat hangt van persoon tot persoon af, ook hoe je dit doet trouwens. Sommigen hebben er rust voor nodig, anderen dan weer net niet. Maar dat je dit proces niet op drie dagen verwerkt, ja, dat weten we allemaal. Het vreemde is echter dat daarvoor het “rouwverlof” ook niet bedoeld is. Het gaat om een “klein verlet”, dat betekent de tijd die je nodig hebt om zaken te regelen. Want dat komt er ook nog eens bij, tijdens dat grote verdriet. Deze drie dagen zijn bedoeld om dingen geregeld te krijgen, niet om de rouw achter de rug te hebben. In heel wat sectoren heeft men de drie dagen klein verlet trouwens al licht uitgebreid tot vier of vijf dagen. Vanuit UNIZO bevroegen we ook onze werkgevers en meer dan de helft van de werkgevers geeft aan dat collega’s die een partner of kind verliezen, meer dan het gewone rouwverlof afwezig mogen blijven, mét behoud van loon. De andere helft staat dit ook vlot toe, maar dan als verlof zonder wedde. En die mensen die het echt ongelofelijk zwaar hebben, wel die blijven meestal langer thuis op doktersvoorschrift.

Op zich zal de tien dagen “klein verlet” in de praktijk dus niet zo heel veel veranderen. Vele sectoren gaan al verder dan drie dagen, en als de dokter extra rust voorschrijft, is het – in vele gevallen – de eerste maand ook op kosten van de werkgever. Toch hebben we vanuit UNIZO enkele bedenkingen bij dit parlementaire initiatief, en dit om verschillende redenen. De eerste is dat dit een onderdeel is van een groter plaatje. Er valt misschien iets te zeggen voor een uitgebreider rouwverlof, maar evenzeer voor meer dagen vaderschap, of pleegzorg, of zorg voor een ziek familielid, of bijscholing, of… We kennen in België al een bijzonder uitgebreid arsenaal aan verlofstelsels, tijdskredieten en loopbaanonderbrekingen. En er komt altijd bij; nooit gaat er iets weg. En altijd is er wel een goede reden om weer eens een verlofstelsel uit te breiden. Vanuit werkgeverskant vragen we al langer dat alle verlofstelsels eens tegen het licht gehouden moeten worden. Het staat trouwens in het regeerakkoord van de Vivaldi-coalitie om dit te doen. Waarom dan nog even snel via het parlement een extra regeling toevoegen? Ah, zeggen de parlementsleden, als we op de sociale partners moeten wachten, duurt het nog eens 15 jaar. Dit klopt niet: voor het klein verlet voor vaccinatie was op een week tijd een consensus gevonden. Dus we betreuren dat het parlement weer een stukje bijbouwt bij een huis dat we dringend moeten renoveren. Uiteraard wordt het extra verlof ook op kosten van de werkgever geschoven, terwijl de extra zeven dagen (zoals bij het vaderschapsverlof) ook door de sociale zekerheid gedragen hadden kunnen worden.

Er is echter nog een tweede reden waarom we dit niet zo’n goed voorstel vinden. Klein verlet is niet bedoeld om rouw op te vangen. Ook na tien dagen is het leed niet gelenigd. Veel belangrijker is hoe we op de werkvloer omgaan met onze collega’s die zo’n verlies te verwerken hebben. Als mensen met elkaar omgaan helpt meer dan een administratieve maatregel. En dit gebeurt het best in de KMO’s, waar mensen dicht bij elkaar staan.

Conclusie: in de praktijk wijzigt er niet noodzakelijk heel veel, maar dit had op een heel andere manier aangepakt moeten worden, in een groter geheel. Het is er nog niet te laat voor. Aan ons, sociale partners, om de taak op te nemen.

Danny

20 mei 2021

We did it!

Zelfstandig ondernemer worden is een grote sprong. Je gaat voor je droom, je passie. Je wordt je eigen baas en neemt zelf je beslissingen. Je bouwt aan je eigen project. Maar je neemt er ook alle risico’s bij. Hoe goed je ook voorbereid bent, de stap naar het ondernemerschap is altijd wat een sprong in het ongewisse. En weet je wat ondernemers-in-spe het meest doet twijfelen om de sprong uiteindelijk te wagen? De minder goede sociale bescherming van de zelfstandige. Bijna een derde van de ondernemers geeft aan getwijfeld te hebben over zelfstandig worden door het sociaal statuut. En hoeveel er uiteindelijk hierdoor besloten hebben géén zelfstandige te worden, daar hebben we het raden naar.

Nochtans is het stelsel de afgelopen decennia fors verbeterd. Denk maar aan de verzekering voor de kleine risico’s in de ziekteverzekering of het overbruggingsrecht, dat het afgelopen jaar in de kijker kwam te staan. Het sociaal statuut van de zelfstandige hoeft zelfs niet gelijk te zijn aan dat van de werknemer. Het is immers een ander stelsel, dat op een andere manier wordt gefinancierd en dat rekening houdt met het specifieke karakter van het ondernemerschap. Maar wat voor ons steeds onaanvaardbaar is geweest, is het feit dat een zelfstandige voor een zelfde aangegeven inkomen als een werknemer, maar 60% kreeg van zijn pensioen. Ze noemden dit de “correctiecoëfficiënt”. Omdat de zelfstandige minder bijdroeg, werd zijn pensioen “gecorrigeerd”. Maar die vlieger gaat al lang niet meer op. Binnen het werknemersstelsel werden immers allerhande kortingen en lastenverlagingen doorgevoerd, veel meer gelijkstellingen (van niet gewerkte periodes) doorgevoerd en is het stelsel gewoon ruimer. Minder pensioen voor een gelijk inkomen is dus gewoon onrechtvaardig.

UNIZO heeft in de afgelopen jaren al heel wat kleine stappen kunnen zetten om het zelfstandigenpensioen eerlijker te maken. Zo werd op zijn minst het minimumpensioen gelijkgeschakeld met dat van de werknemers. En de middelen voor de aanpassingen van sociale uitkeringen werden in het zelfstandigenstelsel gebruikt om de kloof wat te dichten. Maar het bleven kleine stapjes.

Het regeerakkoord van de regering De Croo is dan ook niet minder dan een historisch keerpunt. Het kondigt de afschaffing aan van die vermaledijde correctiecoëfficiënt. Dat betekent niet meer of minder dat vanaf nu de pensioenopbouw van een zelfstandige voor een gelijk inkomen op een gelijke manier gebeurt als voor een werknemer. Een regeerakkoord is één ding, het uitvoeren een ander. Wel, sneller dan gedacht is het zover. Vorige week liet federaal minister van Pensioenen Karine Lalieux een eerste deel goedkeuren in de commissie Sociale Zaken van de Kamer. Gisteren was het de beurt aan federaal minister van Zelfstandigen David Clarinval om de afschaffing van de correctiecoëfficiënt effectief door te voeren. Niets staat nu nog in de weg om binnen een tweetal weken in de ganse Kamer deze hervorming van het zelfstandigenpensioen goed te keuren. En daar zijn wij vanuit UNIZO bijzonder blij mee. Is het sociaal statuut nu perfect? Nee, zeker nog niet. Maar één van de belangrijkste obstakels om mensen te laten ondernemen, is wel opgelost.

Als ik u een goede tip mag geven. Ga dit vieren! Want het is iets om te vieren. En we hebben geluk. Want binnen twee weken is de ganse horeca weer open en mogen we feestjes doen. U hebt alvast al een goede reden.

Danny

11 mei 2021

De relance kan nu echt van start gaan!

Beste ondernemer,

we zien licht aan het eind van de tunnel branden, nu er effectief een gedetailleerd exitplan op tafel ligt met concrete data voor een reeks belangrijke extra versoepelingen tijdens de komende maanden. Met uitzicht op een volledige heropstart van onze economie tegen 1 september. We hebben hier hard op aangedrongen, zeker nu de vaccinatiecampagne op volle toeren draait. Fitnesscentra, eventbedrijven, markten, kermissen en braderijen, indoor horeca en recreatieactiviteiten... elke ondernemer krijgt nu een concrete heropstartdatum, zonder nodeloos verder uitstel. Ook de toeristische sector krijgt een perspectief door het coronapaspoort. Daarnaast zullen ook alle dienstverleners, zoals schoonheidsspecialisten, fotografen, cateraars... aan huis mogen komen.

Jullie kunnen zich opnieuw voorbereiden, plannen maken... Ook op langere termijn - een belangrijke UNIZO-eis - nu duidelijk is dat vanaf 1 september opnieuw alles mogelijk wordt. Beursorganisatoren, bedrijven uit de huwelijkssector... jullie kunnen zich nu volop toeleggen op de programmatie van dit najaar. Ondanks het zware weer waar je momenteel nog in zit, is dat toch een enorme opsteker. Iets om zich aan op te trekken.

Ook het uitzicht op geleidelijke terugkeermomenten voor telewerkers naar de werkvloer is voor UNIZO en veel ondernemers een opsteker. Erg belangrijk voor UNIZO is dat daarbij bijzondere aandacht gaat naar een werkbaar stappenplan voor kmo's.           

Uiteraard betekent de volledige heropstart van onze economie in september nog lang niet dat iedereen op dat ogenblik ook meteen uit de problemen is. Daarom moeten verschillende steunmaatregelen tot eind dit jaar worden verlengd. Goed nieuws in dat verband is dat er intussen vanuit de federale regering alvast een principiële goedkeuring kwam voor de verlenging van de waarborgregeling voor overbruggingskredieten aan kmo's. Maar dat geldt bijvoorbeeld nog niet voor de tijdelijke werkloosheid wegens overmacht en het Vlaams Beschermingsmechanisme en een aantal Brusselse maatregelen, waarvan we ook nadrukkelijk de verlenging hebben gevraagd.

Danny

Check hier het exitplan voor ondernemers

6 mei 2021

Eindelijk loonakkoord

Het was een uur of vijf deze ochtend, toen ik ontdekte dat de regering er vannacht in geslaagd was een loonakkoord tot stand te brengen. Het is te zeggen: een bemiddelingsvoorstel. Het begon vorige week donderdag toen de premier de sociale partners voor een allerlaatste keer bijeen riep om tot een akkoord te komen over de loonevolutie. Toen bleek dat dat definitief onmogelijk was. Sindsdien was de regering aan zet. Volgens de loonwet moet de regering nu een bemiddelingsvoorstel overmaken aan de sociale partners. Als dit ook niet tot een akkoord leidt, beslist de regering. En dat laatste zal het worden. Maar we kennen nu eindelijk de inhoud van die beslissing.

En die inhoud is eigenlijk vrij evenwichtig. Het belangrijkste is dat de lonen de komende twee jaar maximum 0,4% mogen stijgen boven de index. In de huidige crisistijden lijkt dit een vanzelfsprekendheid, maar dat was het dus niet. We kunnen nu zeker zijn dat de loonkost onder controle blijft tot we hopelijk tegen het einde van 2022 volledig door de crisis heen zijn. Wel voorziet de regering een “coronapremie” van maximum 500 euro die éénmalig door ondernemingen die goed presteerden in 2021 aan hun medewerkers gegeven mag worden. Het gaat weliswaar over een fors bedrag maar toch is het billijk. Vanuit de werkgevers gaven altijd aan dat er best wel “iets” mogelijk moest zijn in die bedrijven die het in 2020 goed hebben gedaan (en dat zijn er absoluut niet veel). Die mogelijkheid is er nu, maar alleen waar het goed ging.

Het loongedeelte van het nachtelijk overleg is dus billijk. Maar de regering vraagt de sociale partners ook over andere dossiers tot akkoorden te komen: over eindeloopbaan, over de tweede pijler, overuren, maar ook over het minimumloon. Dat ligt voor ons erg moeilijk: want de minimumlonen worden net in die sectoren betaald, die nu het meest onder de crisis hebben geleden. Maar ook hier is de tekst billijk. We worden gevraagd hierover te onderhandelen, voor de situatie nà de crisis en uit te spreiden over verschillende jaren. Bovendien is de regering bereid fiscale en parafiscale steun te leveren. Vanuit UNIZO vragen we dus erg voorzichtig te zijn om deze jobs niet te vernietigen, maar zijn we onder die voorwaarden wel bereid er over rond de tafel te komen.

Dat zal nu de volgende stap in de saga worden. Kunnen we als sociale partners aan tafel gaan over de “andere” dossiers. Wij zijn alvast bereid.  

Danny

Wat betekent het loonakkoord voor jou?

29 april 2021

Acute 1 mei koorts

Zaterdag is het 1 mei. Mag ik u een goede raad geven? Zet voor een dagje uw radio en TV af. Surf niet naar uw favoriete nieuwssite. En vooral: vermijd uit alle macht sociale media als Twitter of Instagram. Ga zaterdag fietsen of haal een picknick af en geniet van een mooie dag.

- "Het gaat niet mooi zijn wat de rode broeders aan onzin gaan uitkramen, na het mislukken van het loonoverleg eerder deze week." -

Het had nochtans anders kunnen zijn. De regering had ons een bruikbaar onderhandelingskader gegeven. Regel eerst de aanpassing van de uitkering en onderhandel dan een loonakkoord.  Maar we kregen de garantie dat bij mislukking, de regering de maximale loonnorm zou vastleggen op de ondertussen bekende 0,4%, bovenop de inflatie van geschat 2,8%. Zonder meer. Wat was onze opdracht? Kijk of er een extra éénmalige premie mogelijk is in bedrijven die het ondanks de crisis toch goed hebben gedaan. En daarnaast kon er ook over andere dossiers onderhandeld worden.

We hebben dit geprobeerd. Iedereen die zegt dat de werkgevers niets wilden toegeven, is een flagrante leugenaar. We wilden alleen geen blanco cheque tekenen. We stelden alleen dat we samen moesten bepalen waar die éénmalige premie kon toegekend worden (of met andere woorden: wat is een bedrijf dat het goed heeft gedaan?) én hoeveel die maximum kon bedragen. Op zich toch geen onaanvaardbare eisen? Blijkbaar wel. De vakbonden wilden wél een blanco cheque, waarbij in alle sectoren vrij bepaald kon worden waar hoeveel boven de loonnorm mocht toegekend worden. Nog steeds leven bepaalde syndicalisten in een droomwereld waarin er niets gebeurd is. Ze verwijzen naar eventuele voorspelde groei in de komende jaren, maar vergeten graag dat we vorig jaar 6,3% achteruit zijn geboerd. Dit is economisch niet meer of minder dan gevaarlijk te noemen.

- "Mag ik Marc Van Ranst en Erika Vlieghe oproepen snel maatregelen te nemen tegen de acute 1 mei koorts." -

De bal ligt nu dus opnieuw bij de regering en, geloof me, we hadden het liever zelf opgelost. De regering moet nu haar belofte nakomen: 0,4% zonder meer. Maar het spel zit al op de wagen. Socialisten pleiten plots voor verbod op dividenden en verhogen van het minimumloon. Groenen springen snel-snel op dezelfde tram. UNIZO eist hier zeer snel realiteitszin en verantwoordelijkheid. Bij dividenden gaat het over het verlonen van diegenen die risico hebben genomen. Mateke Conner zegt ferm: geen loonstijging ook geen dividend. Maar wie geen loonstijging krijgt, heeft nog altijd loon. Wat krijgt dan wie risico nam en geen dividend krijgt? En de grootste vergissing zou zijn om de minimumlonen te verhogen. Want die worden vooral betaald in die sectoren die tot nog toe het zwaarste zijn geraakt. Daar zou je dan geen verhoging van 0,4% doorvoeren, maar wel een ferme stijging van de minimumlonen met meerdere procenten? Gevolg: deze laaggeschoolde jobs verdwijnen. En wie is de grootste dupe van de historie? De zelfstandige ondernemers die nu al volgens de objectieve cijfers van de Nationale Bank het grootste inkomensverlies hebben geleden.

Mag ik Marc Van Ranst en Erika Vlieghe oproepen snel maatregelen te nemen tegen de acute 1 mei koorts. Want de schade die ze toebrengt, zal nog vele jaren meegedragen kunnen worden.  

Danny

 

 

22 april 2021

Nog werk aan de winkel!

Er was in stilte aan gewerkt, en gisteren kwam het er ook: een nieuw ondersteuningsplan voor die sectoren die nog steeds niet actief mogen zijn. Het vorige overlegcomité bracht slechts nieuws voor iedereen die op 1 mei opnieuw in gang wou schieten. Dat ging dan niet alleen over horeca, maar evenzeer over fitness, kermissen, attractieparken, kleine openlucht events, … Daarom was het nodig om een extra pakket maatregelen uit te werken voor deze – en andere – lang getroffen bedrijven. Het pakket mag er zijn: meer dan 835 miljoen euro. Een belangrijk deel gaat naar de zwaar geplaagde horeca, die kan rekenen op een verlaagd BTW-tarief en op een kwijtschelding van het vakantiegeld voor hun arbeiders. Maar het zijn niet alleen maatregelen voor de horeca.  Bijzonder interessant – en door UNIZO bepleit – is een RSZ-korting in het derde kwartaal om personeel uit tijdelijke werkloosheid te halen of extra personeel aan te werven. Hiermee kan het risico van de heropstart getemperd worden. Ook mogen studenten in die periode meer dan anders ingezet worden. Goede maatregelen dus.

"Elke ondernemer in gelijkaardige moeilijkheden, moet dezelfde steun krijgen!"

Maar UNIZO trekt toch ook aan de alarmbel. Er dreigen immers opnieuw “vergeten sectoren” op te duiken, dat wil zeggen sectoren die even zwaar lijden maar niet even zwaar gesteund worden. We begrijpen dus niet dat het vakantiegeld alleen voor arbeiders in de horeca wordt kwijtgescholden, en niet in de andere gesloten sectoren. Dat willen we absoluut rechtgezet zien. En we blijven ook aandringen op specifieke hulp voor de retail. Tijdens de paaspauze mochten zij alleen op afspraak werken, maar dat bleek niet aan te slaan bij de klanten. Daardoor misten ze echter wel heel wat ondersteuning terwijl de kosten van een derde gemist verkoopsseizoen op rij ondraaglijk worden. Dus nog werk aan de winkel!

Danny

1 april 2021

Van een vergiftigd Paasgeschenk gesproken…

Het venijn zit in de staart. En bij de coronacrisis beseffen we dat maar al te goed. Ieder moet zijn verantwoordelijkheid nemen. Dat beseffen we ook. Maar er zijn grenzen aan de waanzin. De afgelopen week is er zo met de voeten van ondernemers gespeeld dat het geen naam heeft. UNIZO eist hier oplossingen.

Wat is het probleem?

Een week geleden wordt aangekondigd dat er opnieuw een lockdown komt voor niet-essentiële winkels en contactberoepen. Een opdoffer van formaat. Een lichtpuntje was mogelijk dat winkels wel op afspraak mochten werken. Zo kon de impact van de sluiting gemilderd worden. UNIZO juichte deze mogelijkheid toe maar wel onder voorwaarden.

  1. Een eerste voorwaarde was dat winkelen op afspraak het ook moest mogelijk maken om niet langer alleen maar minstens met twee te kunnen winkelen. Zeker voor grotere aankopen is dit noodzakelijk.
  2. Een tweede voorwaarde was nog belangrijker: ondernemers die op afspraak mogen werken, kunnen hun verlies temperen, maar het zal desalniettemin een verlies blijven. Dus moeten deze ondernemers beroep kunnen doen op de steunmaatregelen waarvan ook andere gesloten ondernemingen kunnen genieten, zeker als ze grote verliezen blijven lijden. Vergelijk het met de takeaway in de horeca: je kan een zekere omzet realiseren, maar het blijft even noodzakelijk om gesteund te worden.

Groot was onze tevredenheid dat Vlaams minister Crevits snel bevestigde dat er met twee gewinkeld kon worden, en dat het Vlaams Beschermingsmechanisme toegankelijk is voor iedereen die meer dan 60% omzetverlies lijdt. Minister Clarinval bevestigde dat ook het dubbel overbruggingsrecht zou gelden voor handelaars die op afspraak werken. Aan onze voorwaarden was dus snel voldaan. En dan begon de vaudeville...


Deze week wijzigde de federale regering plots de spelregels...

Volgens de regering zijn winkels die op afspraak werken niet gesloten, maar open. Dus hebben ze géén recht op dubbel overbruggingsrecht. Alleen die winkels die “niet in staat zijn op afspraak te werken” kunnen er net zoals de andere gesloten ondernemingen beroep op doen. Wel is er enkel overbruggingsrecht voor wie meer dan 40% omzetverlies lijdt. Hiermee geeft de regering aan dat ze geen idee heeft van de ernst van de toestand waarin de winkels zich bevinden. Na drie slechte seizoenen en twee mislukte soldenperiodes, hebben heel wat detailhandelaars moeten lenen om nieuwe collecties in te slaan. Bovendien blijkt het winkelen op afspraak niet (overal) te werken. Bij grote aankopen, blijkt het te lukken. Mensen hebben weinig problemen om een afspraak te maken wanneer ze komen kijken voor een nieuwe wagen of een keuken. Maar voor kleine aankopen is het een ramp, zelfs wanneer het heel eenvoudig is om afspraken te boeken. Klanten hebben schrik om te boeken, want kan je het maken de winkel dan zonder aankoop te verlaten? En binnen een maand is alles toch weer open? Winkels met kleinere goederen blijven leeg. En dan blijkt het op afspraak winkelen geen hulp maar een verdomd vergiftigd geschenk. De regering belooft niemand achter te laten. Dat doet ze nu wel met winkeliers.

Nochtans is de oplossing eenvoudig.

Wie nu zeker wil zijn niet zonder voldoende steun te vallen, heeft maar één keuze: sluiten. Dat kan anders. Wanneer men recht heeft op dubbel overbruggingsrecht bij 70 of 80% omzetverlies, die kan proberen om op afspraak te werken. Slaat het aan? Des te beter. Slaat het niet aan? Dan is er het valnet zoals bij alle andere gesloten ondernemingen. Zit het verlies tussen 40 en 70 à 80%? Dan is er recht op enkel overbruggingsrecht. Dit is het minste dat men voor de handelaars kan doen.

En wat de tool betreft om telewerk aan te geven, die men in deze horror-week plots uitvond? Daar ga ik geen woorden aan vuil maken. Die moet weg! Deze pest-maatregel straft al diegenen die de telewerkregels goed opvolgen, maar heeft geen enkele impact op wie dat niet doet. Hoe is het toch mogelijk dat men in de Wetstraat nog altijd denkt dat problemen via méér papierwerk opgelost kunnen raken?

UNIZO zet zich alvast 200% in om tot oplossingen te komen.

Danny

24 maart 2021

Alweer een gitzwarte dag voor onze ondernemers

Ondanks eerdere beloften om geen JoJo-beleid te voeren is de nieuwe semi-lockdown een feit. Uit cijfers blijkt dat het probleem zich vooral stelt op plaatsen waar veel jongeren bijeenkomen, zoals scholen. Het is dan ook maar normaal dat ook die gesloten worden. Als we nu de curve willen crushen, moet iedereen meewerken. Maar op dit ogenblik kopen onze ondernemers daar niets voor. Dit is een gitzwarte dag.

Eens temeer blijkt dat vooral onze zelfstandigen en kmo's midscheeps door deze crisis getroffen worden. Je zal vandaag maar handelaar, contactberoeper... zijn, waarvan er heel wat nog maar net de deuren hebben heropend. Dit is een mokerslag, waar dan ook extra ondersteuningsinspanningen moeten tegenover staan, zoals het dubbel overbruggingsrecht en beschermingsmechanisme, voor wie verplicht moet sluiten. Wij dringen aan op een extra sluitingspremie voor onder meer de contactberoepers die opnieuw al hun gemaakte afspraken met klanten moeten afbellen, die vaak een nieuwe voorraad verzorgingsproducten hadden ingekocht...

Dat deze lockdown de coronacijfers opnieuw naar beneden moet krijgen, om op die manier ook de heropening van andere zwaar getroffen sectoren, zoals de horeca, tegen 1 mei veilig te stellen, klinkt uiteraard als een heel belangrijk argument. Maar alleen als de vaccinaties op korte termijn effectief in een stroomversnelling komen, zullen onze bedrijven dit perspectief opnieuw voor werkelijkheid durven aannemen. Tegenover deze inspanning moet het engagement van de overheid staan dat de vaccinaties nu in een significante versnelling komen, onder meer door de 600.000 vaccins op het schap in te zetten.

UNIZO zal bij zowel de Vlaamse als federale beleidsmakers aandringen op een verdere versterking en uitbreiding van bestaande ondersteuningsmaatregelen. Al zullen die nooit voldoende kunnen compenseren voor de enorme schade die deze nieuwe lockdown aanricht. Economisch financieel, maar ook mentaal. Veel van onze bedrijven zitten op de draad. Ik wil hier meteen ook een niet mis te verstane boodschap voor de vakbonden aan koppelen: "We moeten in de huidige omstandigheden samen de problemen aanpakken. Nu staken voor een hoger loon, terwijl veel bedrijven opnieuw dicht moeten, zou van een onvoorstelbaar cynisme getuigen."

Danny

18 maart 2021

Relanceplannen

Vorige vrijdag was het precies een jaar geleden dat we in de corona-miserie terecht kwamen. Maar in plaats van een jaar terug te kijken, kijk ik graag even met u vooruit.  We moeten er immers alles aan doen dat binnen een jaar deze miserie achter de rug zal zijn. En dat kan alleen met een deftig relancebeleid.  Zowel Europa, België als Vlaanderen zetten de nodige middelen opzij om de relance méér dan een lapmiddeltje te laten zijn.  Opvallend is dat duurzaamheid en klimaat in de relanceplannen een centrale rol innemen. Als we het economische vliegwiel terug in gang willen doen schieten, waarom het dan niet ineens doen op een manier die tegelijkertijd de klimaatuitdaging mee aanpakt?

Vanuit UNIZO doen we daar deze week al enkele voorstellen over die géén geld kosten, maar wel tot betere resultaten kunnen leiden. We staan immers aan de vooravond van de kernuitstap. We moeten verzekeren dat onze energie-voorziening in de zeer nabije toekomst betrouwbaar, betaalbaar en duurzaam zal zijn. Als ondernemers geloven we daarbij zeer sterk in de decentrale productie van energie. Vele bedrijven zijn bereid om te investeren in eigen energievoorziening – met zonnepanelen, windmolens, warmtepompen, … - en zijn zelfs bereid om deze energie te delen met hun buren. Maar dat kan zomaar niet. UNIZO ziet twee grote obstakels voor snelle decentrale productie. Het eerste obstakel is dat van de extreem lange procedures om bv te mogen investeren in windmolens. Oud-UNIZO-voorzitter Karl Verlinden voerde zo een strijd van 20 (!) jaar om twee windmolens te mogen zetten op zijn eigen bedrijf, in een KMO-zone, zonder rechtstreekse buren. Twintig jaar! Het gevolg is dat het aantal bijgebouwde windturbines veel te laag ligt. In 2019 werden er amper 25 geplaatst, goed voor 75 MegaWatt (MW) en in 2020 waren het er 31 voor 82 MW. Op dit ogenblik produceren de 573 molens in Vlaanderen 1361 MW, terwijl we volgens het Windplan al aan 1500 MW hadden moeten zitten. In 2030 moet er nog eens 500 MW bij gekomen zijn. Aan dit tempo halen we dat niet. Oplossing? Ze ligt klaar! Al sinds het einde van de vorige Vlaamse Regering ligt er een ontwerp-decreet op “bestemmingsneutraliteit” klaar voor duurzame energie-investeringen. Bestemmingsneutraliteit betekent dat de ruimtelijke bestemming van het gebied alvast geen weigeringsgrond meer mag zijn voor het investeren in duurzame energie. Dat zou al heel wat procedures voorkomen.  

UNIZO doet nog een eenvoudig voorstel om een snellere stap naar hernieuwbare energie te zetten. Vele bedrijven die zelf energie opwekken, zouden die ook kunnen leveren aan hun rechtstreekse buren. Een microgrid, noemen we dat. Daarmee leveren we rechtstreeks stroom van onze zonnepanelen of windmolens aan bedrijven in de buurt, zonder langs het elektriciteitsnet te moeten passeren. Maar nog steeds zijn er heel wat administratieve barrières te nemen om zo’n microgrid te mogen installeren.  

Dus, Vlaamse regering, neem hier alvast de nodige initiatieven. Ze kosten niets, ze zetten stappen vooruit in de klimaatproblematiek én ze dragen bij aan de relance.

Danny

11 maart 2021

Wij zijn woest

“De werkgevers zijn woest”, schreven de kranten vandaag. En ze hebben gelijk. En wij hebben ook gelijk om woest te zijn. Want de stakingsaanzegging die ABVV en ACV gisteren de wereld instuurden, tart werkelijk alle verbeelding. U kent mij als een grote believer van het sociaal overleg – en dat probeer ik ook te blijven – maar deze staking getuigt van een dermate wereldvreemdheid dat alleen woede en verontwaardiging een gepaste reactie is.

Ik leg graag kort uit wat het probleem is. De lonen mogen de komende twee jaar in ons land met maximaal 0,4% stijgen. Dat is de marge waarbinnen de loononderhandelingen met de vakbonden wettelijk moeten plaatsvinden. De vakbonden zeggen nu al twee maanden dat dit te weinig is. Niet dat ze ontkennen dat er een grote crisis bezig is, nee, maar er zijn toch ook sectoren die het goed deden? Daar moet méér mogelijk zijn. Vraag is nu of ze gelijk hebben.  

Er zijn geen “sectoren” die het in 2020 beter deden dan voordien, maar ze hebben wel gelijk dat er bedrijven bestaan die een goed jaar achter de rug hebben. Daar moet er volgens hen dus méér dan 0,4% mogelijk zijn. Volgens hun eigen berekeningen gaat het om 6% van alle bedrijven. Zijn wij er als werkgevers dan op tegen dat daar iets extra zou gebeuren? Nee, integendeel. Ten eerste gebeurde daar vaak al iets extra, zoals bv in de distributie en in de zorg. Daar werden en worden reeds premies toegekend. Ten tweede zijn de werkgevers bereid om te kijken of we een eenmalige extra kunnen ontwikkelen die we in die bedrijven kunnen toepassen. Ten derde biedt de befaamde wet op het concurrentievermogen zelf een mogelijkheid om – naast de loonnorm – een extra te geven. Indien een goed presterend bedrijf een winstdeelname wil toepassen, dan kan dat perfect en hoeft dat niet binnen de 0,4% te worden geteld.

"ABVV en ACV moesten zich schamen om zo met de welvaart van hun eigen mensen te spelen"

Daarom zijn wij woest. De vakbonden stellen een eis waaraan eigenlijk al voldaan is, maar waarvoor ze wel het ganse land voor willen platleggen. Bovendien negeren ze hiermee volkomen de shit waarin het grootste deel van de bedrijven (én hun werknemers) zich in bevindt. Ik ben er trouwens van overtuigd dat hun stakingsoproep weinig gevolgen zal hebben. Mensen zijn slimmer dan dat. Hun oproep zal trouwens zelfs niets opleveren. De ganse regering geeft immers aan dat de loonwet toegepast zal worden, wat Magnette of Rousseau daar ook over mogen vinden. ABVV en ACV moesten zich schamen om zo met de welvaart van hun eigen mensen te spelen. Hulde aan het ACLVB die dit spel weigert mee te spelen.

Danny

4 maart 2021

SAMEN tegen corona, SAMEN voor vaccinatie!

Wanneer we dachten dat we alles gezien hadden, komt er toch weer iets nieuws op de proppen. Vorige vrijdag nam het overlegcomité geen beslissingen tot versoepelingen maar tot een “time-out”. Men zou een weekje wachten om beslissingen te nemen. Waarom? Er deed zich vrijdag plots een opstoot voor in de hospitalisaties, die verhinderde om met een gerust hart tot een exit strategie over te gaan. Met deze time-out kan men nagaan of we aan de gevreesde “derde golf” zitten dan wel aan de zoveelste rimpeling. De time-out was een goede beslissing. Hoewel een week kort is, zien we inderdaad dat de toename niet exponentieel stijgt, maar integendeel weer plafonneert (en waarschijnlijk ook weer gaat dalen). Wat is dus de situatie? We hangen al een drietal maanden tussen de 1.600 en 2.500 gevallen per dag. Op langere termijn dalen de ziekenhuisopnames, en vooral (gelukkig) de overlijdens. Daartegenover staan de ondernemers die nog steeds niet actief mogen zijn. Veelal moeten ze uit eigen middelen de lopende kosten van de onderneming dragen. Ook hier doen zich dramatische situaties voor. Ook dit moet dringend mee in overweging genomen worden.

Daarom is het tijd voor een echte en concrete exit-agenda. Geen strategie, maar een agenda. Onze ondernemers moeten weten waar ze aan toe zijn. We vragen duidelijkheid over wie wanneer en hoe mag heropstarten. Dat dit morgen niet is, daar heeft iedereen begrip voor. Niemand heeft baat bij een nieuwe opflakkering van het virus, laat staan een nieuwe lockdown. Maar het feit dat het aantal gevallen op zijn minst “onder controle” is en de vaccinatie op gang komt, moet het mogelijk maken een agenda op te stellen. Alleszins moeten voor Pasen méér buitenactiviteiten mogelijk zijn. Mensen gaan wandelen, picknicken en flaneren dat het een lieve lust is, maar het mag niet commercieel: niet op een terras, niet op een klein eventje. Laat openlucht activiteiten dus toe, uiteraard met toepassing van alle veiligheidsregels en protocols. Daarna moet er duidelijkheid gecreëerd worden op een heropening zoals we die ook vorig jaar kenden. Vele activiteiten vergen immers heel wat voorbereiding en planning. Als huwelijken, beurzen, events en andere terug mogen plaatsvinden, dan moeten we dat minstens drie tot vier maanden op voorhand weten. Zoniet zullen de ondernemers wel klaar staan, maar zal er geen activiteit zijn.

Alles valt of staat met de vaccinatiestrategie. Er is de afgelopen weken al veel inkt over gevloeid. Zijn we nu goed bezig of slecht in ons land? Zoals steeds is altijd alles genuanceerd. Als we één prik tellen dan zijn we niet goed bezig, maar als we twee prikken tellen zijn we top in Europa. Vlaanderen doet het beter dan Wallonië en Brussel. Wat wel zeer duidelijk is, is dat het vanaf nu sneller en efficiënter moet gebeuren. Deze maand zal een vierde vaccin goedgekeurd worden, waar extra leveringen van voorzien zijn. De afgelopen twee weken hebben de vaccinatiecentra proef kunnen draaien. Nu komt het erop aan te laten zien dat er snel, breed en efficiënt gevaccineerd kan worden in ons land. En dat is niet meer of minder dan wat we verwachten van onze overheid. Tot slot is er dan nog de vraag wie zich moet vaccineren. Wel, vanuit de sociale partners – werkgevers en werknemers voor de verandering nog eens eensgezind – zijn we van oordeel dat iederéén zich best laat vaccineren. Het is een daad van solidariteit in onze samenleving. Pas wanneer we meer dan 70% gevaccineerden halen, zullen we definitief uit deze jojo van beperkingen en sluitingen raken. Reken aub niet op de anderen om gevaccineerd te worden, maar neem ook zelf de verantwoordelijkheid. Als je het al niet voor jezelf doet, doe het dan voor je naasten.

Danny

25 februari 2021

Realiteit.

U weet het of u weet het niet: ik ben altijd een groot voorstander geweest van het sociaal overleg. Wanneer het gaat over alles wat met werkgevers-werknemers-verhoudingen te maken heeft, is er niemand beter geplaatst om er beslissingen over te nemen dan de werkgevers en de werknemers zelf. Kan het sociaal overleg werken anno 2021? Zeker weten. In de Sociaal-economische Raad van Vlaanderen (SERV) werken vakbonden en werkgevers behoorlijk goed samen. In volle coronacrisis formuleerden we zelfs acht adviezen over de relance van onze economie en samenleving, die leidden tot een akkoord tussen Vlaamse sociale partners en de Vlaamse regering. Sociaal overleg kan dus wel degelijk werken.

"De realiteit is dat verschrikkelijk veel ondernemers moeten vechten om te overleven."

Een lange intro om in te leiden dat het sociaal loonoverleg op federaal vlak niet alleen muurvast zit, maar mogelijk morsdood is. Waarom? Omdat sociaal overleg pas zinvol is als het ingebed is in de realiteit. En die realiteit is dat onze economie vorig jaar 6,5% achteruit boerde en dat 95% van de bedrijven hetzelfde deden. Die realiteit is dat verschrikkelijk veel ondernemingen (en de ondernemers, mensen van vlees en bloed) moeten vechten om te overleven. Daarom is er dit jaar qua loonsstijging niet veel mogelijk. Niet veel? Het is te zeggen de index, de komende twee jaar geraamd op 2,7%, is met de automatische loonindex al verzekerd. Algemeen kunnen de lonen de komende twee jaar nog maximum met 0,4% stijgen. Zo werd het berekend en de wet verplicht ons ons hieraan te houden. Er is een verplichte maximale loonnorm.  

Wat zeggen nu de vakbonden? We kijken niet naar het drama van de economie. We kijken alleen naar die 5% bedrijven die het wél goed gedaan hebben. En daar willen we meer. Schrijf het op: m-é-ér. Daarom willen zij dat die loonnorm niet verplicht wordt, maar louter een advies. Zodat in alle bedrijven waar ze de mogelijkheid zien, méér dan 0,4% loonstijgingen kunnen afdwingen. Ondanks het feit dat we best mee willen nadenken om iets extra te voorzien voor de bedrijven die het goed deden, volstaat dat niet. Ze willen algemeen vrij kunnen onderhandelen. Bovenop de index uiteraard.

Dat is de enige reden waarom het loonoverleg gisteren werd afgebroken. Als de voorwaarde om te onderhandelen is dat men alleen een onwettelijk akkoord wil maken dat méér loonstijging voorziet dan 0,4% en dat in een land dat economisch zwalpt, dan is er geen basis tot onderhandelen meer. De bal ligt nu in het kamp van de regering. Ik vermoed dat de regering ons snel terug rond de tafel zal roepen. Maar dat zal pas zin hebben wanneer de vakbonden begrijpen dat herverdelen pas mogelijk is, als er iets te verdelen valt.

Danny

11 februari 2021

Wat is het punt?

Misschien heeft u er in de pers al iets over gelezen. Misschien ook niet, want eigenlijk gaat er weinig aandacht naartoe. Maar een aantal vakbonden hebben aangekondigd dat er morgen actie gevoerd zal worden. Sommigen nemen zelfs het woord “staking” in de mond, anderen hebben het eerder over “sensibiliseringsacties”. Het blijven vreemde tijden...

In eerste plaats omdat dit eigenlijk weinig rimpelingen in de oceaan veroorzaakt. In normale tijden zijn vakbondsacties voorpaginanieuws. Maar in deze vreemde tijden lijkt er wel een pudeur te zijn om erover te spreken. Want ook daarin zijn het vreemde tijden. Welke vakbond haalt het in zijn hoofd om na een jaar met een achteruitgang van de economie met 7% acties te voeren voor méér loon bovenop de automatische indexatie? En bovendien gebeuren deze acties terwijl we het sociaal overleg hierover voorzichtig weer op gang proberen te trekken. Normaal onderhandelen we niet wanneer de vakbond actie voert. Vakbonden trouwens ook niet. Maar in deze vreemde tijden dus wel.

Wat is het punt? De vakbonden stellen dat de voorziene mogelijkheid om lonen de komende twee jaar met maximaal 0,4% te laten stijgen, geen rekening houdt met de sectoren die het goed deden. Daar moet toch meer kunnen gebeuren? Daarmee vergeten ze even dat 95% van de bedrijven het helemaal niet beter hebben gedaan, maar net veel slechter. Daarmee vergeten ze ook dat de meeste bedrijven het een pak slechter hebben gedaan en dat hele sectoren op dit ogenblik zelfs gewoon gesloten zijn. Als er per se iets extra moet gebeuren voor de 5% bedrijven die het goed deden, wat dan in die bedrijven die moeten vechten om te overleven? Daar is de indexatie op 1 januari netjes toegepast. We hopen dat de komende weken aan de onderhandelingstafel duidelijk uit te kunnen leggen en samen oplossingen kunnen zoeken in het voordeel van zowel de werkgevers als de werknemers.

Het zijn dus vreemde tijden waarbij er morgen vakbondsacties zijn die miskennen dat er eerst welvaart moet zijn vooraleer je deze kan herverdelen. U weet wel: eerste de taart bakken. Heel veel volk zal er niet zijn, morgen, bij de acties. Mag ook niet. Corona-regels, weet u wel. Nu maar hopen dat ze voldoende afstand houden. 

Danny

4 februari 2021

Alle hens aan dek

Economisch gezien zal 2020 geboekstaafd blijven als de ergste crisis ooit sinds de Tweede Wereldoorlog. Onze economie is vorig jaar met meer dan 6% gekrompen en ook 2021 zal nog delen in de klappen. Maar we stellen toch ook een aantal opmerkelijke dingen vast. De faillissementen liggen laag en de stijging van de werkloosheid is bijna onbestaande. Dat kunnen we nog makkelijk verklaren. De vele steunmaatregelen hebben ervoor gezorgd dat de noodlijdende ondernemingen in een kunstmatige coma worden gehouden. We vrezen (en verwachten) dat de echte storm pas zal komen wanneer de infusen worden losgekoppeld en de reserves volledig op zijn. Maar nog opmerkelijker is dat ook de knelpuntberoepen weer zijn toegenomen. Uiteraard niet in de horeca, maar wel in vele andere sectoren. We krijgen ook steeds meer reacties van ondernemers binnen dat ze moeite hebben om personeel te vinden. En dat niet alleen in de zogenaamde knelpuntberoepen, maar ook laaggeschoolde jobs in de logistiek of de productie. Ondanks alle rampspoed die over ons komt, geeft dat aan dat onze arbeidsmarkt heel snel weer zal staan waar we een jaar geleden stonden: krapte.

Dat maakt het debat over de langdurig zieken dat de afgelopen week opgerakeld werd, zo belangrijk. De werkloosheid neemt (voorlopig) niet zienderogen toe, maar het aantal langdurig zieken wel. Wanneer de krapte op de arbeidsmarkt opnieuw voor problemen zal zorgen (en dat zal het “sooner than later” gaan doen), zal het “alle hens aan dek” zijn om onze vacatures ingevuld te krijgen. “Alle hens aan dek” is niet toevallig de titel van het akkoord dat de Vlaamse sociale partners eind vorig jaar met de Vlaamse regering afsloten om onze arbeidsmarkt te dynamiseren. Vanuit UNIZO pleiten we voor een meer informele benadering van het omgaan met langdurig zieken. Wie ziek valt, komt al gauw in een proces terecht dat je meer in de afwezigheid duwt, dan je motiveert om eruit te raken. Dat geldt trouwens voor zowel de werkgever als de werknemer. De werknemer vreest voor zijn gezondheid, zijn job en zijn inkomen (hou ik mijn uitkering als ik gedeeltelijk terugkom?). De werkgever vreest dan weer voor kosten, organisatorische problemen en onzekerheid. Wat hen bindt is de menselijkheid en de bezorgdheid. Via informele wegen kan veel beter afgetoetst worden wat die werknemer nog of opnieuw kan en hoe dit in het bedrijf kan ingezet worden. Voor KMO’s is het duidelijk niet altijd mogelijk om met functies te schuiven, maar niemand zegt dat een werknemer terug moet komen in dezelfde functie in hetzelfde bedrijf. Via overleg en positieve stimulansen ligt er nog een wereld open voor deze mensen. En we hebben ze nodig.

Moest u zich zorgen maken dat ik vandaag niets over corona zou zeggen? Wel even snel dan… De tijd is rijp dat de contactberoepen weer aan de slag kunnen. De omstandigheden laten het toe en de mensen snakken ernaar.  Tegelijkertijd moet er gewerkt worden aan een voorzichtige en geleidelijke exit-strategie voor de andere gesloten activiteiten. Uiteraard steeds met rijden en omzien. Maar zo kan 2021 binnenkort stilaan de beloofde lente in gaan zetten.

Danny

28 januari 2021

Volhouden!

Deze week passeerden we de honderdste dag dat de horeca en de events opnieuw gesloten werden. Binnen een dikke maand kunnen we herdenken dat we een jaar geleden met zijn allen in eerste lockdown gingen. Dat er corona-moeheid heerst, is een open deur instampen. Dus is het nu ook het moment om door te zetten. Zolang je nog zelf drie sets kan winnen, is de tennismatch niet verloren. Maar er is veel veerkracht nodig om te blijven terugkomen. We verwachten dat ook van de overheden en van de banken.

Na een jaar merken we ook corona-moeheid om de bestaande steunmaatregelen te verlengen. Steeds meer horen we pleiten dat het stilaan tijd wordt om het infuus los te maken. Dat het geen zin zou hebben om bedrijven te blijven steunen. Ik vind dit behoorlijk shockerende standpunten. Laat ons duidelijk zijn: een bedrijf dat in maart vorig jaar niet levensvatbaar was, moeten we niet steunen. Maar daarover gaat het al lang niet meer. Het is toch erg cynisch dat we de ondernemers die nog altijd gesloten zijn of niet normaal kunnen functioneren, nu zouden laten vallen, terwijl ze nog geen enkele kans hebben gehad om normale omzetten te draaien? Uiteraard moeten de ondernemers zelf uit het dal komen, en moeten we er geen gesubsidieerde staatsbedrijven van maken. Maar dan moeten ze wel eerst de gelegenheid krijgen dat te doen.

"UNIZO roept de overheid op om onze ondernemers niet los te laten"

Net nu we moeten volhouden, mag men ons niet laten vallen. Zo loopt eind januari het moratorium op faillissementen af. Verleng dit toch! Uiteraard moet je bedrijven niet eindeloos beschermen tegen faillissement. Maar als je tot nog toe bescherming bood, en de bedrijven nog steeds niet aan het werk zijn, dan is er niets veranderd. Dan heeft dat bedrijf die bescherming nog altijd nodig. We roepen ook op om nu al duidelijk te zijn in de verlenging van maatregelen zoals de tijdelijke werkloosheid en het overbruggingsrecht voor gesloten en zwaar getroffen bedrijven. Schep een duidelijk en zeker kader, zodat ondernemers – indien nodig – daar al niet wakker van hoeven te liggen.

Tot slot een even grote oproep aan de banken. De banken zijn van enorm belang om bedrijven in relance te krijgen. Maar steeds meer krijgen we reacties binnen van ondernemers die – ondanks gezonde bedrijven en behoorlijk wat hypotheekmogelijkheid – geen overbruggingskrediet bij hun bank krijgen. De aangekondigde bazooka blijkt een waterpistool te zijn. Volhouden dus!  Ondernemers, niet opgeven! Overheid en banken, laat ons niet los. We zijn bijna aan de relance. Volhouden!

Danny

21 januari 2021

Geen standpunt uit gierigheid, maar uit realisme en voorzichtigheidDanny Van Assche opinie

Het zou de tweejaarlijkse hoogmis van het sociaal overleg moeten zijn. De Centrale Raad voor het Bedrijfsleven berekent op basis van de verwachte loonstijgingen in de buurlanden, de inflatie, de voorbije loonstijgingen in ons land én een zekere veiligheidsmarge hoeveel de lonen de komende twee jaar ten hoogste mogen stijgen in België. Daarmee gaan de werkgeversorganisaties en de vakbonden dan aan de slag om een akkoord te maken over die lonen. Het voordeel van zo een vast loonakkoord is dat we de loonstijgingen in ons land onder controle houden zodat we ons niet uit de markt prijzen tegenover onze belangrijkste concurrenten. Dit is trouwens niet zomaar een traditie, nee, dit ligt wettelijk vast.

Vorige week werd zo berekend dat de lonen de komende twee jaar maximum 0,4% mogen stijgen. Bovenop de index weliswaar, die op niet minder dan 2,8% wordt geschat. Niet min voor ondernemers die net het slechtste economische jaar in hun leven hebben meegemaakt. Niet min voor ondernemers die zelfs nog steeds niet actief mogen zijn. Voor UNIZO is het dan ook duidelijk dat er dit jaar algemeen niets kan gegeven worden, in afwachting van het herstel van de economie. Voor 2022 is er hopelijk opnieuw marge. Dit is geen standpunt uit gierigheid, maar uit realisme en voorzichtigheid. Bedrijven nu opzadelen met loonsverhogingen is zoveel als het slachten van de kip met de gouden eieren.  Want om te kunnen herverdelen, moet er iets te verdelen zijn.  

Groot dus onze verbijstering toen de vakbonden doodleuk aankondigden dat ze niet aan de onderhandelingstafel komen. Voor hen is 0,4%  een peulschil, een aalmoes, of meer nog een kaakslag voor de werknemer die zo hard gewerkt heeft. Ik citeer letterlijk. Ik weet niet op welke planeet de vakbondsleiders het afgelopen jaar hebben geleefd, maar op de planeet Vakbond is er duidelijk geen vuiltje aan de lucht. Ze doen gewoon verder met het stellen van onverantwoorde looneisen. Want, zeggen ze, er zijn toch ook bedrijven die het goed hebben gedaan? De citroen moet tot de laatste druppel worden uitgeperst. Daarmee spelen ze met de toekomst van bedrijven en vooral met de toekomst van de jobs van hun eigen leden. Niks nieuws onder de zon, zal u zeggen. En dat klopt. Deze film speelt zich elke twee jaar opnieuw af. Alleen had ik in al mijn naïviteit gedacht dat het dit jaar anders zou zijn. Dat de redelijkheid zou zegevieren om eensgezind samen de handen aan de ploeg te slaan, zodat we onze welvaart veilig kunnen stellen.  

Hoe nu verder? Als de film van elke twee jaar verder wordt gevolgd, zitten we vroeg of laat toch weer aan tafel en komt er zelfs een verdedigbaar akkoord. We geven de moed dus niet op. We hebben als sociale partners immers de plicht om te zorgen voor een stabiel klimaat voor werkgevers en werknemers. Maar ik had meer staatsmanschap verwacht van de vakbondscollega’s. Jef Houthuys, de legendarische ACV-voorzitter die begin jaren ’80 moedig mee ons land uit de crisis hielp, draait zich om in zijn graf.

Danny

13 januari 2021

Vaccins en veerkracht

In 2020 leerden we creatief zijn. Ondernemers vonden zichzelf en hun onderneming opnieuw uit. We ontdekten het belang van het lokale. Door de lockdowns omarmden méér ondernemers e-commerce en ontdekten klanten dat e-commerce evengoed lokaal kan zijn. We konden rekenen op steunmaatregelen van de overheid om bedrijven door de crisis te loodsen. We ervaarden dat geluk in kleine dingen zit, die we vaak vanzelfsprekend achten, maar het niet noodzakelijk zijn. Véél wijsheid om in één jaar op te doen! De weg ligt open om van 2021 het jaar van de waarheid te maken, het jaar dat ondernemers en burgers hun vrijheid en veiligheid herwinnen.

Om te beginnen valt of staat alles met de vaccinatiecampagne. Er is de voorzichtige belofte dat die voor de zomer rond zou moeten zijn. We rekenen erop!

Een tweede belangrijke opdracht is een stabiele loon-en arbeidsomgeving. Momenteel onderhandelen de sociale partners daarover. Vanuit UNIZO zeggen we duidelijk dat we moeten zorgen dat we onze bedrijven door deze crisis loodsen. Pas wanneer dat lukt, kunnen we verder kijken. Ik hoop alvast dat we de vakbonden van deze voor de hand liggende wijsheid kunnen overtuigen. Ze sturen namelijk al aan op beloftes over stijgende lonen in 2022. Maar we mogen het vel van de beer toch niet verkopen voor hij geschoten is?

"Niets is leuker dan gewoon kunnen werken"

Als de vaccins gezet zijn en de loonstabiliteit verzekerd, dan staat niets in de weg om onze economie volop de wind in de zeilen te geven. Zowat alle overheden zijn hiermee bezig. Europa voorziet niet minder dan 5,9 miljard euro. De federale regering coördineert de relanceplannen. De Vlaamse regering zet haar relancebeleid in gang met ‘Veerkrachtig Vlaanderen’. UNIZO werkte mee aan het uittekenen van deze strategie. Ook met de brexit zal rekening gehouden worden. Meer dan genoeg werk op de plank dus. Dat hebben we graag. Want ook dat hebben we geleerd uit 2020: niets is leuker dan gewoon kunnen werken.

Danny

7 januari 2021

Nooit werd er meer uitgekeken naar een nieuw jaar dan 2021.

Het doet er op zich weinig toe maar toch voelt het anders aan. In een normaal jaar kunnen we een bladzijde omdraaien en met een propere lei beginnen. Dit jaar lukt dat niet. Het is een zware bladzijde om draaien en de lei is eigenlijk niet echt proper, maar toch… Mag ik dus beginnen om u oprecht het allerbeste toe te wensen voor een beter nieuw jaar, voor u, de uwen en uw onderneming. We willen vooruitkijken en hopen op een mooie toekomst. Maar laten we 2020 ook niet vergeten. Niemand zal ontkennen dat 2020 een verschrikkelijk jaar was, op menselijk , economisch en mentaal vlak. Maar toch hebben we ook veel geleerd vorig jaar.  Wijsheid die we hebben opgedaan, moeten we inzetten om 2021 en de komende jaren écht beter te maken.

- "Geen ondernemers, geen werk, geen welvaart" -

Wat hebben we zoal geleerd? Vooral dat heel wat dingen die vanzelfsprekend zijn, het niet zijn. We zijn het zo gewoon vrij te leven en vrij initiatief te nemen dat we er niet meer bij stil staan. Tot we het ondenkbare meemaken dat onze vrijheid beknot wordt. Ook nu nog weten we dat de beste oplossing om uit de crisis te raken, is te kunnen werken. Meer dan ooit wordt duidelijk dat onze welvaart voor 100% afhankelijk is van onze inzet, ons werk en – vooral – ons ondernemerschap. Geen ondernemers, geen werk, geen welvaart. Wie daar nog aan twijfelt, was er niet bij vorig jaar. Een tweede zaak die we vanzelfsprekend vinden, is onze gezondheidszorg. Het is zo dat we bij de landen zijn die bijzonder veel investeren in hun gezondheidszorg. Maar dat heeft ons mee gered. We zijn één van de meest getroffen landen ter wereld, maar ons gezondheidssysteem kon het aan. Weliswaar met bovenmenselijke inzet van onze zorg, zowel binnen als buiten het ziekenhuis. En daarvoor kunnen we niet genoeg respect opbrengen. En tot slot hebben we geleerd wat echt belangrijk is voor ons. Hoofdzaak en bijzaak kunnen we beter onderscheiden. En voor een ondernemer is dat voor een groot deel zijn of haar onderneming. We hebben ondernemers gezien die zichzelf en hun zaak heruitgevonden om het hoofd boven water te houden. We hebben een enorme flexibiliteit ontdekt, veel goede moed, maar evenzeer o zo vele schrijnende gevallen. Ook hier beseffen ondernemers meer dan ooit dat het welslagen van hun project zo afhankelijk is van het ondernemingsklimaat waarin we moeten werken. En als uitsmijter leren we bij de aanvang van 2021 zelfs dat ook democratie verre van zelfsprekend is, zelfs in het land dat zich de “leader of the free world” beschouwt.

- "Get vaccination done" -

Deze wijsheid moeten we meenemen in het nieuwe jaar. Topprioriteit? Het herstellen van onze vrijheid, van het ondernemerschap, van onze economie, maar zonder het virus opnieuw vrij spel te geven. Belangrijkste opdracht om dat te bereiken? “Get vaccination done”! De vaccins worden goedgekeurd en geproduceerd; onze overheden moeten nu bewijzen dat ze in staat zijn om 11 miljoen Belgen voor de zomer veilig krijgen. Onze eventsector heeft trouwens heel wat ervaring om massa-events ordentelijk te organiseren, dus zet ze ook in! Ondertussen moeten we de regels blijven toepassen zoals we ze kennen, zodat we binnen een veilig kader opnieuw onze economie kunnen heropenen in afwachting van de volledige heropstanding. Voor het welzijn van alle ondernemers die nu nog altijd zwarte sneeuw zien, is het cruciaal dat iedereen de regels maximaal blijft volgen.Alleen zo hebben we perspectief om snel weer actief te worden en dat perspectief zou er snel moeten komen. UNIZO is alleszins uw partner in deze moeilijke tocht.

Danny

17 december 2020

ALLE HENS AAN DEK

Op woensdag 25 maart 2020 overlegden we als Vlaamse werkgevers en vakbonden binnen de SERV voor de eerste keer over “wat na corona?” (en ook voor de eerste keer digitaal, trouwens). Vanaf die dag begonnen we te werken aan een beleid dat onmiddellijke steun moest brengen tijdens de crisisperiode, maar ook één dat het economische vliegwiel daarnà zo snel mogelijk op gang moest brengen en dat oog moest hebben voor de structurele wijzigingen die deze crisis aan onze economie zou aanbrengen. Ik was afgelopen maandag dan ook zeer gelukkig dat deze lange aanloop beklonken werd in een concreet resultaat. We sloten als sociale partners een akkoord met de Vlaamse regering om 190 miljoen extra te investeren in de goede werking van onze arbeidsmarkt en onze economie. Het akkoord mag er zijn. Het bevat niet alleen maatregelen voor de korte termijn, maar houdt ook de evolutie na de crisis in het oog. Want laat ons wel wezen, we vrezen op korte termijn een stijging van het aantal werklozen en het aantal faillissementen, maar vrij kort erna zal de arbeidsmarkt er weer uitzien als voorheen.  Dat betekent opnieuw met krapte en moeilijkheden om de juiste mensen voor onze vacatures te vinden. Sommige ondernemers komen me trouwens dezer dagen al vertellen dat het ook nu al bijzonder moeilijk is om de juiste mensen te vinden. Vandaar de titel van het akkoord: “alle hens aan dek”, want we zullen iedereen nodig hebben om opnieuw met een welvarende economie aan te sluiten.

Het is goed dat we stilaan een blik kunnen werpen op “the day after”. Maar jammer genoeg zijn we er nog niet. De cijfers gaan de verkeerde kant uit, dus er is weinig perspectief voor gesloten ondernemingen op korte termijn. Hopelijk werpt de kerstperiode een nodige extra dam op tegen de verspreiding van het virus. De scholen gaan twee weken dicht en vele bedrijven gaan mee in kerstvakantie. De overheid gaat in kerstreces en de bouw op bouwverlof. Dit zou tot een meer veilige situatie moeten leiden, op één belangrijke voorwaarde natuurlijk: dat iedereen zich strikt aan de regels houdt. En daar hou ik mijn hart na negen maanden corona opnieuw voor vast. In Engeland gaat er een cartoon rond met “Son, your grandfather fought in the trenches. We ask you to sit on the couch. You can do this!”.  

Alle hoop is nu gericht op een snelle uitrol van het vaccin. Voor Nieuwjaar zouden al 5.000 Belgen ingeënt moeten zijn. Symbolisch natuurlijk, maar niet onbelangrijk.  Er is wel degelijk licht aan het eind van de tunnel. En dat licht hebben we nodig.  Op onze UNIZO Ondernemerslijn krijgen we verhalen te horen van ondernemers die de wanhoop voorbij zijn.  Geen perspectief op opening of, erger nog, wel open maar onvoldoende omzet om rendabel te zijn. De overheid blijft massaal inzetten op steunmaatregelen. Zowel op Vlaams als federaal vlak worden in de laatste dagen van het jaar nog nieuwe maatregelen uitgevaardigd of andere verlengd. Maar we weten dat alleen het opnieuw op gang komen van onze economie écht soelaas zal bieden. Laat ons er dus alles aan doen om dat virus terug onder controle te krijgen en nieuwe beperkingen te vermijden. In 2021 hopen we dan de deuren weer massaal open te kunnen smijten. We kijken er allemaal naar uit.

Danny

10 december 2020

Tussen hoop en wanhoop, en weer terug

Als 2020 al een rollercoaster is geweest, dan is december 2020 het nog meer. De maand begon met een gevoel van opluchting: de cijfers van de besmettingen daalden eindelijk en daardoor mochten de handelszaken de deuren opnieuw openen. We kregen perspectief, zelfs in die mate dat er reële hoop is dat ook contactberoepen mogen heropstarten. Het is immers echt niet bij de kappers, de schoonheidszorgen of de pedicuren dat het virus verspreid werd/wordt. De volgende stap zou zijn om horeca in januari een perspectief te geven. Maar sinds enkele dagen slaat de twijfel weer toe. De daling van de cijfers blijft hangen. Al snel wordt er naar redenen gezocht. De heropening van de winkels kan het alvast niet zijn. Moest dit een impact hebben, dan komt die nog. Er wordt minder getelewerkt dan in het voorjaar. Kan ook niet anders, want toen waren er veel meer bedrijven verplicht gesloten. Maar ergens moet het wel vandaan komen. Scholen? Feestjes? Het is één van de ergernissen van deze crisis: nog steeds slaagt men er niet in om goed te traceren waar de besmettingen plaatsvinden. En voor elke hypothese vindt men evenveel studies die voor als die tegen pleiten.

Wanhopen is echter de slechtste oplossing. Eigenlijk blijft de boodschap onvoorstelbaar eenvoudig: iedereen moet de basisregels toepassen. Als we dat doen, dan kan er eigenlijk niets gebeuren. Maar we doen het niet.  Waarover gaat het? Afstand houden! Voor mijn part is het Woord van het Jaar al lang gekozen: anderhalvemeteren. Handen wassen. Mondmasker dragen. Contacten vermijden. Ruimtes verluchten. En wat kunnen we als ondernemers doen? Hetzelfde. Meer dan ooit moeten we ook het telewerken toepassen. Ik weet het, we raken het ondertussen kotsbeu. Maar dit is het recept om te vermijden dat een waarschijnlijke derde golf ook een derde lockdown met zich mee zal brengen. Dus doe uw mensen telewerken. Hou ook uw klanten bij de les. Of het nu gaat om een winkel, een vrij beroep, een bedrijfsruimte of een hangar: wijs iedereen op die basisregels. Soms zijn we te bescheiden om mensen op hun verantwoordelijkheid te wijzen. Maar het moet.

En laat ons dan hoop herwinnen. Het vaccin is er en het werkt. Ondersteuningsmaatregelen zijn ondertussen verlengd. Ze compenseren het verlies niet, maar ze zijn wel belangrijk. Ondertussen lopen alle UNIZO-medewerkers de zolen van hun schoenen om het juiste kader te creëren waarin we als ondernemers kunnen werken en dat blijven we doen, geloof ons.

Danny

Deel jij onze eisen?

3 december 2020

"Geef mensen de kans om verwend te worden"

Beste ondernemer,

Deze week is er één van heel uiteenlopende emoties. De coronacijfers verbeteren eindelijk met duidelijke stappen. Het vaccin is ondertussen realiteit geworden. En we zijn vooral blij dat er weer een deel van onze economie geopend is. Sinds 1 december mogen de winkels en diensten openen. Maar tegelijkertijd is het een sombere periode. Want nog steeds zijn er duizenden bedrijven die gedwongen werkloos blijven. Er is de horeca en de evenementensector, die als eerste gesloten werden en pas een vooruitzicht krijgen naar januari. Het toerisme kreunt meer dan ooit. Hotels mogen openen, maar zien nauwelijks volk. Campings en vakantieparken moeten sluiten hoewel ze even veilig kunnen werken. En de reisbureaus zitten zonder klanten. Fitnesszaken hebben zwaar geinvesteerd in een veilige omgeving, maar moeten toe blijven. 

Een heel opmerkelijke categorie ondernemers zijn de zogenaamde contactberoepen. Wie zijn ze? De kappers, de schoonheidsspecialisten, de pedicures, de tatoeëerders, …  Waarom opmerkelijk? Wel na de lockdown in mei, openden die contactberoepen welgeteld één week na de winkels. Maar nu plots zouden ook zij tot januari moeten wachten. Nochtans zijn ze in de ons omringende landen wel degelijk aan het werk. 

Daarom had ik vanmorgen (3 december, red.) een overleg met minister van middenstand Clarinval (zie foto). 

Ik heb er bij hem voor gepleit dat de regering op 18 december een nieuw overlegcomité zou organiseren. Dan zijn we twee weken na de opening van de winkels. Als we dan vaststellen dat de cijfers in de goede richting blijven gaan, dan is er geen reden om een volgende stap te zetten voor vele ondernemers. Bovendien hebben mensen dat nodig. Nu de kerst in beperkte kring gevierd moet worden, hebben mensen meer dan ooit nood om 'gesoigneerd' te worden. Geef mensen de kans om verwend te worden bij de kapper of de schoonheidszorg. Laat mensen hun hoofd leegmaken bij het sporten of even van omgeving veranderen in een vakantielogies. Beter voor de mensen, en weer een stukje economie open op een veilige manier.

Laat ons hier samen voor gaan!
Danny

Deel jjij onze eisen?

25 november 2020
Geen ‘of, of’- maar een ‘en, en’-verhaal


Nu vrijdag komt het Overlegcomité opnieuw samen om te beslissen over de toekomst van de huidige coronamaatregelen. Een reden voor ons om een heel duidelijke boodschap te brengen: de winkels moeten weer open, de onduidelijkheid over eerder aangekondigde steunmaatregelen moet worden uitgeklaard, de controles op oneerlijke concurrentie moeten worden aangescherpt, geen enkele sector mag uit de boot vallen, en er moet een actieplan komen voor de zwaarst getroffen sectoren, in het bijzonder het toerisme.

Wie ons zou verwijten dat we de volksgezondheid ondergeschikt maken aan de economie, heeft sinds de eerste lockdown geen winkel meer bezocht. Overal zie je de investeringen en inspanningen om veilig te werken en klanten te ontvangen. Dit is geen ‘of, of’- maar een ‘en, en’-verhaal: veiligheid én een draaiende economie. Bovendien worden we omringd door landen waar de winkels wél (weer) open zijn, wat voor een ongeziene koopvlucht zorgt. Nederlandse meubelwinkels nodigen Vlaamse klanten uit om over de grens te komen winkelen en in Luxemburg loopt het vol shoppende Belgen.  Dit moet hier en nu stoppen. Lokaal winkelen moet niet alleen extra worden gepromoot, het moet vooral ook volop worden mogelijk gemaakt. Zo snel mogelijk. Daarmee zal ook een einde komen aan de oneerlijke concurrentie tussen winkels die wél open bleven en zij die moesten sluiten.  Het belangrijkste argument om de winkels te heropenen is uiteraard dat het veilig kan.  In de winkels zelf is daar al ruimschoots voor gezorgd.  Voor de winkelstraten roepen we steden en gemeenten op om – zoals in mei – de nodige maatregelen te treffen.  

En dan zijn er nog de onlangs aangekondigde extra federale steunmaatregelen die weliswaar erg welkom zijn.  Het gaat over goede maatregelen maar er bestaat nog teveel onduidelijkheid en onzekerheid over bij de ondernemers die er op zitten te wachten. Zo willen we eindelijk exact weten wie nu wel of niet, en onder welke voorwaarden zal kunnen genieten van het verlengde dubbel overbruggingsrecht en van de compensatie voor de RSZ-bijdragen voor het derde kwartaal van 2020. Ook eisen we dringend duidelijkheid over de sectoren waar de eindejaarspremie met RVA-toeslag voor werknemers in langdurige tijdelijke werkloosheid zal worden toegepast. We dringen aan op een snel nieuw akkoord met de bankensector waardoor het uitstel van betaling voor ondernemingskredieten niet abrupt eind dit jaar stopt, maar doorloopt tot halfweg volgend jaar.  Deze maatregelen blijven enorm belangrijk, want ook na het overlegcomité van vrijdag zullen er nog vele ondernemingen gesloten moeten blijven.  Zij blijven steun nodig hebben.

Tot slot mag geen enkele sector vergeten worden.  Er zijn heel wat maatregelen voor vele sectoren en bedrijven.  Maar sommige sectoren lijden al zes maanden en hebben heel specifieke problemen.   Voor het extra zwaar getroffen toerisme dringen we aan op een ambitieus actieplan, in overleg met de betrokken sectorfederaties, om zoveel mogelijk bedrijven doorheen deze crisis te halen.

Beste ondernemers, we beseffen dat jullie het ondanks alle steunmaatregelen, bijzonder moeilijk hebben. Daarom houden we de beleidsmakers permanent scherp, door hen te blijven confronteren met jullie verhalen en ervaringen van op het terrein. Op die manier kunnen ze tot zinvol beleid komen. Te beginnen met de heropening van de winkels.

Goede moed,
Danny

Deel je onze eisen?

19 november 2020
Dag van de Ondernemer

Morgen is het de jaarlijkse Dag van de Ondernemer.  We vieren deze dag niet alleen in België maar in het kader van het Global Entrepreneur Network over de ganse wereld.  Waarom zo’n Dag van de Ondernemer?  Wel omdat onze samenleving er niet bij stilstaat hoe belangrijk ondernemerschap is voor onze welvaart.  Mensen vinden het normaal dat ze gaan werken in bedrijven, dat ze er klant zijn, dat er handel gedreven wordt en dat er voortdurend nieuwe dingen op de markt komen.  Ze staan er nauwelijks bij stil dat achter al die bedrijvigheid mensen zitten van vlees en bloed die op een bepaald moment hun nek hebben uitgestoken.  Ondernemers zijn mensen die van hun passie hun beroep maken en daarin ongelofelijk veel tijd en geld investeren.  Met het risico vandien.  Zonder ondernemers, geen welvaart, geen werkgelegenheid, geen innovatie, geen samenleving.

En vandaag is dit meer dan ooit het geval.  In deze lange coronacrisis worden ondernemers tot het uiterste gedreven.  Wie had een jaar geleden durven denken dat we bedrijven carrement stil zouden leggen? Ondernemers moeten zichzelf heruitvinden, soms ook letterlijk.  Bedrijven passen zich, schakelen om en slaan soms een hele nieuwe richting in.  Niets is vanzelfsprekend, niets is eenvoudig en niets is zeker.  maar de enorme inzet en creativiteit die we zien, is hartverwarmend.  Daarom hebben we als beeld voor deze Dag van de Ondernemer de “flandrien” gekozen.  Wat is een flandrien?  Dat is een renner of renster die op en top piekt tijdens de voorjaarsklassiekers.  Ze bonken door weer en wind over kasseien bergop.  Na vele valpartijen wordt er rechtgestaan en – ondanks kwetsuren – verdergereden.  Allemaal met het doel van de eindmeet in de ogen.  Flandriens moeten veel alleen doen, maar ze fietsen desalniettemin in een team.  En flandriens komen van overal, want ook Italianen en Nederlanders kunnen perfecte flandriens zijn.  Lijkt dit niet enorm veel op wat een ondernemer deze dagen doormaakt?  

Beste ondernemers,

Vanuit UNIZO zeggen we jullie vanuit de grond van ons hart proficiat!  Voor alle inzet die jullie tonen.  Jullie zorgen er elk mee voor dat we in een welvarend land leven.  En ook dat verdient een gemeend applaus.  Veel goede moed.

Danny

12 november 2020
“Brexit-week”.  “Wat bedoel je?”

Het is deze week “Brexit-week”.  “Wat bedoel je?”, hoor ik u denken.  Het is immers al vier jaar Brexit-week.  Deze week is weer bijzonder omdat het nu echt de allerlaatste kans is om tot een georganiseerde exit van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie te komen mét een vrijhandelsverdrag.  Met verdrag, zit het VK in de liga van de Noren, Canadezen of Japanners.  Zonder verdrag valt het VK terug op de basisregels van de Wereld Handelsorganisatie.  De liga van Noord-Korea en Iran, laat ons zeggen…  Zoals het zo vaak gaat in Europese onderhandelingen is er veel drama, héél veel drama, om dan uiteindelijk toch tot een akkoord te komen.  We hopen dat het ook dit keer het geval zal zijn.  En ook dan maken we ons weinig illusies.  Want zelfs als er nog een akkoord komt, zal het een mager akkoord zijn.  

Moeten we ons daar zorgen om maken?  Toch wel?  De cijfers zijn bekend: de Britten zijn onze 5de belangrijkste handelspartner en meer dan 85% van zowel de import als de export komt uit Vlaanderen.  We bevroegen onze leden die met het VK handel drijven en 81% gaf aan geen alternatieven gezocht te hebben.  op zich is dat geen slecht nieuws: dat betekent dat we ook na de Brexit onze meer dan 1000-jarige handel met de Britse eilanden verder willen zetten.  Het Verenigd Koninkrijk wordt geen nieuw Noord-Korea.  Maar dat betekent ook dat al onze ondernemers plots zullen moeten voldoen aan douanevoorschriften en andere regels van bv voedselveiligheid of normering.  Het komt er dus allemaal maar bij.

UNIZO is niet bij de pakken blijven zitten en heeft een akkoord gesloten met de collega’s van de “Federation of Small Businesses”, zeg maar de Britse UNIZO.  We hebben afgesproken dat we zoveel mogelijk info en kennis gaan uitwisselen om ervoor te zorgen dat onze leden op de best mogelijke manier handel kunnen blijven drijven.  We zorgen er ook voor dat FSB onze leden en wij de Britse leden mee zullen bijstaan met specifieke problemen ten gevolge van de Brexit.  Dus wat er deze week ook uit de bus komt, ondernemers doen voort! Volg alles ook op onze brexit-webpagina

U merkt het.  Ik heb geprobeerd het eens niet over de Corona-crisis te hebben deze week.  Nochtans valt ook daar heel wat te zeggen.  Sinds vorige vrijdag besliste de federale regering zeer belangrijke steunmaatregelen.  Deze week kwam er op onze vraag ook het moratorium op faillissementen bij.  KMO’s, die voor de crisis gezond waren,  kunnen even niet failliet gaan om geen watervaleffect te veroorzaken op de vele andere KMO-leveranciers.  U leest er verder over in deze nieuwsbrief en op onze coronapagina.

Veel succes!

Danny

 

6 november 2020
De regering heeft woord gehouden!

De federale regering heeft duidelijk woord gehouden, nadat ze had aangekondigd met een versterkt ondersteuningspakket te komen om onze zwaar getroffen bedrijven door deze crisis te trekken.

Bovenaan de UNIZO-prioriteitenlijst stond de heropenstelling van tijdelijke werkloosheid wegens overmacht voor alle werkgevers, en die is nu verworven. Maar ook op andere sociale fronten moest er nog een tandje worden bijgestoken. "En dat is nu gebeurd, onder meer door, naast de horeca, ook andere verplicht gesloten sectoren en toeleveranciers met groot omzetverlies te compenseren voor hun RSZ-bijdragen voor het derde kwartaal van dit jaar." Ook het engagement van de regering om het akkoord van de sociale partners over de compensatie voor het vakantiegeld uit te voeren, stemt mij tevreden.

Waar het om de inkomensbescherming van zelfstandigen gaat, verwelkomen we de uitbreiding van het versterkte overbruggingsrecht tot eind december en, in het bijzonder, de verlenging en vereenvoudiging van het overbruggingsrecht, zoals wij ook met UNIZO geadviseerd hebben.

Nog cruciaal in de lange lijst van regeringsmaatregelen, is de verlenging van de zogenaamde 'bankenbazooka' met onder meer de overheidsgarantieregeling voor kredieten aan kmo's, plus de mogelijkheid tot betalingsuitstel voor lopende ondernemingskredieten. Gezien hierover nog opnieuw moet worden onderhandeld met de banken, hebben we wel nog vragen over de precieze modaliteiten. We rekenen hier alvast op snelle duidelijkheid.

Een nog onbeantwoorde vraag blijft de herinvoering van een moratorium op faillissementen. Volgens ons is dit een levensnoodzakelijke maatregel. Nu de crisis weer in alle hevigheid om zich heengrijpt, moeten we met alle middelen zien te voorkomen dat bedrijven die in maart nog financieel gezond waren alsnog overboord zouden slaan.

Daarnaast pleiten we ook nog voor een neutralisering van de teller voor studentenarbeid, zoals tijdens de eerste lockdown. Verschillende bedrijven, ook buiten de zorg en de landbouw, hebben immers nood aan extra arbeidskrachten omdat hun werknemers ziek of in quarantaine zijn.

Danny

5 november 2020
De déjà-vu die niemand wilde

De lockdown bis is een week oud.  De afgelopen week was een déjà-vu van jewelste. Net als een half jaar geleden wordt een groot deel van ons economische leven stilgelegd.  Toch is het niet helemaal hetzelfde.  Een eerste verschil is dat de overheid geprobeerd heeft om te leren uit een aantal knelpunten uit de eerste lockdown.  De bedrijven die geen klanten ontvangen, draaien verder als voorheen.  Daarnaast geen verschillen meer tussen tuincentra mét of zonder dierenvoeding, doe-het-zelf-zaken met algemeen of specifiek aanbod enzomeer.  Wél veel discussie over essentiële en niet-essentiële goederen.  Een lastige discussie maar wel met de bedoeling te vermijden dat gesloten winkels moeten vaststellen dat hun goederen elders wel mogen aangeboden worden.  Een tweede belangrijk verschil is dat we vrij snel duidelijkheid zullen hebben over de steunmaatregelen die komen vanuit de federale, Vlaamse en Brusselse overheden.  UNIZO pleitte de afgelopen week om financiële steun, tijdelijke werkloosheid, overbruggingskredieten bij, een moratorium op faillissementen en nog veel meer. Tegen het einde van de week zullen we duidelijkheid hebben over deze steun, maar we weten nu al dat het een stevig en noodzakelijk pakket zal zijn.  En dan is er nog een derde verschil: we weten nu al wat het belang zal zijn van winkelhieren. Meer dan de helft van de gesloten ondernemingen heeft sinds maart van dit jaar een nieuw digitaal verkoopskanaal geopend.  Sommigen deden dat met een uit de kluiten gewassen webshop, anderen op een eenvoudige manier via mail, facebook of telefonische bestellingen.  We maakten de klant meer dan ooit gevoelig om lokaal te kopen.  En dat kan deze keer meer dan ooit.  Bestellingen mogen deze keer ook afgehaald worden, wat de mogelijkheden tot winkelhieren groter maakt.  

Neemt niet weg dat we nog heel wat problemen hebben.  Voor heel wat handelszaken volstaat het niet om op bestelling te werken.  Meubels, keukens of auto’s koop je immers niet online.  We bepleiten daarom om ook op afspraak te kunnen werken.  Er blijven ook heel wat onduidelijkheden: mag een vastgoedmakelaar een huis laten bezichtigen?  Waarom wordt een hondentrimmer niet onder dierenverzorging geklasseerd?  Een personal trainer moet toch met drie klanten kunnen sporten in openlucht?  We blijven ook pleiten voor duidelijkere richtlijnen over welke goederen niet mogen aangeboden worden.  Ik hoop echter dat u er in slaagt met deze nieuwe regels en met de nodige steunmaatregelen deze periode door te komen, hopelijk ook met een zekere omzet.  Ik wens het u van harte toe.

Danny

3 november 2020
De tweede lockdown is opnieuw een mokerslag...

We hebben als samenleving gefaald in onze ambitie om de verspreiding van het coronavirus onder controle te houden en een tweede lockdown te vermijden. Het is vooral belangrijk dat we uit het verleden bijleren. Wanneer ik de aanpak van deze lockdown bekijk, dan zie ik dat er op beleidsniveau alvast een aantal dingen zijn bijgeleerd in vergelijking met vorige lockdownperiode. En dat er ook rekening is gehouden met onze ervaringen uit de vorige lockdown. Zo zien we dat er extra maatregelen werden genomen om de oneerlijke concurrentie in te perken tussen verplicht gesloten zaken en zij die mogen openblijven. Ook de veralgemeende mogelijkheid voor verplicht gesloten handels- en horecazaken om met bestellingen en afhaalservice te werken, is een belangrijke vooruitgang ten opzichte van vorige keer. Net als het feit dat nog veel meer bedrijven dan bij vorige lockdown kunnen blijven doorwerken, mits het strikt naleven van alle veiligheidsprotocollen. Maar dat neemt niet weg dat deze tweede lockdown voor heel veel bedrijven en voor gans ons economie een nieuwe mokerslag betekent. En dat er dus nog meer middelen zullen moeten worden vrijgemaakt voor steun aan bedrijven, federaal, op deelstaatniveau én lokaal…

Op federaal niveau denken we daarbij in de eerste plaats aan de maatregelen die eerder voor de horeca werden ontworpen, maar ook aan de onmiddellijke openstelling van de tijdelijke werkloosheid wegens overmacht voor alle bedrijven.  Daarnaast is er de noodzakelijke verlenging en versterking van de zogenaamde ‘bankenbazooka’, met daarin het overbruggingskrediet en uitstel van betaling, plus de herinvoering van tijdelijke werkloosheid wegens overmacht voor alle werkgevers, én opnieuw een moratorium op faillissementen, om die bedrijven die voor de crisis nog gezond waren overeind te houden. Laat ook ongelimiteerd studentenarbeid en flexijobs toe, om in te springen waar er personeel wegvalt wegens ziekte of quarantaine.  Op het niveau van de deelstaten werden zopas al een aantal belangrijke stappen gerealiseerd, zoals de automatische openstelling van het Vlaams Beschermingsmechanisme voor alle verplicht gesloten sectoren, plus de toegang voor al wie minstens 60 procent omzetverlies kan aantonen. Ik verwijs ook naar de coronalening van het Vlaamse PMVz en het Brusselse Waarborgfonds. Maar ook de lokale overheden moeten en kunnen hun duit in het zakje doen, zoals ook bepleit door de ondernemers zelf, in een onderzoek daarover van de Universiteit Antwerpen, UNIZO, de VVSG en Local Market Research (LMR). 

Tot slot vraagt ik opnieuw bijzondere aandacht voor die sectoren die al sinds het begin van de crisis niet of nauwelijks hebben kunnen heropstarten, zoals de toeristische sector (reisbureau’s, hotels, …), heel veel eventbedrijven, de autocars, taxibedrijven, ... Voor hen moet er nu dringend een structureel, bijkomende ondersteuningspakket komen op lange termijn.

Danny Van Assche,
Gedelegeerd bestuurder van UNIZO

1 november 2020

Ondersteun onze bedrijven na deze mokerslag

We zien dat er duidelijk lessen werden getrokken uit de vorige lockdown, waardoor een aantal zaken anders en beter werden aangepakt. Het verbod op de verkoop van 'niet-essentiële' assortimenten in winkels die mogen open blijven, is bijvoorbeeld erg belangrijk om oneerlijke concurrentie te vermijden ten opzichte van verplicht gesloten winkels met datzelfde assortiment. Hetzelfde geldt voor de mogelijkheid voor zowel gesloten handels- als horecazaken om bestelde goederen te laten afhalen. Plus het feit dat veel sectoren maximaal kunnen blijven draaien, mits strikte naleving van alle veiligheidsprotocols. Wat niet wegneemt dat de tol van deze crisis, en in het bijzonder die van de extra maatregelen, bijzonder zwaar blijft…

Daarom hameren wij bij de verschillende regeringen andermaal op het belang van maximale ondersteuning en bescherming. Wat vragen we concreet?

  • Alle verplicht gesloten bedrijven en sectoren moeten op hetzelfde ondersteuningspakket kunnen rekenen als de horeca.
  • Een reeks bestaande maar stilaan op hun einde lopende ondersteuningsmaatregelen, moeten verlengd worden tot al zeker 30 juni 2021.
  • Cruciaal daarbij is ook dat de tijdelijke werkloosheid wegens overmacht onmiddellijk opnieuw voor alle bedrijven wordt opengesteld.
  • Maar ook de zogenaamde 'bankenbazooka', met daarin het overbruggingskrediet (met staatswaarborg) en uitstel van betaling moet verder worden versterkt en verlengd.
  • De herinvoering van een moratorium op faillissementen, om te voorkomen dat bedrijven die vóór de crisis gezond waren massaal overkop zouden gaan

Zo kunnen we er voor zorgen dat bedrijven hun facturen op tijd kunnen blijven betalen, opdat ze niet nog dieper in de problemen zouden geraken.

Tot slot vraag ik opnieuw bijzondere aandacht voor die sectoren die al sinds het begin van de crisis niet of nauwelijks hebben kunnen heropstarten, zoals de toeristische sector, heel veel eventbedrijven, de autocars... Voor hen moet er nu dringend een structureel, bijkomende ondersteuningspakket komen op lange termijn.

Danny

30 oktober 2020

Een zwarte dag!

Dit is een ramp voor jullie, ondernemers, die in deze crisis het allerzwaarst getroffen worden. Jullie zijn terecht kwaad, wanhopig. Velen zitten op hun tandvlees. Jullie hebben de afgelopen periode hemel en aarde bewogen en volop geïnvesteerd om coronaproof te kunnen werken. Terwijl jullie sinds maart niet meer aan een deftig omzetniveau zijn geraakt. We horen schrijnende verhalen van ondernemers die hun laatste reserves hebben opgegeten, al hun kredietlijnen hebben opgebruikt... om nu opnieuw te moeten sluiten. Mensen zien hun levenswerk voor hun ogen kapot gaan. Ronduit dramatisch. We begrijpen dat drastisch ingrijpen in de huidige omstandigheden onvermijdelijk was, gezien voorgaande maatregelen niet voor de verhoopte knik in de coronacurve hebben gezorgd. Maar we kunnen er niet omheen dat we als samenleving hebben gefaald in onze ambitie om een tweede lockdown absoluut te vermijden. Hoe komt het dat we nog altijd niet de echte brandhaarden van besmetting kennen? Dit is een zwarte dag.

Het allereerste wat wij nu namens jullie aan de overheid vragen, is maximale duidelijkheid over wat nu nog wel en niet meer kan, heel gedetailleerd per sector en situatie, zodat hier geen onzekerheid en verwarring meer over kan ontstaan. Ook de sectoren en bedrijven die, mits extra beperkingen, nog actief mogen blijven, moeten nu heel snel weten waar het op staat. Dat er bij de eerste lockdown nog improvisatie bij kwam kijken, valt te begrijpen. Maar dat excuus geldt vandaag niet meer. Jullie moeten weten waar jullie aan toe zijn.."

Minstens even belangrijk, en "vanzelfsprekend" is dat alle verplicht gesloten bedrijven en sectoren op eenzelfde uitgebreid steunpakket kunnen rekenen als de horeca, zowel vanuit de Vlaamse en Brusselse als vanuit de federale regering. Bovendien moeten een reeks bestaande maar stilaan op hun einde lopende ondersteuningsmaatregelen, worden verlengd tot al zeker 30 juni 2021. Cruciaal is alvast dat de tijdelijke werkloosheid wegens overmacht onmiddellijk opnieuw voor alle bedrijven wordt opengesteld.

Ook hameren wij eens temeer op het belang van een strikte en strenge handhaving van de coronaregels, om dit virus klein te krijgen. Controleer ons, maar ook alle andere groepen in de samenleving.

Tot slot roepen wij met UNIZO iedereen op om de getroffen bedrijven voluit te ondersteunen en doorheen deze crisis te trekken, door maximaal - ook en vooral online - te blijven winkelhieren. Alleen als we allemaal samen doelbewust en consequent hier blijven kopen, maken onze bedrijven kans om overeind te blijven, om zoveel mogelijk jobs te bewaren... Zij hebben ons nu keihard nodig. En ook wij kunnen niet zonder hen. Koop daarom meer dan ooit in je buurt, zelfs wanneer je digitaal koopt, zodat we ons hier samen doorheen slaan.

Danny

Check hier alle coronamaatregelen

Dinsdag 27 oktober 2020

Verrast waren we niet bij de persconferentie. De pandemie deint uit. De buurlanden nemen strengere maatregelen. De buurgewesten nemen strengere maatregelen. Ook de Vlaamse regering is uiteindelijk gevolgd. En dit was onvermijdelijk. De verspreiding van het virus neemt proporties aan die ons regelrecht opnieuw naar maart of april terugkatapulteren. We dachten dat we erdoor waren, dat het nooit meer zo erg zou worden. En toch zijn we weer bij af.

Maar toch is er een groot verschil - voorlopig toch. Er is een tweede golf, maar (hout vasthouden) geen tweede lockdown. Wel veel economische schade en beperkingen. Heel veel economische schade en beperkingen. En niet alleen bij de gesloten sectoren zoals horeca, events, fitness, ... maar bijna even erg in andere sectoren zoals toerisme, kleinhandel, freelancers, ...

En ja, er zijn best wel veel steunmaatregelen. Toch blijven vele zwaar getroffen bedrijven verweesd achter. Want het gaat effectief nu om steun die nodig is om te overleven, tot minstens het voorjaar van 2021. Maar ondanks alles is er dus vooralsnog geen lockdown. Economische activiteit blijft mogelijk, en dat is belangrijk. Want wat ondernemers vooral willen, is blijven werken. En het gaat moeilijk, erg moeilijk. Veel ondernemers dreigen de moed te verliezen. Maar dat is het laatste dat we mogen doen.

De weg is nog lang. We moeten voortdoen, voortdoen met creatief oplossingen zoeken voor elke nieuwe tegenslag. Met het ontdekken van nieuwe opportuniteiten tussen alle miserie. Kortom met ondernemen. En dat dan nog met het toepassen van alle veiligheidsregels. Want het laatste dat je wil, is corona in je bedrijf. Beste ondernemers, ik wens jullie veel moed om door te zetten. Hou het gezond, pas telewerk toe waar het kan en geef niet op. UNIZO is er om je te steunen.

Je staat er niet alleen voor.

Danny

22 oktober 2020

Nooit meer lockdown!

Toen ik in april door ons centrum wandelde, kreeg ik regelmatig een krop in de keel.  Alle winkels toe.  Bedrijven gesloten.  Iedereen thuiswerk, waar het kon.  Lege straten.  De tristesse van toen zal ik nooit meer vergeten.  Achteraf hebben we gezworen: dit nooit meer!  We moeten een manier vinden om met het virus om te gaan.  Veel slimmer zou zijn om ons door de crisis te werken op een veilige manier.  Subsidies, premies, uitkeringen, uitstel van betaling, … zijn allemaal noodzakelijk, maar elke ondernemer verkiest om voort te kunnen blijven doen.

Vorige week was de verontwaardiging dan ook groot toen de restaurants en cafés op slot werden gedaan en de events en foren dermate werden beperkt, dat rendabel werken nog meer onmogelijk wordt.  en vele verwante bedrijven delen in de schade.  De overheden beloven straffe ondersteuningsmaatregelen en dat is ook zo.  Maar wat we als UNIZO vorige maand nog ons “recht op ondernemen” hebben genoemd, ons recht om ons op veilige manier door de crisis te werken, is opnieuw geschaad.  

En nu weerklinkt plots het L-woord weer.  De cijfers stijgen – zoals dit weekend voorspeld – nog verder en daarom pleiten experten opnieuw voor de ultieme maatregel: lockdown.  UNIZO wijst een lockdown ferm af.  De maatregelen die vorige week verstrengd werden, moeten nu hun werk doen.  en ja daarvoor moeten we met zijn allen méér moeite doen.  Hoe moeilijk kan het zijn om de zogenaamde knuffelcontacten tot één te beperken?  Hoe moeilijk kan het zijn om steeds anderhalve meter afstand te houden, zoveel mogelijk een mondmasker te dragen, handen te wassen en ramen open te zetten?  In onze bedrijven: pas zo strikt mogelijk het telewerk toe.  Ja, er mogen indien echt nodig “terugkeermomenten” zijn op het bedrijf wanneer telewerk op zijn grenzen botst, maar de regel moet wel degelijk telewerk zijn.  Ik blijf drukken op al deze basisregels.  Want die zijn nodig om de besmettingen naar beneden te krijgen én dus die algemene lockdown te voorkomen.  Want een lockdown, daarover waren we het eens, dat nooit meer!

Danny

Zo kwamen we op voor ondernemers afgelopen week

15 oktober 2020

Geen tweede lockdown!

U maakt het waarschijnlijk ook elke dag mee. Ergens braaf aanschuiven op anderhalve meter, en plots wringen mensen zich tussen de “veilige” ruimte. Of dat groepje jongeren of minder jongeren die op het plein bij elkaar hangen. Letterlijk dan. Of mensen die nog altijd vriendelijk een hand of een kus willen geven. En dan de berichten over feesten op de Oude Markt of clandestiene kotfuiven. Allemaal des mensen, daar niet van. Maar het blijft mij choqueren, nu nog meer dan drie maanden geleden. Ondertussen floepen de nieuwsberichten binnen: “België kleurt rood”.  

Morgen staat er (voor de zoveelste keer) een belangrijke vergadering gepland. Na de Veiligheidsraad en de GEES, is het nu het Overlegcomité dat de eer heeft ons door de crisis te loodsen.  Op zich misschien al geen slechte zaak: de deelstaten worden nu volwaardig betrokken. Maar ik hou mijn hart vast voor wat men gaat beslissen. Want elke nieuwe beperking heeft een harde economische impact. En dat terwijl het eigenlijk eenvoudig zou moeten zijn: de basisregels. Als iedereen gewoon de basisregels volgt, is er geen probleem. Maar dankzij al diegenen die dat niet nodig vinden, dreigen we weer met zijn allen te moeten boeten.  

Met UNIZO pleiten we alvast voor streng optreden om de basisregels toe te passen en vooral voor veel gezond verstand. Telewerken moet zoveel mogelijk aangemoedigd worden, maar verplicht het niet. Verplicht thuiswerken is eigenlijk een quasi lockdown. En het is niet nodig, want cijfers tonen aan dat we nog evenveel thuiswerken als in juni. Hou bedrijven en scholen open. Ook hier is het duidelijk dat het niet om de brandhaarden gaat. Zet de horeca op het caféregime (kleinere tafels, sluitingsuur), maar hou ze open. Indien veilig georganiseerd (en dat is overal waar ik al geweest ben), is er geen probleem. En treed zwaar op waar de veiligheidsregels niet worden toegepast. En vooral: organiseer ons zo dat we wéten waar de brandhaarden zitten, zodat we gericht kunnen optreden in plaats van halfblind te varen.

Hoe dan ook economisch blijft het rampzalig, zelfs zonder verstrengde maatregelen. De Gentse professor Gert Peersman wees al op internationaal onderzoek dat aantoont dat de economische schade eigenlijk weinig te maken heeft met hoe streng de maatregelen zijn. Lees: zelfs wanneer het vrijheid-blijheid is zoals in Zweden, is de economische schade even groot.  Mensen en bedrijven houden zich immers sowieso in om te consumeren en te investeren. We weten dus nu al dat het probleem in december niet opgelost zal zijn. Pas wanneer we een betrouwbaar vaccin hebben, kunnen we terug met sterke groei aanknopen. Daarom pleitte UNIZO deze week al om de economische steunmaatregelen van alle regering te verlengen tot juni volgend jaar. Vooral bedrijven in de sterk getroffen sectoren zoals toerisme, horeca, events, nightlife, retail, freelancers, … hebben nog steeds nood aan het infuus om deze periode te overleven.

We snakken allemaal naar wat goed nieuws. Hopelijk krijgen we dat virus weer meer onder controle. En dat Wout Van Aert zondag de Ronde wint.

Danny

8 oktober 2020

Danny's Weekend van de Klant

Zelden ben ik meer fier op UNIZO geweest als afgelopen weekend.  Een half jaar geleden vroegen we ons (slechts enkele seconden) af of het Weekend van de Klant in dit coronajaar wel door kon gaan.  Snel waren we ervan overtuigd dat het meer dan ooit nodig was om onze trouwe klanten te bedanken.  En het werd snel duidelijk dat jullie dit ook vonden.  2020 werd zowaar een recordjaar: meer dan 14.000 ondernemers hebben officieel deelgenomen, een slordige 1000 méér dan vorig jaar.  En ondanks alle nodige voorzorgsmaatregelen leefde het Weekend van de Klant in gans het land.  En als klap op de vuurpijl bleken ook de klanten goed op te dagen.  Ik wil jullie hiervoor van harte danken.  Het Weekend van de Klant is bij uitstek een event dat alleen succesvol kan zijn voor de enorme inzet van honderden bestuurders over het ganse land.  En het heeft geloond.

De neuzen kunnen nu richting Dag van de Ondernemer gezet worden.  In deze nieuwsbrief lees je er alles over.  Ook hier weer geen seconde aarzeling dat we dit event moeten laten doorgaan.  Als 2020 nog voor iets anders bekend zal worden dan voor Covid-19 dan is het wel voor het ondernemerschap.  Nooit zijn ondernemers creatiever geweest dan dit jaar.  Toen de lockdown alles plat legde, zagen we velen digitale activiteit ontwikkelen.  Op enkele weken tijd is er meer digitalisering gerealiseerd dan de afgelopen jaren samengeteld.  Verschillende ondernemers hebben zichzelf heruitgevonden om hun normale tanende business te compenseren.  En opmerkelijk: het aantal startende ondernemers is nauwelijks of niet teruggevallen.  Nu de Ronde van Vlaanderen dit najaar gereden wordt, kunnen we met recht en reden zeggen: Vlaamse ondernemers zijn echte Flandriens.  Dat wordt dan ook het thema voor onze Dag van de Ondernemer.

Ondertussen blijven we vragen de coronamaatregelen te respecteren en volgen wij nauwgezet de opstart van de nieuwe federale regering op en de uitrol van de relanceplannen in Vlaanderen en Brussel.  Het belooft een boeiend najaar te worden.

Danny

1 oktober 2020

We hebben een federale regering!

Een échte, eentje met volheid van bevoegdheid en een meerderheid in het parlement. We hadden het bijna opgegeven. We hielden al ernstig rekening met nieuwe verkiezingen. Maar plots kwam alles in een stroomversnelling. En zie, na bijna 500 dagen stilstand, is de klus op enkele weken geklaard. Het feit dat er een regering is, is op zich al goed nieuws. We mogen niet vergeten dat we ons nog steeds in de grootste economische en maatschappelijke crisis bevinden sinds de Tweede Wereldoorlog. Het minste wat je nodig hebt om dit aan te kunnen pakken, is een regering.

De regering De Croo I heeft ook een regeerakkoord. En op het eerste zicht leest UNIZO daar erg interessante zaken in. Niet minder dan historisch is de beslissing om zelfstandigen een gelijk pensioen toe te kennen als werknemers. Ja, het zal over de tijd gespreid worden en nog even duren vooraleer elke zelfstandige voor een gelijk loon ook een gelijk pensioen zal trekken. Maar de beslissing is genomen, en dat is een UNIZO-eis die al enkele decennia oud is. We lezen nog andere zaken die we ook in ons memorandum hadden opgenomen: activering van de arbeidsmarkt, strijd tegen rompslomp, behoud van de taks shift en geen nieuwe lasten, kortere betalingstermijnen, meer openbare opdrachten aan KMO’s, een realistisch maar echt klimaatbeleid, … Er staat best wel wat in.

Euforie op alle banken dan? Nee, echt niet. Want het regeerakkoord is ook vaag. De doelstelling dat 80% van de bevolking actief moet zijn, is de juiste. Maar hoe realiseer je dat? En er moet begrotingsdiscipline zijn, maar hoe doe je dat terwijl je meer gaat investeren, pensioenen optrekt, gezondheidszorg versterkt, en zo meer. En daarover zijn we echt bezorgd: wie gaat het feest betalen?  

We wensen de ploeg van Alexander De Croo alvast veel succes. UNIZO zal zoals steeds een betrouwbare maar kritische partner zijn. Want alleen door ondernemers te koesteren en hen een kader tot goed werken te geven, kunnen we ons land tot het modelland maken dat het regeerakkoord belooft. We houden het voor u in de gaten!

Danny

Bezorg me gerust je reactie of voorstellen!

22 september 2020

Recht op ondernemen! Teken de petitie!

Beste ondernemers en ondernemenden,

Deze week trapt UNIZO haar politieke werkjaar op gang. Jammer genoeg niet op de klassieke manier met veel volk en een lekker glas. Maar als ondernemende mensen gaan we niet zeuren en passen we daar een mouw aan.

De UNIZO-boodschap vandaag is heel eenvoudig: laat ons ondernemen! We maken de grootste crisis mee in meer dan 100 jaar. Hoe moeten we hier door raken? Wel al werkende. De beste manier om onze welvaart en ons welzijn te herstellen, is door onze ondernemingen voluit aan het werk te laten. Dit zou vanzelfsprekend moeten zijn, maar dat is het niet. De afgelopen maanden werden we beperkt in onze maatschappelijke en economische vrijheden. En ja, dat was nodig, zeker toen de pandemie ons overviel. Maar stilaan wordt duidelijk dat er al geruime tijd méér mogelijk is. Dat we geschaad worden in ons grondwettelijk recht op ondernemen. En daar lijden we met zijn allen onder. UNIZO eist dus recht op ondernemen.

Wat wil dat zeggen? Recht op ondernemen? Ik zie daarin drie belangrijke punten:

  1. Herstellen van het recht op ondernemen in tijden van Corona
  2. Het stimuleren van ondernemen in een Vlaams en Brussels relanceplan
  3. Het vrijwaren van ondernemen in een federaal regeerakkoord.

Ten eerste willen we het recht op ondernemen herstellen, ook wanneer het virus nog onder ons is. Zelfs en vooral nu het aantal gevallen opnieuw toeneemt. We hebben voor het eerst in ons leven een lockdown meegemaakt. Die was nodig, maar we willen dit nooit meer meemaken. We begrijpen het virus ondertussen beter en we zijn er op georganiseerd. Geef dan ook vertrouwen aan de samenleving. De basisregels moeten worden toegepast, daarover is iedereen het eens. Maar alles wat veilig georganiseerd kan worden, moet ook georganiseerd kunnen worden. Of het nu toerisme, bouwwerven, events, beurzen, feesten of gewoon werken op kantoor betreft. Alles wat veilig kan, mag. En bijna alle activiteiten kunnen ook veilig. Laat ons ondernemen!

Ten tweede is onze economie wel degelijk geschaad door deze crisis. Voor de relance kijken we vooral naar de deelstaten. Het is in Vlaanderen en Brussel dat de sleutels liggen om het ondernemen te stimuleren. Samen met de Vlaamse sociale partners in de SERV zorgden we
al voor een stevige insteek voor een relancebeleid. Voor die bedrijven die nog beperkt worden, is een blijvende steun noodzakelijk. Maar belangrijker nog is dat de Vlaamse regering een investeringsprogramma opzet om onze economische troeven te versterken, zowel op vlak van mobiliteit, digitalisering als energie. Belangrijker is dat de werking van de arbeidsmarkt zo snel mogelijk op de nieuwe situatie wordt aangepast: we mogen geen nieuwe generatie werklozen laten ontstaan. Belangrijker is te investeren in talenten, arbeidsmobiliteit te versterken en wie nog niet of niet meer op de arbeidsmarkt actief is te activeren. Laat ondernemers ondernemen!

Ten derde verwachten we bijzonder veel van een nieuwe federale regering. De uitdagingen zijn groot, zowel economisch, maatschappelijk als budgettair. Het federale regeerakkoord mag het recht op ondernemen niet fnuiken, maar moet het vrijwaren. Door te investeren. Door ondernemerschap niet weg te belasten. Door minder in plaats van meer regels op te leggen. Door samen te werken met de deelstaatregeringen. Door een kader te scheppen om evenwichtig, efficiënt en flexibel werken mogelijk te maken. Laat ondernemers alstublieft ondernemen!

Helpt u mee om het recht op ondernemen op te eisen? Geef ons dan - symbolisch - uw elleboog, omdat uw vuistje of hand nu éénmaal niet coronaproof is. Uw elleboog om op tafel te kloppen. Omdat ondernemers recht hebben op ondernemen! Teken onze petitie op:

www.rechtopondernemen.be

17 september 2020

Gezamenlijke visie

Er is een tijd geweest dat men zei dat de werkgevers en vakbonden van dit land samen geen twee stenen meer op elkaar kregen. Sociale partners waren allesbehalve partners geworden. En die tijd is eigenlijk niet zo lang geleden. Crisissen bieden meestal ook opportuniteiten. Het lijkt erop dat de sense of urgency er ook voor gezorgd heeft dat de sociale partners weer in staat zijn een gezamenlijke visie te ontwikkelen. Vorige week nog lanceerden de federale werkgevers en vakbonden, verenigd in de Groep van Tien, een gezamenlijke visie op hoe de (nieuwe) federale regering de relance moet op gang brengen. Deze week lanceerden we met de Vlaamse sociale partners, verenigd in de SERV, een gelijkaardige boodschap aan de Vlaamse regering. In Vlaanderen staat men trouwens al een pak verder dan op federaal vlak: de rapporten en adviezen van zowel de expertencommissies als van de SERV liggen klaar.

Zoals ik deze week ook al duidelijk maakte in een interview op de VRT, moet de Vlaamse regering nu knopen doorhakken en een visie formuleren, op de hervorming van onze arbeidsmarkt, op levenslang leren, op de prioritaire investeringen, op stimuleren van de export, op herstel van de economie. Als werkgevers en vakbonden geven we de boodschap dat deze relance gedragen én uitgevoerd zal worden door de ondernemers, werkgevers en werknemers van dit land. We willen dus samen met de Vlaamse regering een akkoord sluiten hoe we de stap naar herstel gaan zetten. En dat liever gisteren dan morgen. En tot slot hebben we ook federaal deze week nog een akkoord met de vakbonden kunnen afsluiten over onder meer hoe de kosten van de gelijkstelling van jaarlijkse vakantie voor deeltijds werklozen gespreid kunnen worden.

Kortom zowel in Vlaanderen als in België vinden vakbonden en werkgevers elkaar beter dan voorheen om samen een visie te ontwikkelen op hoe we uit deze crisis raken. Is dat eenvoudig? Absoluut niet. Maar is het nuttig en noodzakelijk? You bet! Als dat geen voorbeeld voor de federale regering kan zijn.

Danny

 

10 september 2020

Drama is nooit ver weg in ons land

In een film zou je het niet geloven. Net op het ogenblik dat er met veel moeite een aantal partijen rond de tafel verzameld worden om een nieuwe federale regering te gaan vormen, test preformateur Egbert Lachaert positief op het Covid19-virus. Over slechte timing gesproken. Ik wens hem alvast veel beterschap toe. Ondertussen mag de formatie niet teveel stilvallen.  Hoewel het belangrijk is elkaar diep in de ogen te kunnen kijken om tot een vertrouwen tussen toekomstige partners te komen, zullen de toppolitici moeten bewijzen dat je ook digitaal regeringen kan vormen. Grenzen worden elke dag verlegd. Ook hier moeten we door.

Ondertussen draait de wereld verder. Niet onbelangrijk is dat we deze week met de federale sociale partners (vakbonden en werkgevers, verzameld in de zogenaamde “Groep van Tien”) Danny Van Assche opiniesamen een oproep aan de regering en de onderhandelaars hebben gedaan om tot een federaal relanceplan te komen. In Vlaanderen en Brussel hebben de deelstaatregeringen daar al veel werk rond verricht. Van de Vlaamse Regering verwachten we dat ze tijdens de Septemberverklaring gaat aankondigen welke maatregelen er zullen komen. In Brussel is er volop overleg tussen de regering en de sociale partners. Op federaal vlak is het vooralsnog wachten. Daarom stelden we als sociale partners een verklaring op. We zien de relance in drie stappen: maatregelen die nu onmiddellijk nog tijdens de coronacrisis moeten genomen worden, maatregelen die onze economie op gang moeten trekken en maatregelen die structureel zaken anders moet aanpakken.

We stellen twee centrale assen voor als relance.

  1. De eerste is een verregaande digitalisering van onze manier van werken en leren. We discussiëren al jaren over digitalisering, maar tijdens corona hebben we er echt werk van gemaakt. Deze drive moeten we verderzetten.
  2. Een tweede as die de sociale partners voorstellen is opmerkelijker: we roepen op om de investeringen op te drijven. Ondanks de moeilijke begrotingstijden waar we voor staan, mag er niet bespaard worden op investeringen. We deden dit al teveel in het verleden waardoor onze economie er schade door kan oplopen. Het doel moet zijn om 4% van onze welvaart jaarlijks in nieuwe investeringen te steken, in mobiliteit, duurzame energie, communicatie, en dergelijke meer. Dit zijn “good costs”: uitgaven die later méér opleveren. In plaats van daarop te bezuinigen, moeten we letterlijk investeren in onze toekomst.

Hopelijk kunnen de onderhandelaars er snel werk van maken!

 

3 september 2020

Doet ie het of doet ie het niet?

Deze vraag domineerde de afgelopen week de Wetstraat. Zal Joachim Coens met CD&V aanschuiven aan de onderhandelingstafel of niet? Het ziet er naar uit dat het dan toch zou gebeuren. Je houdt het bijna niet voor mogelijk, maar het is de eerste keer in maanden dat er partijen op een inhoudelijke manier rond de tafel zouden zitten die bovendien een meerderheid hebben om een regering te vormen. Vraag is nu: moeten we hier blij mee zijn? Kan er uit deze vier seizoenen van Vivaldi een harmonieus geluid komen, dat bovendien ondernemingsvriendelijk is? UNIZO heeft niet de gewoonte om zich te moeien met hoe regeringen moeten samengesteld worden. Dat is onze rol niet. Ook nu niet. Is het onze voorkeurscoalitie?  Wellicht niet, maar is er een voorkeurscoalitie mogelijk in de huidige politieke constellatie? Ze bestaat eigenlijk gewoon niet. Dus krijgen onderhandelaars het voordeel van de twijfel. Het is wél de rol van UNIZO om toe te zien waarover de onderhandelaars het gaan hebben en welk beleid ze willen voeren. UNIZO stelde ondertussen bijna twee jaar geleden haar memorandum op. De wereld ziet er op die twee jaar helemaal anders uit. Dus we pasten onze voorstellen aan. Een aantal basispunten zijn voor ons van groot belang. Leg de basis voor een toekomstgericht relancebeleid dat onze economie op poten zet, maar dat ook de overheidsfinanciën onder controle houdt. De taxshift van de vorige regering was broodnodig, dus schroef deze niet terug.  Bespaar niet op investeringen, want deze uitgaven brengen geld op. Ik noem er maar enkele op. Maar het allerbelangrijkste is waarschijnlijk: kom met een project waar de ganse regering eensgezind achter staat, dat hoop geeft voor de toekomst en zuurstof aan ondernemers. Als ze daar in slagen, zal UNIZO een partner zijn. Als ze daar niet in slagen, ga dan maar liever opnieuw naar de kiezer. Faites vos jeux!

27 augustus 2020

Herstel het vertrouwen!

De "tweede lockdown". Zo hoorde ik gisteren iemand de verstrengde augustusmaatregelen tegen corona noemen. Ik schrok er even van, want als we iets wilden vermijden dan was het wel een tweede lockdown. En was het er één? Nee, niet echt, maar het voelde wel zo aan. En dat is problematisch. De gevolgen waren een enorme schok in het consumentenvertrouwen. Mensen blijven relatief gerust in de eigen situatie maar zien de economische situatie van ons land somber in. Gevolg? Ze sparen de pannen van het dak, om gerust te zijn in onzekere tijden. Hetzelfde geldt voor het ondernemersvertrouwen.  Zolang ondernemers de toekomst niet meer vertrouwensvol tegemoet zien, zullen ze niet investeren, geen mensen aanwerven, of zelfs maar mondjesmaat mensen uit tijdelijke werkloosheid terughalen. En zo krijgen we dat economische vliegwiel natuurlijk niet aan het draaien. Onze economie moet stilaan uit dat dal kruipen en liefst met forse groeicijfers.

"Onze boodschap aan de regeringen in dit land is dus eenvoudig: herstel het vertrouwen!"

Neem verantwoordelijke maatregelen maar stop met de mensen overdreven schrik aan te jagen. Meer dan ooit moeten mensen weer aan het werk en moeten ze kunnen winkelen, uitgaan en zelfs reizen. Steeds op een verantwoorde manier, uiteraard. Maar wel overtuigend in een nieuw normaal. Dus begin met het sociaal-economische leven aan te moedigen in plaats van te beknotten. Haal het verschrikkelijke pessimisme uit onze samenleving en geef hoop voor de nabije toekomst. Helpt dat? Zeker! Toen er vorige week werd aangekondigd dat je opnieuw met twee kon gaan winkelen (sporten mag u trouwens al zwetend met veel meer en met lichamelijk contact, winkelen is blijkbaar veel gevaarlijker), voelden de handelaars dat onmiddellijk. Alsof de mensen erop aan het wachten waren? Dat waren ze ook. Herstel dus dat vertrouwen en breng de samenleving weer op gang, op een verantwoorde manier. Kan dat? Onze buurlanden doen het. Waarom wij niet?

20 augustus 2020

Elke Nationale Veiligheidsraad brengt spanning met zich mee

Welke beslissingen worden er genomen? Want we weten dat deze beslissingen een rechtstreekse invloed hebben op ons leven en werken. De verwachtingen waren hooggespannen voor deze veiligheidsraad (NVR), maar laat ons zeggen dat de berg een muis gebaard heeft. Ik verklaar me nader.

Ben je nu niet wat ondankbaar, meneer UNIZO? De NVR besliste toch om het winkelen met twee in plaats van alleen toe te laten? En events kunnen weer wat ruimer: 200 binnen en 400 mensen buiten. Dat zijn toch economisch belangrijke versoepelingen? Dat is zeker juist. Maar toch ben ik ontgoocheld. Ik heb daar twee redenen voor.

Ten eerste is men niet consequent. Uiteraard is het al beter dat men met twee mag winkelen in plaats van alleen. Maar hoe verklaar je nu dat je met een heleboel mensen mag fietsen, voetballen, basketten of andere (bijna) contactsporten mag uitoefenen, maar dat je met niet meer dan twee mensen mag winkelen? Wat was er mis met een toelating om in je bubbel te mogen gaan?  Hetzelfde met het versoepelen van het aantal personen op een event: het gaat niet om het aantal personen, maar wel over hoe je ermee om gaat. Dat je geen massa’s wil, dat is duidelijk maar voor de rest blijven aantallen zeer arbitrair.

Mijn tweede reden om ontgoocheld te zijn is echter veel belangrijker. Men had ons vandaag een duidelijk kader moeten geven waarmee we voort kunnen. In juli dachten we dat het ergste voorlopig achter de rug was en dat we tot november wel safe zouden zitten. Maar eind juli hadden we al prijs: een eerste opflakkering van het virus en een verstrenging van de maatregelen. We weten nu dat het virus niet seizoensgebonden is en er dus altijd weer kan zijn. We gaan dus voorzichtig moeten zijn, en dit tot het vaccin er is. Maar dat kan nog wel een jaartje duren. Gaan we nog een jaar lang bedrijven en mensen op non-actief zetten? Pleit ik dan voor vrijheid-blijheid? Zeker niet! Dan zou de opflakkering totaal zijn en een nieuwe lockdown onafwendbaar. Nee, wat we nodig hebben is een kader voor “het nieuwe normaal”. We moeten maatregelen hebben die het virus duidelijk indijken, maar die maximaal ons sociaal en economisch leven toelaten.  We kunnen geen sectoren een jaar op slot doen. We kunnen wel een kader afspreken dat overal moet toegepast worden en wanneer er broeihaarden zijn, moeten we lokaal en doelgericht ingrijpen. Toerisme, events, beurzen, zelfs feesten moeten kunnen, maar binnen een veilig kader. Eentje dat duidelijk en stabiel is, en niet als een jojo op en neer gaat.

Dat heeft men ons vandaag niet gegeven. Ik reken erop dat het er in september wel zal zijn.

Danny

Donderdag 9 juli 2020

En het werd zomer…

Eén van de weinige absolute zekerheden die we de afgelopen maanden hebben gekend. Dat de zomer zou aanbreken, ongeacht wat er aan voorafging. Wat een onwaarschijnlijk voorjaar! In normale tijden zou ik jullie nu in alle vrolijkheid een fijne, ontspannende vakantieperiode toewensen. Of net een extra druk topseizoen voor wie, onder meer, in de toeristische sector werkt.  Maar misschien klinkt dat nu wat te makkelijk. Ik weet dat velen onder jullie het tot op vandaag erg moeilijk hebben. Toch moeten we vooral positief blijven, er voluit voor gaan om hier doorheen te komen. Er zijn ook heel wat positieve signalen die er op wijzen dat de meesten onder jullie het wellicht gaan redden. Dankzij uw veerkracht, weerbaarheid en de rotsvaste wil om er te blijven in geloven.

Zelfs in volle coronaperiode hebben het afgelopen voorjaar toch nog meer dan 45.000 starters de sprong gewaagd naar het ondernemerschap, blijkt uit cijfers die UNIZO bij handelsinformatiebedrijf Graydon opvroeg. Dat zijn er amper 13% minder dan in dezelfde periode vorig jaar. In Vlaanderen steeg het aantal starters in juni van dit jaar zelfs met – een bescheiden maar erg betekenisvolle - 1,31% uit boven het niveau van juni 2019. Als dát geen positief signaal is!

Idem dito met het aantal vacatures. Zo deelde Vlaams Economieminister Hilde Crevits afgelopen week mee dat het aantal openstaande jobs opnieuw op hetzelfde niveau staat als voor corona, en dat er dus opnieuw, meer dan ooit, moet worden ingezet op het activeren en klaarstomen voor de arbeidsmarkt van zoveel mogelijke niet werkenden. Het toont aan dat ondernemers niet bij de pakken blijven zitten, dat ze vooruit willen en vooral voortdoen.

"Het gaat goed komen met het herstel van onze economie, ik voel het, áls er tenminste een sterk en allesomvattend relanceplan komt, waarvan we de krijtlijnen nu toch dringend te zien zouden moeten krijgen."

Het ware ideaal geweest om met dat relanceplan de zomer in te gaan. Een plan dat af is en dat klaar staat om het najaar mee aan te vatten. Het zou voor veel meer duidelijkheid en rust in ons hoofd zorgen. Even de riem er af leggen in juli en augustus – voor wie het zich kan veroorloven – en je hoofd even leegmaken, lukt zo veel beter wanneer je weet wat er daarna gaat komen en daar op voorbereid bent. Ook wie de ganse zomer blijft doorwerken om verloren omzetten in te halen of om te overleven, hunkert – zelfs meer nog – naar zo’n concreet perspectief. Beleidsmakers beseffen vaak te weinig wat getalm met ondernemers en hun bedrijven doet, zowel praktisch als mentaal.

Beste ondernemers, in het begin vond ik het nog te vroeg, maar na al mijn voorafgaande beschouwingen ga ik het nu toch doen: jullie een deugddoende zomer toewensen. Wat dat concreet voor jullie betekent, laat ik jullie graag zelf invullen. Maar dat we de komende maanden allemaal een extra dosis vitamine D kunnen gebruiken, staat buiten kijf.

Al onze standpunten lees je hier!

Donderdag 2 juli 2020

Het échte werk begint pas

Beste ondernemer,

UNIZO trekt aan de alarmbel voor de feestsectorWe gaan ze nog missen, die Nationale Veiligheidsraden…  De spanning om op woensdag goed te luisteren wat de premier te zeggen heeft en er vijf minuten na afloop de eerste commentaar op te moeten leveren. Een snelle analyse van wat er gezegd werd en vooral wat er niet gezegd werd. De strijd om de omzetting van de woorden van de premier in een ministerieel besluit op de meest duidelijke en nuttige manier tot stand te brengen. Een MB, dat er meestal pas tegen vrijdagavond kwam. Vervolgens dan de tekstexegese op het MB met alle onduidelijkheden en vragen vandien, die we dan hoopten tegen zaterdag in de “FAQ’s”, de “frequently asked questions” opgelost te krijgen. Als er dan dingen in de FAQ’s stonden die botsten op de woorden van het MB, kon er nog altijd een minister op zondagavond komen toelichten hoe de vork precies in de steel zat. Vorige week maakten we in principe voor een langere periode de laatste NVR mee. Nochtans blijven er sectoren in de kou staan. De organisatoren van beurzen bijvoorbeeld, en de discotheken. Om nog te zwijgen van de onbegrijpelijke opsplitsing tussen private en publieke recepties en banketten. Nodig gerust heel de buurt uit op je trouwfeest, dan mag je vier keer meer volk toelaten dan wanneer je het in besloten kring wil houden. Om die redenen trok UNIZO via de pers aan de alarmbel (zie foto boven). Hopelijk kunnen we deze laatste gevallen nog deze maand deftig geregeld krijgen. 

Zijn we er dus door? Nee, het echte werk begint nu pas. Na de lockdown en de exit, zijn alle ogen nu gericht op de relance. Want er is maar één zaak die ons uit de crisis kan halen, en dat is economische groei. Pas als dat vliegwiel van de economie weer op volle kracht kan draaien, zullen we uit de kosten raken. Het is groei die zal zorgen voor het opdroegen van (tijdelijke) werkloosheid en overbrugginsrechten. Het is groei die faillissementen zal voorkomen of compenseren.  Het is groei die ons toekomst zal geven. En die groei komt er niet vanzelf. Daarvoor hebben we een relancebeleid nodig van de gemeente tot in Europa. Als voorzitter van de SERV (de Vlaamse sociale partners) kon ik de afgelopen weken al enkele keren de relancevoorstellen van de sociale partners toelichten in het Vlaams Parlement en aan verschillende expertengroepen. Ik heb het gisteren nog opgezocht: de SERV is beginnen werken aan de relancestrategie op 25 maart. Dus niet twee weken geleden, maar twee weken na de start van de crisis in ons land.  Daarom kunnen we nu een alomvattende kijk presenteren op zowel economische als maatschappelijke relance, zowel op de arbeidsmarkt als op de internationale markten. Verschillende aspecten worden behandeld. Onder meer dat crisismanagement nog steeds nodig is, zowel met zeer gerichte steunmaatregelen als met een voorbereiding op de te verwachten heropflakkering van het virus (en het absoluut vermijden van een tweede lockdown). Maar ook voorstellen om consumenten- en het ondernemersvertrouwen te versterken, om onze internationale handel op gang te trekken, nieuwe arbeidsorganisatie te implementeren, levenslang leren in te voeren en beter samen te werken tussen alle overheden tot stand te brengen. Kijk gerust eens op www.serv.be

Wat we nu vooral niet moeten doen, is opnieuw gaan palaveren over al dan niet verkiezingen houden en strategospelletjes rond regeringsvorming. De afgelopen weken is er gewerkt in nationale eenheid. Dat liep niet altijd goed en al zeker niet van een leien dakje. Maar eigenlijk is dat wat we nu nodig hebben. Een regering van Nationale Eenheid die op federaal vlak een even sterk relancebeleid kan gaan voeren als in Vlaanderen en in goede samenwerking met de Gemeenschappen en Gewesten. Moeilijk gaat ook.

Al onze standpunten lees je hier!

Donderdag 25 juni 2020

Wat na 1 juli? 

Eindelijk krijgen we duidelijkheid voor de talrijke sectoren die nog steeds gesloten moeten zijn. Er kan eindelijk aan de heropstart gewerkt worden. De versoepelingen zijn een welkome verademing voor onze ondernemers, maar dit kan enkel werken als iedereen in onze samenleving de nog geldende maatregelen volgt. Daarom deze warme oproep om dat ook te doen. Daar wordt iedereen beter van.

Er waren nog zeer veel ondernemers die op een beslissing wachtten. We hebben met UNIZO vanaf het begin van de crisis aangegeven dat een duidelijk perspectief voor ondernemers van vitaal belang is. Niet alleen om terug open te gaan, maar ook om zich daarop grondig te kunnen voorbereiden om tegemoet te komen aan alle veiligheidsvoorschriften. Zeker de eventsector snakte naar perspectief. Het zal nog jaren duren voor de sector deze crisis te boven komt, maar we kunnen eindelijk een stap zetten richting wederopbouw.

De algemene opening van feestzalen juicht UNIZO toe, maar we zijn verwonderd dat enerzijds evenementen toegelaten zijn voor 200 indoor en 400 outdoor vanaf 1 juli, maar anderzijds voor de feestlocaties nog steeds een maximum van 50 personen geldt. Ook voor de huwelijkssector is dit een bittere pil. Deze sector met al haar bijhorende diensten en producten zag namelijk eveneens haar hoogseizoen afgelast door corona.

Marktkramers zijn blij dat er geen onderlinge discriminatie meer is. Tot nu moesten sommige ondernemers verschillende marktlocaties laten vallen door dit maximum. Door deze beslissing kan ook deze sector terug helemaal op gang komen en het lokale leven verder laten openbloeien. Ook het opnieuw mogen consumeren op de markten zelf is een belangrijke stap voor deze ondernemers.

Mondmaskers worden niet verplicht in alle winkels. De Nationale Veiligheidsraad nam daarmee de bezorgdheid, die UNIZO hierover al uitte, mee in rekening. Ondernemers willen namelijk ten alle tijden een heropflakkering van het virus vermijden. Als er objectieve en wetenschappelijke bewijzen zouden zijn dat dit kan door een verplichting van mondmaskers, gaan onze winkeliers daar ook in mee. De Nationale Veiligheidsraad besliste echter dat veilig winkelen nu al kan en een verstrenging dus niet nodig is. Ook het wegvallen van de regel rond wie wel en niet alleen moet winkelen, is een goede zaak. De verantwoordelijkheid om dit te controleren werd bij de winkelier gelegd en resulteerde vaak in een moeilijke situatie door de arbitraire onduidelijkheid. Dit is nu, door het afschaffen van de regel, van de baan.

Deze recente beslissingen doen ons het dichtst bij het normale leven komen sinds het begin van de crisis. We hopen dat de economie hierdoor zo goed mogelijk kan hervatten. Alle neuzen moeten nu gericht worden op een veilige relance.

Check wat er allemaal verandert op 1 juli

Woensdag 24 juni 2020

"Hoe praktijktesten een sereen debat over diversiteit verdringen"

Dat onze samenleving haar ogen opent en een verhoogde aandacht heeft voor diversiteit is alvast een positieve wending. Jammer genoeg moest daar een overlijden aan de andere kant van de wereld aan vooraf gaan. Vooral vele jongeren geven een krachtig signaal en dat is op zich al erg hoopgevend. Discriminatie en racisme kunnen op geen enkele manier geaccepteerd worden en moeten absoluut veroordeeld worden. Maar elke keer het gevoelige onderwerp van non-discriminatie wordt aangesneden, verzanden politici vaak in een stellingenoorlog die zich uiteindelijk beperkt tot het invoeren van praktijktesten of niet. Nochtans gaan die praktijktesten slechts over een zeer beperkt deel van het probleem. Eigenlijk behandelen ze zelfs alleen het symptoom en niet het probleem zelf. Het is maar al te gemakkelijk om enkel naar werkgevers en verhuurders te kijken. De consument, de collega, de buur en de overheid blijven meestal buiten schot. Discriminatie is een algemeen probleem met diepe wortels in onze ganse samenleving.

De cijfers van UNIA worden vaak naar voor geschoven om aan te tonen dat er een substantiële stijging is in het aantal meldingen van vermoedelijke feiten (n = 8.478). Wat belangrijk is in deze discussie is dat een klacht of melding niet per definitie gelijk staat aan discriminatie. Van deze meldingen opende UNIA 2.343 individuele dossiers over alle domeinen heen. Met betrekking tot werk, gaat het over 657 dossiers. Ongeveer 1/3 van deze klachten is te herleiden tot de profit, 1/3 van deze dossiers komt voort uit de publieke sector en het overige derde is toe te wijzen aan oa. onderwijs, non-profit en de sociale werkplaatsen. Maar wat niet duidelijk is, is aan wie de klacht wordt toegewezen. Gaat het over de werkgever, een werknemer of de consument? In slechts 6 gevallen wordt er effectief overgegaan tot een rechtszaak in de verhouding tussen werkgever en werknemer. En raar maar waar, dat is positief. Dit betekent dat UNIA daarnaast ook sterk inzet op de dialoog met betrokkenen om oplossingen te zoeken, wat opnieuw leidt tot bewustwording en waarschijnlijk tot een grotere impact. Ook VDAB kent een sterke werking op het vlak van non-discriminatie. De VDAB kan via software discriminatie opsporen bij zijn vacatures en wanneer dit het geval is, treedt de VDAB in overleg met de betrokkenen. In het laatste klachtenrapport was er sprake van 70 discriminatieklachten (6 klachten minder dan in 2018) in verschillende domeinen zoals opleiding, coaching naar werk, rond matchbare vacatures of de dossierbehandelaar. In 80% van de gevallen vonden de onderzoekers geen enkel spoor van vermoedelijke discriminatie terug.

Met deze cijfers willen we het probleem vooral niet minimaliseren. We willen wel de nodige nuance in het debat brengen. Het is zinloos te focussen op twee cases in de samenleving waar discriminatie kan vastgesteld worden. Het laat immers een veel bredere verspreiding van discriminatie blauw-blauw. Kijk naar onze arbeidsmarkt. Personen met een migratie-achtergrond vinden we meer dan gemiddeld terug in de werkloosheidscijfers maar ze kennen daarnaast nog steeds niet dezelfde werkzaamheidsgraad als autochtonen. Men vindt moeilijker werk, maar men neemt ook minder deel aan de arbeidsmarkt. Als we wat dieper graven dan vragen we ons ook af hoe het komt dat er substantieel meer jongeren met een migratie-achtergrond in het BSO terecht komen of de school ongekwalificeerd verlaten? Misschien zijn we naïef, maar we koesteren nog steeds de hoop dat discriminatie slechts een absolute minderheid is op onze arbeidsmarkt. We zijn en blijven er immers van overtuigd dat we ieders talent nodig zullen hebben. Een bredere analyse is broodnodig om oplossingen te zoeken.

Wij geloven dus niet dat de praktijktesten het probleem zullen aanpakken. Kijk eens naar de voorstellen die de Vlaamse sociale partners doen in het “Iedereen Aan Boord-akkoord” uit 2019. Dan willen we bijvoorbeeld veel meer inzetten op onderwijs en kansen ontwikkelen. De werkgeversorganisaties sloten in 2020 nog een akkoord met UNIA om discriminatie op de werkvloer aan te pakken, en dat gaat een pak verder dan het ogenblik van de aanwerving alleen.

Waar het echt om gaat is dat we in een super diverse samenleving leven, wonen en werken. Laat ons zoeken naar positieve manieren om die diversiteit te omarmen. Wat zou er kunnen gebeuren als we de aantal positieve elementen van diversiteit in het daglicht stellen? Uit onderzoek van McKinsey  is gebleken dat ondernemingen die sterk inzetten op etnische en culturele diversiteit tot 36% meer winst maken dan bedrijven die hierin slecht presteren. Voor geslacht vonden zij een stijging van 25%. In plaats van een strijd te voeren over praktijktesten, kijken we liever naar de kracht van diversiteit op onze arbeidsmarkt, economie en samenleving. Wij reiken alvast de hand om uit de loopgraven te komen.

Door Danny Van Assche & Joris Renard

Donderdag 18 juni 2020

De voorzitter van UNIZO...

Beste ondernemer, Karl Verlinden

Vandaag eens geen verhaal over corona.  Het zou nochtans kunnen. Zo vragen de sociale partners van de Groep van Tien vandaag een algemene verlenging van de tijdelijke werkloosheid corona tot het einde van het jaar voor al wie er al gebruik van maakte. Of ik zou kunnen vertellen over de relance-plannen van de Vlaamse sociale partners. Maar ik ga het vandaag hebben over de voorzitter van UNIZO. Onze voorzitter.

De voorzitter van UNIZO komt minder in het nieuws dan die van het VBO of die van VOKA. Maar hij speelt wel een bijzonder belangrijke rol in onze organisatie.  En gisteren hebben we na zes jaar meer dan trouwe dienst afscheid genomen van onze voorzitter, Karl Verlinden. UNIZO is de organisatie die een betrouwbare en vernieuwende partner wil zijn van, voor en door ondernemers. Daarom worden we ook bestuurd door ondernemers. Hoe zouden we de juiste keuzes kunnen maken voor ondernemers, wanneer we er zelf niet middenin zouden staan? en dat is de bijzondere rol die onze voorzitter speelt.  Hij bewaakt dat wij als medewerkers van UNIZO bij de les blijven en ervoor zorgen dat onze acties steeds ten goede komen van de zelfstandige ondernemer.  Ikzelf als gedelegeerd bestuurden zzat de afgelopen twee-en-een-half jaar bijna wekelijks samen met Karl.  Geen belangrijke beslissing is er bij UNIZO genomen, of ik had zijn advies of reactie er op gekregen.  Of hij had ze zelf gesuggereerd.  Daarnaast speelde Karl een doorslaggevende rol in het professionaliseren van onze organisatie en in het aanhalen van onze banden met Liantis, Markant, Neos, Dyzo, Trias en andere ondernemersvriendelijke partners.  Gisteren was het Karls laatste dag als voorzitter.  Bedankt, Karl, voor je tomeloze inzet voor ondernemend Vlaanderen!

Maar ik heb ook goed nieuws.  We hebben een nieuwe voorzitter!  Peter Brysse is zowaar een even dynamische ondernemer, die al jarenlang ervaring opbouwde in alle geledingen van onze organisatie.  Peter zal de lijn van Karl ongetwijfeld verderzetten.  En hij zal ook ongetwijfeld eigen lijnen beginnen trekken.  En zo hoort het voor een UNIZO-voorzitter. Ik kijk er alvast naar uit!

Danny

Wie is de voorzitter van UNIZO?

Donderdag 11 juni 2020

Zijn die maatregelen wel allemaal nodig?

Beste ondernemer,

Het regent dezer dagen en dat is nodig.  Maar het regent niet alleen buiten, het regent ook maatregelen. Zo werd in de federale regering (en de tien ondersteunende partijen) het afgelopen weekend een resem maatregelen verlengd en werden er sommige nieuwe in stelling gezet. De Vlaamse regering kondigde maandag dan weer een verlenging aan van de hinderpremie voor diegenen die gesloten moeten blijven en nog een laatste eenmalige compensatiepremie voor wie grote omzetverliezen blijft lijden. In de Kamer werd een sterke maatregel goedgekeurd waarbij verliezen van dit jaar ten laste van de winst van vorig jaar kunnen aangerekend worden (‘carry back’). En dan zijn er nog verschillende expertengroepen bezig die de relance op langere termijn bekijken, los nog van de sociale partners die voorstellen formuleren in de Groep van Tien en in de SERV.

En dan komt tegenwoordig de vraag: is dat wel nodig? Is dat allemaal wel doordacht? Wanneer je ondingen ziet verschijnen over gesponsorde tienrittenkaarten op de trein, dan zou je het nog gaan geloven. Maar we mogen ons daardoor niet laten verblinden. We worden geconfronteerd met de grootste crisis ooit sinds de Tweede Wereldoorlog. Zowel onze bedrijven, onze ondernemers als onze gezinnen moeten hier doorgetrokken worden. En zo zie je dat de inspanningen die onze regeringen zich getroosten, niet overdreven zijn in vergelijking met onze omringende landen. Integendeel zelfs. Bovendien kunnen we aantonen dat de tijdelijke werkloosheid en het overbruggingsrecht er net voor zorgen dat de koopkracht in ons land niet in elkaar zakt en vermijden dat de crisis nog zwaarder wordt.  Bovendien spelen de maatregelen soms mooi op elkaar in.  Zo spoort de overheid ons aan om werknemers uit tijdelijke werkloosheid terug te laten komen, door een deel van de bedrijfsvoorheffing op zich te nemen, en kan ze daardoor ook het stelsel van tijdelijke werkloosheid - voor de bedrijven die het echt nodig hebben - nog verder te verlengen.  Wil dit zeggen dat het niet op kan?  Nee uiteraard niet.  Want elk miljard dat nu wordt uitgegeven, moet ooit terugbetaald worden.  UNIZO kijkt er mee op toe dat we de juiste maatregelen proberen tot stand te brengen, maar binnen datgene wat verantwoord is.  

Danny 

Check o.a. onze fiscale voorstellen

Donderdag 4 juni 2020

Wat niet verboden is, is toegelaten.

Beste ondernemer,

“Wat niet verboden is, is toegelaten.”  Dat is de nieuwe richtlijn die de premier ons gisteren gaf. UNIZO had er zelf nog voor gepleit en we zijn blij dat dit het geworden is. Het geeft immers aan dat we een keerpunt hebben bereikt.  Het normale moet opnieuw de norm worden, het abnormale de uitzondering. Het klinkt vanzelfsprekend, maar we weten dat dit de afgelopen maanden anders is geweest. En dat stemt ons blij en triest tegelijkertijd. 

We zijn blij dat de restaurants en cafés weer open gaan (hoe beperkt dan ook), dat er weer gefitnesst kan worden, dat masseurs hun job weer mogen opnemen en dat de campings hun gasten weer welkom mogen heten. We zijn blij dat op 15 juni de grenzen open gaan. Hoe symbolisch is dat! Ik ben bijna vijftig jaar en had nooit meegemaakt dat in Europa grenzen gesloten werden. Het betekent vooral ook dat onze kunststeden en kust weer kunnen hopen buitenlandse gasten te ontvangen én dat onze reisbureaus eindelijk weer reizen kunnen verkopen in plaats van annuleren. Vanaf 1 juli kan er nog meer: sauna, zwembaden, (beperkte) feesten en events, speelhallen, attracties, … Vele redenen dus om blij te zijn. 

Maar ook triest. Want achter dit positieve nieuws zit ook nog veel wanhoop. Het verschil tussen mogen openen op 8 juni, 1 juli, 1 augustus (de kermis) of 1 september (nightlife) is gigantisch. Ik begrijp de verontwaardiging en de wanhoop van diegenen die opnieuw moeten wachten. Er is ook een enorm verschil tussen mogen openen of dit moeten doen onder erg strikte voorwaarden. Voorwaarden die dermate strikt zijn, dat ze velen verhinderen om rendabel te zijn.

We zijn er dus nog niet. Er blijft dus nood aan ondersteunende maatregelen, zowel op korte termijn als om de relance op gang te brengen. UNIZO zet zich er alvast dubbel en dik voor in.

Danny

Bekijk het UNIZO Journaal

Dinsdag 2 juni 2020Danny Van Assche opinie

Morgen weten we meer...

Beste ondernemer,

Ik betrap me erop dat ik steeds in herhaling val: het is weer een spannende week deze week, en dat voor vele ondernemers.  Alle weken sinds het begin van deze crisis zijn spannende weken geweest.  We verwachten morgen de beslissing voor de lang verwachte opening van de horeca en hopelijk van nog zoveel mogelijk andere activiteiten, zoals fitness, sauna, massage, camping, kleine evenementen, enzovoort.  Voor diegenen die nog steeds niet aan de beurt zijn, moet er perspectief komen.  Morgen weten we meer.

Maar we weten wel dat er ondertussen een heel aantal nieuwe ondersteuningsmaatregelen uit de bus komen.  En ze zijn niet van de minste.  In Vlaanderen lanceerde Hilde Crevits gisteren een Vlaams herstelplan en vandaag horen we (eindelijk) ook nieuws over een Vlaams noodfonds.  Op federaal vlak worden de belangrijkste sociale maatregelen verlengd (ik denk bv aan de tijdelijke werkloosheid en het overbruggingsrecht) en worden belangrijke nieuwe fiscale maatregelen op voorstel van Alexander De Croo besproken.  Het gaat over verschillende KMO-vriendelijke voorstellen, zoals een taxshelter, een “carry back”-systeem en zelfs een systeem om via lastenverlaging aan te sporen mensen na tijdelijke werkloosheid terug aan het werk te zetten.  Ook de Brusselse regering werkt nieuwe initiatieven uit op maat van het ondernemen in de grootstad.

Dit betekent niet dat we er stilaan zijn.  We moeten nog een lange weg gaan voor herstel en er zitten nog heel wat bedrijven in diepe miserie. Maar elke stap in de richting van relance is een goede stap.  We trekken ons op aan die ondernemers die hun omzet terug zien toenemen om des te meer energie te steken in diegene waarvoor het einde van de tunnel nog lang niet in zicht is. 

Ben jij al klaar voor je heropening volgende week? Check hier onze Back To Business-toolkit!

Back to business

Donderdag 28 mei 

Week van de Totaalbeslissing

Voor de zoveelste week op rij staan we voor een week waarin bijzonder belangrijke beslissingen gaan vallen.  Op de Nationale Veiligheidsraad van volgende week zal er gekeken worden welke activiteiten op 8 juni opnieuw toegelaten zullen worden en hoe dit zal gebeuren. 

Je weet dat UNIZO oproept om volgende week een “totaalbeslissing” te nemen.  Wat bedoelen we daarmee?  Wel, dat men niet alleen beslist over die activiteiten die op 8 juni mogen openen, maar dat men ook meegeeft wanneer en hoe de andere activiteiten opgestart mogen worden.  Al is het 1 juli, 1 augustus, 1 september of niet, het is belangrijk voor ondernemers om te weten hoe de komende maanden georganiseerd kunnen worden, welke antwoorden aan klanten gegeven kunnen worden en welke maatregelen nodig zijn om überhaupt te overleven.

Ook daarvoor is het een uitermate belangrijke week.  We verwachten dat er opnieuw een batterij begeleidende maatregelen zullen voorgesteld worden om de lijdende ondernemingen (en hun ondernemers en werknemers) door deze crisis te loodsen.  UNIZO pleit alvast voor een verlenging van de tijdelijke werkloosheid en van het overbruggingsrecht tot het einde van het jaar.  In Vlaanderen kijken we naar de opvolger van de hinder- en/of compensatiepremie. 

 

 

Maar er zijn meer maatregelen nodig om het kapitaal van kmo’s te versterken. Ik liet dit ook nog eens duidelijk verstaan in de krant De Tijd vandaag. Vele ondernemers verbruiken deze dagen hun reserves.  Wanneer deze op zijn, stopt het.  Dat moet vermeden worden.  En wat met de combinatie ontslag/tijdelijke werkloosheid, huur, overbruggingskredieten, belastingsaftrekken, ... ?  We horen het graag.  En wanneer deze algemene maatregelen er zijn, kunnen we ook kijken welke sectoren hier door de mazen van het net glippen.  Het ziet er naar uit dat de horeca bijzondere steun zal krijgen (en terecht), maar ook andere lijdende sectoren moeten gered worden.  We volgen het mee voor je op!

Bekijk het UNIZO Journaal

Dinsdag 26 mei 2020

Elk nadeel heb zijn voordeel...

Sinds 4 mei is de zogenaamde 'deconfinement' langzaam aan op gang gekomen. Steeds meer ondernemers en bedrijven kunnen weer aan de slag. Voor de bedrijven die dat nog niet konden, eist UNIZO een duidelijk perspectief: zowel op opening als op ondersteuning.  We hunkeren terug naar het normale.  We willen dat we terug kunnen werken zoals vroeger.  Helemaal?  Nee, misschien toch niet helemaal.  Want deze crisis heeft ons ook wel dingen geleerd. “Elk nadeel heb zijn voordeel”, zei een groot filosoof ooit (of “never waste a good crisis”, je kiest maar).  De stappen in digitalisering die we de afgelopen twee maanden hebben gezet, hadden we nooit voor mogelijk gehouden. Al jaren debatteren we erover, organiseren we proefprojecten en experimenten.

De afgelopen maanden deden we het: telewerken, vergadering op afstand, online leren, noem maar op.  en waar we vroeger geregeld tegenpruttelden dat het niet kon en dat het toch niet hetzelfde was, hebben we het nu zonder meer in praktijk gebracht. En we ontdekken dat het kan. Jawel, we botsen soms ook op de beperkingen ervan.  Zeker weten. Maar geef toe dat er meer wél dan niet gaat.

Dus wanneer we opnieuw aan het werk gaan, mogen we niet vergeten wat we geleerd hebben.  Moet elke vergadering fysiek doorgaan?  Is elke vergadering het waard om een uur in de file te gaan staan?  En bij werknemers die willen telewerken, ontdekken we dat ze niet noodzakelijk misbruik maken (integendeel zelfs!) en dat er heel wat voordelen zijn.  We hebben minder ruimte nodig op kantoor en er zijn minder pendelkosten. We ontdekken ook de uitdagingen: een onderbreking in de internetverbinding is rampzalig.  Investeringen in IT worden nog belangrijker. En wat met onze cybersecurity? Uitdagingen genoeg, maar wel met de zekerheid en de ervaring dat het kan. 

Ik wens jullie dus allen een goede heropstart toe en probeer niet meteen opnieuw in de file te gaan staan.

Danny

Bekijk het UNIZO Journaal van vandaag

Dinsdag 19 mei 2020

Laat de vergeten sectoren niet echt vergeten zijn...

Helaas, de lucht klaart vandaag niet voor elke ondernemer op...

Jouw bedrijf is mogelijks al vanaf dag één van de lockdown gesloten zijn - of bij gebrek aan werk kon je misschien niet anders dan je deuren dichtdoen - en tot nog toe heb geen enkele hoop op beterschap. Misschien ben je een ondernemer uit één van deze getroffen sectoren: de reisbureaus, de autocarbedrijven, de fitnesscentra, de eventbedrijven, de campings, de foorkramers, de taxibedrijven, en nog vele andere. En de vooruitzichten in die sectoren zijn al niet goed. De algemene peiling geeft aan dat 8 à 9% van de ondernemingen vreest dat ze deze crisis niet zullen overleven. Maar in de evenementen- en recreatiesector alleen al gaat het over 30%, en dan zwijgen we nog over alle toeleveranciers die van die organisaties afhankelijk zijn. Het gaat in totaal over 10.257 ondernemingen, goed voor 136.089 arbeidsplaatsen. Al die mensen hebben geen énkel perspectief - niet wanneer ze weer kunnen opstarten, niet welke bijkomende steunmaatregelen ze vanwege de overheid mogen verwachten. Wij vragen voor deze bedrijven een perspectief op dubbel vlak. Dat is ook de boodschap die ik gisteren in Het Laatste Nieuws gegeven heb.

Ten eerste, geef deze ondernemers een datum waar ze naartoe kunnen werken - mét de bemerking dat daar nog van afgeweken kan worden bij een heropflakkering van de besmettingen. Men was goed begonnen, nochtans. Op 4 mei: de bedrijven. Op 11 mei: de winkels. Op 18 mei: de contactberoepen. Maar nu valt het stil: al die bedrijven die niet onder die definitie vallen, hebben geen énkel perspectief meer. In Nederland heeft de overheid tot in september aangeduid wanneer wat mogelijk zou zijn - zoú, hé. Maar dat geeft tenminste duidelijkheid aan de ondernemers, of ze hun personeel moeten proberen aan te houden of niet, of ze hun klanten zullen kunnen bedienen en nieuwe klanten kunnen binnenhalen of niet, of ze investeringen moeten doen of niet. Bij ons heeft niemand uit de vergeten sectoren de houvast om belangrijke bedrijfseconomische beslissingen te nemen.

Ten tweede moeten er dringend adequate steunmaatregelen komen om te voorkomen dat al die ondernemingen de coronacrisis niet overleven. Anders gaan er volledige sectoren overkop gaan. Minister De Croo werkt aan een systeem waarbij je de huidige verliezen mag boeken op de winst van vorig jaar en waarbij je belastingvrije reserves kan aanleggen - dat zijn goede initiatieven. Maar dat gaat vooral naar bedrijven die de voorbije jaren goed boerden. Niet alleen de kampioenen moeten we erdoor sleuren. In sectoren met kleine marges - zoals de reisbureaus, de autocars, de fitnesscentra, de horeca, de eventorganisaties - werkt dat niet, of staat het toch niet in verhouding met de impact die de crisis nu heeft. We zullen diép in de zakken moeten tasten om te voorkomen dat het economische weefsel niet onherstelbaar beschadigd wordt. Doen we dat niet, is de schade voor kmo-land België niet te overzien.

Danny

Bekijk het UNIZO Journaal met Danny

Donderdag 14 mei 2020

"Geef iedere ondernemer een perspectief"

Beste ondernemer,

Enkele weken geleden gaf de Nationale Veiligheidsraad ons een perspectief op de heropstart van de economie. Op 4 mei konden de bedrijven (die gestopt waren) heropstarten, mits de nodige veiligheidsmaatregelen. Ook de zorg kon dan grotendeels opnieuw werken. 

Vanaf 11 mei konden de winkels en handelszaken de deuren openen. Dat was een belangrijke omdat vele ondernemers last hadden van een wekenlange oneerlijke concurrentie, waar eindelijk een einde aan kwam.

Volgende maandag volgen dan de zogenaamde contactberoepen. We hebben dus het gevoel dat de economie stilaan terug kan beginnen draaien. We mogen echter niet vergeten dat er nog heel wat ondernemers zijn die weinig of geen perspectief hebben. De horeca zal niet voor 8 juni kunnen openen, en ook hoe is nog niet duidelijk. Maar wat met de toeristische ondernemers, van reisbureaus over autocarbedrijven tot hoteliers of campinguitbaters? Wat met de feestzaal die niet weet of er in augustus trouwfeesten mogen plaatsvinden? Wat met de events die nog steeds niet weten welke groepen eventueel toegelaten zullen worden in de loop van de zomer? En de beurzen? Grote beurzen van het najaar en voorjaar 2021 worden nu voorbereid en kosten nu veel geld. Maar kunnen ze doorgaan? 

Vanuit UNIZO vragen we een duidelijk perspectief. We vragen niet om eerder open te mogen dan veilig is. Wel een tijdslijn die ondernemers enige houvast biedt om hun zaken te organiseren. Nederland en vele andere landen voorzien dat van nu tot het najaar, dus het kan. Bovendien beseffen we dat het steeds onder voorbehoud is. Maar het is wel dringend dat het er komt. Trouwens niet alleen over wanneer wat mag herstarten, maar ook over de nodige ondersteuning die bedrijven nodig hebben om te overleven.

UNIZO blijft zich er alvast voor inzetten.

Danny.

Wil je op de hoogte blijven van onze strijdpunten?

Schrijft je dan in op onze coronanieuwsbrief

Maandag 11 meiDanny Van Assche

Een goede stap naar herstel...

Na 4 mei 'vieren' we op 11 mei weer een feestelijke dag.  Nadat vorige week de ondernemingen, de bouw en de zorgberoepen aan de beurt waren, mag nu de handel open in de ruime zin van het woord. Het gaat niet alleen om de klassieke winkels, maar ook over garages, fotografen, immokantoren, meubelzaken, en alle andere zaken die we tot de b2c rekenen. Ook de bloemenwinkels mogen open, en hopelijk verkopen ze de dag na Moederdag nog vele bloemen voor moeders. Mag iedereen open?  Nee, dat nog niet.  De contactberoepen (zoals kappers, schoonheidssalons, tattooshops en dergelijke meer) en de markten kunnen al uitkijken naar de volgende golf openingen op 18 mei. Horeca, evenementen, cultuur en toerisme is hopelijk voor volgende maand.

Ik ben blij dus dat de meeste ondernemingen in ons land eindelijk weer aan de slag kunnen. Zelfs wanneer we weten dat het nog niet zal zijn zoals het was. Zowat de helft van onze leden verwacht de eerste weken een omzet die lager dan de helft ligt van wat ze vroeger gewoon waren. En ook alle problemen zijn niet opgelost. De regels van social distancing blijven van kracht. Sommige regels werden zelfs verstrengd zoals die van maximum 2 klanten in een kleine winkel, en dat nadat het zonder deze beperking in de voeding twee maanden perfect heeft gelopen. Wel werd het uiteindelijk mogelijk om - na afspraak - langer te kunnen winkelen dan 30 minuten en niet alleen. Dat was van groot belang voor bv. keukenwinkels, meubelzaken, autoverkoop maar evengoed voor het kiezen van trouwringen.

Het is dus allemaal nog niet perfect, maar we gaan niet te veel zeuren. We zetten weer een goede stap naar het herstel. En laat ons daar alvast blij mee zijn.

Danny

Bekijk het UNIZO Journaal met Danny

Woensdag 6 mei 2020

Vandaag goed nieuws voor álle handel?

Voor de zoveelste keer in de afgelopen weken staan we voor een belangrijke beslissing. Nu maandag alle bedrijven konden opstarten, evenals de bouwsector en het grootste deel van de zorg, rekenen we erop dat de Nationale Veiligheidsraad vandaag het licht op groen zet voor alle handel.  Die beslissing is van belang voor tienduizenden ondernemers, hun werknemers en hun klanten. 

We hopen dat de beslissing op zijn minst duidelijk zal zijn en niet geïnterpreteerd zal moeten worden. Dat betekent ook dat ze duidelijk afbakent wat een contactberoep is, want die mogen pas op 18 mei openen. En zijn we ook zeker wat er onder handel valt? We zien geen beletsel om bijvoorbeeld markten te heropenen (mits voldoende afstand tussen kramen en brede gangen) en ook de fitness- en de saunaondernemers stelden protocols op die het veiliger maken om te gaan fitnessen of te gaan zweten, dan het niet te doen. Maar het blijft onzeker of we over hun lot morgen duidelijkheid hebben. 

En dan volgen nog de spannende weken voor de horeca, het toerisme, de events. Vooral het gebrek aan perspectief is voor vele ondernemers genoeg om moedeloos van te worden. Het wordt alleszins tijd dat de economie op gang getrokken kan worden.  De cijfers van de Economic Risk Management Group geven aan dat het aantal bedrijven dat faillissement vreest licht aan het stijgen is, en zeer hoog ligt in de net genoemde sectoren. En welke steunmaatregelen er ook nog komen (en dat moet!), de beste remedie tegen faillissement is rendement: omzet kunnen draaien. 

Laat ons hopen dat we daar op 4 mei een eerste bescheiden stap toe hebben gezet, en dat we op 11 en 18 mei terug leren lopen.  Dansen zal voor later zijn, wanneer toerisme en horeca er weer bij zijn.

Bekijk ons UNIZO-Journaal

25 april 2020

De exitstrategie - Ontgoocheling en tevredenheid

Zoals ik gisterenavond op Het Journaal al zei, zijn we uiteraard tevreden met de aankondiging dat onze bedrijven op 4 mei opnieuw mogen starten. Maar samen met veel handelaars uit diverse sectoren zijn we teleurgesteld, omdat zij nog tot 11 mei moeten wachten om opnieuw open te gaan. Ook zij stonden nochtans klaar om op een veilige manier op 4 mei her op te starten. Ze hebben zo hard hun best gedaan om ervoor te zorgen dat ze de noodzakelijke social distancing in hun bedrijf kunnen garanderen, samen met alle andere voorschriften: bestickering om de noodzakelijke afstand tussen klanten aan te duiden, schermen in plexiglas aan onder meer de kassa's, ontsmetting voor handen... Met 4 mei in het vooruitzicht hadden ze overigens nog rustig een week de tijd om zich verder voor te bereiden...

We moeten hen nu gaan vertellen dat de Veiligheidsraad vreest voor een overrompeling in bepaalde winkelstraten - hét argument voor het extra uitstel - terwijl we daar zelf onze twijfels bij hebben. Als we, bijvoorbeeld kijken naar Nederland, waar de meeste winkels open zijn gebleven, dan stelt het probleem van een te grote toeloop zich daar niet. Ook consumenten zelf zijn zich voldoende bewust van risico's om zich daarnaar te gedragen en grote volkstoelopen te vermijden. En werken op afspraak kan een manier zijn om, waar dat nodig zou blijken, te grote stromen bezoekers te vermijden. Onze handelaars zijn vindingrijk, soepel en bereid genoeg om daar een mouw aan te passen.

Velen zitten op hun tandvlees en elke week extra voelt dan aan als een eeuwigheid. Een eeuwigheid waarin ze extra geld verliezen en waarin ze andermaal moeten toezien hoe winkels die al wél open zijn producten uit hun assortiment verkopen, wat heel terecht en begrijpelijk als oneerlijke concurrentie wordt ervaren. Zo hebben we bijvoorbeeld begrip voor bloemisten die kwaad reageren dat ze gesloten moeten blijven tot 11 mei, terwijl supermarkten al die tijd en dus ook op moederdag wél bloemen kunnen verkopen.

Het is dan wel weer positief dat alle handelszaken, ongeacht hun omvang, sector of assortiment mogen openen op 11 mei en dus een concreet perspectief hebben om naar uit te kijken. Daarmee komt dan toch een einde aan de discriminatie en oneerlijke concurrentie tussen bedrijven en sectoren onderling, iets waar we vanuit UNIZO en onze sectorwerking sterk hadden op aangedrongen. Dat is alvast een enorme stap vooruit. Ook het feit dat kapperzaken en andere contactberoepen vanaf 18 mei zouden mogen heropstarten, mits strikte voorzorgsmaatregelen, en dat de heropstart van andere sectoren zoals de horeca tegen 8 juni alvast wordt onderzocht, vinden we bemoedigend. We hopen nu vooral dat het aantal coronaslachtoffers gunstig blijft evolueren, zodat aan de vandaag voorgestelde data niet meer moet worden getornd.

Het is nu cruciaal dat de tijd tussen de aankondiging van vandaag en de heropening maximaal wordt benut om alles op punt te zetten, ook en vooral door de overheden. We denken daarbij aan het openbaar vervoer, aan de kinderopvang. Maar we kijken vooral ook naar de lokale besturen. Zij moeten de lead nemen in het overleg met onze ondernemers over afspraken en maatregelen voor een ordentelijk verloop van de heropstart.

Bekijk ons UNIZO Journaal

20 maart 2020

Corona en minnelijke invordering

Beste ondernemer,

‘Veel blaten, weinig wol’ is een oud Vlaams spreekwoord.  Ik heb er deze week twee keer aan moeten denken; een keer in de positieve en een keer in de negatieve zin. Laat ons met dat laatste beginnen. UNIZO voerde deze week bij een kleine 1500 ondernemers een enquête uit om de impact van het Corona-virus te meten. We deden dat in voorbereiding van zowel een Vlaams als een federaal overleg tussen de regeringen en de sociale partners. Daaruit blijkt dat de belangrijkste impact van het virus op dit ogenblik angst en paniek is, die leidt tot onrust op de werkvloer, annuleringen, ...  We zeggen niet dat er nog geen echte economische impact is (bv. bij importeurs en in de logistieke keten), maar wel dat de hysterie het alleen erger maakt. Veel geblaat en weinig wol dus.

Intussen zetten we ons in voor jullie belangen. Zo lag er een wetsvoorstel op tafel in de Kamer dat voor sectoren die verplicht zijn facturen aan consumenten uit te schrijven plots een betaaltermijn voorzag van wel 42 dagen en een verbod op contante betaling. In samenwerking met sectororganisaties Traxio, Bouwunie, Nelectra, Brafco en BKV onderhandelen we momenteel met verschillende politieke fracties om dat voorstel om te buigen. Dat moet ervoor zorgen dat in die sectoren de huidige betaalgewoonten kunnen verdergezet worden. Zo moet een autohandelaar of verhuizer contante betaling kunnen blijven vragen en moeten werken van de bouwfirma of de elektricien binnen de 8 dagen betaald worden. Niet langer wachten op je geld, want elke factuur telt. Dat is ons motto!

Lees hier de stand van zaken over het dossier ‘minnelijke invordering’

Danny

21 november 2019

Danny in China

Veel blaten, weinig wol’ is een oud Vlaams spreekwoord.  Ik heb er deze week twee keer aan moeten denken; een keer in de positieve en een keer in de negatieve zin. Laat ons met dat laatste beginnen. UNIZO voerde deze week bij een kleine 1500 ondernemers een enquête uit om de impact van het Corona-virus te meten. 

Heb je deze blog gemist? 

Check hem hier!